اختیار دادگاه تجدیدنظر در اعمال تخفیف به محکوم علیه علی رغم عدم اعتراض

اقلیت در خصوص بند اول سوال: اطلاق ماده ٤٥٩ قانون آیین دادرسی کیفری مغایر با شرط تجدیدنظرخواهی م. ع. بوده و تنها کافی است که در اثر تجدیدنظرخواهی یکی از کسانی حق این اقدام را دارند، پرونده به دادگاه تجدیدنظر آمده باشدو در صورت تجدیدنظرخواهی برخی از محکومان در مهلت مقرر، حکم بدوی نسبت به سایر محکومانی که به آن اعتراض نکرده اند، قطعی شده و دادگاه تجدیدنظر نمی تواند مجازات آنها را تخفیف دهد. نظر ابرازی نظریه اتفاقی نسبت به بندهای دوم و سوم سوال بند دوم: دادگاه باید در رای خود غیابی یا حضوری بودن آن را ذکر کرده و چنانچه حکم، ابلاغ قانونی شود، م. ع. ظرف مهلت مقرر حق واخواهی نسبت به آن را دارد. تجدیدنظرخواهی شاکی حق واخواهی م. ع. و مرحله بدوی رسیدگی به اتهام او را از بین نبرده و چنانچه حکم بدوی هم غیابی بوده و ابلاغ قانونی شده باشد، با واخواهی وی پرونده به دادگاه بدوی ارسال می‌گردد. بند سوم: در صورت حضوری بودن رای بدوی و تجدیدنظرخواهی شاکی یا دادستان از آن، پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان آمده و حکمی که این دادگاه صادر میکند، حکم قطعی(دادگاه صادر کننده رای قطعی) و موضوع اعاده دادرسی خواهد بود.