تعیین عنوان پرداخت از بابت مهریه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی خانم ط. ذ. به طرفیت آقای …. ص. به خواسته رسیدگی و صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت تعداد 14 عدد سکه تمام بهار آزادی و خسارات دادرسی با این توضیح که خواهان مدعی شده است که خوانده ب. ت. ب. سند ازدواج، مهریه وی را نپرداخته و ب. ت. ب. اینکه از زمان وقوع عقد نکاح استحقاق دریافت مهریه را داشته، درخواست به شرح صدرالبیان را مطرح نموده‌اند. خ. د. م. دفاع اظهار داشته که مهریه همسرش را حدود پنج سال قبل به صورت کامل با پرداخت دوازده میلیون تومان پرداخت و دینی به مشارالیها ندارند. خ. د. ج. دادرسی مورخه بیست و سوم آذرماه سال نود و سه اظهار داشته‌اند که شاغل نیستند و پول بابت پس‌انداز بوده است و از مبلغ دوازده میلیون تومان، دو میلیون تومان را به پدرش پرداخت و پنج میلیون تومان را نیز صرف جهیزیه دخترش که از همسر سابقش می‌شود نموده و مابقی را در زندگی خرج نموده است که خ. ا. د. که وجه مزبور به‌ عنوان مهریه به همسرش پرداخت نموده است و ایشان هیچ‌گونه مخارجی را برای منزل ننموده‌اند. دادگاه با التفات به مؤدای اظهارات متداعیین، پاسخ استعلام از بانک ثامن‌الائمه، اظهارات خواهان که قدر متیقن مبلغ دو میلیون تومان را به پدرش و پنج میلیون تومان را صرف جهیزیه دختر از همسر سابقش نموده است و اینکه دلیلی بر اینکه مخارجی یا وسایلی جهت منزل مشترک از پول پرداخت شده همسرش نموده باشد ابراز ننموده‌اند و ن. ب. ا. خواهان و خوانده هیچ‌گونه رابطه معاملی و تجاری با یکدیگر نداشته و خواهان شاغل نبوده‌اند که بتوانند پس‌اندازی نمایند و به جز مهریه دینی بر ذمه زوج نبوده و با پرداخت دین ذمه زوج بری گردیده است با احراز عدم اشتغال ذمه خوانده دعوی خواهان را غیرثابت تشخیص و مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی دماوند - سید ابوالفضل سیادتی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ط. ذ. از دادنامه شماره 9309972310101093 مورخ 1393/9/26 شعبه محترم اول دادگاه عمومی حقوقی دماوند که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای …. ص. به خواسته مطالبه 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی از بابت مهریه مندرج در سند نکاحیه تنظیمی در دفتر اسناد رسمی شماره 19 در پرونده کلاسه 9309982210100669 حکم به بی‌حقی تصدیر گردیده است وارد است چرا که دین ت. ن. خ. حسب مفاد سند نکاحیه از بابت 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی محرز بوده و اشتغال ذمه مشارالیه نسبت به بدهی از بابت مهریه مشغول بوده و حسب قاعده البینه علی المدعی و الیمین علی من انکر بار اثبات برائت ذمه به عهده ت. ن. خ. بوده که صرفاً در خصوص پرداخت دین به مواردی اشاره نموده که صرف‌نظر از اینکه مورد انکار ت. ن. خ. قرار گرفته به جهت اینکه صرف ادعا نمی‌تواند به تنهائی مناط اعتبار قرار گیرد مؤثر در مقام نمی‌باشد و اساساً حسب ماده 282 قانون مدنی، آنجائی که کسی دیون متعدد داشته باشد تشخیص اینکه تأدیه از بابت کدام دین است با مدیون بوده در مانحن فیه جاری و ساری نمی‌باشد. لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه به استناد مواد 502 و 503 و 198 از همان قانون اشتغال ذمه ت. ن. خ. از بابت مهریه به تعداد 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی محرز و مسلم است. لذا دادگاه به استناد مواد مرقوم حکم به محکومیت ت. ن. خ. بپرداخت 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی از بابت مهریه و اصل خواسته توأم با پرداخت خسارات دادرسی محکوم می‌نماید. رأی صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. رئیس و مستشاران شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران علی سیفی - فردین ارژنگی – سیدناصر موسوی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تعیین عنوان پرداخت از بابت مهریه در تاریخ 30 فروردین 1394، دادگاه بدوی به منظور رسیدگی به درخواست مطالبه 14 عدد سکه تمام بهار آزادی به عنوان مهریه، حکمی صادر نمود. خواهان ادعا کرد که خوانده مهریه را پرداخت نکرده و از زمان عقد نکاح حق دریافت آن را دارد. در مقابل، خ. د. د. خود اعلام کرد که مهریه را به طور کامل پرداخت کرده است. دادگاه بدوی ب. ت. ب. عدم ارائه دلایل کافی از سوی خواهان و احراز عدم اشتغال ذمه خوانده، حکم به بی‌حقی خواهان صادر کرد. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه تجدیدنظر با نقض رای بدوی، حق خواهان را در دریافت مهریه محرز دانست و خوانده را به پرداخت 14 عدد سکه تمام بهار آزادی و خسارات دادرسی محکوم کرد. این تصمیم بر اساس مواد 502 و 503 و 198 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده و قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/01/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: این که اگر کسی دیون متعدد داشته باشد تعیین دین تادیه شده با خود مدیون است، در پرداخت مهریه جاری و ساری نبوده؛ بنابراین پرداخت به عنوان مهریه باید توسط زوج اثبات گردد. در خصوص دادخواست تقدیمی خانم ط. ذ. به طرفیت آقای …. ص. به خواسته رسیدگی و صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت تعداد 14 عدد سکه تمام بهار آزادی و خسارات دادرسی با این توضیح که خواهان مدعی شده است که خوانده ب. ت. ب. سند ازدواج، مهریه وی را نپرداخته و ب. ت. ب. اینکه از زمان وقوع عقد نکاح استحقاق دریافت مهریه را داشته، درخواست به شرح صدرالبیان را مطرح نموده‌اند. خ. د. م. دفاع اظهار داشته که مهریه همسرش را حدود پنج سال قبل به صورت کامل با پرداخت دوازده میلیون تومان پرداخت و دینی به مشارالیها ندارند. خ. د. ج. دادرسی مورخه بیست و سوم آذرماه سال نود و سه اظهار داشته‌اند که شاغل نیستند و پول بابت پس‌انداز بوده است و از مبلغ دوازده میلیون تومان، دو میلیون تومان را به پدرش پرداخت و پنج میلیون تومان را نیز صرف جهیزیه دخترش که از همسر سابقش می‌شود نموده و مابقی را در زندگی خرج نموده است که خ. ا. د. که وجه مزبور به‌ عنوان مهریه به همسرش پرداخت نموده است و ایشان هیچ‌گونه مخارجی را برای منزل ننموده‌اند. دادگاه با التفات به مودای اظهارات متداعیین، پاسخ استعلام از بانک ثامن‌الائمه، اظهارات خواهان که قدر متیقن مبلغ دو میلیون تومان را به پدرش و پنج میلیون تومان را صرف جهیزیه دختر از همسر سابقش نموده است و اینکه دلیلی بر اینکه مخارجی یا وسایلی جهت منزل مشترک از پول پرداخت شده همسرش نموده باشد ابراز ننموده‌اند و ن. ب. ا. خواهان و خوانده هیچ‌گونه رابطه معاملی و تجاری با یکدیگر نداشته و خواهان شاغل نبوده‌اند که بتوانند پس‌اندازی نمایند و به جز مهریه دینی بر ذمه زوج نبوده و با پرداخت دین ذمه زوج بری گردیده است با احراز عدم اشتغال ذمه خوانده دعوی خواهان را غیرثابت تشخیص و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ط. ذ. از دادنامه شماره --- مورخ 1393/09/26 شعبه محترم اول دادگاه عمومی حقوقی دماوند که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای …. ص. به خواسته مطالبه 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی از بابت مهریه مندرج در سند نکاحیه تنظیمی در دفتر اسناد رسمی شماره 19 در پرونده کلاسه --- حکم به بی‌حقی تصدیر گردیده است وارد است چرا که دین ت. ن. خ. حسب مفاد سند نکاحیه از بابت 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی محرز بوده و اشتغال ذمه مشارالیه نسبت به بدهی از بابت مهریه مشغول بوده و حسب قاعده البینه علی المدعی و الیمین علی من انکر بار اثبات برائت ذمه به عهده ت. ن. خ. بوده که صرفا در خصوص پرداخت دین به مواردی اشاره نموده که صرف‌نظر از اینکه مورد انکار ت. ن. خ. قرار گرفته به جهت اینکه صرف ادعا نمی‌تواند به تنهایی مناط اعتبار قرار گیرد موثر در مقام نمی‌باشد و اساسا حسب ماده 282 قانون مدنی، آنجائی که کسی دیون متعدد داشته باشد تشخیص اینکه تادیه از بابت کدام دین است با مدیون بوده در مانحن فیه جاری و ساری نمی‌باشد. لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه به استناد مواد 502 و 503 و 198 از همان قانون اشتغال ذمه ت. ن. خ. از بابت مهریه به تعداد 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی محرز و مسلم است. لذا دادگاه به استناد مواد مرقوم حکم به محکومیت ت. ن. خ. بپرداخت 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی از بابت مهریه و اصل خواسته توام با پرداخت خسارات دادرسی محکوم می‌نماید. رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. رئیس و مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران