رأی خلاصه جریان پرونده
شعبه 13 دیوان طی دادنامه 91/418/13 ـ 20/06/91 با پذیرش تقاضای آقای ….س. با
وکالت آقای ق.س.، پرونده را به شعبه هم عرض شعبه
صادرکننده دادنامه ارجاع کرده است، تا با رعایت حدود
صلاحیت خود، قرار
مقتضی صادر نماید و منظور این بوده است که پرونده به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده
حکم قطعی ارجاع می گردد؛ و علی الاصول، ب. ت. ب. عدم صلاحیت
دادگاه انقلاب، شعبه هم عرض، باید قرار عدم صلاحیت به
شایستگی دادگاه عمومی صادر نماید. رأی
هیأت عمومی دیوان، طی جلسه 21/09/91 نیز دادگاه عمومی را صالح به
رسیدگی به
اتهام موضوع پرونده شناخته است. اینک شعبه 102 دادگاه عمومی، پس از وصول پرونده، با قرار عدم صلاحیت دادگاه انقلاب ، از این شعبه تقاضای
ارشاد کرده است. اینک پس از تبادل نظر و مشورت،
ختم رسیدگی را اعلام، به شرح برگ آتی مبادرت به صدور رأی می نماید.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت
گزارش آقای … و اوراق پرونده و
نظریه کتبی آقای …
دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر «ارشاد
قضایی و کسب تکلیف نسبت به دادنامه فوق الذکر»;
مشاوره نموده، چنین رأی می دهد:
رأی شعبه
دیوان عالی کشور
در مورد کسب تکلیف و تقاضای ارشاد شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی ، نسبت به دادنامه /91/418/13 ـ 20/06/91 صادره از شعبه 13 دیوان عالی کشور، توضیحاً بیان می دارد، مطابق ماده 274 ق.آ.د.ک، پس از پذیرش اعاده دادرسی،
رسیدگی مجدد را دیوان عالی کشور به دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می نماید؛ که در مانحن فیه چنین کرده است. دادگاه صادرکننده حکم قطعی در این پرونده، دادگاه انقلاب بوده است که پس از رأی شعبه دیوان، پرونده به شعبه هم عرض آن، دادگاه انقلاب ارجاع شده است. (ص 42) دادگاه انقلاب ، طبق موازین، قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی صادر کرده است (ص 43). بنا به آنچه یاد شد، روند به طور قانونی طی شده و اینک شعبه 102 دادگاه عمومی ، باید وارد ماهیت شده و رسیدگی نماید. لازم به ذکر است که ارسال مستقیم پرونده و ارجاع آن از دیوان به شعبه عمومی، وجاهت قانونی نداشت؛ بنابراین به شعبه هم عرض دادگاه انقلاب که یک شعبه دیگر دادگاه انقلاب است، ارجاع شده تا قرار عدم صلاحیت صادر کند که چنین کرده است.
رئیس شعبه 13 دیوان عالی کشور ـ
عضو معاون
باغانی ـ یساقی
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
تأیید رأی بدوی در مرجع
تجدیدنظر
در تاریخ 10 دیماه 1391، ی. ا. ط. پرونده درخواست ارجاع پروندهای به شعبه هم عرض دیوان عالی کشور را مطرح نمود. ب. ت. ب. عدم صلاحیت دادگاه انقلاب، هیات عمومی دیوان در تاریخ 21 شهریور 1391، صلاحیت دادگاه عمومی را برای رسیدگی به پرونده اعلام کرد. پس از دریافت پرونده در شعبه مربوطه دادگاه عمومی، این شعبه با صدور قرار عدم صلاحیت از دادگاه انقلاب، درخواست ارشاد نمود. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 274
قانون آیین دادرسی کیفری، تاکید کرد که ارجاع پرونده به شعبه هم عرض دادگاه انقلاب به درستی انجام شده و شعبه عمومی موظف به رسیدگی به ماهیت پرونده است. همچنین، دیوان تصریح نمود که ارجاع مستقیم پرونده از دیوان به شعبه عمومی از نظر قانونی معتبر نبوده و باید از طریق شعبه هم عرض دادگاه انقلاب صورت میگرفته است. در نتیجه، شعبه عمومی ملزم به ادامه رسیدگی به پرونده گردید.
تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/10
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: در فرضی که مرجع تجدیدنظر، رای
بدوی را تایید نماید، مرجع صادرکننده ی رای بدوی، مرجع صادرکننده ی حکم قطعی تلقی خواهد شد.
رای خلاصه جریان پرونده
شعبه --- دیوان طی دادنامه --- /13 - 20/06/91 با پذیرش تقاضای آقای ….س. با وکالت آقای ق.س.، پرونده را به شعبه هم عرض شعبه صادرکننده دادنامه ارجاع کرده است، تا با رعایت حدود صلاحیت خود، قرار مقتضی صادر نماید و منظور این بوده است که پرونده به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع میگردد؛ و علی الاصول، ب. ت. ب. عدم صلاحیت دادگاه انقلاب، شعبه هم عرض، باید قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی صادر نماید. رای هیات عمومی دیوان، طی جلسه 21/09/91 نیز دادگاه عمومی را صالح به رسیدگی به اتهام موضوع پرونده شناخته است. اینک شعبه --- دادگاه عمومی، پس از وصول پرونده، با قرار عدم صلاحیت دادگاه انقلاب، از این شعبه تقاضای ارشاد کرده است. اینک پس از تبادل نظر و مشورت، ختم رسیدگی را اعلام، به شرح برگ آتی مبادرت به صدور رای مینماید.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر «ارشاد قضایی و کسب تکلیف نسبت به دادنامه فوق الذکر»; مشاوره نموده، چنین رای می دهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
در مورد کسب تکلیف و تقاضای ارشاد شعبه --- دادگاه عمومی جزایی، نسبت به دادنامه / 91/418/13 - 20/06/91 صادره از شعبه --- دیوان عالی کشور، توضیحا بیان می دارد، مطابق ماده 274 ق.آ.د.ک، پس از پذیرش اعاده دادرسی، رسیدگی مجدد را دیوان عالی کشور به دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع مینماید؛ که در مانحن فیه چنین کرده است. دادگاه صادرکننده حکم قطعی در این پرونده، دادگاه انقلاب بوده است که پس از رای شعبه دیوان، پرونده به شعبه هم عرض آن، دادگاه انقلاب ارجاع شده است. (ص 42 ) دادگاه انقلاب، طبق موازین، قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی صادر کرده است (ص 43 ). بنا به آنچه یاد شد، روند به طور قانونی طی شده و اینک شعبه --- دادگاه عمومی، باید وارد ماهیت شده و رسیدگی نماید. لازم به ذکر است که ارسال مستقیم پرونده و ارجاع آن از دیوان به شعبه عمومی، وجاهت قانونی نداشت؛ بنابراین به شعبه هم عرض دادگاه انقلاب که یک شعبه دیگر دادگاه انقلاب است، ارجاع شده تا قرار عدم صلاحیت صادر کند که چنین کرده است.
رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - عضو معاون