ارزش اثباتی تست الکل‌سنج

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ع.، 21 ساله، آزاد به لحاظ صدور قرار قبولی کفالت، دایر به شرب خمر؛ ب. ت. ب. محتویات پرونده و انکار شدید و مکرر وی در دادسرای ناحیه 21 تهران و نیز در جلسه دادرسی به لحاظ عدم حصول علم و یقین بر بزهکاری وی به نحو استقرار حد شرعی به صرف گواهی پزشکی قانونی مبنی بر وجود مقداری الکل در بدن متهم که به روش الکل سنج تنفسی صورت گرفته است و به لحاظ امکان بروز اشتباه در این روش با وجود شبهه و تردید و عدم کفایت ادله شرعی و قانونی و حاکمیت قاعده فقهی درأ مستنداً به ماده 121 قانون مجازات اسلامی 1392 حکم برائت وی را صادر و اعلام می نماید. هم چنین در مورد اتهام دیگر وی نیز دایر به نگهداری 1/4 لیتر مشروب الکی دست ساز با عنایت به انکار م. م. ب. این که از وی کشف نشده است و ملاحظه گزارش اولیه مأمور انتظامی (صفحه 1) و عدم کفایت ادله اثباتی مستنداً به ماده 177 قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و رعایت اصل 37 قانون اساسی حکم برائت وی صادر و اعلام می گردد. این رأی حضوری محسوب و ظرف بیست روز از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 1084 دادگاه عمومی جزایی تهران- توحیدلو رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی سرپرست محترم دادسرای ناحیه 21 تهران نسبت به دادنامه شماره 930779 مورخ 30/07/1393 صادره از شعبه 1084 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن در مورد اتهام آقای ع. مبنی بر شرب خمر و نگهداری یک چهارم لیتر مشروب الکلی و با استدلال مندرج در دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم برائت صادر گردیده است؛ نظر به این که سرپرست دادسرای ناحیه 21 با این استدلال که متهم در حال عربده کشی در یک مکان عمومی دستگیر و در چمدان وی مشروب الکلی کشف گردیده و پزشکی قانونی نیز میزان قابل توجهی الکل در خون متهم را احراز نموده و مأمورین انتظامی اعلام کرده اند که از دهان متهم بوی الکل استشمام شده است این موارد را مبنای در احراز علم قاضی محکمه عنوان نموده و بر این اساس درخواست تجدیدنظر نموده است و این در حالی است که اولاً: احراز علم با قاضی صادرکننده حکم است و آن هم بر اساس یقین حاصل از مستندات بیّن در امری که نزد آن قاضی مطرح شود. ثانیاً: در گزارش اولیه مأمور انتظامی ذکری از کشف چمدان و مایع مشکوک به مشروب الکلی نگردیده است. ثالثاً: متهم در کلیه مراحل منکر شرب خمر و نگهداری مشروب الکلی بوده است. رابعاً: اظهارنظر پزشکی قانونی و استشمام بوی الکل در دهان یک فرد به تنهایی نمی تواند دلیل بر ارتکاب شرب خمر نماید به ویژه این که ادله شرعی برای اثبات شرب خمر معین است که هیچ یک از ادله شرعی در پرونده مشاهده نمی گردد. بنابراین دادنامه تجدیدنظرخواسته منطبق با موازین شرعی و قانونی اصدار یافته، لذا مستند به بند الف ماده 257 قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه مذکور تأیید می گردد. رأی صادره قطعی است. شعبه 22 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار سید محسن قاضی - عبدالرضا مرادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی