Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
رأی دادگاه بدوی با استعانت از خداوند متعال ، درخصوص دادخواست آقای ر. ( ش. ) ب. فرزند ن. با وکالت آقایان ع.الف. ج. ت.ق. و ح. ج. به طرفیت خانم م.الف. ش. فرزند س.ع. به خواسته الزام به تمکین و مطالبه خسارات دادرسی با این توضیح که حسب دادخواست تقدیمی از سوی خواهان و اظهارات مورخه 94/8/11 و لوایح تقدیمی از سوی طرفین ، بموجب سند ازدواج شماره 14109 مورخه 82/11/30 دفتر ازدواج شماره 9 خواهان ، خوانده را به عقد دائم خود درآورده و حاصل این ازدواج یک فرزند م. ب. که حسب اظهار خواهان ، زوجه از اول تیر ماه 1386 تا کنون بدون مجوز شرعی و قانونی منزل مشترک را ترک نموده است و تقاضای تمکین زوجه را نموده است . زوجه نیز ضمن تقدیم لایحه و منضم به دادنامه شماره 8800591 مورخه 88/4/14 در خصوص دعوی مشابه مطروحه از سوی خواهان که در آن ب. ت. ب. شرط ضمن عقد فیمابین زوجین قید گردیده که (( زوج در خصوص ادامه تحصیلات عالیه و اشتغال زوجه در هر مکان مخالفت و ممانعتی نداشته باشد )) اظهار داشت که اکنون نیز حاضر به تمکین م. ب. لیکن چون در شهر تهران مشغول به ادامه تحصیلات پزشکی م. ب. لذا مطابق شرط ضمن عقد محل اقامت وی هم اکنون در تهران بوده و در این شهر تمکین می نماید . که زوج ضمن پذیرش امضای چنین شرطی ، دفاعیاتی را مطرح نموده در خصوص علت امضای آن که در پرونده مضبوط م. ب. لهذا ب. ت. ب. مراتب فوق و اینکه خواهان محل اقامت خود را شهر قزوین اعلام نموده و خواستار تمکین زوجه در این شهر گردیده و ب. ت. ب. گواهی صادره به شماره 94/210/134/5 مورخه 94/8/4 از سوی معاون دانشکده علوم پزشکی تهران مبنی بر اشتغال زوجه به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی و ب. ت. ب. اظهار عدم تمایل خواهان به تهیه مسکن در شهر تهران به لحاظ اینکه محل کارش در قزوین م. ب. و ب. ت. ب. شرط ضمن عقد و همچنین ملاحظه دادنامه صادره در سال 88 در خصوص تمکین زوجه که از سوی شعبه 232 رد گردیده و با در نظر گرفتن سایر محتویات پرونده و جدایی چندین ساله زوجین ، و مستندا به ماده 197 قانون آئین دادرسی مدنی و همچنین با رعایت ماده 1114 ق . م خواسته خواهان وارد ندانسته و حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید . رای صادره حضوری است و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران م. ب. . دادرس شعبه 232 دادگاه عمومی حقوقی خانواده یک -علی قنبرنیا رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ر. ب. با وکالت آقایان ح. و ع.الف. هر دو ج. از دادنامه شماره 9409970200201349 مورخ 20/8/1394 شعبه محترم 232 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. بطرفیت ت. ن. خ. خانم م.الف. ش. بخواسته الزام به تمکین در پرونده کلاسه 9409980200200926 حکم به رد دعوی تصدیر گردیده است وارد است استدلال دادگاه محترم از اینکه جهت که زوج با ادامه تحصیلات و اشتغال زوجه در هر مکان مخالف و ممانعتی نداشته و این موضوع را تسری داده به تمکین مخدوش است چرا که این اذن و اجازه زوج بعنوان شرط ضمن عقد ملازمه ای بر اجبار زوج بر تهیه مسکن در محل تحصیل زوجه ندارد پر واضح است که در تزاحم بین 2 فرضیه از یک سو شرط ضمن عقد که زوج متعهد و ملزم به انجام آن است از یک سوء فرضیه تمکین که زوجه مجاب و مکلف به آن است طبق قیاسی اولویت فرضیه تمکین بر شرط مذکور اولویت در ( صرف نظر از اینکه فاصله بین محل تحصیل زوجه که تهران با بوده با محل سکونت زوج که قزوین بوده بسهولت رفت و آمد ممکن م. ب. لذا در ما نحن فیه بجهت شرط ضمن عقد مذکور الزام و تعهدی را برای زوج در اینکه محل سکونت را باراده زوجه تعیین نماید ایجاد نمی نماید و تسری شرط مذکور به حق تعیین مسکن که از رای صادره مستفاد می گردد کاملا از مصادیق مصادره به مطلوب بوده لذا دادگاه به استناد صدر ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 21/1/79 ضمن نقض دادنامه معترض عنه باستناد ماده 1114 قانون مدنی حکم به الزام به تمکین ت. ن. خ. ( زوجه ) از ت. ن. خ. می نماید . رأی صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است . شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار ​علی سیفی - فردین ارژنگی ​ فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اثر شرط اختیار تحصیل و اشتغال زوجه بر تکلیف به انفاق زوج در تاریخ 20 دی‌ماه 1394، دادگاه بدوی به دعوی مرتبط با الزام به تمکین و مطالبه خسارات دادرسی رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که زوجه از تاریخ 1 تیرماه 1386 بدون مجوز شرعی و قانونی، منزل مشترک را ترک کرده و خواستار تمکین او در قزوین است. زوجه در دفاعیات خود به شرط ضمن عقد اشاره کرد و بیان داشت که زوج نمی‌تواند در خصوص ادامه تحصیلات و اشتغال او ممانعتی داشته باشد و در حال حاضر در تهران مشغول تحصیل است و تمکین خود را در آن شهر انجام می‌دهد. دادگاه بدوی با استناد به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 1114 قانون مدنی، دعوی خواهان را رد کرد. پس از آن، تجدیدنظرخواهی خواهان در دادگاه تجدیدنظر استان تهران مطرح شد. دادگاه تجدیدنظر با نقض رای بدوی، استدلال کرد که شرط ضمن عقد به معنای الزام زوج به تهیه مسکن در محل تحصیل زوجه نیست و تمکین زوجه بر اساس شرط مذکور اولویت دارد. در نتیجه، حکم به الزام زوجه به تمکین صادر گردید. این رای طبق ماده 365 قانون آیین دادرسی قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/10/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اذن و اجازه زوج به عنوان شرط ضمن عقد مبنی بر رضایت زوج به ادامه تحصیلات و اشتغال زوجه در هر مکان، ملازمه ای بر اجبار زوج به تهیه مسکن در محل تحصیل زوجه ندارد؛ زیرا طبق قیاس اولویت، فرضیه تمکین بر شرط مذکور اولویت دارد. شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/08/20 با استعانت از خداوند متعال، در خصوص دادخواست آقای ر. (ش.) ب. فرزند ن. با وکالت آقایان ع.الف. ج. ت.ق. و ح. ج. به طرفیت خانم م.الف. ش. فرزند س.ع. به خواسته الزام به تمکین و مطالبه خسارات دادرسی با این توضیح که حسب دادخواست تقدیمی از سوی خواهان و اظهارات مورخه 94/8/11 و لوایح تقدیمی از سوی طرفین، به موجب سند ازدواج شماره 14109 مورخه 82/11/30 دفتر ازدواج شماره 9 خواهان، خوانده را به عقد دائم خود درآورده و حاصل این ازدواج یک فرزند م. ب. که حسب اظهار خواهان، زوجه از اول تیر ماه 1386 تا کنون بدون مجوز شرعی و قانونی منزل مشترک را ترک نموده است و تقاضای تمکین زوجه را نموده است. زوجه نیز ضمن تقدیم لایحه و منضم به دادنامه شماره --- مورخه 88/4/14 در خصوص دعوی مشابه مطروحه از سوی خواهان که در آن ب. ت. ب. شرط ضمن عقد فیمابین زوجین قید گردیده که ((زوج در خصوص ادامه تحصیلات عالیه و اشتغال زوجه در هر مکان مخالفت و ممانعتی نداشته باشد)) اظهار داشت که اکنون نیز حاضر به تمکین م. ب. لیکن چون در شهر تهران مشغول به ادامه تحصیلات پزشکی م. ب. لذا مطابق شرط ضمن عقد محل اقامت وی هم اکنون در تهران بوده و در این شهر تمکین می‌نماید. که زوج ضمن پذیرش امضای چنین شرطی، دفاعیاتی را مطرح نموده در خصوص علت امضای آن که در پرونده مضبوط م. ب. لهذا ب. ت. ب. مراتب فوق و اینکه خواهان محل اقامت خود را شهر قزوین اعلام نموده و خواستار تمکین زوجه در این شهر گردیده و ب. ت. ب. گواهی صادره به شماره 94/210/134/5 مورخه 94/8/4 از سوی معاون دانشکده علوم پزشکی تهران مبنی بر اشتغال زوجه به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی و ب. ت. ب. اظهار عدم تمایل خواهان به تهیه مسکن در شهر تهران به لحاظ اینکه محل کارش در قزوین م. ب. و ب. ت. ب. شرط ضمن عقد و همچنین ملاحظه دادنامه صادره در سال 88 در خصوص تمکین زوجه که از سوی شعبه --- رد گردیده و با در نظر گرفتن سایر محتویات پرونده و جدایی چندین ساله زوجین، و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی و همچنین با رعایت ماده 1114 ق. م خواسته خواهان وارد ندانسته و حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری است و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی خانواده یک -علی قنبرنیا رای دادگاه تجدیدنظر استان شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/10/20 تجدیدنظرخواهی آقای ر. ب. با وکالت آقایان ح. و ع.الف. هر دو ج. از دادنامه شماره --- مورخ 1394/08/20 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. خانم م.الف. ش. به خواسته الزام به تمکین در پرونده کلاسه --- حکم به رد دعوی تصدیر گردیده است وارد است استدلال دادگاه محترم از اینکه جهت که زوج با ادامه تحصیلات و اشتغال زوجه در هر مکان مخالف و ممانعتی نداشته و این موضوع را تسری داده به تمکین مخدوش است چرا که این اذن و اجازه زوج به عنوان شرط ضمن عقد ملازمه ای بر اجبار زوج بر تهیه مسکن در محل تحصیل زوجه ندارد پر واضح است که در تزاحم بین 2 فرضیه از یک سو شرط ضمن عقد که زوج متعهد و ملزم به انجام آن است از یک سوء فرضیه تمکین که زوجه مجاب و مکلف به آن است طبق قیاسی اولویت فرضیه تمکین بر شرط مذکور اولویت در (صرف نظر از اینکه فاصله بین محل تحصیل زوجه که تهران با بوده با محل سکونت زوج که قزوین بوده بسهولت رفت و آمد ممکن م. ب. لذا در ما نحن فیه به جهت شرط ضمن عقد مذکور الزام و تعهدی را برای زوج در اینکه محل سکونت را باراده زوجه تعیین نماید ایجاد نمی‌نماید و تسری شرط مذکور به حق تعیین مسکن که از رای صادره مستفاد می‌گردد کاملا از مصادیق مصادره به مطلوب بوده لذا دادگاه به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 21/1/79 ضمن نقض دادنامه معترض عنه به استناد ماده 1114 قانون مدنی حکم به الزام به تمکین ت. ن. خ. (زوجه) از ت. ن. خ. می‌نماید. رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 44

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 1

مواد مرتبط 2

دکترین 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین