اثر خروج از فهرست واحدهای آلاینده در پرداخت عوارض آلایندگی

رأی شعبه دیوان عدالت اداری وکیل شرکت شاکی ب. ش. د. اجمالاً اعلام داشته اداره محیط زیست استان البرز در سال 1389 با استناد به تبصره ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده، نام شرکت را جزء واحدهای آلاینده اعلام داشته، این در حالی است که شرکت مذکور فاقد هرگونه آلودگی بوده و نسبت به فضولات انسانی خود نیز دارای تصفیه خانه مجهز م. ب. و لذا نسبت به اقدام طرف شکایت و اعلام نام شرکت به عنوان واحد آلاینده و اخذ عوارض مربوط، توسط طرف شکایت دوم، معترض [بوده] و تقاضای رسیدگی کرده که ب. ت. ب. بررسی محتویات پرونده، ن. ب. ا. به دلالت تبصره ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده، واحدهای تولیدی آلاینده محیط زیست که استانداردها و ضوابط حفاظت از محیط زیست را رعایت نمی‌کنند، طبق تشخیص و اعلام سازمان حفاظت محیط زیست تا پانزدهم اسفند ماه هر سال برای اجرا در سال بعد مشمول پرداخت یک درصد عوارض قرار می‌گیرند و چون طبق تشخیص سازمان محیط زیست، شرکت شاکی در سال 1389 جز واحدهای آلاینده اعلام شده، لذا مشمول حکم مقرر در تبصره یاد شده قرار گرفته و رفع آلایندگی در سال 1391 صورت گرفته است که به دلالت تبصره 1 از ماده 38 قانون یاد شده در صورت رفع آلایندگی با تأیید سازمان حفاظت محیط زیست، واحدهای آلاینده از لیست آلاینده‌ها خارج می‌گردند و از اول دوره مالیاتی بعد از تاریخ اعلام توسط سازمان حفاظت محیط زیست به سازمان امور مالیاتی کشور مشمول پرداخت عوارض آلایندگی نخواهد شد، بنابراین چون شرکت شاکی در سال 89 مشمول آلاینده‌ها قرار گرفته و رفع آلایندگی بعدی (در سال 1390) در دوره بعدی مالیاتی مؤثر خواهد بود، لذا دلیلی بر ابطال نامه معترض عنه و حذف نام شرکت از لیست واحدهای آلاینده در سال 89 محرز نیست و حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است. دادرس شعبه 1 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه مؤمنی ـ مولابیگی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی اثر خروج از فهرست واحدهای آلاینده در پرداخت عوارض آلایندگی در تاریخ 15 تیرماه 1392، شعبه دیوان عدالت اداری به پرونده‌ای رسیدگی کرد که در آن، شکایت به دلیل اعلام یک شرکت به عنوان واحد آلاینده توسط اداره محیط زیست استان البرز در سال 1389 مطرح شده بود. در این راستا، شاکی ادعا نمود که شرکت مذکور فاقد آلودگی بوده و دارای تصفیه‌خانه‌ای مجهز است و به این دلیل نسبت به اقدام اداره محیط زیست اعتراض داشت. <br>در دفاعیات، دیوان عدالت اداری به تبصره ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده اشاره کرد که مطابق آن، واحدهای تولیدی آلاینده که استانداردهای محیط زیست را رعایت نمی‌کنند، ملزم به پرداخت عوارض می‌باشند. دیوان همچنین یادآور شد که ب. ت. ب. تشخیص سازمان محیط زیست، شرکت مورد نظر در سال 1389 به عنوان واحد آلاینده شناخته شده و رفع آلایندگی در سال 1391 صورت گرفته است. بنابراین، بر اساس تبصره 1 ماده 38، شرکت پس از رفع آلایندگی در دوره مالیاتی بعد، مشمول پرداخت عوارض نخواهد بود، اما این موضوع در سال 1389 تاثیری نخواهد داشت. <br>در نهایت، دیوان عدالت اداری شکایت را رد کرده و حکم به عدم ابطال نامه معترض عنه و حفظ نام شرکت در لیست واحدهای آلاینده صادر کرد. رای صادره قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/04/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: واحدهای تولیدی که به عنوان واحد آلاینده شناسایی شده اند، پس از رفع آلایندگی و خروج از فهرست واحدهای آلاینده، از اول دوره مالیاتی بعدی مشمول پرداخت عوارض آلایندگی نخواهند شد. رای شعبه دیوان عدالت اداری وکیل شرکت شاکی ب. ش. د. اجمالا اعلام داشته اداره محیط زیست استان البرز در سال 1389 با استناد به تبصره ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده، نام شرکت را جزء واحدهای آلاینده اعلام داشته، این در حالی است که شرکت مذکور فاقد هرگونه آلودگی بوده و نسبت به فضولات انسانی خود نیز دارای تصفیه خانه مجهز م. ب. و لذا نسبت به اقدام طرف شکایت و اعلام نام شرکت به عنوان واحد آلاینده و اخذ عوارض مربوط، توسط طرف شکایت دوم، معترض [بوده] و تقاضای رسیدگی کرده که ب. ت. ب. بررسی محتویات پرونده، ن. ب. ا. به دلالت تبصره ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده، واحدهای تولیدی آلاینده محیط زیست که استانداردها و ضوابط حفاظت از محیط زیست را رعایت نمی‌کنند، طبق تشخیص و اعلام سازمان حفاظت محیط زیست تا پانزدهم اسفند ماه هر سال برای اجرا در سال بعد مشمول پرداخت یک درصد عوارض قرار می‌گیرند و چون طبق تشخیص سازمان محیط زیست، شرکت شاکی در سال 1389 جز واحدهای آلاینده اعلام شده، لذا مشمول حکم مقرر در تبصره یاد شده قرار گرفته و رفع آلایندگی در سال 1391 صورت گرفته است که به دلالت تبصره 1 از ماده 38 قانون یاد شده در صورت رفع آلایندگی با تایید سازمان حفاظت محیط زیست، واحدهای آلاینده از لیست آلاینده‌ها خارج می‌گردند و از اول دوره مالیاتی بعد از تاریخ اعلام توسط سازمان حفاظت محیط زیست به سازمان امور مالیاتی کشور مشمول پرداخت عوارض آلایندگی نخواهد شد، بنابراین چون شرکت شاکی در سال 89 مشمول آلاینده‌ها قرار گرفته و رفع آلایندگی بعدی (در سال 1390 ) در دوره بعدی مالیاتی موثر خواهد بود، لذا دلیلی بر ابطال نامه معترض عنه و حذف نام شرکت از لیست واحدهای آلاینده در سال 89 محرز نیست و حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. دادرس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه