حق مکتسبه شرایط ارتقا در قانون نظام هماهنگ پرداخت

رأی شعبه دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست خانم (م.گ.) به طرفیت راه آهن جمهوری اسلامی ایران به خواسته الزام مشتکی عنه مذکور به معرفی به هیأت ممیزه ذی ربط جهت بررسی درخواست ارتقای شغلی مطابق طرح ارتقای مسیر شغلی کارشناسان برای دریافت فوق‌العاده ویژه کارشناسی (ارشد، خبره، عالی) از تاریخ اصلاحیه مصوبه... با این توضیح که حسب مفاد دادخواست تقدیمی و ضمائم آن، شاکی مذکور از کارمندان راه آهن جمهوری اسلامی ایران بوده و مدعی است که واجد شرایط استفاده از عناوین ارشد، خبره، عالی حسب مورد و برخورداری از مزایای قانونی آن و تبعاً ارتقای شغلی م. ب. و از آنجایی که احراز شرایط مذکور در صلاحیت هیأت ممیزه ذی ربط بوده و مطابق ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 و مصوبه شماره 4169/ت25703 مورخه23/5/1381 هیأت وزیران «پرداخت فوق‌العاده ویژه ارتقای شغلی، پس از احراز شرایط مقرر قانونی و کسب امتیازهای لازم در هیأت ممیزه به نیروهای متخصص و کارشناس و مدیریت دستگاه‌های اجرایی مشمول قانون مذکور تجویز گردیده است»; و بر اساس دادنامه 201، 202 و 203 ـ 17/5/1390 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، اجرای مقررات مندرج در فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری از 1/1/1388 نمی‌تواند حق مکتسب کسانی که حسب مورد واجد شرایط برخورداری از امتیازات ارتقای شغلی در زمان حاکمیت قانون مربوطه بوده‌اند را نفی کند و ضرورت دارد پرونده متقاضیان در این خصوص در هیأت ممیزه ذیربط مورد طرح قرارگیرد. بنابراین شکایت وارد تشخیص، در اجرای مادتین 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 ضمن صدور حکم به ورود شکایت، مشتکی عنه را مکلف به طرح موضوع درخواست شاکی در خصوص ارتقای شغلی از تاریخ مورد نظر، در هیأت ممیزه قانونی می‌نماید. بدیهی است هیأت مذکور موظف به بررسی شرایط قانونی مربوط به شاکی است و صرفاً در صورت تحقق شرایط مورد نظر قانونگذار ارتقای شغلی شاکی را مصوب خواهد نمود در غیر این صورت مواجه با تکلیفی نخواهد بود. این رأی وفق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 قطعی است و به موجب ماده 34 همان قانون بلافاصله پس از ابلاغ لازم‌الاجرا خواهد بود. رئیس شعبه 22 دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه عرفان ـ برومند ـ فرزد فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی حق مکتسبه شرایط ارتقا در قانون نظام هماهنگ پرداخت در تاریخ 22 آبان 1391، شعبه دیوان عدالت اداری به یک دادخواست مرتبط با یکی از کارمندان راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران رسیدگی کرد. خواسته شاکی، الزام طرف مقابل به معرفی وی به هیات ممیزه به منظور بررسی درخواست ارتقای شغلی و دریافت فوق‌العاده ویژه کارشناسی بود. شاکی ادعا نمود که شرایط لازم برای دریافت عناوین ارشد، خبره و عالی و همچنین مزایای قانونی مربوط به آن را داراست و احراز این شرایط بر عهده هیات مذکور است. بر اساس ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 و مصوبه هیات وزیران، پرداخت فوق‌العاده ویژه تنها پس از احراز شرایط قانونی در هیات مذکور مجاز م. ب.. دیوان با استناد به پیشینه قضایی و مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385، شکایت را وارد دانسته و طرف مقابل را ملزم به طرح درخواست شاکی در هیات ممیزه کرد. هیات مذکور موظف است شرایط قانونی شاکی را بررسی نموده و تنها در صورت تحقق این شرایط، ارتقای شغلی وی را مصوب نماید. این رای طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی و بلافاصله پس از ابلاغ لازم‌الاجرا خواهد بود. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/08/22 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: با اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری، حق مکتسبه واجدین شرایط ارتقای شغلی در زمان حاکمیت قانون نظام هماهنگ پرداخت پابرجاست. رای شعبه دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست خانم (م.گ.) به طرفیت راه آهن جمهوری اسلامی ایران به خواسته الزام مشتکی عنه مذکور به معرفی به هیات ممیزه ذی ربط جهت بررسی درخواست ارتقای شغلی مطابق طرح ارتقای مسیر شغلی کارشناسان برای دریافت فوق‌العاده ویژه کارشناسی (ارشد، خبره، عالی) از تاریخ اصلاحیه مصوبه... با این توضیح که حسب مفاد دادخواست تقدیمی و ضمائم آن، شاکی مذکور از کارمندان راه آهن جمهوری اسلامی ایران بوده و مدعی است که واجد شرایط استفاده از عناوین ارشد، خبره، عالی حسب مورد و برخورداری از مزایای قانونی آن و تبعا ارتقای شغلی م. ب. و از آنجایی که احراز شرایط مذکور در صلاحیت هیات ممیزه ذی ربط بوده و مطابق ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 و مصوبه شماره 4169 /ت 25703 مورخه 1381/05/23 هیات وزیران «پرداخت فوق‌العاده ویژه ارتقای شغلی، پس از احراز شرایط مقرر قانونی و کسب امتیازهای لازم در هیات ممیزه به نیروهای متخصص و کارشناس و مدیریت دستگاه‌های اجرایی مشمول قانون مذکور تجویز گردیده است»; و بر اساس دادنامه --- ، 202 و 203 - 1390/05/17 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، اجرای مقررات مندرج در فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری از 1388/01/01 نمی‌تواند حق مکتسب کسانی که حسب مورد واجد شرایط برخورداری از امتیازات ارتقای شغلی در زمان حاکمیت قانون مربوطه بوده‌اند را نفی کند و ضرورت دارد پرونده متقاضیان در این خصوص در هیات ممیزه ذیربط مورد طرح قرارگیرد. بنابراین شکایت وارد تشخیص، در اجرای مادتین 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 ضمن صدور حکم به ورود شکایت، مشتکی عنه را مکلف به طرح موضوع درخواست شاکی در خصوص ارتقای شغلی از تاریخ مورد نظر، در هیات ممیزه قانونی می‌نماید. بدیهی است هیات مذکور موظف به بررسی شرایط قانونی مربوط به شاکی است و صرفا در صورت تحقق شرایط مورد نظر قانونگذار ارتقای شغلی شاکی را مصوب خواهد نمود در غیر این صورت مواجه با تکلیفی نخواهد بود. این رای وفق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 قطعی است و به موجب ماده 34 همان قانون بلافاصله پس از ابلاغ لازم‌الاجرا خواهد بود. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشاران شعبه عرفان - برومند - فرزد