اقرار

رأی دادگاه بدوی در خصوص شکایت آقای ع. با وکالت آقای ک. علیه آقایان 1ـ ح.ح. فرزند ق.، 82 ساله، 2ـ م.ق. فرزند ع.، 38 ساله، 3ـ م.ع. فرزند ح.، 30 ساله، دائر بر ردیف های اول و دوم: انتقال منافع ملک غیر نسبت به سهم آقای ع. به میزان یک دانگ از مغازه مورد اجاره مورخه 1/8/89 و ردیف سوم اجاره ملک غیر با علم و اطلاع از مالکیت شاکی به شرح منعکس در پرونده، دادگاه با عنایت به مندرجات پرونده و ملاحظه قرارداد مورد اشاره شاکی که رونوشت آن در صفحات 23 لغایت 30 پرونده موجود است ن. ب. ا. قرارداد موصوف همان طور که در صدر آن اشاره شده است، قرارداد پیمانکاری بوده و اصلاً مربوط به اجاره و انتقال نمی باشد، هر چند وکیل محترم شاکی در جلسه دادگاه اعلام داشته متهمین به این امر اقرار داشته اند، اما باید توجه داشت که بر فرض محال که اظهارات متهمین را اقرار تلقی نماییم نباید فراموش کرد که اقرار در امور کیفری طریقیت دارد نه موضوعیت، یعنی باید منطبق با واقعیت باشد و صرف اقرار به اینکه انتقال صورت گرفته، در حالی که اقدام ایشان انتقال نیست موجب اثبات بزه نمی شود، لذا در اجرای بند الف از ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری حکم بر برائت متهمین صادر و اعلام می نماید. نسبت به اتهام آقای ع.ن. دائر بر توهین به آقای ع.س. نظر به شکایت شاکی، گزارش مرجع انتظامی، اظهارات گواه به شرح صفحه 80 پرونده بزه منتسبه را محرز دانسته، در اجرای ماده 608 قانون مجازات اسلامی حکم بر محکومیت متهم به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت صادر و اعلام می نماید. رأی صادره ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 1037 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ موسوی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ک. و خانم س. به وکالت از آقای ع. نسبت به قسمی از دادنامه شماره 1235ـ900 مورخ 15/12/1390 در پرونده کلاسه 00733ـ89 صادره از شعبه 1037 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن در خصوص اتهام آقایان ح.ح. و م.ق. دائر بر انتقال منافع ملک غیر نسبت به سهم آقای ع.ن. به میزان یک دانگ از مغازه مورد اجاره مورخ 1/8/89 و آقای م.ع. دائر بر انتقال گیرنده منافع ملک غیر با علم و اطلاع از مالکیت شاکی ت. ن. خ. و با استدلال مندرج در دادنامه حکم بر برائت آنها صادر شده است و د. ا. م. موکل ت. ن. خ. نسبت به تجدیدنظرخواندگان اعلام گذشت نموده است، حال صرف نظر از اعلام گذشت موصوف، ن. ب. ا. ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی ایراد و دفاع مؤثری که از حیث شکلی و یا ماهوی مندرج در ماده 240 قانون آیین دادرسی کیفری باشد، اقامه ننموده است و از نظر این دادگاه این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته ب. ت. ب. مفاد قرارداد به ویژه بند 2 که عزل و نصب پرسنل و کارگران لزوماً بایستی به تصویب اکثریت شرکاء باشد، عمل ارتکابی تجدیدنظرخواندگان فاقد عنصر معنوی است و در نتیجه این قسمت از دادنامه منطبق با موازین قانونی و دلایل موجود در پرونده اصدار یافته و ایرادی که موجب نقض باشد، مشهود نیست. به استناد بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه، این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید می گردد. در خصوص تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. از قسمت دیگر دادنامه تجدیدنظرخواسته که به موجب آن موکل ت. ن. خ. آقای ع.ن. به اتهام توهین به آقای ع.س. و با احراز بزهکاری و به استناد ماده 608 قانون مجازات اسلامی به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت محکوم شده است، نظر به لایحه ت. ن. خ. و توجهاً به انکار موکل ت. ن. خ. و عدم ذکر الفاظ و عبارات توهین آمیز از سوی شاکی و شهود تعرفه شده وی و عنایتاً به مفاد شهادت شاهد بی طرف آقای م.ع. در صفحه 81 پرونده که با وصف حضور در محل اظهار داشته سر و صدا شنیده است ولی فحش یا تهدیدی نشنیده است. لهذا دادگاه این قسمت از دادنامه را مخدوش تشخیص داده و به استناد بند یک قسمت ب ماده 257 از قانون آیین دادرسی کیفری و بند الف ماده 177 این قانون، ضمن نقض این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته، حکم بر برائت آقای ع.ن. از اتهام انتسابی توهین صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 23 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه منصوری ـ جعفری شهنی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی