درخواست طلاق به دلیل متواری شدن زوج

رأی خلاصه جریان پرونده به حکایت پرونده کلاسه 901737 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی لاهیجان، خانم ف.س. فرزند ع در تاریخ 16/11/90 دادخواستی بطرفیت شوهرش آقای م.ی. فرزند ق تقدیم و صدور گواهی عدم امکان سازش (حکم طلاق) را به لحاظ عدم حضور زوج در ایران و ترک انفاق و مواجه بودن با وضعیت عسر و حرج، تقاضا نموده است و توضیح می دهد که: به موجب سند شماره 4755- 4/4/85 تنظیمی در دفتر رسمی ازدواج شماره... املش همسر قانونی خوانده بوده و حدود یک سال است که زوج در خارج از ایران به سر می برد و در این مدت از پرداخت نفقه استنکاف نموده است و او، در عسر و حرج و بلاتکلیفی قرار دارد. موضوع، ابتدا به شورای حل اختلاف بازکیا گوراب لاهیجان ارجاع شده و با عدم حصول نتیجه، در مرجع قضایی مطرح گردیده است. به دستور دادگاه وقت رسیدگی تعیین واز طرفین دعوت به عمل آمده است. در جلسه دادرسی مورخ 13/4/91 که در غیاب خوانده تشکیل یافته، خ. ا. م. دارد: «.... به موجب سند ازدواج شماره 4755- 4/4/85 با خوانده ازدواج رسمی و شرعی نمودم فاقد فرزند مشترک می باشیم به لحاظ عدم پرداخت نفقه ادامه زندگی مشترک غیرقابل تحمل بوده، تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش مبنی بر طلاق خود را دارم. مهریه 313 قطعه سکه طلا بوده که اقدام کردم سیزده قطعه سکه طلا از مهریه ام را بذل و به وکالت، قبول ما بذل می نمایم. در مورد جهیزیه دادخواست تقدیم کردم در جریان رسیدگی است. حامله نمی باشم. غیر از مابقی مهریه (سیصد عدد سکه طلا) و جهیزیه در مورد سایر حقوق مالی ناشی از زوجیت ادعایی ندارم. در خصوص عدم پرداخت نفقه در استشهادیه اشتباهاً قید شده که همسرم خارج از کشور است. او در خانه پدرش م. ب. مرا ترک و از پرداخت نفقه خودداری می نماید. شهود دارم حاضرم معرفی نمایم.»; در ادامه کار، دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر و مقرر داشته است هر یک از زوجین داور واجد شرایط خود را تعیین و در مهلت قانونی معرفی نماید. به همین لحاظ زوجه، پدرش آقای ع.س. را به داوری خ. م. ن. و ب. ت. ب. عدم معرفی داور ز. د. م. مقرره، به تاریخ 1/11/91، دادگاه آقای ق.ی. (پدر او ) را به عنوان داور مشارالیه تعیین کرده است. گزارش داور زوجه به وارده شماره 101027- 27/4/91 و گزارش داور زوج بوارده شماره 103014- 24/11/91 ضمیمه سابقه شده و اظهارنظر آنان مبین عدم توفیق در ایجاد سازش و اصلاح بین زوجین م. ب.. آقای م.ف. به وکالت از زوج (خوانده) معرفی گردیده است. حسب تصمیم مورخ 23/5/1391 دادگاه، قرار استماع شهادت شهود صادرشده است. در جلسه مورخ 29/9/1391 دادگاه خ. ا. م. دارد: «...به لحاظ ترک زندگی مشترک و عدم پرداخت نفقه و ایراد ضرب عمدی، ادامه زندگی مشترک غیرقابل تحمل بوده، تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش مبنی بر طلاق خلع را دارم. دو سال اتریش بوده، اخیراً به ایران بازگشته به من مراجعه نکرده است به لحاظ تخلف همسرم از شروط ضمن العقد، تقاضای طلاق وکالتی را دارم. دلیلم شهود م. ب. که معرفی می نمایم.»; اظهارات دو نفر از شهود معرفی شده به شرح آتی مورد استماع قرارگرفته است: 1- آقای ن.ر. فرزند م.ح 54 ساله، شغل راننده تاکسی، باسواد اهل و مقیم بین کلایه لاهیجان، فاقد سابقه محکومیت کیفری و رابطه خادم و مخدومی با طرفین، بیان داشته است که: «اطلاع دارم مدت دو سال است آقای م.ی. متواری و ناپدید است سه الی چهار روز است که در رودبنه حاضر شده و مغازه بازکرده است. اطلاع کامل دارم که نفقه را پرداخت نکرده است و احوال همسرش را نگرفته است. در موردایراد ضرب عمدی، من ندیدم، سروصدا در منزل آن ها را می شنیدم چون یک زمانی همسایه بودیم، چند بار اختلاف شد من دخالت کردم، آن ها را آشتی دادم بازهم اختلاف شد در جریان زندگی آن ها بودم»; 2-آقای ح.الف. فرزند غ، 42 ساله، کشاورز، باسواد، اهل و مقیم لاهیجان، فاقد محکومیت کیفری و رابطه قرابت و خادم و مخدومی با طرفین گفته است که: «حدود 6 الی 7 ماه است خانم ف در منزل پدرش م. ب. اطلاع ندارم که نفقه داده یا خیر، خودم شاهد کتک کاری نبودم فقط از خود خواهان شنیدم»;. وکیل خ. ن. ا. می دارد: «ادعای خواهان محترم مبنی بر ترک انفاق موکل و ایراد صدمه بدنی و عسر و حرج را قبول ندارم چراکه موکل در تیرماه اخیر به لحاظ محکومیت مهریه و حکم جلبی که برای او اخذ شده، حضور نداشت و استناد به شهادت شهود ب. ت. ب. اظهاراتشان در جلسه که جملگی این اظهارات صرف نظر از اینکه احد از آنان ذیل استشهادیه را امضاء ننموده و احد دیگر اظهار بی اطلاعی نموده و آخرین شاهد، فامیل خواهان بوده، وجاهت قانونی نداشته و ندارد نمی تواند مستند اثبات ادعای خواهان باشد. لذا با عنایت به مراتب فوق، تقاضای رسیدگی و ردّ دعوی مطروحه می شود.»; به دستور دادگاه وقت رسیدگی تجدید شده از سایر گواهان موردنظر هم امکان تحقیق، باشد در جلسه مورخ 1/11/1391 دادگاه گواهی دو نفر دیگر که تعرفه شده بوده به شرح زیر استماع گردیده است: 1- آقای ر.الف. فرزند م.ع.33 ساله، کشاورز، باسواد، اهل و مقیم سرشکه لاهیجان فاقد سابقه محکومیت کیفری و رابطه قرابت و خادم و مخدومی با طرفین اظهار نموده است: «من با آقای س دوست و رفت وآمد خانوادگی دارم مدتی است زوجین با یکدیگر اختلاف دارند. در داخل خانه، زوج با زوجه جروبحث می کرد. مشاهده کردم ولی ضرب وجرح را ندیدم. م.ی. ازلحاظ مالی ضعیف است، نفقه هم به همسرش نداده است. اطلاع دقیق ندارم فکر نمی کنم که داده باشد.»; 2 - آقای م.ن. فرزند م.ق. 49 ساله باسواد، کاسب، اهل و مقیم بازکیا گوراب، فاقد سابقه محکومیت کیفری و رابطه قرابت و خادم و مخدومی با زوجین چنین اظهار می دارد: «حدود 30 الی 40 سال است که خانواده زوجه را می شناسم من با چشم خودم ندیدم که زوج وی را کتک کاری کرده باشد، ولی زمانی که کتک می خورد ناراحتی زوجه را دیدم و می گفت شوهرم مرا مورد ضرب وجرح قرارداده است. نفقه او را هم پرداخت نمی کرد. حدود یک سال است که م.ی. را در منزل زوجه ندیدم. چند بار اختلاف کردند من دخالت کردم که حل وفصل شود ولی جور درنیامد.»; سرانجام دادگاه ختم رسیدگی اعلام و رأی شماره 100451- 28/4/92 را به شرح آتی صادر کرده است: «... ب. ت. ب. محتویات پرونده، ملاحظه اسناد و مدارک ابرازی، نظر به احراز رابطه زوجیت به نحو دائم فی مابین متداعین به شرح سند نکاحیه مندرج در پرونده و با التفات به احراز عسر و حرج زوجه به شرح گواهی گواهان تعرفه شده که حکایت از عدم پرداخت نفقه توسط زوج به مدت بیش از شش ماه دارد و اینکه سعی و مساعی دادگاه و داوران در اصلاح ذات البین زوجین مؤثر واقع نگردید و کماکان زوجه اصرار به مفارقت و جدایی دارد و زوجین فاقد اولاد می باشند و ب. ت. ب. اینکه زوجه مهریه خویش را به طور جداگانه مطالبه نموده و قسمتی از مهریه به تعداد 13عدد سکه تمام بهار آزادی و نفقه ایام عده و گذشته و اجرت المثل ایام زناشویی را بذل نموده و مابقی مهریه را طلب دارد و در خصوص جهیزیه، جداگانه اقدام نموده است و زوجه حسب اقرارش باردار نمی باشد. همچنین وکیل خوانده ایراد و دفاع مؤثری در قبال مستندات ابرازی به عمل نیاورده و موکل ایشان حاضر به طلاق زوجه نگردید. علی ای حال دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق و با احراز عسر و حرج زوجه از ادامه زندگی زناشویی خواسته خ. ر. و. تشخیص و با استناد به مواد 1129 و 1143 و 1145 قانون مدنی و 24 و 27 و 28 و 29 و 32 و 33 قانون حمایت خانواده حکم به عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق قضایی که دارای آثار بائن می باشد، نوبت اول، صادر و اعلام می نماید. ضمناً در اجرای ماده 31 قانون حمایت خانواده سردفتر مکلف به اخذ گواهی وجود یا عدم وجود جنین از پزشک ذیصلاح خواهد بوده مدت اعتبار حکم شش ماه از تاریخ ابلاغ رأی فرجام خواهی یا انقضاء مهلت فرجام خواهی است. رأی صادره حضوری و قابل تجدیدنظرخواهی م. ب..»; رأی صادره از جانب وکیل زوج مورد تجدیدنظرخواهی واقع شده و شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان با تشکیل جلسات دادرسی مورخ 5/9/92 و 6/12/92 و پس از استماع اظهارات زوجین و وکلای آنان (آقای ب.ج. در مرحله رسیدگی تجدیدنظر به وکالت از زوجه معرفی شده است) به موجب دادنامه شماره 901549- 15/12/92 رأی خ. ر. ب. شرح زیر صادر و اعلام می دارد : «.. با عنایت به مجموع اوراق و محتویات پرونده و دقت نظر در لایحه تجدیدنظرخواهی مشارالیه و وکیل او مبنی بر اینکه مخفی بودن وی به لحاظ صدور حکم محکومیت به پرداخت مهریه بود که به خاطر اینکه دستگیر و زندانی نشود، خود را از دید مأمورین به مدت نه ماه مخفی نموده و در حال حاضر منزلی تهیه و آمادگی خود را برای ادامه زندگی مشترک و پرداخت نفقه اعلام و ادعای خ. م. ب. وجود عسر و حرج وی و عدم پرداخت نفقه از سوی زوج متکی به ادله قانونی نبوده و نظریه داوران زوجین مبنی بر به مصلحت بودن مفارقت آنان مستند و متکی به دلیل نمی باشد. بنا به مراتب فوق دادگاه وجود عسر و حرج را برای ت. ن. خ. (زوجه) محرز ندانسته و ضمن مردود دانستن آن مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی با نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به بطلان دعوی خواهان بدوی صادر و اعلام می نماید...»; دادنامه فوق الاشعار در تاریخ 27/1/93 به آقای ب.ج. وکیل زوجه (خانم ف.س.) ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 11/2/93 با تقدیم دادخواست فرجامی مستدعی رسیدگی و نقض رأی مرجع تجدیدنظر گردیده است. جهات اعتراض وکیل ف. خ. ب. شرح لایحه پیوست دادخواست تقدیمی عمدتاً شامل موارد زیر م. ب.: 1- ادعای اینکه ترک منزل از جانب زوج به قصد فرار از دستگیر شدن او بوده قابل توجیه نیست و با مفهوم ماده 1102 قانون مدنی مغایرت دارد 2- با اجازه ماده 1082 قانون مدنی زن مجاز به مطالبه مهرش م. ب. و تکلیف زوج هم در پرداخت آن است. لذا مطالبه مهریه یا صدور اجرائیه در آن خصوص، ترک زندگی زناشویی یا متواری شدن یا استنکاف زوج از ایفاء وظایف زوجیت را تجویز نمی کند. لایحه جوابیه ای از زوج در پرونده ملاحظه نمی شود. پرونده با اقدامات دفتری به دیوان عالی کشور ارسال گردیده که پس از وصول آن و ارجاع به این شعبه، تحت کلاسه بالا در دستور کار قرارگرفته است. لایحه وکیل موصوف به هنگام شور قرائت می شود. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور بر رأی شماره 901549- 15/12/92 شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان ایرادات زیر وارد است: 1- خوانده و وکیل او، مخفی شدن نه ماهه زوج را به علت صدور حکم علیه وی بر پرداخت مهریه و صدور برگ جلب و بیم دستگیری و زندانی شدن او قلمداد کرده اند. این ادعا یا دفاع که اساس رأی مذکور در اعلام بطلان دعوی خواهان قرارگرفته فاقد توجیه است زیرا مفهومی جز قانون گریزی ندارد. 2- مخفی شدن زوج به نحو مرقوم، ضمناً در راستای تأیید صحت ادعای زوجه دایر بر ترک زندگی مشترک و استنکاف از تأدیه نفقه م. ب.. 3- مفاد دادنامه معترض عنه، علی الظاهر در مواردی با مفهوم دادنامه شماره 200235- 7/3/92 شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان متعارض است. زیرا در رأی قطعی اخیرالذکر، ترک زندگی مشترک و عدم تأمین بخشی از نفقه زن موردپذیرش دادگاه بوده و حال آنکه در رأی فرجام خواسته عدم پرداخت نفقه زوجه، بلا دلیل تلقی شده است، به همین لحاظ اقتضاء داشت سوابق مربوط به دادنامه مزبور مطالبه و پس از ملاحظه و تهیه گزارش مفیدی از آن، سپس مبادرت به اتخاذ تصمیم می گردید. بنا به مراتب تحقیقات انجام شده ناقص تشخیص و مستنداً به بند 5 ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و بند الف ماده 401 آن قانون، دادنامه فرجام خواسته نقض و رسیدگی مجدد به همان شعبه صادرکننده رأی منقوض ارجاع می شود. رئیس شعبه 10 دیوان عالی کشور - مستشار عبداله پور - میرمجیدی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی درخواست طلاق به دلیل متواری شدن زوج در یک پرونده مطروحه در شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به دلیل عدم پرداخت نفقه و وضعیت عسر و حرج ناشی از ترک زندگی مشترک مطرح گردید. خ. ب. ا. به سند ازدواج، به عدم حضور زوج در کشور، عدم پرداخت نفقه و ایراد ضرب عمدی اشاره نمود. دادگاه پس از بررسی، پرونده را به داوری ارجاع داد، که نتیجه آن نشان‌دهنده عدم موفقیت در ایجاد سازش بود. <br>در نهایت، دادگاه با استناد به مواد 1129، 1143 و 1145 قانون مدنی و همچنین مواد 24 تا 33 قانون حمایت خانواده، حکم به عدم امکان سازش و اجرای صیغه طلاق صادر کرد. این حکم در مرحله تجدیدنظر به دلیل عدم احراز عسر و حرج و بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و حکم به بطلان دعوی صادر گردید. <br>در پی این امر، وکیل خ. ب. ت. دادخواست فرجامی خواستار نقض رای تجدیدنظر شد. دیوان عالی کشور، ب. ت. ب. ادعای مخفی شدن زوج و عدم پرداخت نفقه، رای تجدیدنظر را نقض و رسیدگی مجدد به شعبه صادرکننده رای منقوض را ارجاع کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/08/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه زوج به جهت ترس از اجرای حکم مهریه و حبس ناشی از آن متواری شود این امر می‌تواند از موجبات تحقق عسر و حرج باشد و استدلال دادگاه تجدیدنظر مبنی بر این که فرار به جهت ترس از حبس موجب تحقق عسر و حرج نمی شود، قابل پذیرش نیست. رای خلاصه جریان پرونده به حکایت پرونده کلاسه --- شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی لاهیجان، خانم ف.س. فرزند ع در تاریخ 16/11/90 د. ب. ط. شوهرش آقای م.ی. فرزند ق تقدیم و صدور گواهی عدم امکان سازش (حکم طلاق) را به لحاظ عدم حضور زوج در ایران و ترک انفاق و مواجه بودن با وضعیت عسر و حرج، تقاضا نموده است و توضیح می دهد که: به موجب سند شماره 4755 - 4/4/85 تنظیمی در دفتر رسمی ازدواج شماره... املش همسر قانونی خوانده بوده و حدود یک سال است که زوج در خارج از ایران به سر می برد و در این مدت از پرداخت نفقه استنکاف نموده است و او، در عسر و حرج و بلاتکلیفی قرار دارد. موضوع، ابتدا به شورای حل اختلاف بازکیا گوراب لاهیجان ارجاع شده و با عدم حصول نتیجه، در مرجع قضایی مطرح گردیده است. به دستور دادگاه وقت رسیدگی تعیین واز طرفین دعوت به عمل آمده است. در جلسه دادرسی مورخ 13/4/91 که در غیاب خوانده تشکیل یافته، خ. ا. م. دارد: «.... به موجب سند ازدواج شماره 4755 - 4/4/85 با خوانده ازدواج رسمی و شرعی نمودم فاقد فرزند مشترک می باشیم به لحاظ عدم پرداخت نفقه ادامه زندگی مشترک غیرقابل تحمل بوده، تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش مبنی بر طلاق خود را دارم. مهریه 313 قطعه سکه طلا بوده که اقدام کردم سیزده قطعه سکه طلا از مهریه ام را بذل و به وکالت، قبول ما بذل می نمایم. در مورد جهیزیه دادخواست تقدیم کردم در جریان رسیدگی است. حامله نمی باشم. غیر از مابقی مهریه (سیصد عدد سکه طلا) و جهیزیه در مورد سایر حقوق مالی ناشی از زوجیت ادعایی ندارم. در خصوص عدم پرداخت نفقه در استشهادیه اشتباها قید شده که همسرم خارج از کشور است. او در خانه پدرش م. ب. مرا ترک و از پرداخت نفقه خودداری می‌نماید. شهود دارم حاضرم معرفی نمایم.»; در ادامه کار، دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر و مقرر داشته است هر یک از زوجین داور واجد شرایط خود را تعیین و در مهلت قانونی معرفی نماید. به همین لحاظ زوجه، پدرش آقای ع.س. را به داوری خ. م. ن. و ب. ت. ب. عدم معرفی داور ز. د. م. مقرره، به تاریخ 1/11/91 ، دادگاه آقای ق.ی. (پدر او) را به عنوان داور مشارالیه تعیین کرده است. گزارش داور زوجه به وارده شماره 101027 - 27/4/91 و گزارش داور زوج بوارده شماره 103014 - 24/11/91 ضمیمه سابقه شده و اظهارنظر آنان مبین عدم توفیق در ایجاد سازش و اصلاح بین زوجین م. ب.. آقای م.ف. به وکالت از زوج (خوانده) معرفی گردیده است. حسب تصمیم مورخ 1391/05/23 دادگاه، قرار استماع شهادت شهود صادرشده است. در جلسه مورخ 1391/09/29 دادگاه خ. ا. م. دارد: «...به لحاظ ترک زندگی مشترک و عدم پرداخت نفقه و ایراد ضرب عمدی، ادامه زندگی مشترک غیرقابل تحمل بوده، تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش مبنی بر طلاق خلع را دارم. دو سال اتریش بوده، اخیرا به ایران بازگشته به من مراجعه نکرده است به لحاظ تخلف همسرم از شروط ضمن العقد، تقاضای طلاق وکالتی را دارم. دلیلم شهود م. ب. که معرفی می نمایم.»; اظهارات دو نفر از شهود معرفی شده به شرح آتی مورد استماع قرارگرفته است: 1 - آقای ن.ر. فرزند م.ح 54 ساله، شغل راننده تاکسی، باسواد اهل و مقیم بین کلایه لاهیجان، فاقد سابقه محکومیت کیفری و رابطه خادم و مخدومی با طرفین، بیان داشته است که: «اطلاع دارم مدت دو سال است آقای م.ی. متواری و ناپدید است سه الی چهار روز است که در رودبنه حاضر شده و مغازه بازکرده است. اطلاع کامل دارم که نفقه را پرداخت نکرده است و احوال همسرش را نگرفته است. در موردایراد ضرب عمدی، من ندیدم، سروصدا در منزل آن ها را می شنیدم چون یک زمانی همسایه بودیم، چند بار اختلاف شد من دخالت کردم، آن ها را آشتی دادم بازهم اختلاف شد در جریان زندگی آن ها بودم»; 2 - آقای ح.الف. فرزند غ، 42 ساله، کشاورز، باسواد، اهل و مقیم لاهیجان، فاقد محکومیت کیفری و رابطه قرابت و خادم و مخدومی با طرفین گفته است که: «حدود 6 الی 7 ماه است خانم ف در منزل پدرش م. ب. اطلاع ندارم که نفقه داده یا خیر، خودم شاهد کتک کاری نبودم فقط از خود خواهان شنیدم»;. وکیل خ. ن. ا. می دارد: «ادعای خواهان محترم مبنی بر ترک انفاق موکل و ایراد صدمه بدنی و عسر و حرج را قبول ندارم چراکه موکل در تیرماه اخیر به لحاظ محکومیت مهریه و حکم جلبی که برای او اخذ شده، حضور نداشت و استناد به شهادت شهود ب. ت. ب. اظهاراتشان در جلسه که جملگی این اظهارات صرف نظر از اینکه احد از آنان ذیل استشهادیه را امضا ننموده و احد دیگر اظهار بی اطلاعی نموده و آخرین شاهد، فامیل خواهان بوده، وجاهت قانونی نداشته و ندارد نمی تواند مستند اثبات ادعای خواهان باشد. لذا با عنایت به مراتب فوق، تقاضای رسیدگی و ردّ دعوی مطروحه می‌شود.»; به دستور دادگاه وقت رسیدگی تجدید شده از سایر گواهان موردنظر هم امکان تحقیق، باشد در جلسه مورخ 1391/11/01 دادگاه گواهی دو نفر دیگر که تعرفه شده بوده به شرح زیر استماع گردیده است: 1 - آقای ر.الف. فرزند م.ع. 33 ساله، کشاورز، باسواد، اهل و مقیم سرشکه لاهیجان فاقد سابقه محکومیت کیفری و رابطه قرابت و خادم و مخدومی با طرفین اظهار نموده است: «من با آقای س دوست و رفت وآمد خانوادگی دارم مدتی است زوجین با یکدیگر اختلاف دارند. در داخل خانه، زوج با زوجه جروبحث می کرد. مشاهده کردم ولی ضرب وجرح را ندیدم. م.ی. ازلحاظ مالی ضعیف است، نفقه هم به همسرش نداده است. اطلاع دقیق ندارم فکر نمی کنم که داده باشد.»; 2 - آقای م.ن. فرزند م.ق. 49 ساله باسواد، کاسب، اهل و مقیم بازکیا گوراب، فاقد سابقه محکومیت کیفری و رابطه قرابت و خادم و مخدومی با زوجین چنین اظهار می دارد: «حدود 30 الی 40 سال است که خانواده زوجه را می شناسم من با چشم خودم ندیدم که زوج وی را کتک کاری کرده باشد، ولی زمانی که کتک می خورد ناراحتی زوجه را دیدم و می گفت شوهرم مرا مورد ضرب وجرح قرارداده است. نفقه او را هم پرداخت نمی کرد. حدود یک سال است که م.ی. را در منزل زوجه ندیدم. چند بار اختلاف کردند من دخالت کردم که حل وفصل شود ولی جور درنیامد.»; سرانجام دادگاه ختم رسیدگی اعلام و رای شماره --- - 28/4/92 را به شرح آتی صادر کرده است: «... ب. ت. ب. محتویات پرونده، ملاحظه اسناد و مدارک ابرازی، نظر به احراز رابطه زوجیت به نحو دائم فی مابین متداعین به شرح سند نکاحیه مندرج در پرونده و با التفات به احراز عسر و حرج زوجه به شرح گواهی گواهان تعرفه شده که حکایت از عدم پرداخت نفقه توسط زوج به مدت بیش از شش ماه دارد و اینکه سعی و مساعی دادگاه و داوران در اصلاح ذات البین زوجین موثر واقع نگردید و کماکان زوجه اصرار به مفارقت و جدایی دارد و زوجین فاقد اولاد می‌باشند و ب. ت. ب. اینکه زوجه مهریه خویش را به طور جداگانه مطالبه نموده و قسمتی از مهریه به تعداد 13 عدد سکه تمام بهار آزادی و نفقه ایام عده و گذشته و اجرت المثل ایام زناشویی را بذل نموده و مابقی مهریه را طلب دارد و در خصوص جهیزیه، جداگانه اقدام نموده است و زوجه حسب اقرارش باردار نمی‌باشد. همچنین وکیل خوانده ایراد و دفاع موثری در قبال مستندات ابرازی به عمل نیاورده و موکل ایشان حاضر به طلاق زوجه نگردید. علی ای حال دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق و با احراز عسر و حرج زوجه از ادامه زندگی زناشویی خواسته خ. ر. و. تشخیص و با استناد به مواد 1129 و 1143 و 1145 قانون مدنی و 24 و 27 و 28 و 29 و 32 و 33 قانون حمایت خانواده حکم به عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق قضایی که دارای آثار بائن می‌باشد، نوبت اول، صادر و اعلام می‌نماید. ضمنا در اجرای ماده 31 قانون حمایت خانواده سردفتر مکلف به اخذ گواهی وجود یا عدم وجود جنین از پزشک ذیصلاح خواهد بوده مدت اعتبار حکم شش ماه از تاریخ ابلاغ رای فرجام خواهی یا انقضاء مهلت فرجام خواهی است. رای صادره حضوری و قابل تجدیدنظرخواهی م. ب..»; رای صادره از جانب وکیل زوج مورد تجدیدنظرخواهی واقع شده و شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان با تشکیل جلسات دادرسی مورخ 5/9/92 و 6/12/92 و پس از استماع اظهارات زوجین و وکلای آنان (آقای ب.ج. در مرحله رسیدگی تجدیدنظر به وکالت از زوجه معرفی شده است) به موجب دادنامه شماره --- - 15/12/92 رای خ. ر. ب. شرح زیر صادر و اعلام می دارد: «.. با عنایت به مجموع اوراق و محتویات پرونده و دقت نظر در لایحه تجدیدنظرخواهی مشارالیه و وکیل او مبنی بر اینکه مخفی بودن وی به لحاظ صدور حکم محکومیت به پرداخت مهریه بود که به خاطر اینکه دستگیر و زندانی نشود، خود را از دید مامورین به مدت نه ماه مخفی نموده و در حال حاضر منزلی تهیه و آمادگی خود را برای ادامه زندگی مشترک و پرداخت نفقه اعلام و ادعای خ. م. ب. وجود عسر و حرج وی و عدم پرداخت نفقه از سوی زوج متکی به ادله قانونی نبوده و نظریه داوران زوجین مبنی بر به مصلحت بودن مفارقت آنان مستند و متکی به دلیل نمی‌باشد. بنا به مراتب فوق دادگاه وجود عسر و حرج را برای ت. ن. خ. (زوجه) محرز ندانسته و ضمن مردود دانستن آن مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی با نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به بطلان دعوی خواهان بدوی صادر و اعلام می‌نماید...»; دادنامه فوق الاشعار در تاریخ 27/1/93 به آقای ب.ج. وکیل زوجه (خانم ف.س.) ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 11/2/93 با تقدیم دادخواست فرجامی مستدعی رسیدگی و نقض رای مرجع تجدیدنظر گردیده است. جهات اعتراض وکیل ف. خ. ب. شرح لایحه پیوست دادخواست تقدیمی عمدتا شامل موارد زیر م. ب.: 1 - ادعای اینکه ترک منزل از جانب زوج به قصد فرار از دستگیر شدن او بوده قابل توجیه نیست و با مفهوم ماده 1102 قانون مدنی مغایرت دارد 2 - با اجازه ماده 1082 قانون مدنی زن مجاز به مطالبه مهرش م. ب. و تکلیف زوج هم در پرداخت آن است. لذا مطالبه مهریه یا صدور اجراییه در آن خصوص، ترک زندگی زناشویی یا متواری شدن یا استنکاف زوج از ایفاء وظایف زوجیت را تجویز نمی کند. لایحه جوابیه ای از زوج در پرونده ملاحظه نمی شود. پرونده با اقدامات دفتری به دیوان عالی کشور ارسال گردیده که پس از وصول آن و ارجاع به این شعبه، تحت کلاسه بالا در دستور کار قرارگرفته است. لایحه وکیل موصوف به هنگام شور قرائت می‌شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور بر رای شماره --- - 15/12/92 شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان ایرادات زیر وارد است: 1 - خوانده و وکیل او، مخفی شدن نه ماهه زوج را به علت صدور حکم علیه وی بر پرداخت مهریه و صدور برگ جلب و بیم دستگیری و زندانی شدن او قلمداد کرده اند. این ادعا یا دفاع که اساس رای مذکور در اعلام بطلان دعوی خواهان قرارگرفته فاقد توجیه است زیرا مفهومی جز قانون گریزی ندارد. 2 - مخفی شدن زوج به نحو مرقوم، ضمنا در راستای تایید صحت ادعای زوجه دایر بر ترک زندگی مشترک و استنکاف از تادیه نفقه م. ب.. 3 - مفاد دادنامه معترض عنه، علی الظاهر در مواردی با مفهوم دادنامه شماره --- - 7/3/92 شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان متعارض است. زیرا در رای قطعی اخیرالذکر، ترک زندگی مشترک و عدم تامین بخشی از نفقه زن موردپذیرش دادگاه بوده و حال آنکه در رای فرجام خواسته عدم پرداخت نفقه زوجه، بلا دلیل تلقی شده است، به همین لحاظ اقتضاء داشت سوابق مربوط به دادنامه مزبور مطالبه و پس از ملاحظه و تهیه گزارش مفیدی از آن، سپس مبادرت به اتخاذ تصمیم می گردید. بنا به مراتب تحقیقات انجام شده ناقص تشخیص و مستندا به بند 5 ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و بند الف ماده 401 آن قانون، دادنامه فرجام خواسته نقض و رسیدگی مجدد به همان شعبه صادرکننده رای منقوض ارجاع می‌شود. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار