اقرارنامه شاکی بعد از قطعیت حکم

رأی خلاصه جریان پرونده در این پرونده آقای ق.ب. به اتهام لواط تحت تعقیب قرار گرفته و از ناحیه دادگاه شعبه اول دادگاه کیفری استان الف به اعدام محکوم شده است. پس از تجدیدنظرخواهی محکوم علیه، شعبه 27 دیوان عالی کشور، با این استدلال که محتویات پرونده به طریق متعارف علم آور نیست، رأی صادره را نقض و پرونده به شعبه هم عرض ارجاع شده است. پرونده به شعبه 2 دادگاه کیفری استان الف ارجاع و شعبه یاد شده در تاریخ 26/5/88 به موجب دادنامه 00182، مجدداً حکم به اعدام ق.ب. صادر نموه است. با تجدیدنظرخواهی محکوم علیه، پرونده در شعبه 27 دیوان مجدداً تحت رسیدگی قرار می گیرد. این بار در تاریخ 27/8/88 اصل اتهام لواط و صدور حکم اعدام مورد تأیید شعبه دیوان قرار گرفته است؛ ولی چون در مورد تفخیذ اظهار نظر نشده، نقص گرفته شده است و پس از صدور رأی اصلاحی و محکومیت متهم به تحمل 100 ضربت شلاق، شعبه 27 دیوان عالی کشور به موجب دادنامه 1005 مورخه 24/11/90 رأی صادره را ابرام نموده است. پس از قطعیت رأی صادره، م. ع. تقاضای اعاده دادرسی نموده و پرونده جهت رسیدگی به تقاضا، به شعبه 9 دیوان عالی کشور ارجاع شده است این شعبه به موجب رأی شماره 00649 مورخه 29/6/91، با این استدلال که مدرک جدیدی ارائه نشده است، موضوع تقاضا را از مصادیق ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری ندانسته و حکم به رد تقاضا داده است. مجدداً م. ع. تقاضای اعاده دادرسی نموده که رسیدگی به آن به شعبه 27 دیوان ارجاع شده است، این شعبه نیز تقاضا را منطبق با بندهای ماده 272 قانون آیین دادرسی ندانسته و آن را مردود اعلام کرده است. برای بار سوم وکیل م. ع. تقاضای اعاده دادرسی نموده و این بار اظهارات یکی از شکات پرونده به نام ر.ق. را ضمیمه تقاضا نموده است که به موجب آن شاکی اعلام نموده، هنگام رسیدگی به پرونده متوجه الفاظ نبوده و برداشت درستی از لواط ایقابی نداشته است. نام برده به صراحت اعلام نموده م. ع. ب. وی تفخیذ نموده است. با وصول این تقاضا به دیوان عالی کشور، پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی آقای ق.ب. از رأی دادگاه کیفری استان الف وارد نمی باشد. زیرا نام برده به جرم لواط و به استناد علم حاصله از محتویات پرونده و با ملاحظه سی دی موجود به اعدام محکوم شده است و قطع نظر از اینکه اقرارنامه اخیر شاکی از روی اختیار بوده است یا خیر، با مستندات اصلی رأی دادگاه در تعارض است و صرف انصراف شاکی از اظهارات قبلی خود، موجبی برای قبول درخواست اعاده دادرسی نمی باشد. لذا اقرارنامه شاکی دلیل جدید دال بر بی گناهی م. ع. تلقی نمی شود و منطبق با بندهای ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری نمی باشد و مردود اعلام می گردد. مستشاران شعبه 15 دیوان عالی کشور علیزاده ـ قربانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی اقرارنامه شاکی بعد از قطعیت حکم در این پرونده، فردی به اتهام لواط به مجازات اعدام محکوم گردید. پس از درخواست تجدیدنظر، دیوان عالی کشور به دلیل فقدان علم کافی، رای اولیه را نقض و پرونده را به شعبه هم‌عرض ارجاع داد. شعبه جدید نیز حکم اعدام را مجدداً صادر نمود که در تجدیدنظر بعدی، اصل اتهام تایید و محکومیت به 100 ضربه شلاق اصلاح شد. پس از قطعی شدن رای، م. ع. درخواست اعاده دادرسی کرد که به دلیل عدم ارائه مدرک جدید، از سوی دیوان رد گردید. در تقاضای سوم، وکیل م. ع. اظهارات شاکی را به عنوان مدرک جدید ارائه کرد که در آن شاکی اعلام کرده بود برداشت صحیحی از اتهام نداشته است. دیوان عالی کشور در بررسی این تقاضا، با استناد به ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری، اعلام نمود که اظهارات شاکی با مستندات اصلی رای در تضاد است و انصراف شاکی از اظهارات قبلی خود، دلیلی برای پذیرش اعاده دادرسی نمی‌باشد. بدین ترتیب، درخواست اعاده دادرسی رد شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/13 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف انصراف شاکی از اظهارات قبلی خود، موجبی برای قبول درخواست اعاده دادرسی نمی‌باشد. لذا اقرارنامه شاکی دلیل جدید دال بر بی گناهی م. ع. تلقی نمی شود. رای خلاصه جریان پرونده در این پرونده آقای ق.ب. به اتهام لواط تحت تعقیب قرار گرفته و از ناحیه دادگاه شعبه اول دادگاه کیفری استان الف به اعدام محکوم شده است. پس از تجدیدنظرخواهی محکوم علیه، شعبه --- دیوان عالی کشور، با این استدلال که محتویات پرونده به طریق متعارف علم آور نیست، رای صادره را نقض و پرونده به شعبه هم عرض ارجاع شده است. پرونده به شعبه --- دادگاه کیفری استان الف ارجاع و شعبه یاد شده در تاریخ 26/5/88 به موجب دادنامه --- ، مجددا حکم به اعدام ق.ب. صادر نموه است. با تجدیدنظرخواهی محکوم علیه، پرونده در شعبه --- دیوان مجددا تحت رسیدگی قرار می‌گیرد. این بار در تاریخ 27/8/88 اصل اتهام لواط و صدور حکم اعدام مورد تایید شعبه دیوان قرار گرفته است؛ ولی چون در مورد تفخیذ اظهار نظر نشده، نقص گرفته شده است و پس از صدور رای اصلاحی و محکومیت متهم به تحمل 100 ضربت شلاق، شعبه --- دیوان عالی کشور به موجب دادنامه --- مورخه 24/11/90 رای صادره را ابرام نموده است. پس از قطعیت رای صادره، م. ع. تقاضای اعاده دادرسی نموده و پرونده جهت رسیدگی به تقاضا، به شعبه --- دیوان عالی کشور ارجاع شده است این شعبه به موجب رای شماره --- مورخه 29/6/91 ، با این استدلال که مدرک جدیدی ارائه نشده است، موضوع تقاضا را از مصادیق ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری ندانسته و حکم به رد تقاضا داده است. مجددا م. ع. تقاضای اعاده دادرسی نموده که رسیدگی به آن به شعبه --- دیوان ارجاع شده است، این شعبه نیز تقاضا را منطبق با بندهای ماده 272 قانون آیین دادرسی ندانسته و آن را مردود اعلام کرده است. برای بار سوم وکیل م. ع. تقاضای اعاده دادرسی نموده و این بار اظهارات یکی از شکات پرونده به نام ر.ق. را ضمیمه تقاضا نموده است که به موجب آن شاکی اعلام نموده، هنگام رسیدگی به پرونده متوجه الفاظ نبوده و برداشت درستی از لواط ایقابی نداشته است. نام برده به صراحت اعلام نموده م. ع. ب. وی تفخیذ نموده است. با وصول این تقاضا به دیوان عالی کشور، پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. رای شعبه دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی آقای ق.ب. از رای دادگاه کیفری استان الف وارد نمی‌باشد. زیرا نام برده به جرم لواط و به استناد علم حاصله از محتویات پرونده و با ملاحظه سی دی موجود به اعدام محکوم شده است و قطع نظر از اینکه اقرارنامه اخیر شاکی از روی اختیار بوده است یا خیر، با مستندات اصلی رای دادگاه در تعارض است و صرف انصراف شاکی از اظهارات قبلی خود، موجبی برای قبول درخواست اعاده دادرسی نمی‌باشد. لذا اقرارنامه شاکی دلیل جدید دال بر بی گناهی م. ع. تلقی نمی شود و منطبق با بندهای ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری نمی‌باشد و مردود اعلام می‌گردد. مستشاران شعبه --- دیوان عالی کشور