بررسی صدور قرار امتناع از رسیدگی در راستای انجام رفع نقص دیوان عالی کشور

در پرونده مواد مخدر یکی از متهمان که در صحنه جرم دستگیر شد تبعه افغانی بود و بازپرس پرونده بدون اظهارنظر قضایی وی را رها نموده (از کشور طرد نموده است) یکی از متهمان پرونده محکومیت حاصل نمود. پس از فرجام‌خواهی، پرونده توسط دیوان نقض و به خاطر نقص تحقیقات ازجمله اظهارنظر در خصوص فرد یاد شده در پرونده به دادگاه بدوی اعاده شده است. دادگاه پرونده را به دادسرا جهت اظهارنظر در خصوص فرد رها شده ارسال می‌نماید. در غیاب بازپرس، دادرس دادگاه کیفری قرار منع تعقیب پیرامون فرد یاد شده صادر می‌کند. پرونده جهت صدور رای مجدد به دادگاه بدوی انقلاب واصل شد. مستشار دادگاه انقلاب همان دادرس دادگاه کیفری دو است که قرار منع تعقیب فوق را صادر نموده است. آیا دادرس محترم می‌بایست قرار امتناع از رسیدگی صادر کند یا اینکه می‌تواند در رسیدگی به اعتراض ف. خ. رسیدگی نماید؟ نظر هیات عالی ب. ت. ب. اینکه مستشار دادگاه انقلاب در پرونده فعلی در خصوص متهمی که قبلاً برای وی قرار منع پیگرد صادر کرده تکلیفی به اعلام نظر ندارد لذا مورد از موارد رد دادرس نمی‌باشد. نظر اکثریت ب. ت. ب. این‌که حسب بند ت ماده 421 قانون آیین دادرسی کیفری به صورت کلی بیان شده دادرس در همان امر کیفری قبلاً تحت هر عنوان یا سمتی اظهارنظر ماهوی کرده یا شاهد طرفین باشد؛ لذا شرایط کلی است و در فرض سوال باید قرار امتناع صادر نماید. نظر اقلیت با استناد به بند ت ماده 421 قانون آیین دادرسی کیفری عنوان در همان امر کیفری آمده است حال‌آنکه وی پیرامون یکی از متهمان پرونده اظهارنظر نموده و پرونده پیرامون متهمی غیر از متهم اظهارنظر شده می‌باید رسیدگی شود و رسیدگی ماهوی پیرامون دیگران صورت نگرفته؛ لذا موجبی جهت صدور قرار امتناع از رسیدگی نمی‌باشد.