اقامتگاه زن شوهردار

اقامتگاه زن شوهردار خ. م.: در تاریخ 15 تیر 1392، شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی خرمشهر به پرونده‌ای رسیدگی کرد که در آن درخواست صدور حکم برای ملاقات با فرزند مشترک مطرح شده بود. دادگاه با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1005-a_0815110236660">ماده 1005 قانون مدنی</a>، قرار عدم صلاحیت صادر کرده و پرونده را به دادگاه عمومی حقوقی اسلام آباد غرب ارجاع داد. شعبه دوم دادگاه اسلام آباد غرب نیز ب. ت. ب. اینکه خوانده در محل اقامت همسر خود سکونت ندارد و مسکن مستقلی را اختیار کرده است، صلاحیت خود را نفی کرده و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نمود. دیوان عالی کشور پس از بررسی، قرار عدم صلاحیت صادره را تایید کرده و مقرر نمود که پرونده به شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی خرمشهر ارسال شود. این تصمیم بر اساس تبصره ذیل ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/04/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مقررات <a class="artref" href="/ماده/ماده-1005-a_0815110236660">ماده 1005 قانون مدنی</a>، که اقامتگاه زن شوهردار را همان محل اقامت شوهر مقرر نموده است در خصوص موردی است که زن در تمکین زوج و یا زوجه در محل اقامت شوهرش مقیم باشد. رای خلاصه جریان پرونده شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی خرمشهر پرونده کلاسه --- یا 823 - / 91 موضوع دعوی آقای م.الف. به طرفیت خانم ش.ج. به خواسته صدور حکم به ملاقات فرزند مشترک به نام س. که نشانی خوانده در دادخواست تقدیمی خرمشهر آرش نبش ف.... قیدشده را به جهت اینکه خواهان ساکن اسلام آباد غرب... م. ب. با صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی حقوقی اسلام آباد به استناد مقررات <a class="artref" href="/ماده/ماده-1005-a_0815110236660">ماده 1005 قانون مدنی</a> به جهت اینکه محل اقامت زن شوهردار همان محل اقامت شوهر م. ب. ارسال نمود و شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی اسلام آباد غرب نیز پس از ثبت پرونده به کلاسه --- طیّ قرار شماره --- - 1392/01/27 با این استدلال که اقامتگاه زن شوهردار در صورتی همان محل اقامت شوهر است که اقامتگاه علی حده ای اختیار ننموده باشد و موضوع را از شمول مقررات قانون یاد شده خارج دانسته با نفی صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی حقوقی خرمشهر جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته که به کلاسه بالا ثبت و به شعبه اول دیوان عالی کشور ارجاع گردید. رای شعبه دیوان عالی کشور با بررسی جمیع اوراق پرونده و گزارش عضو ممیز در مورد دعوی آقای م.الف. به طرفیت خانم ش.ج. به خواسته صدور حکم به ملاقات طفل مشترک به نام س. ب. ت. ب. اینکه مقررات <a class="artref" href="/ماده/ماده-1005-a_0815110236660">ماده 1005 قانون مدنی</a> که اقامتگاه زن شوهردار را همان محل اقامت شوهر مقرر نموده است و... در خصوص موردی است که زن در تمکین زوج بوده باشد و یا زوجه در محل اقامت شوهرش مقیم باشد حال آنکه در دعوی موضوع پرونده پیوست حسب اعلام خواهان موصوف خوانده یادشده در مسکن دیگری غیر از محل اقامت او سکونت دارد بنا به مراتب به جهت اینکه خوانده ساکن محل اقامت شوهر خویش نمی‌باشد بلکه مسکن مستقلی ولو بدون اذن دادگاه و یا بدون اذن شوهرش اختیار کرده است و زوج نیز دادگستری خرمشهر را جهت تقدیم دادخواست و طرح دعوی انتخاب کرده است بنا به مراتب با تایید قرار عدم صلاحیت صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی اسلام آباد غرب به استناد مقررات تبصره ذیل ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی حل اختلاف به عمل می آورد مقرر می‌دارد دفتر: پرونده جهت ادامه رسیدگی به شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی خرمشهر ارسال شود و رونوشتی از این رای استحضارا به شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی اسلام آباد غرب ارسال گردد. مستشاران شعبه --- دیوان عالی کشور حیدری قاسمی - کیقبادی