تحقق بزه ممانعت از حق در مشاعات

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقایان 1. م.ش. فرزند ح. 2.م.ز. فرزند غ. 3.ع.ن. فرزند ح. 4. ب.م. فرزند الف. 5.م.ش. فرزند ح. 6.ح.ب. فرزند ش.، 7.ی.م. فرزند ن. همگی دایر بر ممانعت از حق، توهین و افترا و متهم اخیر دایر بر استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره به صورت غیر مجاز موضوع شکایت آقای ح.م. با وکالت آقای م.ع. از وی. ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده، گزارش های مأمورین که از محل دیدن نموده اند و اظهارات متهمان که همگی اظهار داشته اند درب پشت بام قفل م. ب. و اینکه ایشان اعضاء هیأت مدیره و مدیر ساختمان می باشند و ن. ب. ا. ورود و استفاده متعارف از پشت بام به نحوی که استفاده اختصاصی از آن صورت نگیرد و تصرف دائمی در آن صورت نگیرد، حق همه مالکین مشاعات است و قفل نمودن درب پشت بام که مانع حضور شاکی و استفاده متعارف از مشاعات است هر چند اقدامات دائمی و تصرفات دائمی از قبیل نصب دکل با مشخصات اعلامی طرفین که موضوع اختلاف است از این قاعده مستثنی بوده و نیازمند جلب رضایت کلیه مالکین است لکن قفل نمودن درب به نحوی که هیچ تصرفی از سوی شاکی صورت نگیرد که در مانحن فیه نیز حسب مستفاده از اظهارات متهمان چنین است دادگاه وقوع بزه ممانعت از حق در حد حضور و استفاده عرفی از مشاعات را از سوی متهمان محرز می داند و به استناد ماده 690 از قانون مجازات اسلامی و رعایت ماده 22 از همان قانون به لحاظ اوضاع و احوالی که موجب بروز بزه شده است و وضعیت سنی و اجتماعی متهمان هر یک از ایشان را به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی بدل از 91 روز حبس د. ح. دولت محکوم می نماید و در خصوص ایجاد مزاحمت ملکی نظر به وحدت مصداقی آن در پرونده امر با ممانعت از حق و اینکه در مورد آن به شرح فوق اتخاذ تصمیم شده است و عمل نامبردگان منطبق بر ممانعت از حق است نه مزاحمت ملکی و همچنین در مورد توهین و افترا نظر به عدم کفایت دلیل بر وقوع بزه های مزبور از سوی متهمان و اینکه متهمان در دفاع اظهار داشته اند شاکی به همراه عده ای حاضر و آن افراد تهدید کرده اند لذا به استناد ماده 177 از قانون آیین دادرسی کیفری رأی بر برائت متهمان از این حیث صادر می گردد و در خصوص متهم ردیف هفتم دایر بر استفاده غیر مجاز از تجهیزات دریافت از ماهواره نیز ب. ت. ب. گزارش مأمورین و سایر قرائن و امارات وقوع بزه فوق نیز از سوی وی محرز است لذا به استناد ماده 47 از قانون مجازات اسلامی و ماده 9 قانون ممنوعیت استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره و ماده 10 قانون مجازات اسلامی از این حیث نیز با رعایت ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین متهم موصوف را به پرداخت هفتصد هزار ریال جزای نقدی و ضبط تجهیزات مکشوفه از وی د. ح. دولت محکوم می نماید. رأی صادره نسبت به متهم ع.ن. غیابی و ظرف ده روز قابل واخواهی در این دادگاه و نسبت به سایرین حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 1050 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ خورشیدوند رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقایان 1- م. فرزند ح. 2- م. فرزند غ. 3- ب. فرزند الف. 4- م. فرزند ح. 5- ح. فرزند ش. 6- ی. فرزند ن. نسبت به دادنامه شماره 1066 صادره از شعبه 1050 دادگاه عمومی جزایی تهران که منجر به محکومیت تجدیدنظرخواهان های ردیف های یک تا پنجم به اتهام ممانعت از حق موضوع شکایت آقای ح.م. با وکالت آقایان م. و م. هرکدام به دو میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت و متهم ردیف 6 آقای ی. علاوه بر اتهام ممانعت از حق به اتهام استفاده از تجهیزات دریافت ماهواره به دو فقره جزای یکی دو میلیون ریال از بابت ممانعت از حق و هفتصد هزار ریال از بابت استفاده از تجهیزات ماهواره محکوم گردیده اند با توجه محتویات پرونده و ملاحظه دفاعیات در مراحل دادرسی هر چند که بعد از صدور رأی با تنظیم استشهادیه ای بعضی ساکنین مجتمع اعلام داشته اند که هر زمان نیاز به استفاده از مشاعات و خصوصاً پشت بام بوده با گرفتن کلید استفاده نموده اند ولی ممانعت از حق استفاده آقای س.م. محفوظ بوده ولی تجدیدنظر خ. ه. نسبت به اعمال آن ممانعت نموده اند فلذا ایراد و اعتراضی که موجب نقض دادنامه موصوف را فراهم نماید از ناحیه تجدیدنظر خ. ه. ارائه نگردیده فلذا اعتراض را وارد ندانسته و مستنداً به بند الف از ماده 257 از قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه معترضٌ عنه را تأیید می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 42 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه راثی نصیری ـ حیات مقدم فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تحقق بزه ممانعت از حق در مشاعات در تاریخ 12 اسفند 1391، دادگاه عمومی جزایی تهران به بررسی اتهامات مربوط به ممانعت از حق، توهین و افترا پرداخت. در این راستا، شاکی به ممانعت متهمان از استفاده متعارف از مشاعات، به‌ویژه پشت بام، اعتراض کرد. دادگاه با استناد به ماده 690 قانون مجازات اسلامی، متهمان را به پرداخت جزای نقدی به مبلغ دو میلیون ریال به دلیل ممانعت از حق محکوم نمود. در خصوص اتهام توهین و افترا، به دلیل عدم کفایت دلیل، برائت صادر شد. همچنین، یکی از متهمان به دلیل استفاده غیرمجاز از تجهیزات ماهواره، به پرداخت هفتصد هزار ریال جزای نقدی و ضبط تجهیزات محکوم گردید. رای صادره در مورد متهم غیابی ظرف ده روز قابل واخواهی و نسبت به سایر متهمان ظرف بیست روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی دفاعیات و استشهادیه‌های ارائه‌شده، اعتراض متهمان را وارد ندانسته و رای بدوی را تایید کرد. رای صادره از دادگاه تجدیدنظر قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/12 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: 1 . ممانعت از حق در اشاعه از سوی شریک قابل تحقق است. 2 . ملاک تحقق ممانعت از حق، ایجاد مانع جهت بهره مندی متعارف از حق است. در خصوص اتهام آقایان 1 . م.ش. فرزند ح. 2 .م.ز. فرزند غ. 3 .ع.ن. فرزند ح. 4 . ب.م. فرزند الف. 5 .م.ش. فرزند ح. 6 .ح.ب. فرزند ش.، 7 .ی.م. فرزند ن. همگی دایر بر ممانعت از حق، توهین و افترا و متهم اخیر دایر بر استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره به صورت غیر مجاز موضوع شکایت آقای ح.م. با وکالت آقای م.ع. از وی. ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده، گزارش های مامورین که از محل دیدن نموده‌اند و اظهارات متهمان که همگی اظهار داشته اند درب پشت بام قفل م. ب. و اینکه ایشان اعضاء هیات مدیره و مدیر ساختمان می‌باشند و ن. ب. ا. ورود و استفاده متعارف از پشت بام به نحوی که استفاده اختصاصی از آن صورت نگیرد و تصرف دائمی در آن صورت نگیرد، حق همه مالکین مشاعات است و قفل نمودن درب پشت بام که مانع حضور شاکی و استفاده متعارف از مشاعات است هر چند اقدامات دائمی و تصرفات دائمی از قبیل نصب دکل با مشخصات اعلامی طرفین که موضوع اختلاف است از این قاعده مستثنی بوده و نیازمند جلب رضایت کلیه مالکین است لکن قفل نمودن درب به نحوی که هیچ تصرفی از سوی شاکی صورت نگیرد که در مانحن فیه نیز حسب مستفاده از اظهارات متهمان چنین است دادگاه وقوع بزه ممانعت از حق در حد حضور و استفاده عرفی از مشاعات را از سوی متهمان محرز می داند و به استناد ماده 690 از قانون مجازات اسلامی و رعایت ماده 22 از همان قانون به لحاظ اوضاع و احوالی که موجب بروز بزه شده است و وضعیت سنی و اجتماعی متهمان هر یک از ایشان را به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی بدل از 91 روز حبس د. ح. دولت محکوم می‌نماید و در خصوص ایجاد مزاحمت ملکی نظر به وحدت مصداقی آن در پرونده امر با ممانعت از حق و اینکه در مورد آن به شرح فوق اتخاذ تصمیم شده است و عمل نامبردگان منطبق بر ممانعت از حق است نه مزاحمت ملکی و همچنین در مورد توهین و افترا نظر به عدم کفایت دلیل بر وقوع بزه های مزبور از سوی متهمان و اینکه متهمان در دفاع اظهار داشته اند شاکی به همراه عده ای حاضر و آن افراد تهدید کرده اند لذا به استناد ماده 177 از قانون آیین دادرسی کیفری رای بر برائت متهمان از این حیث صادر می‌گردد و در خصوص متهم ردیف هفتم دایر بر استفاده غیر مجاز از تجهیزات دریافت از ماهواره نیز ب. ت. ب. گزارش مامورین و سایر قرائن و امارات وقوع بزه فوق نیز از سوی وی محرز است لذا به استناد ماده 47 از قانون مجازات اسلامی و ماده 9 قانون ممنوعیت استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره و ماده 10 قانون مجازات اسلامی از این حیث نیز با رعایت ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین متهم موصوف را به پرداخت هفتصد هزار ریال جزای نقدی و ضبط تجهیزات مکشوفه از وی د. ح. دولت محکوم می‌نماید. رای صادره نسبت به متهم ع.ن. غیابی و ظرف ده روز قابل واخواهی در این دادگاه و نسبت به سایرین حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - خورشیدوند رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقایان 1 - م. فرزند ح. 2 - م. فرزند غ. 3 - ب. فرزند الف. 4 - م. فرزند ح. 5 - ح. فرزند ش. 6 - ی. فرزند ن. نسبت به دادنامه شماره --- صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که منجر به محکومیت تجدیدنظرخواهان های ردیف های یک تا پنجم به اتهام ممانعت از حق موضوع شکایت آقای ح.م. با وکالت آقایان م. و م. هرکدام به دو میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت و متهم ردیف 6 آقای ی. علاوه بر اتهام ممانعت از حق به اتهام استفاده از تجهیزات دریافت ماهواره به دو فقره جزای یکی دو میلیون ریال از بابت ممانعت از حق و هفتصد هزار ریال از بابت استفاده از تجهیزات ماهواره محکوم گردیده اند با توجه محتویات پرونده و ملاحظه دفاعیات در مراحل دادرسی هر چند که بعد از صدور رای با تنظیم استشهادیه ای بعضی ساکنین مجتمع اعلام داشته اند که هر زمان نیاز به استفاده از مشاعات و خصوصا پشت بام بوده با گرفتن کلید استفاده نموده‌اند ولی ممانعت از حق استفاده آقای س.م. محفوظ بوده ولی تجدیدنظر خ. ه. نسبت به اعمال آن ممانعت نموده‌اند فلذا ایراد و اعتراضی که موجب نقض دادنامه موصوف را فراهم نماید از ناحیه تجدیدنظر خ. ه. ارائه نگردیده فلذا اعتراض را وارد ندانسته و مستندا به بند الف از ماده 257 از قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه معترضٌ عنه را تایید می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه راثی نصیری - حیات مقدم