بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم ص. س. بطرفیت آقای ص. الف. بخواسته مطالبه اجرت المثل ایام زندگی از تاریخ 3 / 7 / 90 با جلب نظر کار شناس علی الحساب 000/ 100 / 3 ریال با توجه بشرح دادخواست تقد یمی و ب. ت. ب. اظهارات طرفین نظر باینکه خواهان دلیلی جهت اثبات اینکه خوانده از وی کار خواسته یا ایام زندگی به وی دستور داده باشد ارائه نکرده است و شهود وی این مطلب را تایید نموده اند و خوانده اعلام نموده من از ایشان کار نخواسته ام فلذا بلحاظ عدم تحقق شروط تعلق اجرت المثل مستندا به ماده 336 قانون مدنی حکم برد دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس ازابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدید نظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه هشتم دادگاه خانواده شهرری - منصور فریدونی رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظر خواهی خانم ص. س. بطرفیت آقای ص. الف. نسبت به دادنامه شماره 0898 مورخه 1394/5/18 شعبه محترم هشتم دادگاه عمومی حقوقی شهرری در پرونده کلاسه 02012 مبنی بر صدور حکم به رد دعوی مطالبه اجرت المثل کارهای انجام شده در طول زندگی مشترک ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده و امعان نظر در اوراق و مندرجات آن ، مفاد لایحه تجدیدنظر خواهی و لوایح دفاعیه طرفین ، مدلول دادنامه تجدیدنظر خواسته رای صادر شده دادگاه بدوی براساس مستندات موجود در پرونده صادر نگردیده و تجدیدنظر خواهی وارد تشخیص داده می شود زیرا اولاً مسلم است که زوجه در طول زندگی مشترک کارهای متداول و معمول که در زندگی مشترک مطابق عرف جامعه ایران بوده از جمله نگهداری فرزند مشترک و نظافت و تهیه غذا را انجام داده است و ثا نیاً همان طور که ز. د. ل. خویش اشاره کرده که زوج از ایشان انجام کارهای منزل را خواسته و اصولاً مگر می شود که سه سال با هم زندگی کرده ایم و ایشان از من کار نخواسته باشد ثالثاً براساس نص تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی قانونگذار نسبت به کارهای انجام شده توسط زوجه حق مالی را برای زوجه در نظر گرفته است که با مراجعه به دادگاه امکان مطا لبه آن وجود دارد رابعاً زوج در فرآیند دادرسی هیچگونه دلیل موجهی که زوجه استحقاق مطالبه اجرت المثل کارهای انجام شده را در طول زندگی مشترک را ندارد ابراز ننموده است و صرف ادعای اینکه ایشان دستور انجام این کارها را نداده است یا زوجه مطالبه اجرت المثل نکرده است ب. ت. ب. اینکه زوجه عملاً این کارها را در طول زندگی مشترک انجام داده است نمی تواند عدم استحقاق وی را نسبت به این امر سبب گردد لذا این دادگاه ب. ت. ب. مواد 358 و 364 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی رای صادر شده دادگاه بدوی را نقض و با استناد به ماده 336 قانون مدنی و تبصره الحاقی به آن متنا سب با سنوات زندگی مشترک زوج را محکوم به پرداخت مبلغ سی میلیون ریال بابت اجرت المثل کارهای انجام شده در طول زندگی مشترک د. ح. زوجه محکوم می کند . این رای قطعی است . شعبه24 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار حسین مرادی هرندی - مهدی روحانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت در این پرونده، ی. ا. ط. به‌طور رسمی درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش را به‌دلیل عدم توافق با طرف مقابل ارائه نموده است. دادگاه پس از بررسی مدارک و مستندات از جمله سند نکاحیه و اظهارات طرفین، به این نتیجه رسید که تلاش‌ها برای صلح و سازش موثر نبوده است. بر این اساس و با استناد به مواد 26 و 29 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 و ماده 1133 قانون مدنی، گواهی عدم امکان سازش صادر گردید. <br>در خصوص حقوق مالی طرف مقابل، دادگاه مهریه را به میزان 500 سکه و نفقه را برای دوره‌های مشخص تعیین نمود. همچنین، ب. ت. ب. عدم درخواست و عدم اثبات ادعای استحقاق طرف مقابل، رای به عدم استحقاق وی در خصوص اجرت المثل صادر شد. حضانت فرزندان به پدر واگذار و شرایط ملاقات مشخص گردید. در رابطه با شرط تنصیف دارایی، دادگاه به عدم تحقق شرایط لازم اشاره و طرف مقابل را مستحق این حق ندانست. رای صادره به‌صورت حضوری اعلام و برای تجدیدنظرخواهی، مهلت سه ماهه تعیین گردیده است. پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره * خواهان: اقای س. ا. فرزند س. با وکالت خانم ز. ص. فرزند ع. به نشانی * خوانده: خانم ن. ج. فرزند ج. با وکالت خانم ل. ط. فرزند غ به نشانی * خواسته: صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج دادگاه ب. ت. ب. جمیع اوراق و محتویات پرونده و با استعانت از خداوند متعال ختم رسیدگی را اعلام و به شرح ذیل مبادرت به صدور رای می نماید. در خصوص دعوی خواهان اقای س. ا. فرزند س. با وکالت خانم ز. ص. فرزند ع. به طرفیت خوانده خانم ن. ج. فرزند ج. با وکالت خانم ل. ط. فرزند غ به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به شرح و توضیح دادخواست و صورتجلسات مضبوط در پرونده، دادگاه با بررسی جمیع اوراق و محتویات پرونده شرح دادخواست خواهان و ضمایم ان از جمله کپی مصدق سند نکاحیه شماره 9132 تنظیمی در دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره ی59حوزه ثبت کاشان رابطه زوجیت دائم بین طرفین دعوی به موجب عقد نکاح دائم محرز دانسته و همچنین از توجه به اظهارات طرفین و لوایح ضمیمه پرونده و اصرار زوج به طلاق و اینکه مساعی دادگاه و داوران جهت صلح و سازش انها موثر واقع نگردیده و با امعان نظر به قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق با استناد به مواد 26و29 قانون حمایت خانواده مصوب 1391و ماده 1133 قانون مدنی، گواهی عدم امکان سازش جهت جاری شدن صیغه طلاق بین زوجین مترافعین در این پرونده صادر و اعلام می نماید.انها می‌توانند به یکی از دفاتر ثبت طلاق مراجعه و پس از انتخاب نوع طلاق نسبت به ثبت رسمی ان اقدام نمایند رعایت وجود شرایط صحت اجرای صیغه طلاق بر عهده مجری صیغه طلاق خواهد بود و دفتر مزبور به موجب ماده 31 قانون حمایت خانواده مصوب 1391مکلف است.قبل ثبت طلاق وضعیت حامله بودن یا غیر حامله بودن زوجه را استعلام نماید.در خصوص حقوق مالی زوجه به استناد ماده 29 قانون حمایت خانواده دادگاه بدین شرح اتخاذ تصمیم می نماید. که: 1 در مورد مهریه و نفقه گذشته و سایر حقوق زوجه:مهریه 500 سکه و یک حج عمره و یک کربلا که پرداخت نگردیده که پرداخت می‌گردد. و طی رای جدادگانه مطرح دادگاه پرداخت می‌گردد. و نفقه از تاریخ1401/08/30تا پایان عده طبق نظریه اکثریت کارشناس سه نفره پرداخت می‌گردد.:نفقه زوجه از1401/08/30تا پایان سال 1401روزانه130٫000تومان و ماهیانه3٫900٫000تومان (جمع15٫730٫000 تومان) 2.نفقه از ابتدای سال 1402تا پایان عده روزانه150٫000تومان و ماهیانه4٫500٫000تومان و در خصوص اجرت المثل ایام زناشویی علاوه بر اینکه هیچ درخواستی در خصوص اجرت المثل از سوی زوجه نشده توجها به اینکه قریب به اتفاق موارد و مصادیق زناشویی در عرف و فرهنگ مردم مسلمان *با محبت و حسن نیت توام بوده و زوجه امور زندگی زناشویی را بدون قصد مطالبه اجرت و با نیت تبرع انجام می دهد و حتی مطالبه اجرت و استحقاق ان به ذهن زوجه نیز خطور نمی نماید. و عرف مسلم نیز به این امر صحه می گذارد مگر خلاف اصل مذکور ثابت شود. و زوجه بایستی اثبات نماید. که کارهایی را که شرعا به ذمه او نبوده به دستور زوج و به قصد عدم تبرع انجام داده است.و خواهان این را از طریق بینه و سایر ادله اثبات ننموده است.و به دادگاه نیز ثابت نشده است.بنابراین دادگاه ب. ت. ب. استدلال فوق و اینکه زوجه را مستحق اجرت المثل نمی داند و با عنایت به توافق صورت گرفته:زوج برای نحله مبلغ30میلیون تومان قبول نمود. 2 در خصوص حضانت و سرپرستی اطفال مشترک و حق ملاقات:حضانت با پدر و نحوه ملاقات:روز های شنبه یکشنبه و دوشنبه از ساعت8صبح تا دوشنبه ساعت11شب زوجه خودش جهت تحویلبه کلانتری محل زوج و زوج جهت بر گرداندن طفل در ساعت مقرر در محل کلانتری زوجه اقدام می نماید. و در خصوص نفقه سه روزی که فرزند نزد زوجه م. ب.. تا سن قانونی پرداخت نفقه به شرح کارشناسی ذیل زوج به حساب زوجه پرداخت می‌گردد.:. از ابتدای سال 1402 تا پایان سال روزانه 90٫0000 تومان و ماهیانه 2٫700٫000 تومان با افزایش سنواتی 20٪ 3 در خصوص جهازیه و لوازم منزل:زوجه طی دادخواست جداگانه مطرح نموده است.و طبق رای دادگاه اقدام می‌گردد.4.شرط تنصیف دارایی: در خصوص شرط تنصیف دارایی با عنایت به اینکه استحقاق زوجه بر این حق حسب مفاد ان خود مستلزم تحقق شرایط و ارکانی است.من جمله اینکه تقاضای طلاق از سوی زوج می‌بایست بدون عذر موجه باشد. و ناشی از سوی رفتار زوجه نباشد. و همچنین احراز گردد. که زوج در مدت زندگی مشترک به کمک زوجه و با نقش تاثیر گذار وی اموالی را به دست اورده است.که ان اموال همین که موجود باشد. و در طول زندگی تلف یا هزینه نشده باشد. و بار اثبات این موضوع بر عهده زوجه م. ب.. بنابراین توجها به اینکه به دست اوردن مال یا اموالی از سوی زوج و بقای ان در طول زندگی مشترک بر دادگاه محرز نگردیده و زوجه در این باب دلیلی ارائه ننموده و اموالی معرفی ننموده است.و دادگاه شرایط تحقق شرط تنصیف دارایی مندرج در بند الف شروط ضمن عقد نکاح را محقق و محرز نمی داند فلذا زوجه را مستحق این حق نمی داند.اصرار بر طلاق (کراهت) از ناحیه:زوج م. ب.. زوجه مدخوله بوده و حامله نمی‌باشد.4نوع طلاق ب. ت. ب. اینکه:اصرار از ناحیه زوج م. ب.. طلاق رجعی محسوب می‌گردد. مدت اعتبار حکم مذکور برای تسلیم به دفتر رسمی طلاق سه ماه پس از تاریخ قطعیت رای یا ابلاغ رای قطعی م. ب.. و عده طلاق نیز 3طهر م. ب.. 5رای صادره حضوری و با انقضای مهلت مزبور قابل تجدیدنظر خواهی در محاکم تجدیدنظر *م. ب.. دادرس شعبه *سیدح. ح. ن. در تاریخ 21 بهمن 1394، دادگاه بدوی به شکایت مطرح‌شده در خصوص مطالبه اجرت المثل ایام زندگی مشترک و خسارت دادرسی رسیدگی کرد. شاکی ادعا نمود که در طول مدت زندگی مشترک، تمامی امور منزل و نگهداری فرزند را به دستور طرف مقابل انجام داده و هیچ‌گونه اجرتی دریافت نکرده است. همچنین، شاکی به عدم همکاری طرف مقابل در پرداخت هزینه‌های بارداری و زایمان اشاره کرد. در مقابل، طرف مقابل به ادعای عدم تمکین شاکی و عدم استحقاق وی در دریافت اجرت المثل اشاره و مدت زندگی مشترک را هفت ماه اعلام نمود. <br>دادگاه بدوی با استناد به تبصره ماده 336 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی، طرف مقابل را به پرداخت مبلغ 600,000 تومان به عنوان اجرت المثل و 260,000 ریال به عنوان خسارت محکوم کرد. این رای ظرف بیست روز قابلیت تجدیدنظر داشت. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی اعتراض طرف مقابل به این نتیجه رسید که شاکی دلیلی بر عدم تبرع یا دستور طرف مقابل به انجام کار ارائه نکرده و بر اساس عرف، زوجه برای کارهای منزل اجرت مطالبه نمی‌نماید. بنابراین، دادگاه تجدیدنظر به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی، دادنامه بدوی را نقض و دعوی شاکی را رد کرد. این رای قطعی و غیرقابل تجدیدنظر اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/11/21 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زندگی مشترک از ناحیه زوجه، اصل بر قصد تبرع زوجه بوده و از آنجاکه در عرف زندگی خانوادگی ایرانیان، زوجه برای کارهای منزل مشترک، اجرت مطالبه نمی کند وی باید دلیلی برای اثبات عدم تبرع خود ارائه کند. تایید شده شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/08/28 در خصوص دعوی خانم س. ح.پ. فرزند خ. به طرفیت آقای ح. ع. فرزند اسد اله با وکالت آقای …. خ. به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام زندگی مشترک به علاوه خسارت دادرسی بااین توضیح که خواهان ب. ش. د. تقدیمی وتوضیحاتش درجلسه دادرسی اختصارا بیان داشته: اینجانب مورخ 11 / 2 / 1392 به عقددائم خوانده در آمدم که ثمره این ازدواج یک دختر 7 ماهه م. ب. و از همان بدو زندگی مشترک به دستور خوانده کلیه کارهای منزل و نگهداری فرزند را انجام داده و بابت آن وجهی را دریافت نکردم و همچنین به علت نگهداری بچه اینجانب که شاغل هستم (ماما) نتوانستم به کارم ادامه بدهم و از قبل تولد فرزند مشترک نیز خوانده همکاری در جهت هزینه های بارداری و زایمان و بیمارستان تقبل ننموده‌اند و همه این مبالغ توسط خانواده ام پرداخت شده و خوانده من و فرزند مشترک را نیز کرده و لازم به ذکر است که خوانده طی دادنامه شماره --- شعبه ششم دادگاه خانواده شهریار رای مبنی بر طلاق اخذ نموده ات وی بایست علاوه بر اجرت المثل نیمی از اموال را به همسرش پرداخت نماید. لذا تقاضای محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل کارهای انجام شده در طول زندگی مشترک با جلب نظر کارشناس و احتساب کلیه خ س. ت دادرسی م. ا.. وکیل خ. د. د. از موکل خود بیان داشته: خواهان و موکل در مورخ 25 / 6 / 92 با همدیگر ازدواج نمودند که درتالار قصر داریوش مراسم گرفته اند و پس از گذشت هفت ماه یعنب در اردیبهشت ماه 1393 بنا به دلایلی تاکنون از هم جدا زندگی می کنند و موکل طی دادنامه صادره از شعبه ششم خانواده حکم به ازدواج مجدد گرفته چرا که خواهان محترم تمکین ننموده و در مورد نفقه اش حکم به بی حقی ایشان صادر شده لذا با عنایت به اینکه زمان زندگی مشترک خواهان و موکل هفت ماه م. ب. لذابا عنایت به مراتب تقدیمی دستور اقدام مقتضی را مبذول فرمایید. علیهذا دادگاه با عنایت به مراتب فوق و اوراق و محتویات پرونده ومتن تحریر شده دادخواست و اظهارات خواهان و ن. ب. ا. مطابق قانون چنانچه زوجه کارهایی را که شرعا به عهده وی نبوده و عرفا نبوده و عرفا برای آن کار اجرت المثل باشد به دستور زوج و با عدم قصد تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود دادگاه اجرت المثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم می‌نماید و از آنجا که زوجه در منزل زوج کارهایی انجام داده و ب. ت. ب. کارشناس دعوی خواهان را مطابق موازین قانونی تشخیص و دادگاه مستندا به تبصره ماده 336 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ 000 / 600 تومان از باب اصل دین و مبلغ 000 / 260 ریال از باب تسبیب د. ح. خ. محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری وظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه چهارم دادگاه اختصاص شهریارعلیرضا سفید بر رای دادگاه تجدیدنظر استان شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/11/21 تجدیدنظر خواهی آقای ح. عطا فر به طرفیت خانم س. ح.پ. از دادنامه شماره --- مورخ 1394/08/28 شعبه محترم چهارم دادگاه خانواده شهریار که به موجب آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت اجرت المثل صادر گردیده وارد است زیرا حسب مفاد تبصره ماده 336 اصل برتبرع م. ب. ب. ت. ب. اینکه از ناحیه زوجه دلیلی بر اثبات عدم تبرع ویا دستور زوج به انجام کار ابراز نشده و در عرف زندگی خانوادگی ایرانیان زوجه برای کارهای داخل منزل اجرت مطالبه نمی‌نماید و باعنایت به رای تمکین شماره 1204 مورخ 93/5/18 شعبه ششم دادگاه عمومی حقوقی خانواده شهریار که نشان دهنده زندگی مشترک یک ساله نمی‌باشد لذا بنا به مراتب دادگاه ضمن وارد دانستن اعتراض معترض و اینکه دادنامه معترض عنه بر خلاف مبانی حقوقی و مدنی صادر شده بااستناد به صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/01/21 آن را نقض و حکم به ردّ دعوی خ. ب. خ. مطالبه اجرت المثل ایام زندگی مشترک یک ساله مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی صادر و اعلام می دارد.رای دادگاه به موجب ماده 365 قانون فوق الذکر قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار ‌سیدحسین علیمحمدی - سید احمد جاویدی اقدم در تاریخ 8 اسفند 1394، دادگاه بدوی به درخواست ی. ا. ط. دعوا، به بررسی موضوع اجرت المثل پرداخت. خ. ب. ا. به ماده 336 قانون مدنی و تبصره الحاقی آن، ادعا کرد که رابطه زوجیت میان طرفین محرز است و به دلیل فعالیت‌های انجام‌شده در طول زندگی مشترک، مستحق دریافت اجرت المثل به مبلغ دوازده میلیون تومان م. ب.. دادگاه بدوی با پذیرش این ادعا و استناد به مواد 515 تا 519 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به محکومیت طرف مقابل به پرداخت اجرت المثل صادر کرد. با این حال، تجدیدنظرخواهی طرف مقابل به دلیل عدم اثبات تبرعی نبودن کارهای انجام‌شده و همچنین عرف جامعه که بر عدم مطالبه اجرت برای کارهای خانگی تاکید دارد، مورد پذیرش قرار گرفت. در نتیجه، دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی، دادنامه بدوی را نقض و حکم به رد دعوی خواهان صادر کرد. این رای به موجب ماده 365 قانون مذکور، قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/12/08 پیام: در دعوای مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت، زوجه باید قصد عدم تبرع و دستور زوج جهت انجام کاراهای منزل را ثابت کند؛ زیرا اصل بر تبرعی بودن کارهای انجام شده توسط زوجه در طول زندگی مشترک است. در خصوص دادخواست خانم ف. ض. با وکالت م. خ. به طرفیت ب. س. به خواسته اجرت المثل ن. ب. ا. رابطه زوجیت فی مابین خواهان و خوانده محرز ومسلم م. ب. و با عنایت به اینکه وفق ماده 336 قانون مدنی و تبصره الحاقی به آن هرزنی می‌تواند بابت کارهایی که در مدت زندگی مشترک انجام داده که عرفا به ان اجرت تعلق می‌گیرد و با قصد عدم تبرع انجام شده باشد اجرت المثل طلب نماید فلذا دادگاه دعوی را وارد و مستندا به ماده 336 قانون مدنی وتبصره الحاقی به ان ومواد 515 - 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل به مبلغ دوازده میلیون تومان و با احتساب کلیه خسارات دادرسی و هزینه کارشناسی به ماخذ محکوم به صادرو اعلام می‌نماید اجرای حکم منوط است به پرداخت الباقی هزینه دادرسی رای صادره حضوری بوده وظرف 20 روز ازتاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی درمرجع محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی(خانواده)دادگستری شهرستان اسلامشهر تجدیدنظرخواهی آقای ب. س. به طرفیت خانم ف. ض. ازدادنامه شماره --- مورخ 1394/08/26 شعبه محترم --- دادگاه خانواده اسلامشهرکه به موجب آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. بپرداخت اجرت المثل صادرگردیده وارد است زیرا ب. ت. ب. اینکه حسب مستفاد ازتبصره استنادی دردادنامه تجدیدنظرخواسته اصل برتبرعی بودن م. ب. و خلاف آن ثابت نشده مضافا درعرف جامعه ایرانی زنها برای کارهایی که درداخل منزل خودوشوهرشان انجام میدهند اجرتی مطالبه نمی نمایند و علاوه برآن یکی دیگرازشرایط استحقاق اثبات دستور زوج به کارمیباشد که احرازنشده بنابه مراتب دادگاه ضمن وارد دانستن اعتراض معترض و اینکه دادنامه معترض عنه برخلاف مبانی حقوقی ومدنی صادرشده با استناد به صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورمدنی مصوب 79/1/21 انرانقض وحکم به رد دعوی خواهان مستنداٌ به ماده 197 قانون مذکورراصادر و اعلام میدارد رای دادگاه به موجب ماده 365 قانون فوق الذکرقطعی است.