استثنائات بزه تغییر کاربری اراضی زراعی

رأی دادگاه بدوی در خصوص شکایت اداره جهاد کشاورزی شهرستان ر. علیه م.ت. دایر بر تغییر غیر مجاز کاربری اراضی زراعی و باغها دو هزار متر مربع از اراضی زراعی ب. ت. ب. دفاعیات متهم و گزارش ضابطین که مقرون به واقع به نظر می رسد و همچنین نظریه کارشناس منتخب که مصون از هرگونه تعرضی باقی مانده است، استناداً به ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها و تغییر کاربری به جهت ساخت دامداری، فاقد عنوان جزایی است و ن. ب. ا. دلایل کافی برای ارتکاب جرم وجود ندارد، لذا استناداً به ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 37، برائت متهم صادر و اعلام می گردد. رأی اصداری حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 101 دادگاه کیفری دو بخش کهریزک -روح اله میرحاج رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان ر. نسبت به دادنامه شماره 9409972295500965 مورخ 1394/06/08 صادره از شعبه یکصد و یک محاکم عمومی بخش ک. که به موجب آن حکم بر برائت آقای م.ت. از اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی اصدار یافته، با نگرش در مجموعه اوراق و محتویات پرونده، ن. ب. ا. تغییر کاربری عنوان شده از طریق دامداری اعلام گردیده و نظر باینکه احداث دامداری و مرغداری و پرورش ماهی و .... وفق مقررات تبصره 4 الحاقی به ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی، بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی است، تغییر کاربری محسوب نمیگردد. از طرفی انجام اقدامات تکمیلی که لازمه و مکمل زیر ساختها و تاسیسات مورد نیاز تولیدات بخش کشاورزی است، منجمله احداث اتاق نگهبانی و سرایداری و انبار علوفه و بهاربند در حکم مقررات تبصره فوق الذکر بوده و تغییر کاربری محسوب نمیگردد. لذا دادگاه با اوصاف و کیفیات مرقوم تجدیدنظرخواهی عنوان شده را غیر وارد تشخیص و نظر باینکه از ناحیه ت. ن. خ. هم ایراد و اعتراض موجه و مدللی که موجبات نقض و گسیختن رای صادره را فراهم آورد، بعمل نیامده است و بر مبانی استدلال و استنباط دادگاه نخستین در احراز و تشخیص برائت و بیگناهی ت. ن. خ. و صدور حکم بر همین مبنا خدشه و خللی مترتب نمی باشد، بنا بمراتب دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. دادنامه معترض عنه را با استناد به بند الف ماده 455 قانون آئین دادرسی کیفری تائید و استوار می نماید. رای صادره قطعی است . شعبه 38 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار عبدالرحیم دادگرنیا - زین العابدین صادقی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی استثنائات بزه تغییر کاربری اراضی زراعی در تاریخ 31 شهریور 1393، دادگاه تجدیدنظر استان به تجدیدنظرخواهی نسبت به رای صادره از یکی از شعب محاکم عمومی رسیدگی کرد. رای اولیه شامل محکومیت به قلع و قمع ابنیه و همچنین پرداخت جزای نقدی به مبلغ دو میلیارد و هفتاد و شش میلیون و هشتصد هزار ریال به دلیل تغییر کاربری اراضی زراعی بود. ت. ن. خ. نسبت به محکومیت خود در خصوص احداث بناهای مرتبط با دامداری و مرغداری اعتراض کرد و استدلال نمود که این اقدامات مطابق تبصره 4 الحاقی به ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها، بهینه‌سازی تولیدات کشاورزی محسوب می‌شود و تغییر کاربری نیست. دادگاه با پذیرش این استدلال، این بخش از رای را نقض و ت. ن. خ. را از اتهام مذکور برائت داد. اما اعتراض نسبت به سایر بناهای احداثی، شامل سوله‌ها و دفتر مدیریت، غیر وارد تشخیص داده شد و این بخش از رای اولیه تایید گردید. رای صادره قطعی است و تصمیمات دادگاه بر اساس مقررات مربوطه اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: انجام اقدامات تکمیلی که لازمه و مکمل زیر ساخت ها و تاسیسات مورد نیاز تولیدات بخش کشاورزی است من جمله احداث بنای کارگری و نگهبانی و انباری محل نگه داری علوفه و استخر ذخیره آب کشاورزی تغییر کاربری محسوب نمی شود. رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ش. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 12/11/92 صادره از شعبه یکصد و سه محاکم عمومی شهرستان ورامین که متضمن محکومیت مشارالیه علاوه بر قلع و قمع ابنیه به پرداخت مبلغ دو میلیارد و هفتاد و شش میلیون و هشتصد هزار ریال به عنوان جزای نقدی د. ح. صندوق دولت از حیث اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی جزء پلاک --- اصلی واقع در روستای ق. از توابع بخش مرکزی شهرستان فوق الذکر است؛ با نگرش در مجموعه اوراق و محتویات پرونده اولا اعتراض ت. ن. خ. نسبت به آن قسمت از دادنامه که متضمن محکومیت مشارالیه از حیث تغییر کاربری اراضی زراعی از طریق احداث بنای 26/40 مترمربعی به عنوان محل نگه داری مرغ و خروس و بنای 78 مترمربعی به عنوان محل نگه داری دام و بنای 78 مترمربعی دیگر به عنوان محل نگه داری گاو و بنای 74/40 مترمربعی به عنوان محل نگه داری علوفه و انبار علوفه و بنای 83/60 مترمربعی به عنوان محل اسکان کارگری و استخر احداثی است مآلا وارد به نظر می‌رسد زیرا احداث دامداری و مرغ داری و محل پرورش ماهی و... وفق تبصره 4 الحاقی به ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی بوده و تغییر کاربری محسوب نمی گردد و از طرفی انجام اقدامات تکمیلی که لازمه و مکمل زیرساخت ها و تاسیسات مورد نیاز تولیدات بخش کشاورزی است من جمله احداث بنای کارگری و نگهبانی و انباری محل نگه داری علوفه و استخر ذخیره آب کشاورزی در حکم فعالیت های مندرج در چهار ماده فوق الذکر بوده و تغییر کاربری محسوب نمی گردد. بنابه مراتب دادگاه تجدیدنظرخواهی عنوان شده را نسبت به این بخش از دادنامه وارد و موجه تشخیص و مستندا به بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری این قسمت از دادنامه معترض عنه را نقض و حکم بر برائت ت. ن. خ. صادر و اعلام می‌نماید. و اما اعتراض ت. ن. خ. نسبت به سایر مستحدثات احداثی من جمله سوله های سمت شرقی و غربی هر کدام به مساحت 360 مترمربع و فضایی قسمت شمالی سوله به مساحت 435 مترمربع به عنوان حیاط سوله ها و بنای نیمه کاره 81 مترمربعی مربوط به دفتر مدیریت انباری 7/5 مترمربعی مربوط به کشتارگاه را غیر وارد تشخیص و با رد آن این قسمت از دادنامه صادره را با استناد به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری تایید و استوار می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه در یک پرونده کیفری، اتهام تغییر کاربری غیرمجاز اراضی زراعی و باغی به مساحت 170 متر مربع به فردی نسبت داده شد. دادگاه نخستین ب. ت. ب. اینکه بنا به عنوان کاهدان و طویله برای دامداری بوده و مانع از تداوم تولید نمی‌شود، حکم بر برائت صادر کرد. این حکم از سوی مدیر جهاد کشاورزی شهرستان مورد اعتراض قرار گرفت و شعبه تجدیدنظر، حکم برائت را نقض کرده و فرد مذکور را به قلع و قمع بنا و پرداخت جزای نقدی محکوم نمود. وکیل متهم درخواست اعاده دادرسی را مطرح کرد و استدلال نمود که بر اساس تبصره 4 ماده 1 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها و رای وحدت رویه، تخلفی صورت نگرفته و استشهادیه اهالی روستا نیز این موضوع را تایید می‌کند. هیات شعبه پس از بررسی، درخواست اعاده دادرسی را موجه دانسته و با استناد به ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری، اعاده دادرسی را تجویز و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان ارجاع کرد. خلاصه جریان پرونده: شبه 101 دادگاه کیفری دو شهرستان *در خصوص اتهام اقای ع. خ. دایر به تغییر کاربری غیر مجاز اراضی زراعی و باغی به متراژ 170 متر مربع به لحاظ اینکه قسمتی از بنا جهت گذاشتن محصولات و ابزار الات *ی و قسمتی دیگر کاهدان وطویله برای امور مربوط به دامداری م. ب.. که مانع از تداوم در امر تولید نیست به جهت جرم نبودن عمل انتسابی رای برائت صادر نموده که مورد اعتراض و تجدیدنظرخواهی مدیر جهاد کشاورزی شهرستان *واقع شد شعبه *طی دادنامه شماره *ضمن نقض رای تجدیدنظرخواسته اقای ع. خ. را علاوه بر قلع و قمع بنا به پرداخت مبلغ 60/8000/000ریال جزای نقدی محکوم کرده است.اقای م. ن. به وکالت از م. ع. طی درخواستی تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده و اعلام داشته است.بنای حاضر به عنوان دامداری و در راستای استفاده بهینه در تولیدات بخش کشاورزی بوده که بر اساس تبصره 4 ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و رای وحدت رویه شماره 760 تخلف نمی‌باشد. استشهادیه اهالی روستا نیز صراحتا مبنی بر عدم احداث بنای جدید و بازسازی بنای سابق م. ب.. که مورد استفاده مورث موکل اینجانب به عنوان دامداری بوده مضافا اینکه تنها شغل و تنها ممر درامد موکل در قالب دامداری م. ب.. مشروح لایحه تقدیمی اقای ن. در هنگام شور قرائت خواهد شد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: درخواست اقای م. ن. به وکالت از اقای ع. خ. مبنی بر تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره *صادره از شعبه *ب. ت. ب. مفاد لایحه تقدیمی و استشهادیه محلی ممهور به مهر شورای اسلامی و ب. ت. ب. تبصره 4 ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها موجه و درخور پذیرش م. ب.. زیرا احداث دامداری و طویله و انبار کاه و علوفه در جهت بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی م. ب.. و تغییر کاربری محسوب نمی شود. لذا با انطباق مورد با بندهای ج و چ ماده 474 قانون ایین دادرسی کیفری موجه و درخور پذیرش م. ب.. لذا به استناد ماده 476 قانون مرقوم اعاده دادرسی تجویز و رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان *ارجاع می‌گردد. در تاریخ 14 اردیبهشت 1394، دادگاه بدوی به اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها، با استناد به شکوائیه مدیریت جهاد کشاورزی و اظهارات نماینده آن، و با استناد به تبصره 4 ماده 1 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها، حکم بر برائت صادر نمود. دادگاه بدوی تصریح کرد که دیوارکشی و احداث دامداری به منظور بهینه‌سازی تولیدات کشاورزی، تغییر کاربری محسوب نمی‌شود و بر اساس اصل حاکمیت برائت، وقوع جرم محرز نگردیده است. پس از صدور این حکم، مدیریت جهاد کشاورزی به تجدیدنظرخواهی اقدام کرد. دادگاه تجدیدنظر با بررسی مستندات، صورت‌جلسات معاینه محلی و نظر کارشناس منتخب، تاکید کرد که احداث دامداری و اقدامات مرتبط با آن تغییر کاربری به شمار نمی‌رود و تجدیدنظرخواهی را غیرموجه تشخیص داد و دادنامه بدوی را تایید کرد. این رای بر اساس بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری، قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/14 پیام: انجام اقدامات تکمیلی که لازمه و مکمل زیرساخت ها و تاسیسات موردنیاز تولیدات بخش کشاورزی است من جمله دیوارکشی، احداث بنای کارگری و نگهبانی، تغییر کاربری محسوب نمی شود. در خصوص اتهام آقای م. خ. دایر بر تغییر کاربری قطعه زمینی به مساحت 1512 مترمربع ( 250 مترمربع بنای طاق ضربی و مابقی محوطه‌سازی و دیوارکشی) پلاک... اصلی از بخش...د از نوع اراضی زراعی و باغ‌ها واقع در روستای... بدون اخذ مجوز از کمیسیون تبصره یک ماده یک قانون اصلاحی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها، موضوع شکایت مدیریت محترم جهاد کشاورزی شهرستان و. با نمایندگی آقای غ.ن. با عنایت به محتویات پرونده خصوصا شکوائیه اداره شاکی و اظهارات نماینده اداره مذکور و اظهارات و دفاعیات متهم و گزارش مجری محترم قرار معاینه محل به اینکه مشاهده گردید دیوارکشی و 250 متر بهاربند و اصطبل جهت دامداری و تخلیه کود حیوانی و غیره، به نظر می‌رسد مستحدثات دیوارکشی و احداث دامداری م. ب.. فلذا به استناد تبصره 4 ماده 1 قانون مارالذکر، احداث دامداری‌ها، بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی بوده و تغییر کاربری محسوب نمی‌شود. همچنین دیوارکشی نیز به جهت محصور نمودن اراضی، از مصادیق تغییر کاربری اراضی مزروعی محسوب نمی‌گردد دادگاه به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری و به لحاظ عدم احراز وقوع جرم و اصل حاکمیت برائت، حکم بر برائت صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و در مهلت 20 روز پس از ابلاغ قابل‌اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه اول دادگاه عمومی بخش جوادآباد - محمدرضا فرقانی رامندی در خصوص تجدیدنظرخواهی مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان و. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/12/05 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی بخش ج. که به‌موجب آن حکم بر برائت آقای م. خ. از اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی اصدار یافته است با نگرش در مجموعه اوراق و محتویات پرونده ن. ب. ا. ت. ن. خ. به شرح مندرجات برگ تحقیق مقدماتی مورخ 1392/09/28 تغییر کاربری عنوان‌شده را به‌منظور احداث دامداری عنوان نموده و صحت این ادعا به شرح صورت‌مجلس معاینات محلی مورخ 1392/12/03 (صفحه بیست و دوم پرونده) و 1394/01/17 صفحه پنجاهم پرونده مورد تایید عضو مجری قرار و امضا کنندگان صورت مجالس مرقوم قرارگرفته و کارشناس منتخب دادگاه نخستین نیز وفق نظریه ابرازی مورخ 1393/10/16 صفحه سی و نهم لغایت چهل و یکم پرونده تغییر کاربری عنوان‌شده را در راستای احداث دامداری اعلام نموده و ن. ب. ا. احداث دامداری و مرغداری و..... وفق مقررات تبصره 4 الحاقی به ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی بوده و تغییر کاربری محسوب نمی‌گردد. و از طرفی انجام اقدامات تکمیلی که لازمه و مکمل زیرساخت‌ها و تاسیسات موردنیاز تولیدات بخش کشاورزی است من‌جمله دیوارکشی و احداث اتاق کارگری و نگهبانی نیز در حکم مقررات تبصره فوق‌الذکر بوده و تغییر کاربری محسوب نمی‌گردد بنا به‌مراتب و با اوصاف و کیفیات مرقوم دادگاه تجدیدنظرخواهی عنوان‌شده را غیر وارد تشخیص و ن. ب. ا. از ناحیه ت. ن. خ. هم ایراد و اعتراض موجه و مدللی که موجبات نقض و گسیختن رای صادره را فراهم آورد به عمل نیامده و بر مبانی استدلال و استنباط دادگاه نخستین در احراز و تشخیص برائت و بی‌گناهی ت. ن. خ. و صدور حکم بر همین مبنا خدشه و خللی مترتب نیست لذا دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی عنوان‌شده دادنامه معترض‌عنه را با استناد به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری تایید و استوار می‌نماید. رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار