درخواست اعاده دادرسی به موجب اقرار مامورین به تنظیم گزارش اشتباه از صحنه جرم

رأی خلاصه جریان پرونده آقایان م. و الف. هر دو ج. بموجب بخشی از رأی شماره 1046 -94/8/12 شعبه 101 دادگاه کیفری 2 شهرستان س. به اتهام اخلال در نظم عمومی و توهین و تمرد نسبت به مأمورین در حین انجام وظیفه، هر یک به تحمل یک سال حبس تعزیری و 74 ضربه شلّاق بابت مورد اوّل و تحمل 74 ضربه شلّاق بابت مورد دوم و نیز تحمل یک سال حبس از حیث مورد سوّم محکوم شده اند و متعاقب تجدیدنظرخواهی محکومین شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی طی دادنامه شماره 700277 -95/4/14 ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته در قسمت راجع به مجازات بزه اخلال در نظم و اعلام برائت محکومین در این قسمت رأی معترض عنه را در سایر بخشها تأیید و ابرام نموده است. درخواست اعاده دادرسی محکومین قبلاً طی دادنامه شماره 1005 - 95/5/30 این شعبه مردود اعلام شده است. مجدداً نامبردگان با تقدیم لایحه ای به پیوست تصاویر مصدق آراء صادره و مستندات قبلی و ایضاً چند فقره اقرار نامه رسمی از مأمورین مبنی بر اینکه مأمورین مذکور بموجب آن اعلام کرده اند صورتجلسه تنظیمی علیه محکومین را اشتباهاً امضاء و نام خود را در آن درج نموده اند و محکومین مرتکب بزه موضوع آن نشده اند. از دیوان عالی کشور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع و اینک حسب الارجاع تحت نظر قرار دارد. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیّز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر: ب. ت. ب. عدم انطباق در خواست با موارد قانونی اعاده دادرسی برّد آن اعلام نظر می شود در خصوص دادنامه شماره 700277 - 95/4/14 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی مشاوره نموده چنین رأی می دهد : رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست مجدد اعاده دادرسی آقایان م. و الف. هر دو ج.، نسبت به دادنامه شماره 700277 -95/4/14 صادره از شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی کماکان متکی به دلیل و مدرک جدید و موثری که پذیرش آن را اقتضاء نماید، نیست. مطالب و موارد ابرازی از طرف مستدعیان اعاده دادرسی نوعاً بیان و تکرار دفاعیات ماهوی بوده و قبلاً نیز مطرح بوده است. استناد و تمسک متقاضیان به چند فقره اقرار نامه مأمورین که بموجب آن اعلام نموده اند امضاء صورتجلسه صحنه جرم توسط آنان اشتباه بوده، غیر موجه است زیرا : اقرار نامه های مورد استناد متقاضیان دو فرض را محتمل می نماید. اول اینکه اگر اقدام مأمورین در تنظیم گزارش اشتباه بوده مأمورین مذکور، مرتکب مسامحه در انجام وظیفه شده که استناد به آن مستلزم اثبات آن در مرجع تخلفات اداری و انتظامی است. فرض دوم اینکه متقاضیان با مأمورین تبانی برای خلاصی آنان از مجازات (با توسل به اقرار نامه های تنظیمی) نموده باشند که مورد اخیر نیز دلیل موجه برای اعاده دادرسی تلقی نمی گردد. لذا ب. ت. ب. مراتب، درخواست مطروحه با هیچیک از شقوق ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق ندارد لذا پذیرفته نمی شود. شعبه سی و ششم دیوانعالی کشور - رئیس و مستشاران ابراهیم بهنام اصل - فتوّت نصیری سواد کوهی - محمد سلیمانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی درخواست اعاده دادرسی به موجب اقرار مامورین به تنظیم گزارش اشتباه از صحنه جرم در تاریخ 24 شهریور 1395، شعبه سی و ششم دیوان عالی کشور به بررسی درخواست اعاده دادرسی پرداخته است. محکومین به موجب رای صادره از شعبه مربوطه دادگاه کیفری 2 شهرستان، به اتهام اخلال در نظم عمومی، توهین و تمرد نسبت به مامورین، به یک سال حبس و 74 ضربه شلاق محکوم شده بودند. پس از تجدیدنظرخواهی، دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی، مجازات مربوط به بزه اخلال در نظم را نقض و محکومین را در این خصوص برائت داد، در حالی که سایر بخش‌های رای را تایید کرد. همچنین، درخواست اعاده دادرسی قبلی نیز رد شده بود. در این مرحله، محکومین با ارائه اقرارنامه‌هایی از مامورین مبنی بر اشتباه در امضای صورتجلسه، تقاضای تجویز اعاده دادرسی کردند. دیوان عالی کشور ب. ت. ب. عدم ارائه دلایل جدید و معتبر و تکراری بودن دفاعیات، درخواست را رد کرده و اعلام نمود که استناد به اقرارنامه‌ها به دو فرض غیرموجه منجر می‌شود: اول، مسامحه مامورین در انجام وظیفه و دوم، احتمال تبانی بین محکومین و مامورین. در نهایت، درخواست اعاده دادرسی به استناد ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری پذیرفته نشد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/24 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: تجویز اعاده دادرسی به موجب اقرار مامورین به تنظیم گزارش اشتباه از صحنه جرم، مستلزم اثبات اشتباه بودن گزارش در مرجع تخلفات اداری و انتظامی است. رای خلاصه جریان پرونده آقایان م. و الف. هر دو ج. به موجب بخشی از رای شماره --- - 94/8/12 شعبه --- دادگاه کیفری 2 شهرستان س. به اتهام اخلال در نظم عمومی و توهین و تمرد نسبت به مامورین در حین انجام وظیفه، هر یک به تحمل یک سال حبس تعزیری و 74 ضربه شلّاق بابت مورد اوّل و تحمل 74 ضربه شلّاق بابت مورد دوم و نیز تحمل یک سال حبس از حیث مورد سوّم محکوم شده اند و متعاقب تجدیدنظرخواهی محکومین شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی طی دادنامه شماره --- - 95/4/14 ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته در قسمت راجع به مجازات بزه اخلال در نظم و اعلام برائت محکومین در این قسمت رای معترض عنه را در سایر بخشها تایید و ابرام نموده است. درخواست اعاده دادرسی محکومین قبلا طی دادنامه شماره --- - 95/5/30 این شعبه مردود اعلام شده است. مجددا نامبردگان با تقدیم لایحه ای به پیوست تصاویر مصدق آراء صادره و مستندات قبلی و ایضا چند فقره اقرار نامه رسمی از مامورین مبنی بر اینکه مامورین مذکور به موجب آن اعلام کرده اند صورتجلسه تنظیمی علیه محکومین را اشتباها امضا و نام خود را در آن درج نموده‌اند و محکومین مرتکب بزه موضوع آن نشده اند. از دیوان عالی کشور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع و اینک حسب الارجاع تحت نظر قرار دارد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیّز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر: ب. ت. ب. عدم انطباق در خواست با موارد قانونی اعاده دادرسی برّد آن اعلام نظر می‌شود در خصوص دادنامه شماره --- - 95/4/14 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور درخواست مجدد اعاده دادرسی آقایان م. و الف. هر دو ج.، نسبت به دادنامه شماره --- - 95/4/14 صادره از شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی کماکان متکی به دلیل و مدرک جدید و موثری که پذیرش آن را اقتضاء نماید، نیست. مطالب و موارد ابرازی از طرف مستدعیان اعاده دادرسی نوعا بیان و تکرار دفاعیات ماهوی بوده و قبلا نیز مطرح بوده است. استناد و تمسک متقاضیان به چند فقره اقرار نامه مامورین که به موجب آن اعلام نموده‌اند امضا صورتجلسه صحنه جرم توسط آنان اشتباه بوده، غیر موجه است زیرا: اقرار نامه های مورد استناد متقاضیان دو فرض را محتمل می‌نماید. اول اینکه اگر اقدام مامورین در تنظیم گزارش اشتباه بوده مامورین مذکور، مرتکب مسامحه در انجام وظیفه شده که استناد به آن مستلزم اثبات آن در مرجع تخلفات اداری و انتظامی است. فرض دوم اینکه متقاضیان با مامورین تبانی برای خلاصی آنان از مجازات (با توسل به اقرار نامه های تنظیمی) نموده باشند که مورد اخیر نیز دلیل موجه برای اعاده دادرسی تلقی نمی گردد. لذا ب. ت. ب. مراتب، درخواست مطروحه با هیچ یک از شقوق ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق ندارد لذا پذیرفته نمی شود.