خروج دفاع ماهوی از اعاده دادرسی

رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: م. ا. د. بموجب بخشی از دادنامه شماره ۱۵۶ – ۹۷/۵/۱۶ شعبه هشتم دادگاه کیفری یک استان تهران که طبق دادنامه شماره ۳۷۸ شعبه بیست و نهم دیوان عالی کشور ابرام گردیده به اتهام مباشرت در دو فقره قتل عمدی (قتل عمدی مرحومان ف. ع. ن. و ج. خ. ) و مباشرت در اتش زدن عمدی به دلایل مذکور در دادنامه بزهکار تشخیص گردیده و به ترتیب به دو بار قصاص نفس و سه سال حبس محکوم گردیده است.اقای ع. ک. - وکیل دادگستری - به وکالت نامبرده از رای محکومیت او به استناد بند (چ ) ماده ۴۷۴ درخواست اعاده دادرسی نموده که پس از ثبت در دبیرخانه دیوان برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. نامبرده در لایحه تقدیمی با ادعای این که م. ع. صرفا قصد اتش زدن موتور م. خ. را داشته و قصد اتش زدن منزل و قتل مجنی علیهما را نداشته به تفصیل در این زمینه مطالبی بیان داشته و خواستار پذیرش درخواست گردیده است. لایحه مزبور زمان شور خوانده میشود. عضوممیز – ج. ا. هیات شعبه درتاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرایت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره ، چنین رای میدهد: رأی متن رأی رای شعبه وکیل م. ا. د. با تشکیک در ارکان و عناصر جنایت ارتکابی او که دادگاه ان را قتل عمدی و مستوجب قصاص دانسته و ایراد و خدشه بر استدلال و استنباط دادگاه درخواست اعاده دادرسی کرده است. درخواست نامبرده موجه و در خور پذیرش نیست. زیرا ارکان و عناصر بزه و تطبیق رفتار مجرمانه با قانون از امور ماهوی است.و رسیدگی به مسایل ماهوی وتشخیص کفایت دلایل بزهکاری مرتکب از خصایص و شیوه دادگاه است.و ایراد و اشکال بر رای دادگاه و بحث و احتجاج در این خصوص در مقام اعاده دادرسی موقعیت قانونی ندارد. و قابل ترتیب اثر نمی باشد.بنا به مراتب چون درخواست با جهت مورد استناد انطباق ندارد. قرار رد اعاده دادرسی را صادر و اعلام می نماید. رییس شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور: ج. ا. مستشار: ح. ق. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی خروج دفاع ماهوی از اعاده دادرسی در تاریخ 7 اردیبهشت 1393، حکمی قطعی صادر گردید که در آن محکومیت یکی از اعضای نیروی انتظامی به اتهام سوءاستفاده از موقعیت شغلی و اهانت به حبس و شلاق تایید شد. م. ع. ب. استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-23-a_0815110234474">ماده 23 قانون اصلاح پاره‌ای از قوانین دادگستری</a>، درخواست اعاده دادرسی ارائه نمود. در لایحه دفاعی خود، وی به انکار بزه انتسابی پرداخته و دلایل دادگاه را مورد انتقاد قرار داد. شعبه دیوان عالی کشور پس از بررسی درخواست اعاده دادرسی، اعلام کرد که اظهارات م. ع. ب. عنوان دفاع ماهوی تلقی شده و با موارد اعاده دادرسی مندرج در ماده 23 قانون مذکور همخوانی ندارد. بنابراین، درخواست وی به دلیل عدم پذیرش، مردود اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دفاع در ماهیت دعوی موجب عدم پذیرش درخواست اعاده دادرسی می‌گردد. رای خلاصه جریان پرونده آقای م.الف. (گروهبان یکم نیروی انتظامی) از دادنامه مذکور در فوق که در تایید رای دادگاه نخستین صادر شده و مشعر بر احراز بزهکاری و محکومیت او به اتهامات استفاده از موقعیت شغلی و اهانت به حبس و شلاق م. ب. به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-23-a_0815110234474">ماده 23 قانون اصلاح پاره ای از قوانین دادگستری</a> درخواست اعاده دادرسی کرده است. درخواست او پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به این شعبه ارجاع گردیده است. م. ع. د. لایحه تقدیمی که در زمان شور خوانده می‌شود با انکار بزه انتسابی دلایل استنادی دادگاه در احراز بزهکاری او را مورد ایراد و خدشه قرار داده است (عضو ممیز - اسلامی) رای شعبه دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی م. ع. ب. توجه به این که اظهارات او به شرح لایحه تقدیمی دفاع ماهوی است، با موارد اعاده دادرسی مندرج در <a class="artref" href="/ماده/ماده-23-a_0815110234474">ماده 23 قانون اصلاح پاره ای از قوانین دادگستری</a> انطباق ندارد و قابل پذیرش نبوده و مردود اعلام می‌گردد. رئیس شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور - عضو معاون در تاریخ 31 تیرماه 1398، شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور اقدام به صدور دادنامه‌ای نمود که به بررسی درخواست اعاده دادرسی مرتبط با محکومیت فردی به اتهام مباشرت در دو فقره قتل عمدی و آتش‌زدن عمدی پرداخته است. محکومیت اولیه به موجب دادنامه‌ای از سوی شعبه هشتم دادگاه کیفری یک استان تهران صادر و سپس توسط دیوان عالی کشور تایید گردید. این محکومیت منجر به دو بار قصاص نفس و سه سال حبس شد. درخواست اعاده دادرسی با استناد به بند (چ) ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مطرح گردید و ادعا شد که محکوم تنها قصد آتش‌زدن موتور یک فرد را داشته و نه آتش‌زدن منزل و ارتکاب قتل. با این حال، هیات شعبه دیوان عالی کشور پس از بررسی اوراق پرونده و مشاوره، به این نتیجه رسید که ایرادات و استدلال‌های مطرح‌شده در خصوص ارکان و عناصر جنایت، ماهوی بوده و رسیدگی به این مسائل در مقام اعاده دادرسی قانونی نیست. لذا، درخواست اعاده دادرسی به دلیل عدم انطباق با جهات مورد استناد، رد شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1398/04/31 پیام: تشکیک در ارکان و عناصر جنایت ارتکابی اعم از غیرعمد دانستن قتلی که دادگاه آن را عمدی و موجب قصاص تشخیص داده، مصداق دفاع ماهوی بوده و فاقد موقعیت قانونی برای درخواست اعاده دادرسی است. م. ا. د. به موجب بخشی از دادنامه شماره --- - 97/5/16 شعبه هشتم دادگاه کیفری یک استان تهران که طبق دادنامه شماره --- شعبه بیست و نهم دیوان عالی کشور ابرام گردیده به اتهام مباشرت در دو فقره قتل عمدی (قتل عمدی مرحومان ف. ع. ن. و ج. خ.) و مباشرت در اتش زدن عمدی به دلایل مذکور در دادنامه بزهکار تشخیص گردیده و به ترتیب به دو بار قصاص نفس و سه سال حبس محکوم گردیده است.اقای ع. ک. - وکیل دادگستری - به وکالت نامبرده از رای محکومیت او به استناد بند (چ) ماده 474 درخواست اعاده دادرسی نموده که پس از ثبت در دبیرخانه دیوان برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. نامبرده در لایحه تقدیمی با ادعای این که م. ع. صرفا قصد اتش زدن موتور م. خ. را داشته و قصد اتش زدن منزل و قتل مجنی علیهما را نداشته به تفصیل در این زمینه مطالبی بیان داشته و خواستار پذیرش درخواست گردیده است. لایحه مزبور زمان شور خوانده میشود. عضو ممیز - ج. ا. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره، چنین رای میدهد: در تاریخ 11 خرداد 1393، دیوان عالی کشور به درخواست اعاده دادرسی فردی که به اتهام معاونت در خروج اتباع خارجی از مرز محکوم شده بود، رسیدگی کرد. این محکومیت بر اساس بند ه ماده یک قانون مجازات عبوردهندگان اشخاص غیرمجاز از مرز و مواد 19، 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 صادر شده بود. م. ع. ب. حکم صادره از دادگاه تجدیدنظر اعتراض و درخواست اعاده دادرسی نمود. دیوان عالی کشور پس از بررسی مستندات، اعلام کرد که دلایل ارائه‌شده عمدتاً به ماهیت امر کیفری مربوط می‌شود و با شرایط مقرر در ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری سازگاری ندارد. به همین دلیل، درخواست اعاده دادرسی رد گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/11 پیام: دفاع در ماهیت دعوا به عنوان یکی از جهات اعاده دادرسی مورد پذیرش قرار نمی گیرد. به موجب بخشی از دادنامه شماره --- - 1392/04/10 صادر شده از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان س آقای ر.ر. فرزند ن. به اتهام ارتکاب بزه معاونت در خروج اتباع خارجه از مرز به استناد بند ه- ماده یک قانون مجازات عبور دهندگان اشخاص غیرمجاز از مرز و با رعایت ماده 19 و مواد 38 و 37 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به پرداخت مبلغ ده میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس محکوم گردیده و حکم فوق مطابق دادنامه شماره --- - 1392/06/09 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان آلف مورد قرار گرفته است. م. ع. نسبت به دادنامه اخیر درخواست پذیرش اعاده دادرسی از دیوان عالی کشور نموده که پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به این شعبه جهت رسیدگی ارجاع شده است. لایحه وی هنگام شور خوانده می‌شود. درخواست م. ع. مبنی بر پذیرش اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره --- - 1392/06/09 صادر شده از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان الف موجه نیست زیرا مطالب معنون از سوی وی در لایحه متضمن درخواست فوق عمدتا دفاع در ماهیت امر کیفری بوده و با هیچ یک از شقوق ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری انطباق ندارد از این روی قرار رد آن صادر می‌شود.