رأی
دادنامه 140231390001910037 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری دیوان عدالت اداری — 1402/07/25 — 1- ابطال شق الف ردیف 3 بند 1 جدول از تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 ه مورخ 1401/12/28 هیات وزیران 2- ابطال…
بـسـمـه تـعـالـی
هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
* شماره پــرونـــده :
هـ ت/ 0200199 شماره دادنامه سیلور: 140231390001910037 تاریخ: 1402/07/25
* شاکی : آقای …
*طرف شکایت : نهاد ریاست جمهوری
*موضوع شکایت و خواسته :
1- ابطال شق الف ردیف 3 بند 1 جدول از تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران
2- ابطال بندهای 2 و 6 تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* شاکی د. ب. ط. نهاد ریاست جمهوری به خواسته 1- ابطال شق الف ردیف 3 بند 1 جدول از تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران 2- ابطال بندهای 2 و 6 تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر م. ب. :
ردیف 3 بند 1 جدول تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران
ردیف
واحد
ساعت آغاز به کار (صبح)
3
ادارات
الف: واحدهای ستادی (دستگاه های اجرایی ملی) مستقر در شهر تهران
شناور از 00 : 7 تا 00 : 9
بندهای 2 و 6 تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران
2- ساعت آغاز به کار ادارات (به استثنای واحدهای عملیاتی خدمت رسان آموزشی، بهداشتی و ...) در تمامی استان ها در ماه مبارک رمضان به صورت شناور، از ساعت 7:00 تا 9:00 صبح بوده و این ساعت در روزهای بعد از شب های قدر، 9:00 صبح است.
6- در مواردی که مطابق این تصویب نامه ساعت آغاز به کار ادارات شناور است، لازم است روسای ادارات ستادی و استانی به گونه ای برنامه ریزی و نظارت کنند که ساعات کار شناور، هیچ خدشه ای در نحوه پاسخگویی و ارایه خدمات ایجاد ننماید.
شرح خواسته:
قسمت الف ردیف سوم از بند 1 جدول ساعات آغاز به کار ادارات و مشاغل مختلف و بندهای 2 و 6 تصویب نامه فوق، تا حدی که بر شناور بودن ساعات شروع به کار از 7 صبح تا 9 صبح، حکم کرده اند، برخلاف قانون و خارج از حدود اختیارات هیات وزیران است.
*دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت :
1- طبق ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری، ساعت کار کارمندان دولت، چهل و چهار ساعت در هفته م. ب.. شناور نمودن ساعت کار، یک حالت مبهم و غیرمعین برای ساعت کار ایجاد می کند و در رعایت سقف ساعات کار، موجب ابهام می شود به همین جهت تعیین ساعات کار بصورت شناور، برخلاف قانون است و خارج از حدود اختیارات هیات وزیران در تعیین ساعت کاری م. ب..
2- طبق بند 10 اصل سوم قانون اساسی، ایجاد نظام اداری صحیح از جمله تکالیف دولت است؛ حال آنکه شناور بودن ساعات کاری ادارات از 7 صبح تا 9 صبح موجب بلاتکلیفی ارباب رجوع و تشتت در اعمال اداری می شود.
* در پاسخ به شکایت مذکور ، معاونت حقوقی رییس جمهور به موجب لایحه شماره 93958/51180 مورخ 1402/5/30 به طور خلاصه توضیح داده است که :
1- در مصوبه مورد شکایت تنظیم ساعات کار ادارات با رعایت تشریفات قانونی مقرر در ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری بوده و با وحدت ملاک از بند م ماده 37 قانون نظام صنفی کشور تنظیم ساعات کار ب. ت. ب. طبیعت و نوع کار صورت گرفته است.
2- منظور از «تعیین» در ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری که بیان می دارد: «... ترتیب و تنظیم ساعات کار ادارات با پیشنهاد سازمان و تصویب هیات وزیران تعیین می گردد...»، تنظیم ساعات کار است نه ساعات کار؛ زیرا اساس ساعات کار کارمندان به موجب صدر ماده 87، قانون مدیریت شخصی شده است (44 ساعت در هفته) و حالت شناور ندارد.
همچنانکه ماده واحده قانون نسخ قانون تغییر ساعت رسمی کشور (مصوب 1401) بیان می دارد، «به هیات وزیران اجازه داده می شود مطابق با ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری نسبت به تنظیم ساعات کار ادارات، سازمانها و مراکز تابعه اقدام نماید.»
3- در بند 5 تصویب نامه مقرر شده است: «تعداد روزهای کاری و ساعات پایان کار ادارات و مشاغل مختلف با رعایت قوانین و مقررات مربوط تعیین می شود.» و این بدان معناست که در هر حال رعایت میزان ساعات کار مقرر در ماده 87 قانون مدیریت الزامی است.
4- در خصوص این ادعای شاکی که شناور بودن ساعات کار اداری موجب بلاتکلیفی ارباب رجوع و تشتت در اعمال اداری می شود و با بند 10 اصل سوم قانون اساسی (ایجاد نظام اداری صحیح) مغایرت دارد: بند 6 تصویب نامه ساز کار لازم را پیش بینی کرده است.
بند 6 تصویب نامه مقرر می دارد: «در مواردی که مطابق این تصویب نامه ساعت آغاز به کار ادارات، شناور است لازم است روسای ادارات ستادی و استانی به گونه ای برنامه ریزی و نظارت کنند که ساعات کار شناور هیچ خدشه ای در نحوه پاسخگویی و ارایه خدمات ایجاد ننماید.»
5- تعیین یا تنظیم ساعات کار بصورت شناور، همراست با بند 3 اصل 43 قانون اساسی است که مقرر می دارد: «تنظیم برنامه اقتصادی کشور بصورتی که شکل و محتوا و ساعات کار چنان باشد که هر فرد علاوه بر تلاش شغلی، فرصت و توان کافی برای خودسازی معنوی، سیاسی و اجتماعی و شرکت فعال در رهبری کشور و افزایش مهارت و ابتکار داشته باشد.»
پرونده شماره هـ ت/ 0200199 مبنی بر تقاضای 1- ابطال شق الف ردیف 3 بند 1 جدول از تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران 2- ابطال بندهای 2 و 6 تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران در جلسه مورخ 1402/6/26 هیات تخصصی استخدامی مورد رسیدگی قرار گرفت و اعضای هیات به شرح ذیل اعلام نظر نمودند:
رای هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری :
1- قسمت الف از ردیف سوم جدول ساعات آغاز به کار ادارات و مشاغل مختلف این تصویب نامه که دلالت بر آن دارد، ساعت آغاز به کار واحدهای ستادی (دستگاههای اجرایی ملی) مستقر در شهر تهران بصورت شناور (از 7 صبح تا 9 صبح) است، با ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386) از جهت سقف ساعت کار برای کارمندان دولت، مغایرت ندارد؛ زیرا بند 5 تصویب نامه مقرر داشته است: «تعداد روزهای کاری و ساعات پایان کار ادارات و مشاغل مختلف با رعایت قوانین و مقررات مربوط، تعیین می شود» که از جمله قوانین مربوط قانون مدیریت خدمات کشوری است. بنابراین ب. ت. ب. اینکه مصوبه، تکلیف ساعات پایان کار را مشخص کرده است و از آن چنین استنباط می شود ساعات پایان کار کارمندانی که ساعت آغاز به کار آنها شناور است نیز باید به گونه ای باشد که سقف مقرر در قانون مدیریت خدمات کشوری رعایت شود، ایراد مغایرت با ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری را مرتفع نموده است.
علاوه بر این به دلیل پیش بینی شدن مفاد بند 6 در تصویب نامه که مقرر می دارد: در مواردی که مطابق این تصویب نامه، ساعت آغاز به کار ادارات، شناور است، لازم است روسای ادارات ستادی و استانی به گونه ای برنامه ریزی و نظارت کنند که ساعات کار شناور هیچ خدشه ای در پاسخگویی و ارایه خدمات، ایجاد نکند»
قسمت الف از ردیف سوم جدول، مغایرتی با بند 10 اصل سوم قانون اساسی (دایر بر ایجاد نظام اداری صحیح نداشته و موجب بلاتکلیفی ارباب رجوع و تشتت در اعمال اداری نمی شود)
2- در خصوص بند 2 تصویب نامه که مقرر می دارد: «ساعت آغاز به کار ادارات (به استثنای واحدهای عملیاتی خدمت رسان آموزشی، بهداشتی و ...) در تمامی استانها در ماه مبارک رمضان به صورت شناور از ساعت 7 تا 9 صبح بوده و این ساعت در روزهای بعد از شب های قدر، 9 صبح است» اگرچه این بند همانند تبصره ذیل بند 1 تصویب نامه که مقرر می دارد، «در راستای حمایت از خانواده و کاهش دغدغه والدینی که هر دو در دستگاههای اجرایی شاغل هستند و دارای فرزند در مقاطع پیش دبستانی و دبستان می باشند، دستگاه های اجرایی در تعامل با یکدیگر مکلفند با شناور شدن ساعت شروع به کار یکی از والدین موافقت نمایند و کارکنان زن سرپرست خانوار دارای شرایط بالا نیز مشمول این حکم می باشند.»، موجب کسر یا تقلیل ساعت کار می شود، اما تقلیل مقرر در بند 2 تصویب نامه (به شرح فوق) و این تبصره (که البته از سوی شاکی درخواست ابطال آن شده است)، مبنای قانونی دارد و بر اساس بند 3 اصل 43 قانون اساسی که مقرر می دارد: «تنظیم برنامه اقتصادی کشور به صورتی که شکل و محتوا و ساعات کار چنان باشد که هر فرد علاوه بر تلاش شغلی، فرصت و توانایی کافی برای خودسازی معنوی، سیاسی و اجتماعی و شرکت فعال در رهبری کشور و افزایش مهارت و باتکار داشته باشد» قابل توجیه است؛ زیرا شناور بودن ساعت شروع به کار در ماه مبارک رمضان و کسر ساعت کار در روزهای بعد از شب قدر، مصداق تنظیم ساعت کار برای خودسازی معنوی افراد است (همچنانکه تقلیل ساعت کار به شرح مندرج در تبصره ذیل بند 1 جنبه اجتماعی دارد) بنابراین، ب. ت. ب. مبنای قانونی آن، قبال ابطال به نظر نمی رسد. قابل ابطال نبودن مقرره هایی که بر مبنای قانون، تقلیل ساعات کار کارمندان دولت را تجویز نموه اند در آرای هیات عمومی دیوان عدالت اداری نیز سابقه دارد. به عنوان مثال رای شماره 74 هیات عمومی دیوان عدالت اداری (مورخ 1390/2/12)، مقرر می دارد:
قسمت های مورد اعتراض در مورد اعلام ساعات کاری جدید کلیه ادارات، سازمانها و دستگاههای اجرایی مستقر در شهر تهران (که دلالت بر تقلیل یا تغییر ساعات کاری به میزان یک ساعت داشته اند) در حدی که بر مبنای ماده 7 قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا (ماده منسوخ است) (مصوب 1374) بوده و موجب اضطرار برای تغییر وقت اداری باشد، صحیح تلقی و قابل ابطال تشخیص داده نشد. با عنایت به مراتب فوق شق الف ردیف 3 بند 1 جدول و بندهای 2 و 6 از تصویب نامه شماره 243187/ت 61011 هـ مورخ 1401/12/28 هیات وزیران قابل ابطال نمی باشد. این رای به استناد بند ب ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری اصلاحی 1402 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است./ط
علی اکابری
رییس هیات تخصصی استخدامی
دیوان عدالت اداری
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 51
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 619 مورخ 1391/09/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 390 مورخ 1397/11/030 هیات تخصصی اقتصادی ومالی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 261 مورخ 1397/08/20 هیات تخصصی اداری و عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1271 مورخ 1396/12/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 231 مورخ 1396/10/30 هیات تخصصی اقتصادی و مالی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 558 مورخ 1391/08/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1395 مورخ 1400/12/14 هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری
مواد 37 و 49 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001910037 مورخ 1402/07/25 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 200 مورخ 1396/03/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۰۲۹۳۰۲۲ مورخ ۱۴۰۵/۰۲/۱۳هیأت تخصصی صنایع و بازرگانی ( مـوضـوع شکایت و خـواستـه : ابطال بند ۱-۶ مصوبه مورخ ۱۴/۰۴/۱۴۰۰ کمیسیون نظارت بر اصناف شهرستان ساوه )
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۳۹۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۱/۳۰ هیأت تخصصی اقتصادی ومالی دیوان عدالت اداری
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۱۳۹۵ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۴ هیأت تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری(موضوع شکایت و خواسته : ابطال بند ۲ مصوبه شماره ۱۱۲۶۰۸/۹۷ مورخ ۱۳۹۷/۱۱/۲۹ کمیسیون نظارت بر سازمان های صنفی تهران در خصوص نحوه تفکیک اتحادیه های صنفی )
مواد 37 و 49 قانون نظام صنفی کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000359742 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001496262 مورخ 1403/06/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001269484 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001264917 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002034765 مورخ 1402/08/08 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000360687 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1266042 مورخ 1402/05/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002738991 مورخ 1402/10/20 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000246950 مورخ 1403/02/04 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000310121 مورخ 1403/02/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001853235 مورخ 1402/07/19 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002412585 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002192254 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1513036 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002694958 مورخ 1402/10/17 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002411326 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001755114 مورخ 1403/07/24 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 91 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000358707 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000298766 مورخ 1403/02/09 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2137 مورخ 1400/07/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 80 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1518637 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000725176 مورخ 1403/03/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002296563 مورخ 1402/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002413341 مورخ 1403/10/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003367866 مورخ 1402/12/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003150675 مورخ 1402/12/01 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
نظریات مشورتی 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/14 مورخ 1399/03/17
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 بیان می ک
مواد مرتبط 4
-
استناد
از این صفحه
ماده 37 مکرر — قانون نظام صنفی کشور
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
اعمال
از این صفحه
ماده 87 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
اعمال
از این صفحه
ماده 37 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
قانون مدیریت خدمات کشوری بوده و با وحدت ملاک از بند م ماده 37
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 84 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری اصلاحی 1402 ظرف مهل
مقرراتِ مرتبط 6
-
آییننامه
هماستناد
آییننامه صدور پروانه کسب موقت برای توسعه واحدهای صنفی و جلوگیری از توسعه واحدهای بدون پروانه فعالیت
ماده 37 قانون نظام صنفی کشور
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه در خصوص الزام کلیه دستگاههای اجرایی به انجام اقدامات لازم جهت تطبیق کارمندان خود با قانون مدیریت خدمات کشوری و اجرای دستورالعمل های پیوست موضوع فصل دهم قانون مذکور
ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
تصویبنامه
هماستناد
تصویب نامه در خصوص مدیریت مصرف گاز طبیعی در بخش های مختلف مصرف در بازه زمانی اول آذر تا انتهای بهمن ماه سال 1401
ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
تصویبنامه
هماستناد
تصویب نامه در خصوص لازم الاجرا بودن دستورات مرکز دیسپاچینگ ملی برق ایران (شبکه مدیریت شبکه برق ایران) برای کلیه مدیران برق و مشترکان بزرگ برق
ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
تصویبنامه
هماستناد
تصویب نامه در خصوص رعایت مصرف سقف برق قابل تامین ابلاغی وزارت نیرو
ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی در خصوص ابلاغ رای شماره 86 هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع ابطال بند 2 مصوبه 30562/ت49128ه- مورخ 15 اردیبهشت 1392 هیات وزیران در مورد پروژه های مسکن
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 و ضمن
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
