اظهار تردید نسبت به سند عادی توسط شخص منتسب

رأی دادگاه بدوی درخصوص دادخواست تقدیمی آقای ح.خ. فرزند ی. به طرفیت آقای م.ش. فرزند ح. به خواسته، بدواً رسیدگی و صدور حکم بر اعسار خواهان از پرداخت هزینه دادرسی و سپس رسیدگی و صدور حکم بر محکومیت خواهان به ایفای تعهد و پرداخت مبلغ سیصد و هفتاد و هشت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان اصل خواسته به انضمام خسارات تأخیر تأدیه و دادرسی با استناد به استشهادیه تنظیمی و تصاویر مصدق از توافق نامه مورخ 28/4/88 و فاکتورها و قراردادهای تنظیمی به شرح متن دادخواست ن. ب. ا. دلایل ابرازی خواهان، که بر صحت و اصالت آن به طور مؤثر از جانب خوانده ایرادی نشده است، جملگی مبین صحت ادعای خواهان م. ب. و دفاعیات خ. ب. ش. صورت جلسه مورخ 17/11/89 جلسه دادرسی بدین نحو که توافق نامه 28/4/88 از حیث امضا، مورد تردید وی قرار گرفته، نمی تواند به نظر دادگاه مؤثر در مقام باشد چرا که اولاً: تردید نسبت به مندرجات اسناد در جایی است که انتساب خط یا امضا ب. غ. شده باشد نه به طرف دعوی، ثانیاً: خوانده به صراحت بر حضورخود در زمان تنظیم توافق نامه و حضور شهود اشاره نموده است مضاف بر اینکه احد از مسجلین ذیل توافق نامه در محضر دادگاه به صحت توافق نامه و حضور خوانده و امضا وی گواهی داده است بر همین اساس دادگاه خواسته خواهان را به شرح یادشده محمول بر صحت دانسته با این توضیح که پیش از این درخصوص ادعای اعسار خواهان با پذیرش ادعا از جانب دادگاه اتخاذ تصمیم به عمل آمده است لذا دادگاه بنا به مراتب ضمن رد دفاعیات غیر مؤثر و بلاوجه خوانده و ب. ت. ب. دلایل ابرازی مستنداًبه مقررات مواد 198 و 519 و 519 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ سیصد و هفتاد و هشت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان اصل خواسته و پرداخت هفت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان خسارت دادرسی و پرداخت خسارت تأخیر تأدیه معادل نرخ ارزش افزوده شاخص بهای کالاها و خدمات که همه ساله از ناحیه بانک مرکزی اعلام می شود از تاریخ تقدیم دادخواست (7/6/89) لغایت اجرای حکم د. ح. خ. محکوم می نماید. رأی صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در مرجع محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه219دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ توحیدیان رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.ه به طرفیت آقای ح.خ. از دادنامه شماره 8909972164400882 مورخ 18/11/1389 صادره از شعبه 219 دادگاه عمومی حقوقی تهران م. ب. که به موجب آن ت. ن. خ. از بابت توافق نامه مورخ 28/4/88 به پرداخت مبلغ سیصد و هفتاد و هشت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان اصل خواسته و پرداخت هفت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان خسارت دادرسی و پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست 7/6/89 لغایت اجرای حکم د. ح. ت. ن. خ. محکوم گردید. از توجه به محتویات پرونده و مفاد لوایح طرفین دعوی و اظهارات احد از مسجلین توافق نامه مورخ 28/4/88 در جلسه دادرسی مورخ 17/11/89 دادگاه بدوی و این که دلیل و مدرکی دال بر بی اعتباری توافق نامه یاد شده ارایه و ابراز نگردید لذا بنا به مراتب فوق چون اعتراض ت. ن. خ. به نحوی نیست که موجب نقض و گسیختن دادنامه فوق الاشعار را ایجاب نماید، با رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده مستنداً به قسمت اخیر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تأیید می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 37 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه دیوسالار ـ رضایی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اظهار تردید نسبت به سند عادی توسط شخص منتسب در تاریخ 27 فروردین 1392، دادگاه بدوی به درخواست ارائه‌شده در خصوص اعسار از پرداخت هزینه دادرسی و الزام به ایفای تعهد و پرداخت مبلغ 378,500,000 ریال به عنوان اصل خواسته و خسارات تاخیر تادیه رسیدگی کرد. دادگاه با استناد به استشهادیه و مستندات ارائه‌شده، از جمله توافق‌نامه مورخ 28 تیر 1388 و فاکتورها، ادعای خواهان را معتبر تشخیص داده و دفاعیات طرف مقابل را غیرموثر ارزیابی نمود. بر اساس مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، محکومیت به پرداخت مبلغ مذکور و همچنین خسارت دادرسی به میزان 7,500,000 ریال و خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست تا زمان اجرای حکم صادر گردید. رای صادره ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، درخواست تجدیدنظر به دلیل عدم ارائه مستندات معتبر نسبت به توافق‌نامه رد شد و دادگاه تجدیدنظر با تایید دادنامه بدوی، رای را قطعی اعلام کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/01/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: هر گاه شخصی که سندی منتسب به اوست، به جای انکار نسبت به آن اظهار تردید نماید، دادگاه به این تردید ترتیب اثر نمی دهد. در خصوص دادخواست تقدیمی آقای ح.خ. فرزند ی. به طرفیت آقای م.ش. فرزند ح. به خواسته، بدوا رسیدگی و صدور حکم بر اعسار خواهان از پرداخت هزینه دادرسی و سپس رسیدگی و صدور حکم بر محکومیت خواهان به ایفای تعهد و پرداخت مبلغ سیصد و هفتاد و هشت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان اصل خواسته به انضمام خسارات تاخیر تادیه و دادرسی با استناد به استشهادیه تنظیمی و تصاویر مصدق از توافق نامه مورخ 28/4/88 و فاکتورها و قراردادهای تنظیمی به شرح متن دادخواست ن. ب. ا. دلایل ابرازی خواهان، که بر صحت و اصالت آن به طور موثر از جانب خوانده ایرادی نشده است، جملگی مبین صحت ادعای خواهان م. ب. و دفاعیات خ. ب. ش. صورت جلسه مورخ 17/11/89 جلسه دادرسی بدین نحو که توافق نامه 28/4/88 از حیث امضا، مورد تردید وی قرار گرفته، نمی تواند به نظر دادگاه موثر در مقام باشد چرا که اولا: تردید نسبت به مندرجات اسناد در جایی است که انتساب خط یا امضا ب. غ. شده باشد نه به طرف دعوی، ثانیا: خوانده به صراحت بر حضورخود در زمان تنظیم توافق نامه و حضور شهود اشاره نموده است مضاف بر اینکه احد از مسجلین ذیل توافق نامه در محضر دادگاه به صحت توافق نامه و حضور خوانده و امضا وی گواهی داده است بر همین اساس دادگاه خواسته خواهان را به شرح یادشده محمول بر صحت دانسته با این توضیح که پیش از این در خصوص ادعای اعسار خواهان با پذیرش ادعا از جانب دادگاه اتخاذ تصمیم به عمل آمده است لذا دادگاه بنا به مراتب ضمن رد دفاعیات غیر موثر و بلاوجه خوانده و ب. ت. ب. دلایل ابرازی مستندابه مقررات مواد 198 و 519 و 519 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ سیصد و هفتاد و هشت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان اصل خواسته و پرداخت هفت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان خسارت دادرسی و پرداخت خسارت تاخیر تادیه معادل نرخ ارزش افزوده شاخص بهای کالاها و خدمات که همه ساله از ناحیه بانک مرکزی اعلام می‌شود از تاریخ تقدیم دادخواست ( 7/6/89 ) لغایت اجرای حکم د. ح. خ. محکوم می‌نماید. رای صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در مرجع محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - توحیدیان رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.ه به طرفیت آقای ح.خ. از دادنامه شماره --- مورخ 1389/11/18 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران م. ب. که به موجب آن ت. ن. خ. از بابت توافق نامه مورخ 28/4/88 به پرداخت مبلغ سیصد و هفتاد و هشت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان اصل خواسته و پرداخت هفت میلیون و پانصد هزار ریال به عنوان خسارت دادرسی و پرداخت خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست 7/6/89 لغایت اجرای حکم د. ح. ت. ن. خ. محکوم گردید. از توجه به محتویات پرونده و مفاد لوایح طرفین دعوی و اظهارات احد از مسجلین توافق نامه مورخ 28/4/88 در جلسه دادرسی مورخ 17/11/89 دادگاه بدوی و این که دلیل و مدرکی دال بر بی اعتباری توافق نامه یاد شده ارایه و ابراز نگردید لذا بنا به مراتب فوق چون اعتراض ت. ن. خ. به نحوی نیست که موجب نقض و گسیختن دادنامه فوق الاشعار را ایجاب نماید، با رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده مستندا به قسمت اخیر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه