اداره اوقاف و طرح شکایت در دیوان عدالت اداری

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری در خصوص شکایت مذکور [خواسته اداره اوقاف برای ابطال نامه ی شماره ... سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران مبنی بر جلوگیری از صدور مجوز جهت تجدید بنایی که به صورت متیقن وقف عام است] با عنایت به اینکه حسب مفاد ماده 10 از قانون دیوان صرفاً‌ اشخاصی حقیقی و حقوقی می توانند به طرفیت نهادهای دولتی اقامه شکایت نمایند و ن. ب. ا. اداره اوقاف خود از نهادهای دولتی م. ب. و شکایت نهادهای دولتی قابلیت استماع در دیوان [را] ندارد، لذا قرار عدم استماع شکایت صادر می شود. قرار صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان است. رئیس شعبه اول دیوان عدالت اداری - امجدی رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری در خصوص شکایت مذکور به طرفیت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران به خواسته ابطال نامه شماره ... مورخه 1385/08/23 و لغو ممنوعیت ساخت و انتفاع مشروع از پلاکهای ثبتی ... واقع در تهران ناحیه 3 حسن آباد با عنایت به محتویات پرونده و اینکه مالکیت پلاکهای فوق الاشعار نسبت به موقوفه حسب تصویر مصدق اسناد مالکیت پیوستی محرز و محقق م. ب. و بر همین مبنا و به دلالت قاعده تسلیط و اصل 47 از قانون اساسی و ماده 30 از قانون مدنی شاکی حق هرگونه دخل و تصرف در ملک و پلاکهای یادشده را در راستای احیای موقوفه و در جهت انتفاع کامل از موقوفه و مصرف عواید آن در موارد تعیین شده از ناحیه واقف را دارد و باقی ماندن موقوفه به صورت فعلی که کوچکترین نفعی به موقوف علیهم ندارد کاملاً‌ بر خلاف نظر واقف و غبطه وقف م. ب. و از طرفی طبق ماده اول قانون راجع به حفظ آثار ملی کلیه آثار و ابنیه و اماکنی که تا اختتام دوره سلسه زندیه در ایران احداث شده را می توان جزء آثار ملی محسوب داشت و تحت حفاظت سازمان مشتکی عنه قرار داد در حالی که حسب مفاد لایحه دفاعیه طرف شکایت مضبوط در پرونده بنای موصوف تحت پلاکهای مارالذکر در دوره پهلوی اول احداث شده است، علیهذا پلاکهای ثبتی یاد شده از شمول ماده 1 از قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309 خروج موضوعی دارد و ایضاً مشمول بند ج از قانون تشکیل سازمان مصوب 1364/11/10 و ماده 13 از قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی مصوب 1367/07/01 نیز نمی باشد؛ زیرا هیچ گونه دلیلی از طرف مشتکی عنه که حاکی از رخداد و واقعه تاریخی یا فرهنگی یا سکونت و حضور رجال تاریخی و سیاسی باشد ارائه نشده و مضافاً‌ به اینکه وفق نظریه شورای محترم نگهبان به شماره 6076 مورخه 1361/08/03 مشمول قانون استنادی طرف شکایت به املاک شخصی مخالف موازین شرع شناخته شده است که در مورد املاک موقوفه باید گفت بطریق اولی نمی توان از بازسازی و دخل و تصرف در آن به بهانه اینکه در منطقه ای که آثار فرهنگی دارد،‌ جلوگیری نمود. ضمن اینکه حسب نظریه کارشناس رسمی دادگستری ملک و پلاکهای صدرالاشعار و ساختمان مورد نظر طرفین در حال حاضر عمدتاً‌ تخلیه و تخریب شده و از حیز انتفاع خارج شده است که تصاویر گرفته شده از ناحیه شاکی پیوست پرونده،‌ نیز موید این ادعا م. ب.. علیهذا با رد دفاعیات مشتکی عنه و با لحاظ مراتب اشعاری و مستنداً‌ به ماده 10 از قانون دیوان با حکم به ورود شکایت و ابطال نامه معترض عنه که حاکی از ممنوعیت تخریب و نوسازی پلاکهای موصوف در ستون خواسته م. ب. صادر می شود. رأی صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان است. رئیس شعبه اول دیوان عدالت اداری - امجدی رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با عنایت به اینکه به موجب قانون راجع به حفظ آثار ملی و نیز قانون حفظ آثار ملی سال 1352 بناهایی که به لحاظ قدمت در اواخر سلسله زندیه احداث شده و یا واجد شوون ملی یا تاریخی باشند قابل ثبت به عنوان آثار ملی هستند و چون دلیلی بر اینکه ملک مذکور واجد شرایط مذکور است ارائه نشده، صرف نظر از اینکه ملک موصوف موقوفه بوده و باید در راستای نیات واقف بهره برداری گردد، و ن. ب. ا. ت. ن. خ. ایراد و اعتراض موثری که زمینه نقض رأی معترض عنه را فراهم آورد، ارائه نکرده است و لذا با استناد به ماده 71 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن رد تجدید نظرخواهی، رأی معترض عنه تأیید می گردد. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه اول تجدید نظر دیوان عدالت اداری فرجی ـ مولابیگی فهرست شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی اداره اوقاف و طرح شکایت در دیوان عدالت اداری در تاریخ 15 اسفند 1394، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به شکایت یک نهاد دولتی نسبت به نامه‌ای از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران که مانع صدور مجوز تجدید بنا در یک موقوفه عام شده بود، قرار عدم استماع شکایت صادر کرد. دیوان با استناد به ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری، اعلام نمود که شکایت نهادهای دولتی قابل استماع نیست. <br>همچنین، در تاریخ 25 آبان 1394، دیوان در خصوص شکایت علیه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و خواسته ابطال نامه‌ای که ممنوعیت ساخت و انتفاع از پلاک‌های ثبتی در تهران را اعلام کرده بود، حکم به ورود شکایت و ابطال نامه معترضه صادر کرد. دیوان با استناد به قاعده تسلیط، اصل 47 قانون اساسی و ماده 30 قانون مدنی، حق دخل و تصرف شاکی در ملک موقوفه را تایید و اعلام نمود که ملک مذکور مشمول قوانین حفظ آثار ملی نمی‌باشد. <br>در مرحله تجدیدنظر، دیوان با استناد به قانون حفظ آثار ملی و عدم ارائه دلایل کافی برای ثبت ملک به عنوان اثر ملی، تجدیدنظرخواهی را رد و رای بدوی را تایید کرد. رای صادره قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/12/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگرچه اداره ی اوقاف در عداد واحدهای دولتی قرار دارد، اما به عنوان متولی و به نمایندگی از موقوفه که یک واحد غیردولتی است، قابلیت طرح شکایت در دیوان عدالت اداری را دارد. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری در خصوص شکایت مذکور به طرفیت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران به خواسته ابطال نامه شماره... مورخه 1385/08/23 و لغو ممنوعیت ساخت و انتفاع مشروع از پلاکهای ثبتی... واقع در تهران ناحیه 3 حسن آباد با عنایت به محتویات پرونده و اینکه مالکیت پلاکهای فوق الاشعار نسبت به موقوفه حسب تصویر مصدق اسناد مالکیت پیوستی محرز و محقق م. ب. و بر همین مبنا و به دلالت قاعده تسلیط و اصل 47 از قانون اساسی و ماده 30 از قانون مدنی شاکی حق هرگونه دخل و تصرف در ملک و پلاکهای یادشده را در راستای احیای موقوفه و در جهت انتفاع کامل از موقوفه و مصرف عواید آن در موارد تعیین شده از ناحیه واقف را دارد و باقی ماندن موقوفه به صورت فعلی که کوچکترین نفعی به موقوف علیهم ندارد کاملا‌ بر خلاف نظر واقف و غبطه وقف م. ب. و از طرفی طبق ماده اول قانون راجع به حفظ آثار ملی کلیه آثار و ابنیه و اماکنی که تا اختتام دوره سلسه زندیه در ایران احداث شده را می توان جزء آثار ملی محسوب داشت و تحت حفاظت سازمان مشتکی عنه قرار داد در حالی که حسب مفاد لایحه دفاعیه طرف شکایت مضبوط در پرونده بنای موصوف تحت پلاکهای مارالذکر در دوره پهلوی اول احداث شده است، علیهذا پلاکهای ثبتی یاد شده از شمول ماده 1 از قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309 خروج موضوعی دارد و ایضا مشمول بند ج از قانون تشکیل سازمان مصوب 1364/11/10 و ماده 13 از قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی مصوب 1367/07/01 نیز نمی‌باشد؛ زیرا هیچ گونه دلیلی از طرف مشتکی عنه که حاکی از رخداد و واقعه تاریخی یا فرهنگی یا سکونت و حضور رجال تاریخی و سیاسی باشد ارائه نشده و مضافا‌ به اینکه وفق نظریه شورای محترم نگهبان به شماره 6076 مورخه 1361/08/03 مشمول قانون استنادی طرف شکایت به املاک شخصی مخالف موازین شرع شناخته شده است که در مورد املاک موقوفه باید گفت به طریق اولی نمی توان از بازسازی و دخل و تصرف در آن به بهانه اینکه در منطقه ای که آثار فرهنگی دارد،‌ جلوگیری نمود. ضمن اینکه حسب نظریه کارشناس رسمی دادگستری ملک و پلاکهای صدرالاشعار و ساختمان مورد نظر طرفین در حال حاضر عمدتا‌ تخلیه و تخریب شده و از حیز انتفاع خارج شده است که تصاویر گرفته شده از ناحیه شاکی پیوست پرونده،‌ نیز موید این ادعا م. ب.. علیهذا با رد دفاعیات مشتکی عنه و با لحاظ مراتب اشعاری و مستندا‌ به ماده 10 از قانون دیوان با حکم به ورود شکایت و ابطال نامه معترض عنه که حاکی از ممنوعیت تخریب و نوسازی پلاکهای موصوف در ستون خواسته م. ب. صادر می‌شود. رای صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان است. رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با عنایت به اینکه به موجب قانون راجع به حفظ آثار ملی و نیز قانون حفظ آثار ملی سال 1352 بناهایی که به لحاظ قدمت در اواخر سلسله زندیه احداث شده و یا واجد شوون ملی یا تاریخی باشند قابل ثبت به عنوان آثار ملی هستند و چون دلیلی بر اینکه ملک مذکور واجد شرایط مذکور است ارائه نشده، صرف نظر از اینکه ملک موصوف موقوفه بوده و باید در راستای نیات واقف بهره برداری گردد، و ن. ب. ا. ت. ن. خ. ایراد و اعتراض موثری که زمینه نقض رای معترض عنه را فراهم آورد، ارائه نکرده است و لذا با استناد به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن رد تجدید نظرخواهی، رای معترض عنه تایید می‌گردد. رای صادره قطعی است.