ایراد جراحت به کشاله ران منتهی به فوت مجنی‌ٌعلیه

رأی خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده آقای ج.ن. 50 ساله، معیل، دارای سابقه کیفری، در حال حاضر در زندان مرکزی ....... از تاریخ 1392/04/01 تحت قرار بازداشت موقت متهم به مباشرت در قتل عمدی مرحوم الف.ع. که در شعبه دوم دادگاه کیفری استان ... تحت تعقیب قرار گرفته و در تاریخ 1393/01/30 مبادرت به صدور دادنامه شماره 9309971331200014 نموده. نظر به این‌که در تاریخ 1392/03/31 مقارن ساعت 11 مورخ لیل جاری برابر اعلام مرکزیت فوریت‌های پلیس 110 مبنی بر وقوع درگیری شدید در ..... که بلافاصله استوار دوم ن. در معیت گروهبان یکم ع. و سرباز وظیفه م.ق. به محل عزیمت که یک نفر با هویت آقای ج.ش. که از ناحیه اعضای بدن خون‌آلود بوده و زخم و آثار جراحت داشته، توسط تعدادی از اهالی دستگیر شده بوده، مشاهده گردید که برابر اظهارات اهالی و افراد حاضر در محل با برادر زنش به هویت الف.ع. درگیر و با ضربات چاقو وی را مورد جراحت شدید قرار داده که قبل از رسیدن مأمورین به محل توسط خودرو شخصی جهت مداوا به بیمارستان... انتقال گردیده و فرد ضارب آقای ج.ش. نیز دستگیر شده بود و هیچ‌گونه آلات برنده و چاقو به همراه نداشت و بوی مشروبات الکلی از دهان وی به مشام می‌رسید، پس از مراجعه به بیمارستان فرد مضروب به علت شدت جراحات وارده با چاقو در اعضای بدن وی فوت می‌نماید. علت درگیری به لحاظ این‌که متهم به قتل که شوهرخواهر مقتول (الف.ع.) بوده بر اثر اختلاف قبلی با همسر خود به منزل پدر خانمش آمده و با مشاجره لفظی با همسر خود در 11 شب با مرحوم متوفی الف.ع. درگیر و با استفاده از چاقو و جراحات متعدد به مقتول ضربه‌ای به کشاله ران راست آن مرحوم وارد که منجر به خون‌ریزی و نهایتاً اعزام به بیمارستان و فوت می‌نماید. بازپرس ویژه با جلب نظر پزشکی قانونی در خصوص علت تامه فوت و تحقیق از مطلعین حادثه و تفهیم اتهام به متهم و اقرار و اعتراف صحیح نامبرده در مراحل مختلف بازجویی و بازسازی صحنه قتل پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست پرونده به دادگاه کیفری استان ارسال و دادگاه با حضور وکیل تسخیری تشکیل و اولیای‌دم به نام‌های 1- ص.ع. 2- س.ن. پدر و مادر مقتول تقاضای قصاص نفس متهم و مجازات وی را می‌نمایند. متهم در مراحل تحقیقات و بازجویی به اصل وقوع درگیری با مقتول و وارد آوردن جراحات از جمله کشاله ران آن مرحوم با چاقو اقرار و اذعان می‌نماید و در نهایت مدعی گردیده که قصد کشتن آن مرحوم را نداشته وکیل ت. م. با تکرار مدافعات موکل خود ضمن مسلوب‌الاراده بودن موکل به علت شرب خمر اعلام کرده ب. ت. ب. این‌که موکل قصد قتل آن مرحوم را نداشته و جراحات وارده به کشاله ران آن مرحوم با چاقو به گونه‌ای نبوده است که جارح متوجه و آگاه به نتیجه آن باشد، وفق مفهوم بند (ب) ماده 290 قانون مجازات اسلامی موکل مرتکب قتل عمد نشده‌است، از پزشکی قانونی مراتب استعلام مبنی بر این‌که آیا متهم به قتل در زمان وقوع بزه انتسابی مورخ 1392/03/31 نشانه‌ای از شرب خمر در وی وجود داشته به گونه‌ای که اراده ارتکاب عمل را از او سلب کرده باشد و آیا ضربه وارد شده به وسیله چاقو به شریان رانی مقتول به گونه‌ای بوده است که نوعاً کشنده باشد و متهم به آن آگاه و توجه داشته باشد یا خیر؟ پاسخ استعلام از این قرار بوده که ب. ت. ب. تأخیر در مراجعه و معرفی نامبرده امکان تشخیص شرب خمر و مسلوب‌الاراده بودن متهم وجود ندارد و جراحت وارد شده در کشاله ران در عرف جزء مناطق حساس و حیاتی محسوب نمی‌شود، گرچه نوعاً کشنده باشد. و در جلسه فوق‌العاده دادگاه از کارشناس پزشکی قانونی در توضیح نظریه پزشکی قانونی اعلام کرده است هر چند ناحیه کشاله ران واحد شریان مهم رانی تحتانی است لیکن اطلاع از وجود شریان مزبور در این نقطه از بدن مستلزم دانستن اطلاعات پزشکی در حد پزشک یا پرستار یا کارشناس آناتومی (کالبدشناسی) م. ب. و فرد عامی که در وی مربوط به آناتومی انسان را مطالعه نکرده مطلع و آگاه به کشنده بودن جراحت فوق نمی‌باشد. دادگاه پس از تشکیل آخرین جلسه و اخذ مدافعات نماینده دادستان در دفاع از کیفرخواست و اولیای‌دم و اخذ آخرین دفاع از متهم ب. ت. ب. شکات اولیای‌دم متوفی و گواهی گواهان اقرار و اعتراف صریح متهم در مراحل مقدماتی به وارد آوردن جراحات به ناحیه کشاله ران متوفی و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده انتسابی بزه مزبور به متهم محرز و با استناد به مفهوم بند (ب) ماده 290 از قانون مجازات اسلامی نامبرده را مستحق قصاص نفس نداشته و وی را از حیث جنبه خصوصی بزه به استناد ماده 549 قانون مزبور به پرداخت یک فقره دیه کامله مرد مسلمان به نرخ روز که پرداخت آن ظرف یک سال از وقوع قتل م. ب. و از حیث جنبه عمومی بزه مذکور به لحاظ عدم امکان صدور حکم قصاص و این‌که عمل ارتکابی موجب اخلال در نظم و صیانت در امنیت جامعه گردیده و بیم تجری مرتکب با دیگران نیز وجود دارد، دادگاه نامبرده را به استناد ماده 612 از قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات به تحمل ده سال حبس محکوم می‌نماید. رأی شعبه دیوان عالی کشور تجدیدنظرخواهی آقای ص.ع. و خانم س.ن. پدر و مادر مقتول نسبت به دادنامه شماره 9309971331200014 مورخه 1393/30/01 صادره از شعبه 2 دادگاه کیفری استان ... وارد به نظر نمی‌رسد. زیرا هیئت دادگاه پس از استعلام از پزشکی قانونی عنوان گردیده جراحت وارد شده در کشاله ران در عرف جزء مناطق حساس و حیاتی محسوب نمی‌گردد، گرچه نوعاً کشنده باشد و هم‌چنین در نظریه کارشناس پزشکی قانونی در توضیح نظریه پزشکی قانونی اعلام گردیده هر چند ناحیه کشاله ران واجد شریان مهم رانی تحتانی است، لیکن اطلاع از وجود شریان مزبور در این نقطه از بدن مستلزم داشتن اطلاعات پزشکی م. ب. افراد عادی آگاهی به کشنده بودن آن نداشته و ندارند و ب. ت. ب. تبصره یک ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب سال1392 که در بند (ب) عدم آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات گردد و در صورت عدم اثبات جنایت عمدی است مگر جنایت واقع شده فقط به علت حساسیت زیاد موضع آسیب واقع شده باشد و حساسیت زیاد موضع آسیب نیز غالباً شناخته نباشد که در این صورت آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات شود و در صورت عدم اثبات جنایت عمدی ثابت نمی‌شود که این موضوع از ناحیه هیئت اعضاء دادگاه کیفری استان مورد توجه قرار گرفته و بر همین اساس مبادرت به صدور رأی نموده و قصاص نفس متهم را محرز ندانسته و مشارٌالیه را به پرداخت یک فقره دیه کامله مرد مسلمان و ده سال حبس از جهت جنبه عمومی بزه محکوم نموده که رأی اصداری مستند و منطبق با موازین صحیح اصدار یافته و اعتراض معترضین ب. ت. ب. ماده استنادی دادگاه و عدم احراز بزه قصاص نفس وارد نبوده با استناد به بند (الف) ماده 265 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورکیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید و ابرام می‌نماید. شعبه 29 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار نبی‌اله راجی - رضا حاتمی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی ایراد جراحت به کشاله ران منتهی به فوت مجنی ٌعلیه موضوع این پرونده به اتهام قتل عمدی مربوط می‌شود که متهم به عنوان شوهرخواهر مقتول شناخته می‌شود. متهم از تاریخ 1 تیر 1392 در بازداشت موقت به سر می‌برد و در تاریخ 30 فروردین 1393، دادنامه‌ای در این خصوص صادر شده است. اولیای دم مقتول درخواست قصاص نفس متهم را مطرح کرده‌اند. در مراحل بازجویی، متهم به وقوع درگیری و وارد آوردن جراحت به مقتول اقرار کرده، اما ادعا می‌کند که قصد کشتن وی را نداشته و به دلیل شرب خمر، اراده‌اش سلب شده است. نظریه پزشکی قانونی نیز بیانگر این است که جراحت وارد شده به کشاله ران در عرف به عنوان ناحیه‌ای حساس و حیاتی شناخته نمی‌شود. <br>دادگاه کیفری استان ب. ت. ب. اظهارات گواهان و ادله موجود، قصاص نفس متهم را محرز ندانسته و وی را به پرداخت دیه کامل و تحمل ده سال حبس محکوم می‌کند. تجدیدنظرخواهی اولیای دم نسبت به این تصمیم پذیرفته نمی‌شود، زیرا دیوان عالی کشور نیز بر عدم وجود جنایت عمدی تاکید دارد و رای دادگاه کیفری را تایید می‌کند. این تصمیم بر اساس بند (ب) ماده 290 و ماده 612 قانون مجازات اسلامی و همچنین بند (الف) ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب صادر گردیده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/11 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: درفرض ایراد جراحت به کشاله ران منتهی به فوت مجنی علیه، عمدی تلقی کردن قتل منوط به احراز علم مرتکب به نوعا کشنده بودن رفتار ارتکابی است. رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده آقای ج.ن. 50 ساله، معیل، دارای سابقه کیفری، در حال حاضر در زندان مرکزی....... از تاریخ 1392/04/01 تحت قرار بازداشت موقت متهم به مباشرت در قتل عمدی مرحوم الف.ع. که در شعبه دوم دادگاه کیفری استان... تحت تعقیب قرار گرفته و در تاریخ 1393/01/30 مبادرت به صدور دادنامه شماره --- نموده. نظر به این‌که در تاریخ 1392/03/31 مقارن ساعت 11 مورخ لیل جاری برابر اعلام مرکزیت فوریت‌های پلیس 110 مبنی بر وقوع درگیری شدید در..... که بلافاصله استوار دوم ن. در معیت گروهبان یکم ع. و سرباز وظیفه م.ق. به محل عزیمت که یک نفر با هویت آقای ج.ش. که از ناحیه اعضای بدن خون‌آلود بوده و زخم و آثار جراحت داشته، توسط تعدادی از اهالی دستگیر شده بوده، مشاهده گردید که برابر اظهارات اهالی و افراد حاضر در محل با برادر زنش به هویت الف.ع. درگیر و با ضربات چاقو وی را مورد جراحت شدید قرار داده که قبل از رسیدن مامورین به محل توسط خودرو شخصی جهت مداوا به بیمارستان... انتقال گردیده و فرد ضارب آقای ج.ش. نیز دستگیر شده بود و هیچ‌گونه آلات برنده و چاقو به همراه نداشت و بوی مشروبات الکلی از دهان وی به مشام می‌رسید، پس از مراجعه به بیمارستان فرد مضروب به علت شدت جراحات وارده با چاقو در اعضای بدن وی فوت می‌نماید. علت درگیری به لحاظ این‌که متهم به قتل که شوهرخواهر مقتول (الف.ع.) بوده بر اثر اختلاف قبلی با همسر خود به منزل پدر خانمش آمده و با مشاجره لفظی با همسر خود در 11 شب با مرحوم متوفی الف.ع. درگیر و با استفاده از چاقو و جراحات متعدد به مقتول ضربه‌ای به کشاله ران راست آن مرحوم وارد که منجر به خون‌ریزی و نهایتا اعزام به بیمارستان و فوت می‌نماید. بازپرس ویژه با جلب نظر پزشکی قانونی در خصوص علت تامه فوت و تحقیق از مطلعین حادثه و تفهیم اتهام به متهم و اقرار و اعتراف صحیح نام‌برده در مراحل مختلف بازجویی و بازسازی صحنه قتل پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست پرونده به دادگاه کیفری استان ارسال و دادگاه با حضور وکیل تسخیری تشکیل و اولیای‌دم به نام‌های 1 - ص.ع. 2 - س.ن. پدر و مادر مقتول تقاضای قصاص نفس متهم و مجازات وی را می‌نمایند. متهم در مراحل تحقیقات و بازجویی به اصل وقوع درگیری با مقتول و وارد آوردن جراحات از جمله کشاله ران آن مرحوم با چاقو اقرار و اذعان می‌نماید و در نهایت مدعی گردیده که قصد کشتن آن مرحوم را نداشته وکیل ت. م. با تکرار مدافعات موکل خود ضمن مسلوب‌الاراده بودن موکل به علت شرب خمر اعلام کرده ب. ت. ب. این‌که موکل قصد قتل آن مرحوم را نداشته و جراحات وارده به کشاله ران آن مرحوم با چاقو به گونه‌ای نبوده است که جارح متوجه و آگاه به نتیجه آن باشد، وفق مفهوم بند (ب) ماده 290 قانون مجازات اسلامی موکل مرتکب قتل عمد نشده‌است، از پزشکی قانونی مراتب استعلام مبنی بر این‌که آیا متهم به قتل در زمان وقوع بزه انتسابی مورخ 1392/03/31 نشانه‌ای از شرب خمر در وی وجود داشته به گونه‌ای که اراده ارتکاب عمل را از او سلب کرده باشد و آیا ضربه وارد شده به وسیله چاقو به شریان رانی مقتول به گونه‌ای بوده است که نوعا کشنده باشد و متهم به آن آگاه و توجه داشته باشد یا خیر؟ پاسخ استعلام از این قرار بوده که ب. ت. ب. تاخیر در مراجعه و معرفی نام‌برده امکان تشخیص شرب خمر و مسلوب‌الاراده بودن متهم وجود ندارد و جراحت وارد شده در کشاله ران در عرف جزء مناطق حساس و حیاتی محسوب نمی‌شود، گرچه نوعا کشنده باشد. و در جلسه فوق‌العاده دادگاه از کارشناس پزشکی قانونی در توضیح نظریه پزشکی قانونی اعلام کرده است هر چند ناحیه کشاله ران واحد شریان مهم رانی تحتانی است لیکن اطلاع از وجود شریان مزبور در این نقطه از بدن مستلزم دانستن اطلاعات پزشکی در حد پزشک یا پرستار یا کارشناس آناتومی (کالبدشناسی) م. ب. و فرد عامی که در وی مربوط به آناتومی انسان را مطالعه نکرده مطلع و آگاه به کشنده بودن جراحت فوق نمی‌باشد. دادگاه پس از تشکیل آخرین جلسه و اخذ مدافعات نماینده دادستان در دفاع از کیفرخواست و اولیای‌دم و اخذ آخرین دفاع از متهم ب. ت. ب. شکات اولیای‌دم متوفی و گواهی گواهان اقرار و اعتراف صریح متهم در مراحل مقدماتی به وارد آوردن جراحات به ناحیه کشاله ران متوفی و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده انتسابی بزه مزبور به متهم محرز و با استناد به مفهوم بند (ب) ماده 290 از قانون مجازات اسلامی نام‌برده را مستحق قصاص نفس نداشته و وی را از حیث جنبه خصوصی بزه به استناد ماده 549 قانون مزبور به پرداخت یک فقره دیه کامله مرد مسلمان به نرخ روز که پرداخت آن ظرف یک سال از وقوع قتل م. ب. و از حیث جنبه عمومی بزه مذکور به لحاظ عدم امکان صدور حکم قصاص و این‌که عمل ارتکابی موجب اخلال در نظم و صیانت در امنیت جامعه گردیده و بیم تجری مرتکب با دیگران نیز وجود دارد، دادگاه نام‌برده را به استناد ماده 612 از قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات به تحمل ده سال حبس محکوم می‌نماید. رای شعبه دیوان عالی کشور تجدیدنظرخواهی آقای ص.ع. و خانم س.ن. پدر و مادر مقتول نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/30/01 صادره از شعبه --- دادگاه کیفری استان... وارد به نظر نمی‌رسد. زیرا هیات دادگاه پس از استعلام از پزشکی قانونی عنوان گردیده جراحت وارد شده در کشاله ران در عرف جزء مناطق حساس و حیاتی محسوب نمی‌گردد، گرچه نوعا کشنده باشد و هم‌چنین در نظریه کارشناس پزشکی قانونی در توضیح نظریه پزشکی قانونی اعلام گردیده هر چند ناحیه کشاله ران واجد شریان مهم رانی تحتانی است، لیکن اطلاع از وجود شریان مزبور در این نقطه از بدن مستلزم داشتن اطلاعات پزشکی م. ب. افراد عادی آگاهی به کشنده بودن آن نداشته و ندارند و ب. ت. ب. تبصره یک ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 که در بند (ب) عدم آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات گردد و در صورت عدم اثبات جنایت عمدی است مگر جنایت واقع شده فقط به علت حساسیت زیاد موضع آسیب واقع شده باشد و حساسیت زیاد موضع آسیب نیز غالبا شناخته نباشد که در این صورت آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات شود و در صورت عدم اثبات جنایت عمدی ثابت نمی‌شود که این موضوع از ناحیه هیات اعضاء دادگاه کیفری استان مورد توجه قرار گرفته و بر همین اساس مبادرت به صدور رای نموده و قصاص نفس متهم را محرز ندانسته و مشارٌالیه را به پرداخت یک فقره دیه کامله مرد مسلمان و ده سال حبس از جهت جنبه عمومی بزه محکوم نموده که رای اصداری مستند و منطبق با موازین صحیح اصدار یافته و اعتراض معترضین ب. ت. ب. ماده استنادی دادگاه و عدم احراز بزه قصاص نفس وارد نبوده با استناد به بند (الف) ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورکیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید و ابرام می‌نماید. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار