بردن شخص از محلی به محل دیگر با رضایت وی

رأی خلاصه جریان پرونده آقای ح. با طرح شکایتی علیه آقای م. معروف به م. دایر به شرکت در آدم‌ربایی و ایراد صدمه بدنی عمدی و لواط، درخواست رسیدگی نموده و توضیح داده است: متهم مزبور در معیت متهمین دیگری که نسبت به آن‌ها به‌طور جداگانه رسیدگی و رأی صادر شده است و پرونده به لحاظ متواری بودن متهم فعلی مفتوح مانده شده و مورد تجاوز جنسی و آزار قرار گرفته است. پزشکی قانونی موضوع دخول و صدمات وارده به شاکی را تأیید نموده است(صفحه 7). شاکی اعلام نمود: آنان به قصد دور زدن وی را سوار ماشین کردند ولی به طرف اتوبان بردند و از نیت آن‌ها مطلع شدم که قصد سوء نسبت به من دارند وقتی‌که نزدیک ... رسیدند و خواستند مرا وارد قلعه کنند که درب قلعه قفل بود. دنبال کلید بودند من از فرصت استفاده کردم داخل ماشین نشستم فرار کنم، ماشین را روشن کردم و درب‌ها را قفل کردم و دنده‌عقب گرفتم که نتوانستم حرکت کنم ماشین خاموش شد که آن‌ها سریعاً به‌طرف من و ماشین آمدند و سروصدا کردند من هم مجبور شدم درب را باز کنم. گفتم بیایید داخل ماشین بنشینیم که آن‌ها قبول نکردند من به بهانه قدم زدن به‌طرف جاده آمدم که آنجا سگ بود، آن‌ها با ماشین دنبالم آمدند و کنار من ایستادند من صندلی عقب وسط نشستم بردند به قلعه دیگری که قلعه بسته بود ماشین را نگه داشتند م. آمد و.... ح. که راننده بود با من کاری نکرد(صفحه9). آقای م.ر. اعلام کرد: قبول دارم با م. کار را با شاکی انجام دادیم ولی من کاری نکردم و بعد من از روی ترس رفتم و بعد م.گ. رفت و بعد برگشتیم به سمت ...(صفحه 25). آقای م.ش. نیز اظهار داشت: رفتیم دم قلعه م. شاکی را گرفت، بعد آقای ح. وارد عمل شد، ما کاری نکردیم. آزمایش DNA بگیرید اگر من کاری کردم باشد مجازات محکوم کنید(صفحه 176). آقای م. معروف به م. اعلام نمود: آقای ح. به ح.گ. زنگ زد و آمد سوارش کردیم برویم به سمت ... بعد مرا رساندند خودشان رفتند و اظهارات شاکی و دیگر متهمین را قبول ندارم(صفحه246). من فقط رفتم داخل قلعه گوسفند ببریم بفروشیم(صفحه 254). آقای م.ر. در جلسه اخیر دادگاه اعلام کرد ندیدم م. با او لواط کند ولی قبول دارم که صدا زد کمک می‌خواست ح.گ. به کمکش رفت. متهم م.س. اظهار داشت: مطالب آقای م.ر. را قبول ندارم. دادگاه خطاب به متهم: تمام متهمین پرونده حضور شما و بحث تجاوز به عنف شما را شاهد بودند، چه می‌گویید؟ متهم اظهار داشت: قبول ندارم(صفحه 253). وکیل شاکی اعلام نموده است: موکل در اثر این اتفاق کثیف و ناگوار دچار تألمات روحی شده و تحت نظر روان‌پزشک بوده و چندین بار اقدام به خودکشی نموده است(صفحه271). متهم اظهار داشت: تنها اشتباه من این بود که با آن‌ها رفتم ولی من آنجا پیاده شدم و کاری نکردم(صفحه271). دادگاه به شرح دادنامه صادره لواط ایقابی و مشارکت در آدم‌ربائی را احراز نکرده و رأی برائت صادر نمود و بزه لواط تفخیذی را احراز نمود و رأی به محکومیت متهم به تحمل یک‌صد ضربه شلاق و تبعید صادر نموده است. رأی صادره مورد اعتراض طرفین قرار گرفته، پرونده به این شعبه دیوان عالی کشور ارجاع گردید. رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. این‌که در پرونده امر، دلیل قطعی بر توجه اتهام بزه لواط ایقابی موجب اعدام به متهم وجود ندارد و حکم به تحمل یک‌صد ضربه شلاق منافاتی با محتویات پرونده نداشته و دادنامه تجدیدنظرخواسته شماره 000339-14/11/1392 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان از این حیث صحیح است و مستنداً به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری تأیید می‌گردد. لکن ب. ت. ب. احراز تفخیذ منتسب به متهم که محول بر عنفی بودن است و محتویات پرونده نیز مؤید این امر است صدور رأی برائت از اتهام آدم‌ربایی با محتویات پرونده و گواهی پزشکی و اظهارات سایر متهمین انطباقی ندارد و از شاکی نیز در این خصوص مطالبه دلیل نشده و امارات موجود مورد تحلیل و ارزیابی قرار نگرفته است و چنان‌که حرکت و همراهی اولیه شاکی با متهم و سایر متهمین را اختیاری بدانیم، حداقل در مرحله دوم که شاکی اقدام به فرار نموده و توسط متهم و همراهانش تعقیب و به‌طرف قلعه دیگری برده شده است، رد این بخش از شکایت شاکی بدون استدلال کافی موجه نیست. مضافاً به این‌که در قرار مجرمیت دادسرا(صفحه87) و کیفرخواست صادره(صفحه 90 ،92) در کنار اتهام آدم‌ربایی ایراد صدمه عمدی نیز آورده شد که در اظهارات نماینده دادستان(صفحه264) و اظهارات شاکی(صفحه267) در جلسه دادگاه مورد توجه قرار گرفت و در صدر دادنامه نیز به اتهام متهم ایراد صدمه بدنی عمدی تصریح گردید و در گواهی پزشکی نیز صدمات وارده منعکس شده است. ولی دادگاه اتهام مزبور را تفهیم نکرده و تصمیمی در این خصوص نگرفته است، لذا دادرسی در موارد فوق ناقص تشخیص مستنداً به بند 2 شق ب ماده 265 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری نقض و جهت رسیدگی مجدد به همان دادگاه ارجاع می‌گردد. شعبه 27 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار مرتضی فاضل - عزیزالله رزاقی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی بردن شخص از محلی به محل دیگر با رضایت وی در تاریخ 31 شهریور 1393، دادنامه‌ای در خصوص اتهامات آدم‌ربایی، سرقت و تجاوز به عنف صادر شد. شاکی ادعا کرد که در تاریخ 20 تیر 1391، در حین سوار شدن به خودرویی، تحت تهدید و حمله قرار گرفته و اموالش به سرقت رفته است. متهمان در ابتدا اتهامات را رد کردند، اما در مراحل بعدی اعتراف کردند که شاکی با رضایت خود سوار خودرو شده و به رابطه نامشروع اقدام کرده‌اند. شاکی پس از آن با ارائه رضایت‌نامه، از اتهامات خ. ن. ب. متهمان صرف‌نظر کرد. دادگاه کیفری استان، ب. ت. ب. عدم احراز وقوع بزه‌های آدم‌ربایی و زنای به عنف، حکم برائت برای متهمان صادر کرد و هر یک را به تحمل سه سال حبس و 99 ضربه شلاق به خاطر رابطه نامشروع محکوم نمود. شاکی به این حکم اعتراض کرد و پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد. شعبه دیوان عالی کشور، با نقض حکم برائت در خصوص اتهام آدم‌ربایی، رسیدگی مجدد به این موضوع را به دادگاه کیفری استان ارجاع داد و در خصوص اتهام زنای به عنف، حکم اولیه را تایید کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: رضایت شاکی در سوار شدن به خودروی متهم جهت تعقیب سارق کیف قاپ، به معنی رضایت وی برای بردن او به هر مکانی نبوده و -پیاده کردن وی در محل روشن هنگام شب نیز مانع تحقق بزه آدم ربایی نیست. رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده خانم م.الف. طی شکایتی اعلام نموده که در تاریخ 1391/04/20 ساعت 30/8 شب در میدان... سوار ماشین پراید 111 شدم، برای رفتن به منزل. وقتی نزدیک خانه شدم خواستم پیاده شوم، شیشه های ماشین را بالا دادند و درها را قفل کردند و با چاقو بنده را تهدید کردند که بنده شیشه عقب را پآیین آوردم و شروع به داد و فریاد کردم. ولی یکی از سرنشینان به بنده حمله ور شد و با زور و تهدید می خواست مرا وادار به سکوت کند که به لطف خدا خودم را از شیشه اتومبیل تا نیمه بیرون آوردم. وقتی دیدند من تسلیم نمی شوم، از ماشین به بیرون پرت شدم، ولی کیف پول و گوشی بنده توسط آن ها ربوده شد و با کمک گرفتن از چند نفر موتور سوار آن ها موفق به ربودن خودم نشدند. وقتی من داد و فریاد کردم، 2 موتور سوار صدای مرا شنیدند و به دنبال ماشین آمدند و آن ها نیز مرا از ماشین پرت کردند. تقاضای رسیدگی دارم. مامورین با شماره پلاک اعلامی از سوی شاکیه صاحب ماشین به نام م.خ. را شناسایی کرده اند. پس از گزارش موضوع به دادسرای عمومی و انقلاب... پرونده جهت رسیدگی به بازپرسی شعبه --- دادسرای مذکور ارجاع شده است. بازپرس مذکور برای تحقیق از م.خ. به دادسرای... نیابت قضایی اعطا نموده که با مراجعه مامورین آگاهی برای دستگیری نام‌برده وی خ. ر. ب. آگاهی معرفی و از آن مرجع انتظامی متهم به آگاهی... اعزام و معرفی می‌شود. در تحقیق اولیه به عمل آمده از م.خ. در مورد آدم ربایی و ضرب و جرح شاکی و سرقت اموال وی گفته است: قبول ندارم... به اتفاق دوستم به نام ع.ش. در حال دور زدن بودیم که از طریق کمربندی به.... برویم، ابتدای خیابان.. خانم …. دست بلند کرد. من ایستادم. عقب ماشین سوار شد. گفت به...می روم. حرکت نمودم. یک دفعه خانم …: پیاده می شوم. خیابان شلوغ بود. گفتم جای پارک نیست صبر کن جای مناسب توقف نمایم. 10 متر جلوتر ایستادم.دوستم درب را برای او باز کرد پیاده شد و رفت، ما هم رفتیم چند روز بعد که در حال تمیز کردن ماشین بودم دیدم یک دستگاه گوشی و یک عدد کیف زیر صندلی است. مامورین پس از توقیف اتومبیل پراید متعلق به متهم گزارش کرده اند که هر دو دستگیره درب های عقب از نصف شکسته است که بازگشایی درب از داخل به سختی یا امکان پذیر نمی‌باشد. در مواجهه حضوری به عمل آمده میان شاکیه خانم م.الف. و متهم م.خ.، شاکیه اظهار داشته: می خواستم به منزل بروم که پراید 111 ایستاده بود، در حالی که راننده پشت فرمان نشسته بود، جوان دیگر به عنوان مسافر جلو نشسته بود و به اصطلاح وانمود می کرد که دنبال چند مسافر دیگر هستند. به من گفتند به.. می روی؟ گفتم بله هیچ شکی نکردم. سوار شدم. لحظاتی طول کشید. جوانی که خود را مسافر قلمداد می کرد گفت: راننده برویم من کرایه دو نفر مسافر دیگر را حساب می کنم، چون کار دارم. من هم خوشحال شدم. چون از منزل زنگ می زدند می گفتند کی می آیی؟ نزدیکی منزل رسیدیم، گفتم پیاده می شوم که یک مرتبه راننده شیشه های جلوی ماشین را بالا کشید و درب ها را قفل کرد و سرعت ماشین را زیاد کرد. من خیلی ترسیدم. یک مرتبه سرنشین جلویی چاقو به طرفم گرفت و گفت کف ماشین بخواب و گفت مشروب خورده ایم و مرا تهدید کرد. من از ترس عکس العمل نشان ندادم. وقتی دیدم قضیه جدی است، شیشه عقب را پآیین کشیدم و داد و فریاد کردم و دستگیره درب های عقب خراب و شکسته بود نمی توانستم درب را باز کنم، خودم را تا نصفه شیشه بیرون آوردم و سرنشین داخل پراید در حال حرکت خودش را عقب پرتاب کرد و سعی داشت مرا بگیرد و ساکت کند. من مقاومت کردم تا این که دو موتورسیکلت داد زدن مرا مشاهده کردند و ما را تعقیب کردند. وقتی دیدند اوضاع خراب است کنار پارک آبشار توقف کرد. درب باز شد و مرا بیرون پرتاب کردند و فرار کردند و موتورها که در تعقیب ما بودند از راه رسیدند و به من کمک کردند و شماره پلاک خودرو را که یادداشت کرده بودند به من دادند و در همان لحظه موتورها به 110 زنگ زدند. لحظاتی گذشت. پلیس آمد و دخالت کرد، ضمنا کیف پول حاوی مدارک شناسایی، گوشی موبایل سامسونگ، عابر بانک و سیم کارتم به هنگام درگیری همان فرد سرنشین به اجبار از من گرفت و شخص حاضر (م.خ.) راننده بود. متهم م.خ. پس از شنیدن حرف های شاکیه مطالب قبلی را تکرار کرده و خراب بودن دستگیره درب های عقب را تایید کرده و تهدید با چاقو و مشروب خوری را قبول نکرده است. در بازپرسی نیز متهم پس از تفهیم اتهاماتش گفته است: من کاری نکرده ام. م.ص. وکیل دادگستری از متهم م.خ. اعلام وکالت نموده است، شاکیه خانم م.الف. با ارائه رضایت نامه رسمی نسبت به متهم م.خ. اعلام رضایت کرده است (صفحه 57 ). بازپرس در خصوص اتهام متهم فوق الذکر دایر به آدم ربایی، سرقت توام با اذیت و آزار و شرب خمر موضوع شکایت خانم م.الف. صرف نظر از رضایت شاکیه ب. ت. ب. انکار متهم در مراحل تحقیق و تعریف جرایم ذکر شده در قانون جزایی ایران قرار منع تعقیب صادر و قرار صادره مورد موافقت دادیار اظهارنظر قرار گرفته است و در مورد متهم دیگر ع.ش. پرونده مفتوح مانده است. با توجه به نیابت قضایی اعطایی از سوی بازپرس... مامورین ع.ش. (سرنشین پراید) را دستگیر و از وی در مورد آدم ربایی و نیابت صادره تحقیق و وی در اظهارات اولیه مطالبی به مضمون مطالب متهم م.خ. گفته است و در نزد دادیار دادسرا نیز مفاد نیابت از جمله آدم ربایی را قبول نکرده و اظهار داشته: من فقط مسافر بودم. دادیار برای متهم ع.ش. قرار بازداشت موقت صادر و دستور اعزام وی را صادر کرده است. در تحقیق از متهم اخیرالذکر در آگاهی.... وی در مورد اتهاماتش دایر به آدم ربایی و ضرب و جرح شاکی و سرقت اموال و. ا. د.: قبول دارم به اتفاق م.خ. به..... رفته بودیم، پس از خرید من رفتم داخل مواد غذایی پس از برگشتن دیدم یک مسافر سوار کرده است من هم سوار شدم به سمت خیابان.... رفتیم در مسیر راه خانم شاکی به م. گفت همین جا پیاده می شوم، م. به مسیرش ادامه داد حتی قفل مرکزی خودرو را زد وصندلی من را به عقب خواباند و شاکی شروع به جیغ زدن کرد و سر و صدای شدید راه انداخت. من هم دست های وی را گرفتم به وی گفتم ساکت شو که وی شیشه را پآیین کشید و شروع به داد زدن کرد که دو موتورسوار به همراه سرنشینان متوجه شدند و به سمت ما آمدند که ما آمدیم فرار کنیم دوستم خودرو راکنار کوه آبشار نگه داشت. من در را باز کردم. شاکی پیاده شد. ما رفتیم و کیف نیز داخل خودرو ماند. در آگاهی میان شاکیه و هر دو متهم مواجهه حضوری انجام شده و متهمان پس از استماع مطالب شاکیه به شرح فوق الذکر اظهار داشته اند: حرف های شاکیه عین حقیقت است، قصد داشتیم شاکی را برده و به وی تجاوز کنیم که موفق نشدیم، اشتباه کردیم، تقاضای بخشش داریم. در ادامه تحقیق از متهمان، آنان را به یک فقره دیگر آدم ربایی و تجاوز به عنف که پرونده آن در شعبه --- بازپرسی دادسرا.... تحت رسیدگی بوده اعترافات نموده‌اند و متهم ع.ش. دارای سابقه نزاع و شرب خمر م. ب.. م.خ. نزد بازپرس شعبه دوم در مورد اظهاراتش در آگاهی گفته است: قبول دارم، آدم ربایی را قبول دارم اشتباه کردم و ع.ش. نیز در نزد بازپرس اتهامات مشارکت در آدم ربایی خانم م.الف. و شروع به تجاوز به عنف و سرقت توام با آزار و اذیت را قبول کرده است. ب. ت. ب. صدور قرار منع تعقیب از سوی بازپرس شعبه --- دادسرا... در خصوص اتهام م.خ. و ب. ت. ب. اعترافات جدید وی و اظهارات شریک جرم وی ع.ش. مراتب از طریق معاون دادستان به دادگاه جزایی برای اخذ مجوز تعقیب اعلام و شعبه --- محاکم عمومی... پس از رسیدگی اجازه تعقیب مجدد متهم م.خ. را صادر نموده است. سپس بازپرس در خصوص اتهام م.خ. و ع.ش. دایر به مشارکت در آدم ربایی و سرقت توام با اذیت و آزار موضوع شکایت خانم م.الف. و شروع به تجاوز به عنف قرار مجرمیت صادر و قرار صادره مورد موافقت معاون دادستان قرار گرفته و با صدور کیفرخواست پرونده به محاکم جزایی... ارسال و به شعبه --- دادگاه جزایی... ارجاع و مرجع اخیرالذکر ب. ت. ب. اتهام شروع به تجاوز به عنف متهمان و صلاحیت دادگاه کیفری استان در رسیدگی به بزه مذکور و لزوم رسیدگی توام به اتهامات دیگر متهمان ب. ت. ب. رای وحدت رویه شماره 709 - 1387/11/01 دیوان عالی کشور قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری استان صادر و به آن مرجع ارسال شده است. در پرونده دیگری خانم م.الف.، 33 ساله (در زمان طرح شکایت) طی شکایتی اعلام نموده، در تاریخ 1391/04/02 که شب بود برای گرفتن پول حدود ساعت 30/10 شب جلوی عابر بانک رفاه داخل جاده تهران بودم که یک موتوری کیف مرا زد و من برای کمک از یک ماشین پراید به شماره... کمک گرفتم این ماشین دو نفر سرنشین داشت اقدام به آدم ربایی و تجاوز به بنده کردند تقاضای رسیدگی دارم. پرونده برای رسیدگی به شعبه --- بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب... ارجاع شده است. شاکیه خانم …. در توضیح شکایتش بیان داشته: وقتی موتوری کیف مرا زد تقاضای کمک کردم و یک دستگاه پراید به پلاک مذکور پشت چراغ قرمز چهارراه قبلی از پمپ سمت سیلو ایستاده بود که از آن ها درخواست کمک کردم و گفتم موتوری کیف مرا قاپید می توانید کمکم کنید و آن ها گفتند سوار شو می گیریم و من سوار شدم و موتوری را از پمپ... به بعد گم کردیم، آن ها سمت کارخانه سیمان رفتند زمانی که من اعتراض کردم به سمت بیراهه رفتند و با تهدید و با چاقو و زور تجاوز کردند و مشخصات ظاهری متهمان را اعلام کرده است. شاکیه به پزشکی قانونی معرفی شده و مرجع مذکور پس از معاینه مشارٌالیها...... (را مدخوله اعلام کرده است)...... در معاینه جسمانی آثار یک عدد خراشیدگی در حد حارصه سمت راست باسن مشهود است که بر اثر اصابت جسم سخت در طی حدود سه روز قبل حادث شده است و ارش آن معادل نیم درصد ( 5/0 ) از دیه کل انسان تعیین می‌گردد. ضمنا نمونه برداری جهت تجسس اسپرم به علت گذشت زمان فاقد ارزش علمی است. شاکیه در آگاهی با مشاهده عکس م.خ. که قبلا به اتهام زورگیری با پراید 111 به شماره فوق الذکر و سابقه دستگیری داشته وی را شناسایی و گفته راننده پراید بوده و او را م. صدا می زدند و شخص دیگر که همراه او بود ع. صدا می کردند. م.خ. در تحقیق از وی در مورد شکایت خانم م.الف. اظهار داشته: شب بود داشتیم می رفتیم..... یک خانم سر چهار راه ایستاده بود دیدیم از ماشین کسی پیاده شد و به سمت ما دوید و گفت یک موتوری کیفم را زده دنبالش کنید. سوار شد. چند خیابان با هم دور زدیم، ندیدم. دیدیم خانم آن قدر مشروب خورده که هوش نمی دهد[متوجه نمی‌شود]ما به سمت بیراه رفتیم و با رفیقم فیلم بازی می کردیم. بعد آن را ترساندیم و با او نزدیکی کردیم. بعد به بلوار جمهوری رساندیم و رفتیم. وقتی که رساندیم دیدم خانم … است. سئوال شده: اول چه کسی تجاوز کرد؟ جواب داده: خودم. خانم … هم دید چاقو را بالای سر من گرفته بود. من هم انجام دادم. بعد حرکت کردیم به بلوار.... هر دو متهم در شعبه دادیاری به تجاوز به شاکیه خانم م.الف. اقرار کرده اند و م.خ. گفته: به او پیشنهاد دادیم. اول گفت: نه! بعد راضی شد. م.خ. سابقه بازداشت به خاطر اعتیاد به مواد مخدر دارد. بازپرس شعبه --- پرونده را در رابطه با عنوان تجاوز به عنف به دادگاه کیفری استان ارسال نموده است. در دادگاه کیفری استان خانم م.الف. شکایت خود را بازگو کرده است. در دادگاه کیفری استان، ع.ش. پس از تفهیم اتهام شرکت در آدم ربایی و تجاوز به عنف اظهار داشته: قبول دارم مرتکب آدم ربایی و تجاوز به عنف شده ام. م.خ. نیز اتهامات مذکور در مورد ع.ش. را که با هم مرتکب شده بودند قبول کرده و گفته با چاقو وی را تهدید کردیم، ولی نزدیم. ع.ش. وکیل دادگستری را به عنوان وکیل خود معرفی کرده است و م.خ.، م.ص. را به عنوان وکیل خ. م. ن. است. در جلسه دادرسی مورخه 1391/10/26 نماینده دادستان تقاضای رسیدگی و صدور حکم مقتضی را نموده است، سپس متهم م.خ. پس از تفهیم اتهام زنای به عنف و شرکت در آدم ربایی اظهار داشته: ایشان خودش سوار ماشین شد. قبول دارم. ایشان گفت: پنجاه هزار تومان می گیرم. شما با من زنا کنید و من قبول کردم... و اظهارات من در آگاهی که گفتم با اجبار با ایشان زنا کردم قبول ندارم. چون تحت شکنجه مرتکب این عمل شدم. مرتکب آدم ربایی نشدم. خودش با رضایت خودش حاضر به انجام رابطه نامشروع شد. متهم ع.ش. نیز مطالبی مشابه اظهارات م.خ. گفته که خانم … نامشروع داد،... عمل زنا با ایشان انجام ندادم و اظهارات اولیه ما از روی اجبار و اکراه بوده است. ع.ش. نزد بازپرس اظهار داشته: قبول دارم مشروب خورده ام و م.خ. اظهار داشته: خانم … خانه. در دادگاه شاکیه از ش. سئوال کرده: آیا من گفتم برویم خانه؟ که ش. جواب داده: من متوجه نشدم. سپس بازپرس در خصوص اتهام م.خ. دایر به آدم ربایی و اتهام ع.ش. دایر به آدم ربایی و شرب خمر قرار مجرمیت صادر و پس از موافقت دادیار اظهارنظر پرونده با صدور کیفرخواست به دفتر محاکم عمومی جزایی... ارسال و به شعبه --- دادگاه عمومی جزایی ارجاع و مرجع اخیرالذکر ب. ت. ب. مطرح بودن پرونده دیگر متهمان در دادگاه کیفری استان برای رسیدگی توام به اتهامات متعدد و متهمان قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری استان... صادر و پرونده به دادگاه کیفری استان ارسال شده است و در شعبه یک دادگاه کیفری استان..... مورد رسیدگی قرار گرفته است. خانم م.الف. با تقدیم رضایت نامه رسمی رضایت کامل خود را نسبت به هر دو متهم م.خ. و ع.ش. اعلام نموده است (صفحه 278 ). در جلسه دادرسی مورخه 1392/04/05 خانم م.الف. شکایت خود از م.خ. و ع.ش. را مجددا مطرح کرده و جریان شکایت خود را بازگو کرده است. دادگاه از شاکیه سئوال نموده: قبل از این جریان بکارت شما سالم بوده؟ که وی پاسخ داده: خیر من از شوهرم جدا شده ام و حدود سه سال با هم زندگی کرده ایم. سئوال شده: این آقایان … که شاکیه پاسخ داده: بله من صبح روز بعد پزشکی قانونی رفتم. سپس به متهم م.خ. اتهاماتش تفهیم شده که و. ا. د.: اتهام را قبول ندارم و اظهار داشته: شاکیه خودش راضی بوده و مشروب خوری را هم قبول نکرده است. در آخرین دفاع نیز اتهامات را نپذیرفته است و ع.ش. نیز اتهامات را نپذیرفته و هر دو متهم اظهارات قبلی را تحت شکنجه عنوان کرده اند. وکیل متهم م.خ. نیز با تقدیم لایحه ای مدافعات خود را مطرح کرده است. سپس دادگاه پس از ختم رسیدگی در خصوص اتهام آقای م.خ. و آقای ع.ش. دایر به: 1 - شروع به تجاوز به عنف، 2 - مشارکت در آدم ربایی، 3 - سرقت توام با آزار و اذیت موضوع شکایت خانم م.الف. (به جای الف. اشتباها الف. در دادنامه نوشته شده) و مشارکت در آدم ربایی، شرب خمر، ارتکاب زنای به عنف موضوع شکایت خانم م.الف. راجع به شکایت خانم م.الف. (الف.) با امعان نظر در دفاعیات متهمین چنین مستفاد می‌گردد که اظهارات و دفاعیات آقای ع.ش. احدی از شرکاء جرم موید صحت ادعای شاکی است که نحوه آدم ربایی را تشریح نموده چون خانم شاکی در ابتدای خیابان منتظر تاکسی بوده و آنان با عنوان مسافرکشی و فریب سوار خودرو خود نموده در حالی که شغل آنان مسافرکشی نبوده و مقیم شهر دیگر بوده اند و حتی بنا به اظهارات متهم ردیف دوم خیابان های... را بلد نبوده و به محض درخواست شاکی برای توقف اعتنایی ننموده که نهایتا بر اثر مقاومت او و ایجاد سر و صدا و تعقیب موتورسواران ناچارا وی را پیاده و متواری گردیده اند و اگر قصد سوء نداشتند به محض صدای زنگ تلفن شاکی ضمن پاسخ در صدد رد وسایل موجود در خودرو به صاحبش بودند و اوضاع و احوال دلالت بر این دارد که شاکی به لحاظ دلهره و ترس که از عمل متهمین برای وی ایجاد شده بود با باز شدن درب وسایل خویش را جا گذاشته و قصد متهمین سرقت نبوده و ظاهرا آنان از وجود وسایل در داخل خودرو بعدا با خبر شده، تبعا وصف کیفری بر آن مترتب نمی‌باشد. راجع به شکایت خانم م.الف. متهمین ضمن انکار اتهام زنای به عنف و مشارکت در آدم ربایی و شرب خمر ارتباط خود را در حد رابطه غیر از زنا پذیرفته و ب. ت. ب. این که شاکی با رضایت خود سوار خودرو متهمین و آن هم در شب گردیده، ربایشی در ابتدای امر متصور نبوده و چنانچه در طول مسیر بر خلاف رضایت وی ربایشی صورت می گرفت برای از بین بردن دلایل و آثار جرم هیچ گاه او را در محل روشن پیاده نمی نمودند که یادداشت شماره پلاک خودرو برایش میسور باشد و در همان محل مورد ادعا (کارخانه سیمان) که تا شهر مسافت قابل توجهی است رها می نمودند، لذا وقوع بزه آدم ربایی ثابت نیست و از طرفی ادله قانونی جهت اثبات حد از جمله زنای به عنف در قانون تصریح که در قضیه مطروحه به لحاظ وقوع فعل در شب کسی آن را مشاهده ننموده و متهمین نیز منکر زنا گردیده اند و قرینه و اماره ای که موجب حصول علم برای دادگاه گردد، در پرونده مشهود نیست، لذا مستندا به اصل 37 قانون اساسی به لحاظ عدم احراز وقوع بزه سرقت مقرون به آزار و مشارکت در آدم ربایی موضوع شکایت خانم م.الف. و فقد وصف جزایی بزه شروع به عنف و فقد دلیل قانونی و شرعی زنای به عنف رای بر برائت متهمین صادر و اعلام می‌گردد و ضمن احراز مشارکت در آدم ربایی موضوع شکایت خانم م.الف. (الف.) و فعل ارتکابی متهمین هر یک در حد رابطه نامشروع غیر از زنا با خانم م.الف. مستندا به قسمت ماده 619 و 637 قانون مجازات اسلامی و رعایت ماده 22 همان قانون به لحاظ گذشت شاکی(م.الف.) که رعایت تخفیف در مجازات را ایجاب می‌نماید هر یک از متهمین را از حیث ارتکاب بزه آدم ربایی به تحمل سه سال حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی و رابطه نامشروع غیر از زنا به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری محکوم می‌نماید. پس از ابلاغ رای خانم م.الف. با تقدیم لایحه ای به دادنامه صادره در مورد شکایت وی اعتراض نموده که پرونده برای رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم م.الف. نسبت به آن قسمت از دادنامه به شماره فوق الذکر صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان... که به موجب آن در خصوص اتهام آقایان م.خ. و ع.ش. دایر به مشارکت در آدم ربایی و ارتکاب زنای به عنف موضوع شکایت ت. ن. خ. حکم برائت صادر گردیده است، ب. ت. ب. محتویات پرونده سوار شدن شاکی به خودروی متهمین برای تعقیب سارق کیف قاپ به معنی رضایت شاکی برای بردن وی به هر مکانی نمی‌باشد و پیاده نمودن شاکیه در محل روشن هنگام شب آدم ربایی آنان را منتفی نمی کند و احتمالا آن ها (متهمین) تصور برداشتن پلاک و طرح شکایت و دستگیری خود را نمی نموده‌اند و هم چنین اظهارات ع.ش. در تحقیقات به عمل آمده از و. م. ب. این که نرسیده به پل هوایی متوجه نشدم چرا رفیقم م.خ. به ظاهر برای یافتن کیف قاپ از روی پل هوایی رفت و یک مرتبه به سمت خاکی رفت و چاقو را بیرون کشید و... (صفحه 34 )، دال بر این است که استدلال دادگاه در صدور حکم برائت از اتهام مشارکت در آدم ربایی متهمان قابل پذیرش نیست، در نتیجه تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. را در آن قسمت وارد تشخیص و با نقض دادنامه در آن قسمت رسیدگی مجدد به موضوع را مستندا به بند 4 قسمت (ب) ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورکیفری به شعبه دیگر دادگاه کیفری استان... ارجاع می‌نماید و تجدیدنظرخواهی خانم م.الف. در قسمت صدور حکم برائت متهمان از اتهام زنای به عنف ب. ت. ب. این که متکی به ادله ای که موجبات نقض دادنامه را در آن قسمت ایجاب نماید نمی‌باشد و نیز علم متعارف برای هیات دادگاه حاصل نشده است، لذا با رد اعتراض، دادنامه تجدیدنظرخواسته را در قسمت اخیرالذکر ابرام می‌نماید. ضمنا دادگاه محترم در خصوص اتهام شرب خمر متهمین و تهدید با چاقوی آن ها نسبت به شاکیه اتخاذ تصمیم ننموده است، ضرورت دارد در آن موارد نیز رسیدگی و تصمیم قانونی اتخاذ گردد. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون محمدعلی کریم پور - اکبری در تاریخ 1 تیرماه 1393، دیوان عالی کشور به بررسی پرونده‌ای پرداخت که در آن متهمان به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی و سایر جرایم تحت تعقیب بودند. در مرحله نخست، دادگاه عمومی جزایی با استناد به اظهارات شاکی و دیگر شهود، حکم برائت متهمان از اتهام آدم‌ربایی صادر و برخی از آن‌ها را به مجازات‌های دیگری محکوم کرد. شاکی به این حکم تجدیدنظرخواهی نمود و دادگاه تجدیدنظر با نقض حکم برائت، متهمان را به حبس تعزیری محکوم کرد. وکیل مدافع متهمان با استناد به بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری، درخواست اعاده دادرسی مطرح کرد و استدلال نمود که شاکی با میل و رغبت در محل حاضر بوده و هیچ تهدیدی وجود نداشته است. دیوان عالی کشور پس از بررسی اظهارات شاکی و محتویات پرونده، نتیجه‌گیری کرد که جابه‌جایی شاکی به داخل باغ به معنای آدم‌ربایی نیست و به عنوان مقدمه‌ای برای ارتکاب بزه لواط تلقی می‌شود. در نتیجه، با استناد به بند 6 ماده 272 و مواد 274 و 275 قانون آیین دادرسی، اعاده دادرسی تجویز و رسیدگی مجدد به شعبه دیگری از دادگاه تجدیدنظر محول گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/01 پیام: بردن شخص از محلی به محل دیگر با رضایت وی ولو مقدمه ارتکاب لواط باشد، مصداق بزه آدم ربایی نیست. به دلالت دادنامه شماره --- - 1392/03/20 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی به اتهام شرکت در آدم‌ربائی (حسب شکایت آقای ….ج.) مضافا م.ع. به اتهام شرب خمر و الف.خ. به اتهام ایراد ضرب عمدی تحت پیگرد قرارگرفته و دادگاه ب. ت. ب. اینکه شاکی به همراه دوستش ب.ج. به محل اجتماع متهمین واردشده و متهمین نام‌برده را در همان محل باغ به ‌زور و اکراه بوده و با وی تفخیذ انجام داده‌اند که حکم تفخیذ صادر و اجرا گردیده و عنصر مادی بزه شرکت در آدم‌ربائی که همانا ربایش م. ب. منتفی است. در خصوص اتهام شرکت در آدم‌ربائی حکم برائت صادره و الف.خ. را از حیث ایراد ضرب به پرداخت دیه و م.ع. را از حیث اتهام شرب خمر به تحمل 80 ضربه تازیانه محکوم نموده است. در پی تجدیدنظرخواهی شاکی شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان متهمین مذکور را ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات مطلعین آقایان ب. و و.ج. - اظهارات آقایان م.ع. و الف.خ. در جریان تحقیقات مقدماتی که دلالت بر مشارکت آنان در بردن ت. ن. خ. به ‌زور و اکراه به داخل باغ و انجام عمل شنیع لواط با او دارد، ضمن نقض حکم برائت دادگاه بدوی، و انطباق عمل مشارٌالیهم یا ماده 621 قانون مجازات اسلامی م.ع. و الف.خ. را به تحمل 15 سال حبس تعزیری و الف.ز. و م.ش. را ب. ت. ب. میزان مداخله آنان به تحمل هفت سال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم و در سایر موارد با ردّ تجدیدنظرخواهی به ‌عمل ‌آمده دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید و قطعی نموده است. اینک آقای م.ع. با تقدیم لایحه‌ای مفصل به دیوان عالی کشور به وکالت از محکومین که حین المشاوره قرائت خواهد شد. اجمالا‌ با اشاره به اینکه شاکی برخلاف اینکه در دادنامه فرد کمتر از 15 سال معرفی‌شده، در زمان وقوع بزه 19 ساله بوده و در مراحل تحقیق و دادرسی از اظهارات ضد و نقیض نتیجه‌گیری کرده که شاکی با میل و رغبت و تمایل قلبی در جمع رفقای خود ازجمله موکلین حاضر گردیده و آدم‌ربائی منتفی است و هیچ‌گونه زور و اجبار و تهدید و ضرب و شتم در بین نبوده و موضوع ربایش شاکی با وسیله نقلیه منتفی بوده و حتی به فرض ثبوت نمی‌توانسته بیش از یک مرتکب داشته باشد مستند به بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی شده و پرونده امر بعد از ثبت دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرارگرفته است ضمنا‌ اصل پرونده محاکماتی نیز مطالبه و محتوای آن مورد بررسی واقع‌شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره --- - 1392/11/28 مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: با عنایت به اوراق و محتوای پرونده محاکماتی پیوست به ‌ویژه اظهارات شاکی پرونده آقای ….ج. که دلالت دارد آقایان ….خ. و م.ع. وی را از موتور پیاده و چند متر آن ‌طرف به داخل باغ برده سپس الف.ز. و م.ش. به جمع آنان اضافه‌ شده‌اند و از نقطه‌نظر عرفی و معنی و مفهوم ربایش مدنظر قانون‌گذار، وضع موجود آدم‌ربائی تلقی نمی‌گردد بلکه این مقدار جابه جایی مقدمه ارتکاب بزه لواط بوده که اقتضاء پنهان‌کاری هم داشته است، قطع‌ نظر از این‌که ایراد اتهام شرکت در آدم‌ربائی به ‌استثناء الف.خ. و ع. برخلاف محتویات پرونده تشخیص می‌گردد؛ لذا مورد تقاضای آقای … علیهم با بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری منطبق و مستند به ماده 274 و ماده 275 قانون یادشده ضمن تجویز اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم، رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان محول می‌گردد. شعبه --- دیوان عالی کشور- عضو معاون و عضو معاون سید مصطفی قائم مقامی - محمدرضا خسروی در تاریخ 25 بهمن 1393، پرونده‌ای به‌دنبال شکایت از فردی به اتهام‌های مشارکت در آدم‌ربایی، ایراد صدمه بدنی عمدی و لواط تشکیل شد. شاکی ادعا نمود که به همراه دیگر متهمان با قصد سوءاستفاده سوار بر خودرو شده و مورد آزار و تجاوز قرار گرفته است. گزارش پزشکی قانونی نیز تایید کرد که شاکی دچار صدمات جسمی شده است. متهمان در دفاعیات خود، اتهامات را رد کرده و برخی از آن‌ها به عدم دخالت در لواط اعتراف کردند. وکیل شاکی به تالمات روحی موکلش اشاره کرد. در نهایت، دادگاه اتهام لواط ایقابی را رد کرده و متهم را به تحمل یکصد ضربه شلاق و تبعید محکوم نمود. این رای به دیوان عالی کشور ارجاع گردید. دیوان عالی با تاکید بر عدم وجود دلیل قطعی برای اتهام لواط ایقابی، رای دادگاه را در این زمینه تایید کرد، اما به دلیل نقص دادرسی در بررسی اتهام آدم‌ربایی و ایراد صدمه بدنی عمدی، رای بر نقض و ارجاع مجدد پرونده به دادگاه صادر کرد. این تصمیم بر اساس بند 2 شق ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/25 پیام: در صورتی که شاکی بدوا با اختیار خود همراه متهم گردیده ولی پس ازآن، از نزد وی فرار کرده باشد و توسط او تعقیب و به محل دیگری برده شود، موضوع از مصادیق آدم ربایی تلقی می‌گردد. آقای ح. با طرح شکایتی علیه آقای م. معروف به م. دایر به شرکت در آدم‌ربایی و ایراد صدمه بدنی عمدی و لواط، درخواست رسیدگی نموده و توضیح داده است: متهم مزبور در معیت متهمین دیگری که نسبت به آن‌ها به‌طور جداگانه رسیدگی و رای صادر شده است و پرونده به لحاظ متواری بودن متهم فعلی مفتوح مانده شده و مورد تجاوز جنسی و آزار قرار گرفته است. پزشکی قانونی موضوع دخول و صدمات وارده به شاکی را تایید نموده است(صفحه 7 ). شاکی اعلام نمود: آنان به قصد دور زدن وی را سوار ماشین کردند ولی به طرف اتوبان بردند و از نیت آن‌ها مطلع شدم که قصد سوء نسبت به من دارند وقتی‌که نزدیک... رسیدند و خواستند مرا وارد قلعه کنند که درب قلعه قفل بود. دنبال کلید بودند من از فرصت استفاده کردم داخل ماشین نشستم فرار کنم، ماشین را روشن کردم و درب‌ها را قفل کردم و دنده‌عقب گرفتم که نتوانستم حرکت کنم ماشین خاموش شد که آن‌ها سریعا به‌طرف من و ماشین آمدند و سروصدا کردند من هم مجبور شدم درب را باز کنم. گفتم بیایید داخل ماشین بنشینیم که آن‌ها قبول نکردند من به بهانه قدم زدن به‌طرف جاده آمدم که آنجا سگ بود، آن‌ها با ماشین دنبالم آمدند و کنار من ایستادند من صندلی عقب وسط نشستم بردند به قلعه دیگری که قلعه بسته بود ماشین را نگه داشتند م. آمد و.... ح. که راننده بود با من کاری نکرد(صفحه 9 ). آقای م.ر. اعلام کرد: قبول دارم با م. کار را با شاکی انجام دادیم ولی من کاری نکردم و بعد من از روی ترس رفتم و بعد م.گ. رفت و بعد برگشتیم به سمت...(صفحه 25 ). آقای م.ش. نیز اظهار داشت: رفتیم دم قلعه م. شاکی را گرفت، بعد آقای ح. وارد عمل شد، ما کاری نکردیم. آزمایش DNA بگیرید اگر من کاری کردم باشد مجازات محکوم کنید(صفحه 176 ). آقای م. معروف به م. اعلام نمود: آقای ح. به ح.گ. زنگ زد و آمد سوارش کردیم برویم به سمت... بعد مرا رساندند خودشان رفتند و اظهارات شاکی و دیگر متهمین را قبول ندارم(صفحه 246 ). من فقط رفتم داخل قلعه گوسفند ببریم بفروشیم(صفحه 254 ). آقای م.ر. در جلسه اخیر دادگاه اعلام کرد ندیدم م. با او لواط کند ولی قبول دارم که صدا زد کمک می‌خواست ح.گ. به کمکش رفت. متهم م.س. اظهار داشت: مطالب آقای م.ر. را قبول ندارم. دادگاه خطاب به متهم: تمام متهمین پرونده حضور شما و بحث تجاوز به عنف شما را شاهد بودند، چه می‌گویید؟ متهم اظهار داشت: قبول ندارم(صفحه 253 ). وکیل شاکی اعلام نموده است: موکل در اثر این اتفاق کثیف و ناگوار دچار تالمات روحی شده و تحت نظر روان‌پزشک بوده و چندین بار اقدام به خودکشی نموده است(صفحه 271 ). متهم اظهار داشت: تنها اشتباه من این بود که با آن‌ها رفتم ولی من آنجا پیاده شدم و کاری نکردم(صفحه 271 ). دادگاه به شرح دادنامه صادره لواط ایقابی و مشارکت در آدم‌ربائی را احراز نکرده و رای برائت صادر نمود و بزه لواط تفخیذی را احراز نمود و رای به محکومیت متهم به تحمل یک‌صد ضربه شلاق و تبعید صادر نموده است. رای صادره مورد اعتراض طرفین قرار گرفته، پرونده به این شعبه دیوان عالی کشور ارجاع گردید. ب. ت. ب. این‌که در پرونده امر، دلیل قطعی بر توجه اتهام بزه لواط ایقابی موجب اعدام به متهم وجود ندارد و حکم به تحمل یک‌صد ضربه شلاق منافاتی با محتویات پرونده نداشته و دادنامه تجدیدنظرخواسته شماره --- - 1392/11/14 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان از این حیث صحیح است و مستندا به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری تایید می‌گردد. لکن ب. ت. ب. احراز تفخیذ منتسب به متهم که محول بر عنفی بودن است و محتویات پرونده نیز موید این امر است صدور رای برائت از اتهام آدم‌ربایی با محتویات پرونده و گواهی پزشکی و اظهارات سایر متهمین انطباقی ندارد و از شاکی نیز در این خصوص مطالبه دلیل نشده و امارات موجود مورد تحلیل و ارزیابی قرار نگرفته است و چنان‌که حرکت و همراهی اولیه شاکی با متهم و سایر متهمین را اختیاری بدانیم، حداقل در مرحله دوم که شاکی اقدام به فرار نموده و توسط متهم و همراهانش تعقیب و به‌طرف قلعه دیگری برده شده است، رد این بخش از شکایت شاکی بدون استدلال کافی موجه نیست. مضافا به این‌که در قرار مجرمیت دادسرا(صفحه 87 ) و کیفرخواست صادره(صفحه 90 ، 92 ) در کنار اتهام آدم‌ربایی ایراد صدمه عمدی نیز آورده شد که در اظهارات نماینده دادستان(صفحه 264 ) و اظهارات شاکی(صفحه 267 ) در جلسه دادگاه مورد توجه قرار گرفت و در صدر دادنامه نیز به اتهام متهم ایراد صدمه بدنی عمدی تصریح گردید و در گواهی پزشکی نیز صدمات وارده منعکس شده است. ولی دادگاه اتهام مزبور را تفهیم نکرده و تصمیمی در این خصوص نگرفته است، لذا دادرسی در موارد فوق ناقص تشخیص مستندا به بند 2 شق ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری نقض و جهت رسیدگی مجدد به همان دادگاه ارجاع می‌گردد. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار