درخواست اعاده دادرسی به استناد ذیحق نبودن شاکی

رأی خلاصه جریان پرونده به دلالت بخشی از دادنامه شماره 100147- 94/5/4 شعبه 102 دادگاه کیفری 2 شهرستان م.، مستدعیان اعاده دادرسی به اتهام ممانعت از حق عبور و آبیاری احشام از چشمه آبی که شکات نیز در آن سهم دارند تحت پیگرد قرار گرفته و ب. ت. ب. محتویات پرونده - شکایت شکات گزارش اداره منابع طبیعی و اظهارات شهود و استشهادیه پیوست و دفاعیات بلاوجه متهمین و قرائن و امارات موجود بزهکار شناخته و مستند به ماده690 قانون مجازات اسلامی به تحمل 91روز حبس تعزیری و رفع ممانعت محکوم شده اند که برابر رأی شماره 60 *** 0- 94/10/22 شعبه 16 دادگاه تجدیدنظر استان و با این توضیح که هم اکنون ممانعت از حق وجود ندارد و تجدیدنظرخواندگان می توانند به اندازه سهم قانونی از آب موضوع نزاع استفاده کنند ولی طبق اصول حقوقی، رفع اثر از جرم نافی عنوان مجرمانه محقق شده نیست و با اجرای حکم میتوانند گذشت شاکی را تحصیل نمایند. دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید و قطعی شده است. اینک آقای … با تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد، اجمالاً با این توضیح که شکایت آقایان ی.ح. و الف.الف. و م.ش. علیه کل اهالی روستای ق. مطرح گردیده و مشخص نشده که موکلین تحت چه عنوانی تعقیب شده اند و در اظهارات شهود اسمی از موکلین نبوده و اخیراً اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان م. طی شماره 774/61/38- 95/2/27 و 1684/6/38- 95/4/12 اعلام نموده شکات هیچگونه حقی در خصوص مرتع منابع شرب دام از روستای ق. ندارند و بنابراین ذینفع و ذی سمت در شکایت نبوده اند و علاوه بر این مطابق رأی وحدت رویه شماره 746- 94/10/29 تعیین مجازات جایگزین حبس الزامی بوده مستند به بندهای ج - چ ماده474 قانون آئین دادرسی کیفری تقاضای اعاده دادرسی نموده و پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرارگرفته است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای ولی بلاغی دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره 60 *** 0- 94/10/22 اعاده دادرسی خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. حداکثر مجازات قانونی ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) یکسال حبس پیش بینی گردیده دادگاه صادر کننده رأی، الزامی به تعیین مجازات جایگزین حبس نداشته و از این حیث درخواست تسلیمی قابلیت پذیرش نخواهد داشت. لیکن با عنایت به ضمائم و پیوست لایحه و تصاویر مصدق نامه های منسوب به اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان م. که در مورد ذیحق نبودن شکات بعد از قطعیت رأی، نگارش یافته، مورد تقاضای آقای … با بند ج ماده474 قانون آئین دادرسی کیفری منطق تشخیص و مستند به ماده476 همین قانون ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی محول و ارجاع می گردد. شعبه سی و هشتم دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار سید علی اصغر لطیفی رستمی - سید مصطفی قائم مقامی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی درخواست اعاده دادرسی به استناد ذیحق نبودن شاکی در تاریخ 23 مرداد 1395، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی نمود که در آن متهمان به اتهام ممانعت از حق عبور و آبیاری احشام از چشمه‌ای که شاکیان نیز در آن سهیم بودند، تحت پیگرد قرار گرفتند. متهمان به تحمل 91 روز حبس تعزیری و رفع ممانعت محکوم شدند. این حکم در دادگاه تجدیدنظر تایید گردید، با این توضیح که ممانعت از حق وجود ندارد و متهمان می‌توانند به میزان سهم قانونی خود از آب بهره‌برداری کنند. وکیل مدافع متهمان با ارائه لایحه‌ای به دیوان عالی کشور، به عدم شناسایی عنوان اتهام و عدم حق شاکیان در این خصوص اشاره کرد و درخواست اعاده دادرسی نمود. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 690 قانون مجازات اسلامی و بند ج ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری، درخواست اعاده دادرسی را پذیرفته و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/05/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ارائه دلیل مبنی بر ذیحق نبودن شاکی پس از قطعیت حکم، از موارد تجویز اعاده دادرسی است. رای خلاصه جریان پرونده به دلالت بخشی از دادنامه شماره --- - 94/5/4 شعبه --- دادگاه کیفری 2 شهرستان م.، مستدعیان اعاده دادرسی به اتهام ممانعت از حق عبور و آبیاری احشام از چشمه آبی که شکات نیز در آن سهم دارند تحت پیگرد قرار گرفته و ب. ت. ب. محتویات پرونده - شکایت شکات گزارش اداره منابع طبیعی و اظهارات شهود و استشهادیه پیوست و دفاعیات بلاوجه متهمین و قرائن و امارات موجود بزهکار شناخته و مستند به ماده 690 قانون مجازات اسلامی به تحمل 91 روز حبس تعزیری و رفع ممانعت محکوم شده اند که برابر رای شماره --- -* 0 - 94/10/22 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان و با این توضیح که هم اکنون ممانعت از حق وجود ندارد و تجدیدنظرخواندگان می‌توانند به اندازه سهم قانونی از آب موضوع نزاع استفاده کنند ولی طبق اصول حقوقی، رفع اثر از جرم نافی عنوان مجرمانه محقق شده نیست و با اجرای حکم میتوانند گذشت شاکی را تحصیل نمایند. دادنامه تجدیدنظرخواسته تایید و قطعی شده است. اینک آقای … با تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد، اجمالا با این توضیح که شکایت آقایان ی.ح. و الف.الف. و م.ش. علیه کل اهالی روستای ق. مطرح گردیده و مشخص نشده که موکلین تحت چه عنوانی تعقیب شده اند و در اظهارات شهود اسمی از موکلین نبوده و اخیرا اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان م. طی شماره 774/61/38 - 95/2/27 و 1684/06/38 - 95/4/12 اعلام نموده شکات هیچگونه حقی در خصوص مرتع منابع شرب دام از روستای ق. ندارند و بنابراین ذینفع و ذی سمت در شکایت نبوده اند و علاوه بر این مطابق رای وحدت رویه شماره 746 - 94/10/29 تعیین مجازات جایگزین حبس الزامی بوده مستند به بندهای ج - چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری تقاضای اعاده دادرسی نموده و پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرارگرفته است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای ولی بلاغی دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره --- -* 0 - 94/10/22 اعاده دادرسی خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور ن. ب. ا. حداکثر مجازات قانونی ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) یک سال حبس پیش بینی گردیده دادگاه صادر کننده رای، الزامی به تعیین مجازات جایگزین حبس نداشته و از این حیث درخواست تسلیمی قابلیت پذیرش نخواهد داشت. لیکن با عنایت به ضمائم و پیوست لایحه و تصاویر مصدق نامه های منسوب به اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان م. که در مورد ذیحق نبودن شکات بعد از قطعیت رای، نگارش یافته، مورد تقاضای آقای … با بند ج ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری منطق تشخیص و مستند به ماده 476 همین قانون ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی محول و ارجاع می‌گردد.