رأی خلاصه جریان پرونده
این است که آقای ه.ز. به وکالت از خانم م.ک. فرزند ح. 27 ساله دادخواستی به خواسته ی صدور حکم بر اعمال اذن وکالت در طلاق به جهت تحقق بند ب از شرایط ضمن عقد (ترک انفاق) منضم به تصاویر اسناد هویتی و نکاحیه به طرفیت آقای م.ع. فرزند ح. 21 ساله تقدیم دادگاه های عمومی و اظهار داشته: که به دلالت رونوشت سند نکاحیه ارائه شده زوجیت بین متداعیین محرز است، خوانده ترک انفاق کرده و طی دادنامه شماره 00753-26/5/92 به پرداخت نفقه معوقه و جاریه محکوم شده اجرائیه نیز صادر ولی الزام مشارٌالیه به پرداخت نفقه ممکن نگردیده «دادنامه و اجرائیه پیوست است عضو ممیز»; و حکم جلب وی صادرشده لذا شرط ضمن العقد محقق گردیده است لذا استدعای صدور حکم شایسته دارد.
پرونده بدواً جهت صلح و سازش به شورای حل اختلاف ارسال خواهان مُصر به اعاده پرونده به دادگاه ولی خوانده درخواست سازش و اصلاح فی مابین کرده، شورای حل اختلاف پرونده را اعاده و سهو قلم نیز عارض و قید کرده اند که خوانده اصرار به طلاق داشته است، پرونده واصل و به شعبه 15 دادگاه عمومی حقوقی ارجاع، وقت رسیدگی تعیین طرفین دعوت و جلسه رسیدگی با حضور متداعیین در تاریخ 6/12/92 تشکیل وکیل خ. ا. د. که موکله در تاریخ 7/7/90 با مهریه یک صد پنجاه قطعه سکه درآمده، زوجین کلیه شرایط را امضاء و پذیرفته اند، مهریه عندالمطالبه بوده که اجرائیه صادرشده چون زوج دادخواست تقسیطش پذیرفته شده هر چهار ماه یک سکه می پردازد، ب. ت. ب. محکومیت زوج به پرداخت نفقه و صدور اجرائیه و صدور حکم جلب وی شرط ضمن العقد محقق شده استدعای صدور حکم به اعمال اذن وکالت دارد.
خوانده دفاعاً اظهار داشته که مهریه را پرداخته است و مطالبش را طی لایحه ای ارائه کرده است، وکیل خواهان اظهار کرده ترک انفاق بیش از شش ماه بوده است و پرداخت نفقه موجب از بین رفتن حق ایجادشده نمی شود مطالب لایحه خوانده چنین است: مدت 29 ماه است که عقد کرده ایم، هزینه مسافرت ها و پول توجیبی خانم را در این مدت داده ام وی از حق حبس استفاده کرده گرچه من برای پرداخت هایم رسید ندارم، مدت یک سال است که ایشان را ندیده ام جز در دادگاه به هیچ وجه حاضر به طلاق نیستم، مشارٌالیه آقای م.ط. را به عنوان وکیل معرفی کرده، دادگاه نیز قرار ارجاع امر به داور صادر کرده است.
زوج آقای ح.ع. و خانم … ه.م. را تعرفه و سپس با عزل وی آقای م.گ. را معرفی کرده نظریه داوران تکرار مطالب زوجین است و مطلبی که در حل مشکل کمکی بکند ندارد، تنها مطلب داور زوجه این است که زوجه غیر مدخوله است، دادگاه با وصول نظریه داوران ختم رسیدگی اعلام و با توجه بدین که نفقه مورد حکم پرداخت شده شرط ضمن عقد را محقق شده ندانسته و حکم بی حقی خواهان صادر کرده است، این دادنامه عیناً در مرجع تجدیدنظر تأییدشده است، دادنامه در تاریخ 23/1/1393 ابلاغ و در تاریخ 10/2/93 از آن فرجام خواهی شده مطالب لایحه ف. خ. چنین است: سردفتر شرایط ضمن العقد را به طرفین تفهیم کرده، زوج به ترک انفاق و نفقه جاریه محکوم شده و الزام وی نیز ممکن نشده و پرداخت بعدی نیز مؤثر در قضیه نیست و موجب سلب حق نمی شود وکیل ف. خ. ن. لیست خرید طلاجات و هزینه های زوج برای زوجه را نگارش و به پرداخت نفقه توسط موکلش اشاره کرده است، لوایح حین الشور قرائت می شود.
هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده اجمالاً مبنی بر ابرام دادنامه شماره 00225-29/2/93 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
ن. ب. ا. عرف حاکم بر ازدواج قبل از انجام مراسم عروسی این است که زوجه خود را مکلف به تمکین نمی داند و زوج خود را مکلف به پرداخته نفقه با این وصف زوجه غیر مدخوله است و نفقه وی به موجب حکم محکمه پرداخت گردیده است، لذا دادنامه به مقتضای محتویات پرونده و رعایت مقررات قانونی و تشریفات دادرسی صادرشده و مطالب ف. خ. نیز تکرار مطالبی است که در مراحل دادرسی مطرح شده و مطلب مفید و جدیدی که موجب تخدیش اساس و مقتضی نقض آن گردد ارائه نکرده با احراز صحت استنباط دادرسان و اساس دادنامه فرجام خواسته با ردّ فرجام خواهی دادنامه فرجام خواسته را به استناد مادتین 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی ابرام می نماید.
مستشاران شعبه 1 دیوان عالی کشور
حیدری قاسمی ـ علیزاده
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
درخواست طلاق به علت ترک انفاق در دوران پیش از عروسی
در تاریخ 15 مرداد 1393، دادنامهای در خصوص درخواست صدور حکم بر اعمال اذن وکالت در طلاق به دلیل ترک انفاق صادر گردید. خواهان به نمایندگی از زوجه، ادعا نمود که زوج به پرداخت نفقه معوقه و جاری محکوم شده است و با وجود صدور اجراییه، از پرداخت نفقه خودداری کرده است. در مقابل، خوانده ادعا کرد که مهریه را پرداخت کرده و زوجه از حق حبس استفاده نموده است. شورای حل اختلاف تلاش کرد تا به صلح و سازش دست یابد، اما پرونده به دادگاه عمومی ارجاع شد. دادگاه با بررسی مستندات و نظریه داوران، به این نتیجه رسید که نفقه پرداخت شده و شرط ضمن عقد محقق نشده است و به همین دلیل، حکم به بیحقی خواهان صادر گردید. این دادنامه در مرجع تجدیدنظر تایید و در تاریخ 10 اردیبهشت 1393، فرجامخواهی صورت گرفت. هیات شعبه دیوان عالی کشور، ب. ت. ب. عدم ارائه مطالب جدید و تکرار ادعاهای قبلی، دادنامه را بر اساس مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی تایید کرد.
تاریخ دادنامه قطعی: 1393/05/15
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: در دوران عقد و پیش از عروسی از آنجایی زوجه عرفا تمکین نمینماید و مرد نیز عرفا نفقه پرداخت نمی کند شرط نکاح نامه مبنی بر وکالت در طلاق زوجه در صورت ترک نفقه وی ظرف مدت شش ماه، موجب حق طلاق برای زن نخواهد بود.
رای خلاصه جریان پرونده
این است که آقای ه.ز. به وکالت از خانم م.ک. فرزند ح. 27 ساله دادخواستی به خواسته ی صدور حکم بر اعمال اذن وکالت در طلاق به جهت تحقق بند ب از شرایط ضمن عقد (ترک انفاق) منضم به تصاویر اسناد هویتی و نکاحیه به طرفیت آقای م.ع. فرزند ح. 21 ساله تقدیم دادگاههای عمومی و اظهار داشته: که به دلالت رونوشت سند نکاحیه ارائه شده زوجیت بین متداعیین محرز است، خوانده ترک انفاق کرده و طی دادنامه شماره --- - 26/5/92 به پرداخت نفقه معوقه و جاریه محکوم شده اجراییه نیز صادر ولی الزام مشارٌالیه به پرداخت نفقه ممکن نگردیده «دادنامه و اجراییه پیوست است عضو ممیز»; و حکم جلب وی صادرشده لذا شرط ضمن العقد محقق گردیده است لذا استدعای صدور حکم شایسته دارد.
پرونده بدوا جهت صلح و سازش به شورای حل اختلاف ارسال خواهان مُصر به اعاده پرونده به دادگاه ولی خوانده درخواست سازش و اصلاح فی مابین کرده، شورای حل اختلاف پرونده را اعاده و سهو قلم نیز عارض و قید کرده اند که خوانده اصرار به طلاق داشته است، پرونده واصل و به شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی ارجاع، وقت رسیدگی تعیین طرفین دعوت و جلسه رسیدگی با حضور متداعیین در تاریخ 6/12/92 تشکیل وکیل خ. ا. د. که موکله در تاریخ 7/7/90 با مهریه یک صد پنجاه قطعه سکه درآمده، زوجین کلیه شرایط را امضا و پذیرفته اند، مهریه عندالمطالبه بوده که اجراییه صادرشده چون زوج دادخواست تقسیطش پذیرفته شده هر چهار ماه یک سکه می پردازد، ب. ت. ب. محکومیت زوج به پرداخت نفقه و صدور اجراییه و صدور حکم جلب وی شرط ضمن العقد محقق شده استدعای صدور حکم به اعمال اذن وکالت دارد.
خ. د. ا. داشته که مهریه را پرداخته است و مطالبش را طی لایحه ای ارائه کرده است، وکیل خواهان اظهار کرده ترک انفاق بیش از شش ماه بوده است و پرداخت نفقه موجب از بین رفتن حق ایجادشده نمی شود مطالب لایحه خوانده چنین است: مدت 29 ماه است که عقد کرده ایم، هزینه مسافرت ها و پول توجیبی خانم را در این مدت داده ام وی از حق حبس استفاده کرده گرچه من برای پرداخت هایم رسید ندارم، مدت یک سال است که ایشان را ندیده ام جز در دادگاه به هیچ وجه حاضر به طلاق نیستم، مشارٌالیه آقای م.ط. را به عنوان وکیل معرفی کرده، دادگاه نیز قرار ارجاع امر به داور صادر کرده است.
زوج آقای ح.ع. و خانم … ه.م. را تعرفه و سپس با عزل وی آقای م.گ. را معرفی کرده نظریه داوران تکرار مطالب زوجین است و مطلبی که در حل مشکل کمکی بکند ندارد، تنها مطلب داور زوجه این است که زوجه غیر مدخوله است، دادگاه با وصول نظریه داوران ختم رسیدگی اعلام و با توجه بدین که نفقه مورد حکم پرداخت شده شرط ضمن عقد را محقق شده ندانسته و حکم بی حقی خواهان صادر کرده است، این دادنامه عینا در مرجع تجدیدنظر تاییدشده است، دادنامه در تاریخ 1393/01/23 ابلاغ و در تاریخ 10/2/93 از آن فرجام خواهی شده مطالب لایحه ف. خ. چنین است: سردفتر شرایط ضمن العقد را به طرفین تفهیم کرده، زوج به ترک انفاق و نفقه جاریه محکوم شده و الزام وی نیز ممکن نشده و پرداخت بعدی نیز موثر در قضیه نیست و موجب سلب حق نمی شود وکیل ف. خ. ن. لیست خرید طلاجات و هزینه های زوج برای زوجه را نگارش و به پرداخت نفقه توسط موکلش اشاره کرده است، لوایح حین الشور قرائت میشود.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده اجمالا مبنی بر ابرام دادنامه شماره --- - 29/2/93 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
مستشاران شعبه --- دیوان عالی کشور
حیدری قاسمی - علیزاده
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
