تأثیر حکم الزام به تمکین بر تحقق بزه ترک انفاق

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام اقای الف.پ. با وکالت اقای ع. م.ز. دایر به ایراد صدمه بدنی عمدی نسبت به خانم ز. م. با وکالت آقای ج. س. 2- ترک انفاق دادگاه نظر به محتویات پرونده با عنایت به گزارش مرجع انتظامی گواهی پزشکی قانونی اظهارات شهود کیفرخواست صادره ازطرف دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 5 تهران و عدم دفاع موثر از ناحیه متهم و وکیل اشان مویدا به سایر قرائن و امارات منعکسه در پرونده اتهامشان محرز است و عمل مجرمانه اشان منطبق است با مواد 709و 710 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 لذا محکمه متهم موصوف را از بابت حارصه ساعد راست و لاله گوش راست جمعا به پرداخت 1/5 درصد دیه کامله ظرف یک سال جهت پرداخت به خانم ز. مولایی محکوم می نماید اما در خصوص اتهام دیگر متهم دایر به ترک نفقه با عنایت به دفاعیات مستدل وکیل متهم اینکه نفقه فرع بر تمکین است که حسب دادنامه قطعیت یافته شاکی ملزم به تمکین شده است لذا با قبول استدلال وکیل متهم و ب. ت. ب. حاکمیت اصل برائت شرعیه مستندا به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده 4 قانون آیین دارسی کیفری رای بر برائت متهم موصوف صادر و اعلام می گرددد رای صادره ظرف بیست روزدر غیر مورد دیه قابل رسیدگی تجدید نظر خواهی در مرجع محترم تجدید نظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه 1167 دادگاه کیفری 2تهران- علی اصغر حسینی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در رابطه با تجدیدنظر خواهی خانم ز. م. با وکالت ج. س. نسبت به دادنامه شماره 986 مورخ 94/9/20 صادره از شعبه 1167 دادگاه کیفری دو تهران که به موجب شکایت ت. ن. خ. مبنی بر ترک انفاق و ایراد ضرب و جرح عمدی دادگاه بدوی نسبت به ایراد ضرب و جرح عمدی مبادرت به تعیین دیه و اما در مورد ترک انفاق بلحاظ حکم الزام به تمکین و عدم تمکین زوجه از زوج حکم برائت صادر و مورد اعتراض واقع و اعلام داشته که اولا دادگاه نسبت به نفقه فرزند که شکایت کرده بودم تصمیمی اتخاذ ننموده و زوج از پرداخت فیش برق و تلفن منزل استنکاف نموده و دوما طرح دعوی الزام به تمکین بعد از شکایت ترک انفاق بنده بوده و بنحوی جرم واقع گردیده حال آنکه ت. ن. خ. دلیل و مدرکی که ثابت نماید در زمان طرح شکایت حاضر به تمکین از زوج بوده یا نه مشخص نبوده و طرح دعوی الزام به تمکین خود حکایت از عدم تمکین زوجه بوده که ثابت گردیده ضمن اینکه دادگاه بدوی بر اساس کیفرخواست اقدام به صدور رای نموده و در آن نفقه فرزند لحاظ نگردیده و دادگاه تجدیدنظر نیز مواجه با تکلیف نبوده لذا ن. ب. ا. ت. ن. خ. دلیل و مدرکی که موجب نقض دادنامه گردد ارائه نداشته و رای نیز صحیح صادر گردیده با استناد به بند الف ماده 455 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 92 ضمن رد تجدیدنظر خواهی دادنامه معترض عنه را عینا تائید می نماید این رای قطعی است . رئیس شعبه 49 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه علیرضا صداقتی - رضا مراد زاده فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تأثیر حکم الزام به تمکین بر تحقق بزه ترک انفاق در تاریخ 27 دی‌ماه 1395، دادگاه بدوی به بررسی اتهام ایراد صدمه بدنی عمدی و ترک انفاق پرداخت. پس از ارزیابی محتویات پرونده شامل گزارش مرجع انتظامی، گواهی پزشکی قانونی، اظهارات شهود و کیفرخواست، دادگاه به این نتیجه رسید که اتهام ایراد صدمه بدنی عمدی محرز است و متهم را به پرداخت 1.5 درصد دیه کامل به شاکی محکوم کرد. در خصوص اتهام ترک انفاق، ب. ت. ب. دفاعیات ارائه‌شده و اصل برائت، متهم از این اتهام تبرئه شد. این رای ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر بود.<br>در مرحله تجدیدنظر، درخواست شاکی نسبت به حکم برائت متهم مورد بررسی قرار گرفت. شاکی ادعا کرد که دادگاه بدوی به نفقه فرزند توجه نکرده و متهم از پرداخت هزینه‌های زندگی خودداری کرده است. با این حال، دادگاه تجدیدنظر به دلیل عدم ارائه مدارک کافی از سوی شاکی مبنی بر تمکین در زمان شکایت و با استناد به بند الف ماده 455 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، رای دادگاه بدوی را تایید کرد. این رای به عنوان رای قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/10/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صدور حکم الزام به تمکین زوجه حتی موخر بر طرح شکایت کیفری ترک انفاق از جانب وی، مانع از تحقق بزه ترک انفاق است. رییس شعبه --- دادگاه کیفری 2 تهران- علی اصغر حسینی رای دادگاه تجدیدنظر استان در رابطه با تجدیدنظر خواهی خانم ز. م. با وکالت ج. س. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 94/9/20 صادره از شعبه --- دادگاه کیفری دو تهران که به موجب شکایت ت. ن. خ. مبنی بر ترک انفاق و ایراد ضرب و جرح عمدی دادگاه بدوی نسبت به ایراد ضرب و جرح عمدی مبادرت به تعیین دیه و اما در مورد ترک انفاق به لحاظ حکم الزام به تمکین و عدم تمکین زوجه از زوج حکم برائت صادر و مورد اعتراض واقع و اعلام داشته که اولا دادگاه نسبت به نفقه فرزند که شکایت کرده بودم تصمیمی اتخاذ ننموده و زوج از پرداخت فیش برق و تلفن منزل استنکاف نموده و دوما طرح دعوی الزام به تمکین بعد از شکایت ترک انفاق بنده بوده و به نحوی جرم واقع گردیده حال آنکه ت. ن. خ. دلیل و مدرکی که ثابت نماید در زمان طرح شکایت حاضر به تمکین از زوج بوده یا نه مشخص نبوده و طرح دعوی الزام به تمکین خود حکایت از عدم تمکین زوجه بوده که ثابت گردیده ضمن اینکه دادگاه بدوی بر اساس کیفرخواست اقدام به صدور رای نموده و در آن نفقه فرزند لحاظ نگردیده و دادگاه تجدیدنظر نیز مواجه با تکلیف نبوده لذا ن. ب. ا. ت. ن. خ. دلیل و مدرکی که موجب نقض دادنامه گردد ارائه نداشته و رای نیز صحیح صادر گردیده با استناد به بند الف ماده 455 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 92 ضمن رد تجدیدنظر خواهی دادنامه معترض عنه را عینا تائید می‌نماید این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه