إعمال قاعده جمع مجازاتها در فرض وجود حکم غیابی

رأی خلاصه جریان پرونده دادستان محترم شهرستان ع. در مقام اجرای دادنامه، ملاحظه کرده است که م. ع. م.ج. علاوه برمحکومیت از حیث نگهداری موادمخدر از سوی دادگاه انقلاب شهرستان ت. طی دادنامه 2070 مورخ 93/11/4 محکومیت دیگری دارد که طی دادنامه 825 مورخ 93/11/7 از شعبه 101 جزایی شهرستان ع. اصدار یافته دادنامه دوم غیابی است. دادستان هر دو پرونده را جهت اعمال بند پ ماده 510 به دیوان ارسال، که به این شعبه ارجاع شده است. هیأت شعبه درتاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر پرونده در وضعیت فعلی قابل طرح دردیوان عالی کشور نمی باشد. درخصوص دادنامه تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور حکم صادره از سوی شعبه 101 دادگاه عمومی جزایی، غیابی است و هنوز ابلاغ واقعی نشده است. بدیهی است پس از ابلاغ واقعی، حق واخواهی خواهد داشت سپس حق تجدیدنظر خواهی. ماده 510 مقرر می دارد که م. ع. باید محکومیت های قطعی داشته باشد تا ماده مزبور قابل اعمال گردد. هر چند حکم غیابی با ابلاغ قانونی قابلیت اجراء را دارد ولی حق واخواهی وی پس از ابلاغ واقعی باقی است و ماده 510 قابلیت اعمال ندارد بنابراین، پرونده ها جهت اقدام قانونی اعاده می گردد. این حکم قطعی است. شعبه چهل وچهارم دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون علی اکبر یساقی - علی محمدسازگارزاده سخویدی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی إعمال قاعده جمع مجازاتها در فرض وجود حکم غیابی موضوع این پرونده به بررسی اجرای دادنامه‌ای مربوط می‌شود که محکومیت فردی را به اتهام نگهداری مواد مخدر مورد تایید قرار داده است. در این راستا، دو محکومیت مرتبط با وی مورد بررسی قرار گرفته که یکی از آن‌ها به‌صورت غیابی صادر شده است. دادستان درخواست اعمال بند پ ماده 510 قانون مجازات اسلامی را در خصوص محکومیت‌های قطعی مطرح کرده است. طرفین ادعا دارند که م. ع. تنها یک محکومیت غیابی دارد که هنوز به وی ابلاغ نشده و به همین دلیل حق واخواهی و تجدیدنظرخواهی وی محفوظ است. مستندات ارائه‌شده شامل دو دادنامه از دادگاه‌های انقلاب و عمومی جزایی م. ب.. دفاعیات دادیار دیوان عالی کشور نیز به این نکته اشاره دارد که پرونده در وضعیت کنونی قابل طرح نیست. دیوان عالی کشور در رای خود تصریح می‌کند که حکم غیابی تا زمان ابلاغ واقعی قابلیت اعمال ندارد و بنابراین، ماده 510 قابل اجرا نیست. پرونده‌ها برای اقدام قانونی به مرجع ذی‌ربط اعاده می‌شود و این حکم قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: قاعده جمع مجازاتهای متعدد محکوم علیه، درفرض وجود حکم غیابی، قابل إعمال نیست. رای خلاصه جریان پرونده دادستان محترم شهرستان ع. در مقام اجرای دادنامه، ملاحظه کرده است که م. ع. م.ج. علاوه برمحکومیت از حیث نگهداری مواد مخدر از سوی دادگاه انقلاب شهرستان ت. طی دادنامه --- مورخ 93/11/4 محکومیت دیگری دارد که طی دادنامه --- مورخ 93/11/7 از شعبه --- جزایی شهرستان ع. اصدار یافته دادنامه دوم غیابی است. دادستان هر دو پرونده را جهت اعمال بند پ ماده 510 به دیوان ارسال، که به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پرونده در وضعیت فعلی قابل طرح دردیوان عالی کشور نمی‌باشد. در خصوص دادنامه تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور حکم صادره از سوی شعبه --- دادگاه عمومی جزایی، غیابی است و هنوز ابلاغ واقعی نشده است. بدیهی است پس از ابلاغ واقعی، حق واخواهی خواهد داشت سپس حق تجدیدنظر خواهی. ماده 510 مقرر می‌دارد که م. ع. باید محکومیت های قطعی داشته باشد تا ماده مزبور قابل اعمال گردد. هر چند حکم غیابی با ابلاغ قانونی قابلیت اجراء را دارد ولی حق واخواهی وی پس از ابلاغ واقعی باقی است و ماده 510 قابلیت اعمال ندارد بنابراین، پرونده ها جهت اقدام قانونی اعاده می‌گردد. این حکم قطعی است.