اثر پرداخت نفقه پیش از صدور اجراییه بر دعوای طلاق

رأی خلاصه جریان پرونده خانم س.ح. به طرفیت آقای ع.ب.دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به لحاظ عسر و حرج و عدم پرداخت نفقه مستنداً به سند نکاحیه مورخ 2/1/88 که دلالت بر وقوع عقد زوجیت فی مابین خواهان و خوانده دارد در تاریخ 18/8/91 در دادگاه خانواده اسلامشهر مطرح نموده است و مستنداً به مواد 1119 و 1129 و 1130 قانون مدنی ناظر بر ماده و تبصره ذیل ماده 1133 قانون مارالذکر خواستار رسیدگی و اجرای صیغه طلاق گردیده است وی به محتویات پرونده های 2/902264 و 2/901720 و 2/901790 و 2/901704 شعبه دوّم دادگستری اسلام شهر استناد نموده است دادگاه وقت جهت دادرسی تعیین نموده است وکیل زوجه در جریان دادرسی اعلام وکالت نموده است وکیل زوج نیز اعلام وکالت نموده است و در جلسه مورخ 30/8/91 وکلای زوجین و زوجه حضور داشته اند که وکیل زوجه خواسته موکلش را طلاق ب. ت. ب. تخلف زوج از شروط ضمن عقد و عدم پرداخت نفقه پس از صدور اجراییه در تاریخ 2/2/91 و پرداخت آن پس از اطلاع از دادخواست طلاق در تاریخ 25/8/91 علاوه بر آن پرونده های ترک انفاق و ایراد ضرب وجرح که در حال رسیدگی است مستند ادعای موکل است وکیل ز. گ. ا. تخلفی از ناحیه موکل صورت نگرفته بعدازآنکه وکیل محترم و خواهان از طریق قانونی مطالبه نفقه نموده اند نفقه پرداخت گردیده است و علّت تأخیر در پرداخت هم این بود که موکل برای پرداخت نفقه به دادگاه آمده بود دعوای فی مابین رخ داد و پرداخت صورت نگرفت که در تاریخ 25/8/91 پرداخت گردید ب. ت. ب. مواد 1129 و 1119 قانون مدنی صدور حکم طلاق مشروط به این است که حکم دادگاه به هیچ وجه از طرف زوج قابل اجرا نباشد درحالی که موکل نفقه زوجه را که حکم صادرشده پرداخت نموده است و الآن نیز حاضر به پرداخت م. ب.. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده است. زوجه داور خود را معرفی کرده است تصویر فیش های پرداختی مبلغ 000/878/14 ریال و نیز 697000 ریال بابت پرونده 902264 توسط ع.ب. در برگ 37 پرونده ارائه شده است داوران زوجین در جلسه مورخ 5/10/91 در معیت اصحاب دعوی حاضرشده اند به آنان تفهیم وظایف داوری و مهلت اظهارنظر شده است نظریه داور زوجه در برگ 49 پرونده و داور زوج در برگ 56 پرونده اعلام شده است وکیل ز. د. ل. ای گفته است در پرونده 90/1177 شعبه دوّم دادگاه اسلام شهر موکل پس از ابلاغ اجراییه اقدام به پرداخت محکوم به نموده که فیش مربوطه پیوست است ب. ت. ب. اینکه طلاق برابر شرع مقدس امر مذموم و ناخوشایندی است درخواست ردّ دادخواست خواهان را دارد دادگاه به شرح دادنامه 91/2450 با این استدلال که دعوی از حیث عدم پرداخت نفقه که تاکنون 3 فقره پرونده تحت کلاسه های مختلف که در ستون دادخواست آمده است که بعضاً در حال رسیدگی و بعضاً منتهی به دادنامه گردیده است و وکیل خواهان در اظهارات مورخ خود (3/8/91) اعلام داشته است خوانده شرط اول از شروط ضمن العقد را تخلف کرده و علی رغم اینکه از طریق قانون نفقه موکله مطالبه شده است و حتی منتهی به صدور حکم و اجراییه نیز شده است و اجراییه در تاریخ 2/2/91 صادر و ایشان هیچ گونه اقدامی نکرده تا اینکه بحث طلاق مطرح شد در تاریخ 25/8/91 دقیقاً زمانی که اخطاریه طلاق به ایشان اطلاع شد مبادرت به پرداخت نفقه نمـوده دادگاه با تـوجه به مجموع اوراق و محتویات پرونده و مستندات ابرازی از سوی خواهان و وکیل وی که مضبوط در پرونده م. ب. و اینکه دفاعیات وکیل خوانده مؤثر در مقام واقع نگردیده دادگاه دعوی خواهان و وکیل وی که مضبوط در پرونده م. ب. وارد دانسته و تخلف خوانده از شرط اول از شروط ضمن عقد را محرز می داند النهایه موضوع را به داوری ارجاع نموده که نتیجه آن نیز مبتنی بر جدایی م. ب. فلذا دعوی خواهان را موجه تشخیص و مستنداً به مواد 1119 و 1130 قانون مدنی به زوجه اجازه داده است تا با حضور در یکی از دفاتر رسمی طلاق با انتخاب نوع طلاق خود را مطلقه نماید از این رأی وکیل زوج تجدیدنظرخواهی نموده است و در لایحه تجدیدنظرخواهی او رأی اصداری را که مستند به ماده 1119 قانون مدنی و 1130 قانون مرقوم به ادعای عسر و حرج صادر گردیده است به لحاظ اینکه زوجه در پرونده دیگری که مقارن محکومیت زوج به پرداخت نفقه منـجر به حکم شده ملـزم به تمکین شده که دادخواست اخیراً او برای مطالبه نفقه منجر به ابطال گردیده است و از طرفی موکلش نفقه موضوع محکومیت را پس از صدور اجراییه پرداخته است و حتی در پرونده دوّم نفقه به کلاسه 902264 نیز به محض ابلاغ محکوم به را پرداخته است موجه ندانسته و برخلاف نظریه داور زوج که با طلاق موافق نبوده رأی صادر گردیده است لذا رأی دارای اشکال از حیث مستندات م. ب. و نقض آن خواسته شده است از طرفی گفته است زوجین تا اوایل سال 91 با هم زندگی مشترک بدون درگیری و اختلاف داشته اند دخالت دیگران در زندگی مشترک آنان موجب شده است زوجه برای مطالبه مهریه و طلاق و نفقه دادخواست هایی مطرح کند درحالی که عسر و حرج نداشته تقاضای تحقیقات لازم را دارد پرونده پس از تبادل لوایح و وصول پاسخ ز. د. ل. تقدیمی او که در مورد دادنامه 91/2066 شعبه دوّم حقوقی مشعر بر مطالبه نفقه دادگاه به لحاظ عدم تمکین زوجه و ترک منزل که جدیداً اتفاق افتاده دعوی او را بابت نفقه در پرونده 201701 آن شعبه محکوم به بطلان اعلام نموده است وکیل ز. د. ل. پاسخ به لایحه ت. ن. خ. گفته است استناد وکیل ت. ن. خ. به حکم تمکین غیرقطعی که در جریان تجدیدنظرخواهی است صحیح نبوده است موکله آمادگی برای تمکین دارد ولی زوج برای بازگرداندن موکله علی رغم دعوت دادگاه جهت توضیح اقدامی ننموده و اساساً منزل مستقل فراهم نساخته است به طوری که برابر صورت جلسه تنظیمی مورخ 7/3/91 کلانتری در منزل پدرش زندگی می کند در تاریخ 15/8/91 موکله بابت ترک انفاق موضوع ماده 642 قانون مجازات اسلامی طرح شکایت نموده است که علیه ت. ن. خ. در حال رسیدگی است ادعای وکیل محترم مبنی بر اینکه موکلش با کار کردن به طور کامل هزینه های زندگی و نفقه همسرش را پرداخت نموده امری واهی و خلاف مدرک است شعبه شصتم دادگاه تجدیدنظر استان تهران که پرونده جهت رسیدگی به تجدیدنظرخواهی زوج به آن شعبه ارجاع شده است دعوت زوجین را برای اخذ توضیح و بذل بخشی از مهریه و جهیزیه و نفقه معوقه و نیز سوء رفتار زوج ضروری دانسته است با تعیین وقت از آنان دعوت به عمل آورده است در جلسه دادرسی مورخ 17/2/92 وکیل زوجه در مورد بذل بخشی از نفقه و مهریه که مورد سؤال دادگاه بوده است گفته است موکله در پی اذیت و آزارهای روحی و روانی و حتی برخوردهای نامعقول از ناحیه شوهر ازجمله حبس در کمد دیواری، حبس در اتاق موجبات ستوه بیش ازپیش را برای موکله فراهم نموده در مقابل ب. ت. ب. اینکه خانواده موکل از خانواده های سنتی و مذهبی هستند موکل هرگز قادر به بیان این مشکلات نبوده در آخرین مرحله در پی اخراج از منزل زوج به ناچار از طـریق خانواده اقـدام به طرح دعاوی می کند که در پرونده 901704 نامبرده محکوم به پرداخت نفقه می شود و در پرونده 902264 نیز از بابت نفقه محکوم می شود امّا با این وصف باید عرض کنم دادگاه محترم بدوی موکل را به تمکین از شوهر محکوم می نماید امّا علی رغم اعلام کتبی موکل مبنی بر درخواست و تمایل به زندگی مشترک و بازگشت آقای ع.ب. هیچ اعتنایی نمی نماید و حتی به خود زحمت مراجعه به دادگاه جهت اخذ توضیح پیرامون بازگشت موکله به خود نمی دهد که پیرو این موضوع دادگاه محترم در ارتباط با نفقه معوقه در پرونده کلاسه 920133 مجدداً وی را به پرداخت نفقه معوقه محکوم نموده است که تصاویر دادنامه های یادشده پیوست می گردد در رابطه با مهریه موکله حاضر است 114 عدد سکه از 414 عدد سکه موضوع مهریه را در قبال طلاق بذل نماید هم چنین در ارتباط با جهیزیه باید عرض کنم موکله تمام جهیزیه را مسترد نموده است. زوجین فاقد فرزند مشترک هستند در مورد نفقه حکم صادرشده در مرحله اجراست لذا موکل در قبال طلاق نفقه ایّام عده را بذل می نماید دادگاه طی شرحی از مددکار اجتماعی مستقر در محاکم تجدیدنظر استان تهران خواسته است به محل زندگی مشترک زوجین مراجعه و از مطلعین با حضور طرفین تحقیق جامع و کامل در این مورد که آیا ز. ن. ب. زوجه سوء رفتار داشته یا خیر و ادامه زندگی مشترک با وصف موجود امکان دارد یا خیر و نفقه پرداخت می نماید یا خیر تحقیق و گزارش نمایند در برگ 60 پرونده گزارش مددکار حاکی است چند تن از همسایگان گفته اند از زوجه شنیده بودند زوج با وی بدرفتاری دارد ولی خودشان چنین چیزی مشاهده نکرده اند هم چنین گفته اند در طبقه فوقانی منزل پدری زوج در یک واحد مستقل زندگی می نموده اند زوجه از خانواده شوهر خود اظهار نارضایتی نمود و اظهار نمود او را اذیت می کنند لیکن خودشان چیزی شاهد نبوده اند. حدود 2 سال است زوجین جدا از هم زندگی می نمایند در مورد نفقه پرداخت یا عدم پرداخت آن اطلاعی ندارند خانواده زوج نیز به مددکار گفته اند زوج منزل دیگری برای سکونت زوجه تهیه نموده است و علّت اختلافات زوجین دخالت مادر زوجه م. ب. زوجه و مادرش اظهار کرده اند بین زوجین دخالت خانواده زوج و بدرفتاری های زوج اختلافاتی وجود داشت و به دنبال اینکه زوج نظر سویی به مادر زوجه داشته و با ارسال پیامک از وی دعوت به برقراری رابطه می نمود اختلافات زوجین تشدید یافته و منتهی به جدایی زوجین شده است در این خصوص مطلع دیگری وجود نداشت و مادر زوجه پرینت پیامک هایی که از زوج دریافت نموده ارائه داد ز. گ. ا. ارسال پیامک کار وی نبوده شاید زوجه در زمانی که در منزل وی بوده آن را ارسال داشته است که این وضعیت امکان ادامه زندگی مشترک زوجین را از بین برده است. دادگاه تجدیدنظر طی دادنامه 92/561 مورخ 5/4/92 تجدیدنظرخواهی زوج و وکیل او را مؤثر در نقض رأی ندانسته و رأی صادره که با دلایل موجود در پرونده انطباق دارد و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی بلااشکال بوده با ردّ اعتراض وکیل ت. ن. خ. و تذکر اینکه میزان بذل مهریه 114 سکه از مهریه است و زوجه نفقه ایّام عده را بذل کرده است تأیید نموده است اکنون از این رأی ز. ف. خ. نموده است که هنگام شور لایحه وی با گزارش پرونده قرائت می شود. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیّز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. رأی دادگاه بدوی که به تأیید دادگاه تجدیدنظر استان تهران رسیده است واجد اشکال ((به لحاظ عدم توجه به مدافعات ف. خ. (خوانده بدوی) و استناد بلاوجه به بند 1 موارد 12 گانه مندرج در سند نکاحیه و ماده 1119 قانون مدنی درحالی که عدم پرداخت نفقه زوجه پس از صدور حکم قطعی با تأدیه محکوم به قبل از صدور اجراییه منتفی شده است) ) به نظر می رسد و در شرط ضمن العقد و مفاد بند 1 موارد 12گانه مندرج در سند نکاحیه یکی از ارکان تحقق تخلف زوج در پرداخت نفقه برای استفاده زوجه از شرط، عدم امکان الزام و اجبار زوجه به پرداخت محکوم به رأی اصداری قید گردیده است که در مانحن فیه زوج پس از صدور حکم قطعی قبل از اجرای آن اقدام به تأدیه محکوم به نموده است لذا تخلف منتسب به زوج محقق نگردیده است از حیث عسر و حرج ناشی از عدم پرداخت نفقه نیز استنکاف زوج در پرداخت نفقه ثابت نگردیده است بنا به مراتب منصرف از اینکه بر فرض تحقق عسر و حرج یا شرط ، زوجه مستحق نفقه ایّام عده درحالی که خودش متقاضی طلاق است و نوع طلاق نیز معلوم نیست نبوده تا بذل نفقه ایّام عده به عنوان مال البذل مورد حکم واقع شود لذا رأی فرجام خواسته مستنداً به بند 2 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی نقض می گردد و پرونده جهت رسیدگی مجدد به یکی دیگر از شعب محاکم تجدیدنظر استان تهران ارسال می شود. رئیس شعبه 8 دیوان عالی کشورـ مستشار ـ عضو معاون عباسیان ـ ناصح ـ کریمپور نطنزی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی اثر پرداخت نفقه پیش از صدور اجراییه بر دعوای طلاق در تاریخ 19 آذر 1392، دیوان عالی کشور حکمی صادر کرد که به بررسی درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش برای اجرای صیغه طلاق پرداخته است. درخواست طلاق به استناد مواد 1119 و 1130 قانون مدنی و بر اساس سند نکاحیه، به دلیل عسر و حرج و عدم پرداخت نفقه ارائه شده بود. در جریان دادرسی، طرفین به بیان ادعاهای خود پرداختند و یکی از وکلا استدلال کرد که نفقه پس از صدور اجراییه پرداخت شده و تخلفی در این زمینه وجود ندارد. دادگاه بدوی با پذیرش ادعای خواهان، به صدور حکم طلاق اقدام کرد که این حکم در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید گردید. با این حال، دیوان عالی کشور در بررسی فرجام‌خواهی، به اشکالات موجود در رای دادگاه بدوی اشاره کرده و بیان داشت که عدم پرداخت نفقه پس از صدور حکم قطعی، با پرداخت آن قبل از صدور اجراییه منتفی می‌شود. همچنین، عدم تحقق تخلف در پرداخت نفقه و عدم اثبات عسر و حرج خواهان مورد تاکید قرار گرفت. در نتیجه، رای صادره نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه‌ای دیگر از محاکم تجدیدنظر استان تهران ارسال گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/09/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که زوج پس از صدور حکم قطعی و قبل از اجراییه، نسبت به پرداخت محکوم به (نفقه)، اقدام نماید، شرط ضمن عقد نکاح مبنی بر عدم امکان الزام و اجبار زوج به پرداخت نفقه جهت تحقق وکالت در طلاق صورت نپذیرفته بنابراین امکان استفاده از شرط جهت طلاق وجود ندارد. رای خلاصه جریان پرونده خانم س.ح. به طرفیت آقای ع.ب.دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به لحاظ عسر و حرج و عدم پرداخت نفقه مستندا به سند نکاحیه مورخ 2/1/88 که دلالت بر وقوع عقد زوجیت فی مابین خواهان و خوانده دارد در تاریخ 18/8/91 در دادگاه خانواده اسلامشهر مطرح نموده است و مستندا به مواد 1119 و 1129 و 1130 قانون مدنی ناظر بر ماده و تبصره ذیل ماده 1133 قانون مارالذکر خواستار رسیدگی و اجرای صیغه طلاق گردیده است وی به محتویات پرونده های 2/902264 و 2/901720 و 2/901790 و 2/901704 شعبه دوّم دادگستری اسلام شهر استناد نموده است دادگاه وقت جهت دادرسی تعیین نموده است وکیل زوجه در جریان دادرسی اعلام وکالت نموده است وکیل زوج نیز اعلام وکالت نموده است و در جلسه مورخ 30/8/91 وکلای زوجین و زوجه حضور داشته اند که وکیل زوجه خواسته موکلش را طلاق ب. ت. ب. تخلف زوج از شروط ضمن عقد و عدم پرداخت نفقه پس از صدور اجراییه در تاریخ 2/2/91 و پرداخت آن پس از اطلاع از دادخواست طلاق در تاریخ 25/8/91 علاوه بر آن پرونده های ترک انفاق و ایراد ضرب وجرح که در حال رسیدگی است مستند ادعای موکل است وکیل ز. گ. ا. تخلفی از ناحیه موکل صورت نگرفته بعدازآنکه وکیل محترم و خواهان از طریق قانونی مطالبه نفقه نموده‌اند نفقه پرداخت گردیده است و علّت تاخیر در پرداخت هم این بود که موکل برای پرداخت نفقه به دادگاه آمده بود دعوای فی مابین رخ داد و پرداخت صورت نگرفت که در تاریخ 25/8/91 پرداخت گردید ب. ت. ب. مواد 1129 و 1119 قانون مدنی صدور حکم طلاق مشروط به این است که حکم دادگاه به هیچ وجه از طرف زوج قابل اجرا نباشد درحالی که موکل نفقه زوجه را که حکم صادرشده پرداخت نموده است و الان نیز حاضر به پرداخت م. ب.. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده است. زوجه داور خود را معرفی کرده است تصویر فیش های پرداختی مبلغ 14/878/000 ریال و نیز 697000 ریال بابت پرونده 902264 توسط ع.ب. در برگ 37 پرونده ارائه شده است داوران زوجین در جلسه مورخ 5/10/91 در معیت اصحاب دعوی حاضرشده اند به آنان تفهیم وظایف داوری و مهلت اظهارنظر شده است نظریه داور زوجه در برگ 49 پرونده و داور زوج در برگ 56 پرونده اعلام شده است وکیل ز. د. ل. ای گفته است در پرونده 90/1177 شعبه دوّم دادگاه اسلام شهر موکل پس از ابلاغ اجراییه اقدام به پرداخت محکوم به نموده که فیش مربوطه پیوست است ب. ت. ب. اینکه طلاق برابر شرع مقدس امر مذموم و ناخوشایندی است درخواست ردّ دادخواست خواهان را دارد دادگاه به شرح دادنامه --- با این استدلال که دعوی از حیث عدم پرداخت نفقه که تاکنون 3 فقره پرونده تحت کلاسه های مختلف که در ستون دادخواست آمده است که بعضا در حال رسیدگی و بعضا منتهی به دادنامه گردیده است و وکیل خواهان در اظهارات مورخ خود ( 3/8/91 ) اعلام داشته است خوانده شرط اول از شروط ضمن العقد را تخلف کرده و علی رغم اینکه از طریق قانون نفقه موکله مطالبه شده است و حتی منتهی به صدور حکم و اجراییه نیز شده است و اجراییه در تاریخ 2/2/91 صادر و ایشان هیچ گونه اقدامی نکرده تا اینکه بحث طلاق مطرح شد در تاریخ 25/8/91 دقیقا زمانی که اخطاریه طلاق به ایشان اطلاع شد مبادرت به پرداخت نفقه نموده دادگاه ب. ت. ب. مجموع اوراق و محتویات پرونده و مستندات ابرازی از سوی خواهان و وکیل وی که مضبوط در پرونده م. ب. و اینکه دفاعیات وکیل خوانده موثر در مقام واقع نگردیده دادگاه دعوی خواهان و وکیل وی که مضبوط در پرونده م. ب. وارد دانسته و تخلف خوانده از شرط اول از شروط ضمن عقد را محرز می داند النهایه موضوع را به داوری ارجاع نموده که نتیجه آن نیز مبتنی بر جدایی م. ب. فلذا دعوی خواهان را موجه تشخیص و مستندا به مواد 1119 و 1130 قانون مدنی به زوجه اجازه داده است تا با حضور در یکی از دفاتر رسمی طلاق با انتخاب نوع طلاق خود را مطلقه نماید از این رای وکیل زوج تجدیدنظرخواهی نموده است و در لایحه تجدیدنظرخواهی او رای اصداری را که مستند به ماده 1119 قانون مدنی و 1130 قانون مرقوم به ادعای عسر و حرج صادر گردیده است به لحاظ اینکه زوجه در پرونده دیگری که مقارن محکومیت زوج به پرداخت نفقه منجر به حکم شده ملزم به تمکین شده که دادخواست اخیرا او برای مطالبه نفقه منجر به ابطال گردیده است و از طرفی موکلش نفقه موضوع محکومیت را پس از صدور اجراییه پرداخته است و حتی در پرونده دوّم نفقه به کلاسه --- نیز به محض ابلاغ محکوم به را پرداخته است موجه ندانسته و برخلاف نظریه داور زوج که با طلاق موافق نبوده رای صادر گردیده است لذا رای دارای اشکال از حیث مستندات م. ب. و نقض آن خواسته شده است از طرفی گفته است زوجین تا اوایل سال 91 با هم زندگی مشترک بدون درگیری و اختلاف داشته اند دخالت دیگران در زندگی مشترک آنان موجب شده است زوجه برای مطالبه مهریه و طلاق و نفقه دادخواست هایی مطرح کند درحالی که عسر و حرج نداشته تقاضای تحقیقات لازم را دارد پرونده پس از تبادل لوایح و وصول پاسخ ز. د. ل. تقدیمی او که در مورد دادنامه --- شعبه دوّم حقوقی مشعر بر مطالبه نفقه دادگاه به لحاظ عدم تمکین زوجه و ترک منزل که جدیدا اتفاق افتاده دعوی او را بابت نفقه در پرونده 201701 آن شعبه محکوم به بطلان اعلام نموده است وکیل ز. د. ل. پاسخ به لایحه ت. ن. خ. گفته است استناد وکیل ت. ن. خ. به حکم تمکین غیرقطعی که در جریان تجدیدنظرخواهی است صحیح نبوده است موکله آمادگی برای تمکین دارد ولی زوج برای بازگرداندن موکله علی رغم دعوت دادگاه جهت توضیح اقدامی ننموده و اساسا منزل مستقل فراهم نساخته است به طوری که برابر صورت جلسه تنظیمی مورخ 7/3/91 کلانتری در منزل پدرش زندگی می کند در تاریخ 15/8/91 موکله بابت ترک انفاق موضوع ماده 642 قانون مجازات اسلامی طرح شکایت نموده است که علیه ت. ن. خ. در حال رسیدگی است ادعای وکیل محترم مبنی بر اینکه موکلش با کار کردن به طور کامل هزینه های زندگی و نفقه همسرش را پرداخت نموده امری واهی و خلاف مدرک است شعبه شصتم دادگاه تجدیدنظر استان تهران که پرونده جهت رسیدگی به تجدیدنظرخواهی زوج به آن شعبه ارجاع شده است دعوت زوجین را برای اخذ توضیح و بذل بخشی از مهریه و جهیزیه و نفقه معوقه و نیز سوء رفتار زوج ضروری دانسته است با تعیین وقت از آنان دعوت به عمل آورده است در جلسه دادرسی مورخ 17/2/92 وکیل زوجه در مورد بذل بخشی از نفقه و مهریه که مورد سوال دادگاه بوده است گفته است موکله در پی اذیت و آزارهای روحی و روانی و حتی برخوردهای نامعقول از ناحیه شوهر ازجمله حبس در کمد دیواری، حبس در اتاق موجبات ستوه بیش ازپیش را برای موکله فراهم نموده در مقابل ب. ت. ب. اینکه خانواده موکل از خانواده های سنتی و مذهبی هستند موکل هرگز قادر به بیان این مشکلات نبوده در آخرین مرحله در پی اخراج از منزل زوج به ناچار از طریق خانواده اقدام به طرح دعاوی می کند که در پرونده 901704 نامبرده محکوم به پرداخت نفقه می‌شود و در پرونده 902264 نیز از بابت نفقه محکوم می‌شود امّا با این وصف باید عرض کنم دادگاه محترم بدوی موکل را به تمکین از شوهر محکوم می‌نماید امّا علی رغم اعلام کتبی موکل مبنی بر درخواست و تمایل به زندگی مشترک و بازگشت آقای ع.ب. هیچ اعتنایی نمی‌نماید و حتی به خود زحمت مراجعه به دادگاه جهت اخذ توضیح پیرامون بازگشت موکله به خود نمی دهد که پیرو این موضوع دادگاه محترم در ارتباط با نفقه معوقه در پرونده کلاسه --- مجددا وی را به پرداخت نفقه معوقه محکوم نموده است که تصاویر دادنامه های یادشده پیوست می‌گردد در رابطه با مهریه موکله حاضر است 114 عدد سکه از 414 عدد سکه موضوع مهریه را در قبال طلاق بذل نماید هم چنین در ارتباط با جهیزیه باید عرض کنم موکله تمام جهیزیه را مسترد نموده است. زوجین فاقد فرزند مشترک هستند در مورد نفقه حکم صادرشده در مرحله اجراست لذا موکل در قبال طلاق نفقه ایّام عده را بذل می‌نماید دادگاه طی شرحی از مددکار اجتماعی مستقر در محاکم تجدیدنظر استان تهران خواسته است به محل زندگی مشترک زوجین مراجعه و از مطلعین با حضور طرفین تحقیق جامع و کامل در این مورد که آیا ز. ن. ب. زوجه سوء رفتار داشته یا خیر و ادامه زندگی مشترک با وصف موجود امکان دارد یا خیر و نفقه پرداخت می‌نماید یا خیر تحقیق و گزارش نمایند در برگ 60 پرونده گزارش مددکار حاکی است چند تن از همسایگان گفته اند از زوجه شنیده بودند زوج با وی بدرفتاری دارد ولی خودشان چنین چیزی مشاهده نکرده اند هم چنین گفته اند در طبقه فوقانی منزل پدری زوج در یک واحد مستقل زندگی می نموده‌اند زوجه از خانواده شوهر خود اظهار نارضایتی نمود و اظهار نمود او را اذیت می کنند لیکن خودشان چیزی شاهد نبوده اند. حدود 2 سال است زوجین جدا از هم زندگی می نمایند در مورد نفقه پرداخت یا عدم پرداخت آن اطلاعی ندارند خانواده زوج نیز به مددکار گفته اند زوج منزل دیگری برای سکونت زوجه تهیه نموده است و علّت اختلافات زوجین دخالت مادر زوجه م. ب. زوجه و مادرش اظهار کرده اند بین زوجین دخالت خانواده زوج و بدرفتاری های زوج اختلافاتی وجود داشت و به دنبال اینکه زوج نظر سویی به مادر زوجه داشته و با ارسال پیامک از وی دعوت به برقراری رابطه می نمود اختلافات زوجین تشدید یافته و منتهی به جدایی زوجین شده است در این خصوص مطلع دیگری وجود نداشت و مادر زوجه پرینت پیامک هایی که از زوج دریافت نموده ارائه داد ز. گ. ا. ارسال پیامک کار وی نبوده شاید زوجه در زمانی که در منزل وی بوده آن را ارسال داشته است که این وضعیت امکان ادامه زندگی مشترک زوجین را از بین برده است. دادگاه تجدیدنظر طی دادنامه --- مورخ 5/4/92 تجدیدنظرخواهی زوج و وکیل او را موثر در نقض رای ندانسته و رای صادره که با دلایل موجود در پرونده انطباق دارد و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی بلااشکال بوده با ردّ اعتراض وکیل ت. ن. خ. و تذکر اینکه میزان بذل مهریه 114 سکه از مهریه است و زوجه نفقه ایّام عده را بذل کرده است تایید نموده است اکنون از این رای ز. ف. خ. نموده است که هنگام شور لایحه وی با گزارش پرونده قرائت می‌شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیّز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. رای دادگاه بدوی که به تایید دادگاه تجدیدنظر استان تهران رسیده است واجد اشکال ((به لحاظ عدم توجه به مدافعات ف. خ. (خوانده بدوی) و استناد بلاوجه به بند 1 موارد 12 گانه مندرج در سند نکاحیه و ماده 1119 قانون مدنی درحالی که عدم پرداخت نفقه زوجه پس از صدور حکم قطعی با تادیه محکوم به قبل از صدور اجراییه منتفی شده است)) به نظر می‌رسد و در شرط ضمن العقد و مفاد بند 1 موارد 12 گانه مندرج در سند نکاحیه یکی از ارکان تحقق تخلف زوج در پرداخت نفقه برای استفاده زوجه از شرط، عدم امکان الزام و اجبار زوجه به پرداخت محکوم به رای اصداری قید گردیده است که در مانحن فیه زوج پس از صدور حکم قطعی قبل از اجرای آن اقدام به تادیه محکوم به نموده است لذا تخلف منتسب به زوج محقق نگردیده است از حیث عسر و حرج ناشی از عدم پرداخت نفقه نیز استنکاف زوج در پرداخت نفقه ثابت نگردیده است بنا به مراتب منصرف از اینکه بر فرض تحقق عسر و حرج یا شرط، زوجه مستحق نفقه ایّام عده درحالی که خودش متقاضی طلاق است و نوع طلاق نیز معلوم نیست نبوده تا بذل نفقه ایّام عده به عنوان مال البذل مورد حکم واقع شود لذا رای فرجام خواسته مستندا به بند 2 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی نقض می‌گردد و پرونده جهت رسیدگی مجدد به یکی دیگر از شعب محاکم تجدیدنظر استان تهران ارسال می‌شود. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور- مستشار - عضو معاون عباسیان - ناصح - کریمپور نطنزی