درخواست اعاده دادرسی با ادعای کذب بودن شهادت شاهد

رأی خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره 500670 مورخه 1392/07/28 آقای ن.م. به اتهام شرکت در ضرب و جرح عمدی و فحاشی و قدرت‌نمایی با چاقو حسب شکایت آقای ن.م. تحت پیگرد قرارگرفته و ب. ت. ب. ادله موجود و مستندات مذکور در رأی، مشترکاً به پرداخت دیه مضافاً از حیث فحاشی به پرداخت یک‌میلیون ریال جزای نقدی و از حیث قدرت‌نمایی با چاقو به تحمل شش ماه حبس و 30 ضربه شلاق تعزیری محکوم و شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان ... ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی به عمل‌آمده، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید و قطعی نموده‌است. اینک محکومٌ‌علیه با تقدیم لایحه‌ای به دیوان‌عالی‌کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد، با اشاره به اینکه شهادت شهود بر خلاف حق بوده، در صحنه حاضر نبوده، مستند به بند 4 ماده 272 قانون آئین دادرسی کیفری، تقاضای اعاده‌دادرسی نموده که پرونده امر بعد از ثبت کلاسه دفترکل به این شعبه ارجاع، با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته‌است. رأی شعبه دیوان عالی کشور مطالب معنونه در لایحه م. ا. د. شامل مضامین تجدیدنظرخواهی است و طبع دفاع ماهوی و محاکماتی دارد که د. ا. م. مورد امعان نظر قرار نمی‌گیرد و با بند4 ماده 272 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری که اشاره شده مطابقت نخواهد داشت و احراز شهادت کذب گواهان مستلزم رسیدگی در مرجع قضائی و محکومیت آنان است که دراین‌صورت می‌تواند به‌عنوان مدرک جدید مورد توجه و استناد قرارگیرد. لذا مستند به مفهوم مخالف ماده 274 قانون یاد شده درخواست آقای ن.م. محکوم به ردّ است. شعبه 37 دیوان عالی کشور- عضو معاون و عضو معاون سید مصطفی قائم مقامی - محمد سلطان همتیار فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی درخواست اعاده دادرسی با ادعای کذب بودن شهادت شاهد در تاریخ 4 شهریور 1393، رای قطعی دیوان عالی کشور در خصوص اتهام شرکت در ضرب و جرح عمدی، فحاشی و قدرت‌نمایی با چاقو صادر گردید. در این پرونده، محکومٌ‌علیه به پرداخت دیه، جزای نقدی و تحمل حبس و شلاق محکوم شده بود. پس از تجدیدنظرخواهی، شعبه تجدیدنظر حکم اولیه را تایید کرد. محکومٌ‌علیه با استناد به بند 4 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری و ادعای شهادت کذب شهود، درخواست اعاده دادرسی ارائه نمود. دیوان عالی کشور در پاسخ به این درخواست اعلام کرد که مطالب مطرح شده در لایحه حاوی مضامین تجدیدنظرخواهی است و نمی‌تواند د. ا. م. مورد بررسی قرار گیرد. همچنین، احراز شهادت کذب گواهان نیازمند رسیدگی در مرجع قضایی است و نمی‌تواند به عنوان مدرک جدید د. ا. م. محسوب شود. بنابراین، درخواست اعاده دادرسی رد گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/04 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ادعای کذب بودن شهادت شهود در صورتی موجب تجویز اعاده دادرسی است که در مرجع قضایی مورد رسیدگی قرار گرفته و منجر به صدور حکم محکومیت آنان شده باشد. رای خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره --- مورخه 1392/07/28 آقای ن.م. به اتهام شرکت در ضرب و جرح عمدی و فحاشی و قدرت‌نمایی با چاقو حسب شکایت آقای ن.م. تحت پیگرد قرارگرفته و ب. ت. ب. ادله موجود و مستندات مذکور در رای، مشترکا به پرداخت دیه مضافا از حیث فحاشی به پرداخت یک‌میلیون ریال جزای نقدی و از حیث قدرت‌نمایی با چاقو به تحمل شش ماه حبس و 30 ضربه شلاق تعزیری محکوم و شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان... ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی به‌ عمل‌آمده، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید و قطعی نموده‌است. اینک محکومٌ‌علیه با تقدیم لایحه‌ای به دیوان‌عالی‌کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد، با اشاره به این‌که شهادت شهود بر خلاف حق بوده، در صحنه حاضر نبوده، مستند به بند 4 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری، تقاضای اعاده‌دادرسی نموده که پرونده امر بعد از ثبت کلاسه دفترکل به این شعبه ارجاع، با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته‌است. رای شعبه دیوان عالی کشور مطالب معنونه در لایحه م. ا. د. شامل مضامین تجدیدنظرخواهی است و طبع دفاع ماهوی و محاکماتی دارد که د. ا. م. مورد امعان نظر قرار نمی‌گیرد و با بند 4 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری که اشاره شده مطابقت نخواهد داشت و احراز شهادت کذب گواهان مستلزم رسیدگی در مرجع قضایی و محکومیت آنان است که دراین‌صورت می‌تواند به‌عنوان مدرک جدید مورد توجه و استناد قرارگیرد. لذا مستند به مفهوم مخالف ماده 274 قانون یاد شده درخواست آقای ن.م. محکوم به ردّ است. شعبه --- دیوان عالی کشور- عضو معاون و عضو معاون در مورد شکایت مطرح شده به اتهام شروع به آدم‌ربایی و تهدید، شعبه 2 دادگاه میاندرود در تاریخ 17 اسفند 1399، متهم را به تحمل 15 ماه و یک روز حبس به دلیل شروع به آدم‌ربایی و 6.5 ماه حبس به دلیل تهدید محکوم نمود. این حکم در تاریخ 25 خرداد 1400 تایید و مستحکم گردید. وکیل متهم با ارائه لایحه‌ای به دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی نمود و ادعاهایی را در خصوص دفاع ماهوی و جرح شهود شاکی مطرح کرد. هیات شعبه پس از بررسی مدارک و گزارش عضو ممیز، به این نتیجه رسید که درخواست اعاده دادرسی فاقد دلایل و مدارک جدید و موثر است و ادعای کذب بودن شهادت شهود بدون اثبات در دادگاه، قابل استناد نمی‌باشد. لذا، درخواست اعاده دادرسی بر اساس ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری رد گردید. اقای ح. ش. ن. با شکایت خانم ف. و اقای م. ه. ع. به اتهام شروع به ادم ربایی و تهدید تحت تعقیب قرار گرفته و به موجب بخشی از رای شماره *99/12/17 شعبه *2 میاندرود بر اساس تحقیقات انجام شده و ادله اثباتی مندرج در رای و با ذکر قانونی از بابت شروع به ادم ربایی به تحمل 15 ماه و یکروز حبس و از حیث تهدید به 6/5 ماه حبس محکوم و مجازات اشد قابل اجرای و اعلام شده است.رای صادره به موجب دادنامه شماره *1400/03/25 شعبه *تایید و استوار گردیده است. وکیل محکومین با تقدیم لایحه ای به پیوست تصاویر ارای صادره و برخی مدارک و با ابراز مطالبی با مضمون دفاع ماهوی و جرح شهود شاکی و ادعای کذب بودن شهادت انان از دیوان عالی کشور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع و اینک حسب الارجاع تحت نظر قرار دارد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: درخواست اعاده دادرسی وکیل اقای ح. ش. ن. نسبت به دادنامه شماره فوق الاشعار با ابراز مطالب و مواردی که نوعا بیان دفاعیات ماهوی است متکی به دلیل و مدرک جدید و موثری که پذیرش ان را اقتضای نماید نیست. صرف ادعای کذب بودن شهادت شهود بدون اثبات ان در دادگاه قابل استناد نیست. درخواست مطروحه با هیچ یک از شقوق ماده 474 قانون ایین دادرسی کیفری انطباق ندارد. لذا قرار رد ان صادر می‌شود.