درخواست طلاق زوجه به‌دلیل ترک انفاق زوج

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 22/3/1391 بانو ز.الف. به استناد تصاویر مصدق سند ازدواج شماره 1315-28/3/1389 دفتر ازدواج شماره 72 حوزه ثبتی رباط کریم و شناسنامه و رأی شماره 1537-15/8/1390 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران مبنی بر تأیید رأی شماره 900809 -8/5/1390 شعبه7 دادگاه خانواده اسلام شهر در خصوص محکومیت آقای م.ن. به پرداخت نفقه زوجه از تاریخ 28/3/1389 با نظریه کارشناس د. ح. زوجه دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق به علت عدم پرداخت نفقه توسط زوج به طرفیت آقای م.ن. تقدیم و توضیح می دهد وفق سند ازدواج با خوانده در تاریخ 28/3/1389 ازدواج کردم نامبرده نفقه مرا پرداخت نکرده که با طرح دعوی طبق رأی شماره 700809-8/5/1390 شعبه 7 دادگاه خانواده اسلام شهر نامبرده حسب نظریه کارشناس به پرداخت نفقه ماهانه یکصد و سی و پنج هزار تومان از تاریخ 28/3/1389 تا پایان سال و ماهانه مبلغ یکصد وپنجاه هزار تومان از تاریخ 1/1/1390 د. ح. اینجانب محکوم شده است و با دستور جلب وی، زوج فعلاً در زندان به سر می برد و مرا در عسر و حرج قرار داده است و در اوایل عقد با من رابطه داشته است و ب. ت. ب. شرط ضمن عقد چون زوج بیش از 6 ماه نفقه اینجانب را با وجود رأی قطعی پرداخت نکرده با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی می شود شعبه 7 دادگاه خانواده اسلام شهر به موضوع رسیدگی و آقای م.الف. وکیل پ. ی. مرکز امور مشاوران قوة قضاییه با تقدیم وکالت نامه خود را وکیل ز. م. م. کند دادگاه در تاریخ 5/6/1391 با حضور وکیل خوانده تشکیل جلسه می دهد نامبرده اظهار می دارد موکل حاضر به طلاق زنش نیست و نفقه زنش را نمی دهد زوجه که با تأخیر در جلسه دادرسی حضور یافته است اظهار می دارد دو سال است مرا رها کرده و رفته و نفقه مرا نداده است دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر می کند حسب گواهی مورخ 12/6/1391 پزشکی قانونی اسلام شهر زوجه باردار نمی باشد داور ز. د. ت. 25/4/1391 نظر خود را تقدیم می کند دفتر شعبه هفتم دادگاه خانواده اسلام شهر طی نامه مورخ 23/7/1391 در پاسخ استعلام دادگاه توضیح می دهد آقای م.ن. محکوم به پرداخت نفقه د. ح. خانم ز.الف. گردیده و پرونده اجرایی به شماره 900252 حاکی است که م. ع. تاکنون نفقه زوجه را پرداخت نکرده است، آقای م.الف. طی لایحه مورخ 26/7/1391 از وکالت زوج اعلام استعفاء می کند، داور انتخابی دادگاه برای ز. د. ت. 2/8/1391 نظر خود را ارائه می نماید، دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رأی شماره 1481-7/9/1391 با شرح دعوای خواهان و انعکاس اظهارات زوجه و وکیل زوج و نظرات داوران و احکام صادره از شعبه 7 دادگاه خانواده اسلام شهر و رأی دادگاه تجـدیدنظر استان تهـران در تأیید رأی مذکور مبنی بر محکومیت زوج به پرداخت نفقه دعوای خواهان را محرز دانسته و به استناد مواد 1130-1133 ( اصلاحی ) 1145 -1146 قانون مدنی با صدور گواهی عدم امکان سازش با بذل یک قطعه سکه تمام بهار آزادی از سوی زوجه به زوج و ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق به زوجه اختیار می دهد با مراجعه به یکی از دفاتر رسمی طلاق و شرایط و مقدمات اجرای صیغه طلاق از نوع بائن را فراهم و نسبت به اجرای و ثبت آن اقدام نماید، زوج مکلف است حقوق زوجـه را با شرایط ذیـل در حـق زوجـه را پرداخت نمـاید 1- تعداد 283 عدد سکه تمام بهار آزادی به عنوان مهـریه 2- پرداخت مبلغ 000/500/1ریال به عنوان نفقه هر ماه از تاریخ 31/3/1391 تا اجرای صیغه طلاق 3- پرداخت مبلغ 000/500 ریال به عنوان اجرت المثل ایام زندگی مشترک، زوجه حسب گواهی پزشکی باردار نمی باشد، مدت اعتبار گواهی سه ماه از تاریخ ابلاغ رأی می باشد، پس از ابلاغ رأی ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی می کند، شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران به موضوع رسیدگی و طی رأی شماره 2384-19/12/1391 استدلال می کند اولاً- تاریخ وقوع عقد زوجین 28/3/1389 م. ب. محکومیت زوج به پرداخت نفقه برابر رأی شماره 900809 مورخ 8/5/1390 م. ب. و میزان مهریه نیز 284 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی است که خواهان یک عدد آن را بذل نموده و صرف ارائه یک فقره دادنامه مربوط به نفقه که راجع به دوران عقد نکاح، نمی توان حکم طلاق برای ت. ن. خ. را صادر نمود لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی سال 1379 رأی تجدیدنظرخواسته را نقض و به استناد مواد 1257 و 1133 ( اصلاحی ) قانون مدنی حکم به رد دعوای خواهان بدوی را صادر می نماید، رأی در تاریخ 14/1/1392 به زوجه ابلاغ و مشارالیها در تاریخ 2/2/1392 نسبت به آن فرجام خواهی می کند و پرونده پس از تبادل لوایح به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیـدگی بـه این شعبه ارجاع می گردد. رأی شعبه دیوان عالی کشور شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران در نقض رأی شماره 9101481-7/9/1391 شعبه هفتم دادگاه عمومی حقوقی اسلام شهر چنین استدلال می کند : اولاً- تاریخ عقد طرفین زوجین 28/3/1389 می باشد، محکومیت زوج به پرداخت نفقه برابر دادنامه شماره 900809 مورخ 8/5/1390 م. ب. و نمی توان برای یک بار محکومیت گواهی عدم امکان سازش صادر کرد، استدلال مذکور موجه نمی باشد زیرا برابر دادخواست تقدیمی و سند ازدواج پیوست زوجه متقاضی صدور حکم علیه خوانده به پرداخت نفقه از تاریخ 28/3/1389 بوده که با تاریخ عقد نکاح مطابق م. ب. و برای قبل از وقوع عقد نکاح نفقه ای را درخواست نکرده است لذا ب. ت. ب. صدور رأی قطعی شماره 001537-15/8/1390 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران در تأیید دادنامه شماره 900809-8/5/1390 شعبه هفتم دادگاه عمومی حقوقی اسلام شهر، ایراد دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران نسبت به تاریخ صدور رأی قابل پذیرش نیست. ثانیاً- برابر شرط 1 از شروط ضمن عقد چنانچه زوج به مدت شش ماه نفقه زوجه را پرداخت ننماید و الزام او به پرداخت آن ممکن نباشد، زوجه می تواند از دادگاه پس از اثبات آن ب. ت. ب. تفویض وکالت تقاضای طلاق نماید لذا ب. ت. ب. مراتب فوق و این که شرط مذکور با یک بار تخلف از سوی زوج محقق شده است استدلال دادگاه تجدیدنظر استان مبنای قانونی ندارد. ثالثاً- برابر سند ازدواج با موافقت زوج مهریه زوجه 284 عدد سکه تمام بهار آزادی است که برابر قانون بر ذمه مرد مستقر شده است و از لحاظ ایجاد تعهد برای زوج ایرادی بر آن وارد نیست لذا اقتضا داشت برای ایضاح امر دادگاه محترم تجدیدنظر استان با تعیین وقت دادرسی و دعوت اصحاب دعوی پرونده استنادی مربوط به پرداخت نفقه را مطالبه و خلاصه ای از آن را در پرونده درج می نمود و ب. ت. ب. تاریخ تقدیم دادخواست و در صورت لزوم بررسی بیشتر آنگاه نسبت به دعوای مطروحه اتخاذ تصمیم قضایی می نمود فلذا رسیدگی در وضعیت فعلی نارسا است و به استناد بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال 1379 رأی فرجام خواسته نقض و پــرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه محترم دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع می گردد. رئیس شعبه 12 دیوان عالی کشور - مستشار طیبی - حیدری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی درخواست طلاق زوجه به دلیل ترک انفاق زوج در تاریخ 22 خرداد 1391، به دلیل عدم پرداخت نفقه، دعوای طلاق از سوی ی. ا. ط. مطرح گردید. این طرف با استناد به سند ازدواج و آرای قبلی دادگاه، ادعا نمود که طرف مقابل به پرداخت نفقه محکوم شده و در حال حاضر در زندان به سر می‌برد. دادگاه در ابتدا پرونده را به داوری ارجاع داد و در نهایت، با صدور رایی، دعوای مطروحه را محرز دانسته و گواهی عدم امکان سازش صادر کرد. طرف مقابل به این رای اعتراض نمود و شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران با استناد به مواد قانونی مربوط، رای بدوی را نقض و دعوای طرف اول را رد کرد. طرف اول نسبت به این رای فرجام‌خواهی کرد و پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد. دیوان عالی کشور با استدلال بر عدم پذیرش ایرادات دادگاه تجدیدنظر و نقض رای به دلیل عدم رسیدگی کافی، پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/07/02 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: برابر شرط نخست از شروط ضمن عقد نکاح، چنانچه زوج به مدت شش ماه نفقه زوجه را پرداخت ننماید و الزام او به پرداخت آن ممکن نباشد، زوجه می‌تواند پس از اثبات آن در دادگاه، ب. ت. ب. تفویض وکالت توسط زوج، تقاضای طلاق نماید و شرط مذکور با یک بار تخلف از سوی زوج محقق می‌شود و مستلزم تکرار نیست. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1391/03/22 بانو ز.الف. به استناد تصاویر مصدق سند ازدواج شماره 1315 - 1389/03/28 دفتر ازدواج شماره 72 حوزه ثبتی رباط کریم و شناسنامه و رای شماره --- - 1390/08/15 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران مبنی بر تایید رای شماره --- - 1390/05/08 شعبه --- دادگاه خانواده اسلام شهر در خصوص محکومیت آقای م.ن. به پرداخت نفقه زوجه از تاریخ 1389/03/28 با نظریه کارشناس د. ح. زوجه دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق به علت عدم پرداخت نفقه توسط زوج به طرفیت آقای م.ن. تقدیم و توضیح می دهد وفق سند ازدواج با خوانده در تاریخ 1389/03/28 ازدواج کردم نامبرده نفقه مرا پرداخت نکرده که با طرح دعوی طبق رای شماره --- - 1390/05/08 شعبه --- دادگاه خانواده اسلام شهر نامبرده حسب نظریه کارشناس به پرداخت نفقه ماهانه یکصد و سی و پنج هزار تومان از تاریخ 1389/03/28 تا پایان سال و ماهانه مبلغ یکصد وپنجاه هزار تومان از تاریخ 1390/01/01 د. ح. اینجانب محکوم شده است و با دستور جلب وی، زوج فعلا در زندان به سر می برد و مرا در عسر و حرج قرار داده است و در اوایل عقد با من رابطه داشته است و ب. ت. ب. شرط ضمن عقد چون زوج بیش از 6 ماه نفقه اینجانب را با وجود رای قطعی پرداخت نکرده با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی می‌شود شعبه --- دادگاه خانواده اسلام شهر به موضوع رسیدگی و آقای م.الف. وکیل پ. ی. مرکز امور مشاوران قوه قضاییه با تقدیم وکالت نامه خود را وکیل ز. م. م. کند دادگاه در تاریخ 1391/06/05 با حضور وکیل خوانده تشکیل جلسه می دهد نامبرده اظهار می‌دارد موکل حاضر به طلاق زنش نیست و نفقه زنش را نمی دهد زوجه که با تاخیر در جلسه دادرسی حضور یافته است اظهار می‌دارد دو سال است مرا رها کرده و رفته و نفقه مرا نداده است دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر می کند حسب گواهی مورخ 1391/06/12 پزشکی قانونی اسلام شهر زوجه باردار نمی‌باشد داور ز. د. ت. 1391/04/25 نظر خود را تقدیم می کند دفتر شعبه هفتم دادگاه خانواده اسلام شهر طی نامه مورخ 1391/07/23 در پاسخ استعلام دادگاه توضیح می دهد آقای م.ن. محکوم به پرداخت نفقه د. ح. خانم ز.الف. گردیده و پرونده اجرایی به شماره --- حاکی است که م. ع. تاکنون نفقه زوجه را پرداخت نکرده است، آقای م.الف. طی لایحه مورخ 1391/07/26 از وکالت زوج اعلام استعفاء می کند، داور انتخابی دادگاه برای ز. د. ت. 1391/08/02 نظر خود را ارائه می‌نماید، دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رای شماره --- - 1391/09/07 با شرح دعوای خواهان و انعکاس اظهارات زوجه و وکیل زوج و نظرات داوران و احکام صادره از شعبه --- دادگاه خانواده اسلام شهر و رای دادگاه تجدیدنظر استان تهران در تایید رای مذکور مبنی بر محکومیت زوج به پرداخت نفقه دعوای خواهان را محرز دانسته و به استناد مواد 1130 - 1133 (اصلاحی) 1145 - 1146 قانون مدنی با صدور گواهی عدم امکان سازش با بذل یک قطعه سکه تمام بهار آزادی از سوی زوجه به زوج و ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق به زوجه اختیار می دهد با مراجعه به یکی از دفاتر رسمی طلاق و شرایط و مقدمات اجرای صیغه طلاق از نوع بائن را فراهم و نسبت به اجرای و ثبت آن اقدام نماید، زوج مکلف است حقوق زوجه را با شرایط ذیل د. ح. زوجه را پرداخت نماید 1 - تعداد 283 عدد سکه تمام بهار آزادی به عنوان مهریه 2 - پرداخت مبلغ 1/500/000 ریال به عنوان نفقه هر ماه از تاریخ 1391/03/31 تا اجرای صیغه طلاق 3 - پرداخت مبلغ 000/500 ریال به عنوان اجرت المثل ایام زندگی مشترک، زوجه حسب گواهی پزشکی باردار نمی‌باشد، مدت اعتبار گواهی سه ماه از تاریخ ابلاغ رای می‌باشد، پس از ابلاغ رای ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی می کند، شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران به موضوع رسیدگی و طی رای شماره --- - 1391/12/19 استدلال می کند اولا- تاریخ وقوع عقد زوجین 1389/03/28 م. ب. محکومیت زوج به پرداخت نفقه برابر رای شماره --- مورخ 1390/05/08 م. ب. و میزان مهریه نیز 284 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی است که خواهان یک عدد آن را بذل نموده و صرف ارائه یک فقره دادنامه مربوط به نفقه که راجع به دوران عقد نکاح، نمی توان حکم طلاق برای ت. ن. خ. را صادر نمود لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی سال 1379 رای تجدیدنظرخواسته را نقض و به استناد مواد 1257 و 1133 (اصلاحی) قانون مدنی حکم به رد دعوای خواهان بدوی را صادر می‌نماید، رای در تاریخ 1392/01/14 به زوجه ابلاغ و مشارالیها در تاریخ 1392/02/02 نسبت به آن فرجام خواهی می کند و پرونده پس از تبادل لوایح به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع می‌گردد. رای شعبه دیوان عالی کشور شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران در نقض رای شماره --- - 1391/09/07 شعبه هفتم دادگاه عمومی حقوقی اسلام شهر چنین استدلال می کند: اولا- تاریخ عقد طرفین زوجین 1389/03/28 می‌باشد، محکومیت زوج به پرداخت نفقه برابر دادنامه شماره --- مورخ 1390/05/08 م. ب. و نمی توان برای یک بار محکومیت گواهی عدم امکان سازش صادر کرد، استدلال مذکور موجه نمی‌باشد زیرا برابر دادخواست تقدیمی و سند ازدواج پیوست زوجه متقاضی صدور حکم علیه خوانده به پرداخت نفقه از تاریخ 1389/03/28 بوده که با تاریخ عقد نکاح مطابق م. ب. و برای قبل از وقوع عقد نکاح نفقه ای را درخواست نکرده است لذا ب. ت. ب. صدور رای قطعی شماره 001537 - 1390/08/15 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران در تایید دادنامه شماره --- - 1390/05/08 شعبه هفتم دادگاه عمومی حقوقی اسلام شهر، ایراد دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران نسبت به تاریخ صدور رای قابل پذیرش نیست. ثانیا- برابر شرط 1 از شروط ضمن عقد چنانچه زوج به مدت شش ماه نفقه زوجه را پرداخت ننماید و الزام او به پرداخت آن ممکن نباشد، زوجه می‌تواند از دادگاه پس از اثبات آن ب. ت. ب. تفویض وکالت تقاضای طلاق نماید لذا ب. ت. ب. مراتب فوق و این که شرط مذکور با یک بار تخلف از سوی زوج محقق شده است استدلال دادگاه تجدیدنظر استان مبنای قانونی ندارد. ثالثا- برابر سند ازدواج با موافقت زوج مهریه زوجه 284 عدد سکه تمام بهار آزادی است که برابر قانون بر ذمه مرد مستقر شده است و از لحاظ ایجاد تعهد برای زوج ایرادی بر آن وارد نیست لذا اقتضا داشت برای ایضاح امر دادگاه محترم تجدیدنظر استان با تعیین وقت دادرسی و دعوت اصحاب دعوی پرونده استنادی مربوط به پرداخت نفقه را مطالبه و خلاصه ای از آن را در پرونده درج می نمود و ب. ت. ب. تاریخ تقدیم دادخواست و در صورت لزوم بررسی بیشتر آنگاه نسبت به دعوای مطروحه اتخاذ تصمیم قضایی می نمود فلذا رسیدگی در وضعیت فعلی نارسا است و به استناد بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال 1379 رای فرجام خواسته نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه محترم دوم دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار در تاریخ 6 اسفند 1392، دادگاهی به بررسی درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش پرداخت. درخواست‌کننده به دلیل عدم پرداخت نفقه و سوء معاشرت طرف مقابل، تقاضای طلاق کرده بود. دادگاه بدوی ب. ت. ب. عدم ارائه مستندات کافی و غیاب طرف مقابل، دعوی را غیر ثابت تشخیص داده و حکم به بطلان آن صادر کرد. درخواست‌کننده به رای صادره اعتراض کرده و طرف مقابل را مجهول‌المکان اعلام نمود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی گزارش مددکار اجتماعی و مستندات موجود، صلاحیت خود را رد کرده و پرونده را به دادگاه شهرستان لاهیجان ارسال نمود. در نهایت، دادگاه لاهیجان با احراز تخلف طرف مقابل از شروط ضمن عقد و عسر و حرج درخواست‌کننده، گواهی عدم امکان سازش صادر کرد. طرف مقابل به این رای اعتراض کرده و ادعای پرداخت نفقه و عدم اعتیاد خود را مطرح نمود. دیوان عالی کشور با نقض رای تجدیدنظر، به فقدان شواهد کافی در خصوص پرداخت نفقه و عسر و حرج درخواست‌کننده اشاره کرده و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده رای منقوض ارجاع داد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/12/06 پیام: جهت تحقق بند یک از شروط ضمن عقد نکاح (تحقق وکالت در طلاق برای زوجه به سبب ترک انفاق زوج) علاوه بر اثبات عدم تادیه نفقه، اثبات عدم امکان الزام زوج به پرداخت نفقه در آینده نیز ضروری است. خانم ر.ص. با وکالت خانم ف.ه. د. ب. ط. آقای ج.ب. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش ب. ت. ب. عدم پرداخت نفقه، سوء معاشرت زوج تقدیم دادگاه خانواده تهران نموده است وکیل خ. د. ش. دادخواست توضیح داده موکل به موجب عقدنامه شماره 8494 مورخ 3/9/85 در دفترخانه... لاهیجان به عقد دائم زوج درآمده و دارای یک فرزند مشترک به نام الف. متولد 23/9/87 م. ب. نظر به سوء معاشرت خوانده و عدم حصول توافق اخلاقی و همچنین عدم پرداخت نفقه زندگی برای موکل سخت و غیرقابل تحمل شده است در ضمن زوج اعتیاد و در تمام مدت زندگی موکل مواجه با عسر و حرج شده لذا تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش را دارم رسیدگی به شعبه --- محول گردیده است دادگاه ضمن تعیین وقت رسیدگی طرفین را دعوت و در جلسه مورخ 1/12/89 وکیل خواهان بر مفاد دادخواست تاکید کرده است و افزوده است موکل به لحاظ عدم پرداخت نفقه و اعتیاد زوج و سوء رفتارش در عسر و حرج است و در اثر ضرب وجرح زوجه شکایت کرده و نظریه پزشکی مورخ 10/10/88 نیز ضمیمه است زوج در جلسه یادشده حاضر نمی شود و لایحه ای نیز ارسال نداشته دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر نموده است اخطاریه خوانده اعاده گردیده و در نهایت با تقاضای وکیل خواهان دادگاه برای زوجین داور تعیین می‌نماید و داوران نظریه مشترک خود را اعلام داشته اند که ب. ت. ب. عدم صلح و سازش ادامه زندگی مشترک زوجین مقدور نمی‌باشد زوجه 313 عدد سکه مهریه دارد که 13 عدد آن را در قبال طلاق به زوج بذل می کند و الباقی بر ذمه زوج م. ب. حضانت فرزند مشترک به عهده زوجه باشد ملاقات فرزند طبق توافق زوجین است و زوج نفقه فرزند را پرداخت نماید زوجه اقرار دارد که باردار نمی‌باشد دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به شرح دادنامه --- - 13/2/90 با عنایت به محتویات پرونده صرف نظر از عدم تاثیر مساعی و اهتمام دادگاه و داوران جهت اصلاح ذات البین ب. ت. ب. تحقیقات به عمل آمده از جانب خواهان و وکیل مدافع ایشان ادله اثباتی قانونی که دلالت بر عسر و حرج زوجه با تخلف خوانده از شروط ضمن عقد مورد ادعای ایشان نماید ارائه نگردیده و با عنایت به اینکه طلاق از ایقاعات بوده و در اختیار زوج است دعوی خواهان را در وضعیت حاضر غیرثابت تشخیص داده و حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده است خانم ر.ص. با وکالت خانم ف.ه. از رای صادره تجدیدنظرخواهی نموده و خوانده را مجهول المکان اعلام کرده است رسیدگی د. ا. م. محول به شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران گردیده است ت. ن. خ. ت. ن. خ. را مجهول المکان اعلام کرده است دادگاه وی را از طریق نشر آگهی احضار نموده و از طریق مددکار اجتماعی در مورد مجهول المکان بودن زوج و علت اختلاف تحقیق به عمل آمده است و گزارش مددکاران اجتماعی حاکی است زوج از 9 ماه قبل زندگی مشترک را ترک نموده و زوج معتاد بوده و مسئولیت پذیری را نسبت به همسرش و فرزندش نداشته و یک نفر از مطلعین گفته است که ز. ن. ب. همسرش بدرفتاری داشته است و در مورد اعتیاد زوج گفته شده که سال ها قبل تریاک مصرف می کرده و در سال های اخیر زوج شیشه و کراک می کشد طی تماس تلفنی مددکار اجتماعی با خانواده زوج در شهرستان لاهیجان مادر زوج گفته پس از بروز اختلاف با زوجه 9 ماه است که زوج زندگی مشترک را ترک نموده زیرا منزل متعلق به زوجه بوده و زوجه از پذیرش شوهرش امتناع نموده و در این مدت زوج در لاهیجان در منزل پدرش م. ب. دادگاه طی رای 1643 - 1/9/90 ب. ت. ب. اینکه مطابق تحقیقات واحد مددکار اجتماعی اعلام گردیده که محل سکونت فعلی زوج در شهرستان لاهیجان در منزل پدری به آدرس مندرج در عقدنامه استنادی م. ب. و از طرف دیگر دلیل ز. د. ج. دادگاه مورخ 30/8/90 به طور ضمنی سکونت زوج در شهرستان لاهیجان منزل پدری خود مورد تایید قرار داده است لذا ب. ت. ب. مراتب مذکور و محرز بودن محل سکونت زوج دادگاه تهران صلاحیت رسیدگی به پرونده ندارد و ضمن نقض دادنامه صادره از شعبه بدوی قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. اعتبار و شایستگی محاکم عمومی شهرستان لاهیجان صادر نموده است پرونده پس از ارسال به دادگستری شهرستان لاهیجان و وصول آن به شعبه اول دادگاه عمومی لاهیجان ارجاع می‌گردد که در مقام رسیدگی طرفین را دعوت و در جلسه مقرر 11/5/91 خواهان حاضرشده ولی خوانده حاضر نشده و لایحه ای هم ارسال نداشته خ. ا. د. است به موجب سند نکاحیه 8449 - 3/9/85 با خوانده ازدواج رسمی نمودم حاصل آن یک فرزند به نام الف. 5/3 ساله م. ب. به لحاظ ترک زندگی مشترک و عدم پرداخت نفقه و اعتیاد به شیشه و سوء رفتار و رابطه نامشروع و ایراد ضرب وجرح عمدی ادامه زندگی غیرقابل تحمل بوده تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور طلاق دارم مدت ده سال در تهران زندگی می کنم منزل مسکونی متعلق به من است دو سال است که زندگی مشترک را ترک کرده در مورد نفقه حکم صادرشده و اجراییه هم صادرشده ولی تاکنون اجرانشده در موردایراد ضرب عمدی دیگر ادامه ندادم در دادسرا بسته شد لیکن شهود دارم حاضرم معرفی کنم 13 قطعه از 313 قطعه سکه را بذل و از طرف زوج قبول می کنم در مورد مهریه حکم صادرشده در حال اجرا است در مورد جهیزیه ادعایی ندارم حامله نمی باشم حضانت فرزند مشترک را قبول می کنم ملاقات هم روزهای جمعه باشد دادگاه موضوع را به داوری ارجاع زوجه برادر خود الف.ص. را به عنوان امور معرفی دادگاه به لحاظ مجهول المکان بودن زوج و عدم حضور وی آقای ر.ش. را به عنوان داور زوج تعیین و داوران نظریه خود را در برگ جداگانه اعلام نموده‌اند که در این اثنا آقای م.ج. وکیل پ. ی. د. از طرف خوانده اعلام وکالت نموده است و طی لایحه ای اعلام کرده که ادعای خواهان کاملا بی اساس است و موکل نفقه زوجه اش را پرداخت نموده و اسناد و مدارک آن موجود است دادنامه مطالبه نفقه ای را که خواهان مستند ادعای خود قرار داده غیابی اصدار یافته و اصلا موکل در جریان آن نبوده چون آدرس اعلام شده توسط زوجه اشتباه بوده و هیچ گاه ابلاغ واقعی صورت نگرفته بنابراین دادنامه فوق الاشعار نمی تواند مستند قرار گیرد ادعای دیگر خ. م. ب. ایراد ضرب وجرح صحت ندارد گواهی پزشکی صوری اخذشده است دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به شرح 855 - 28/11/91 مفادا با این استدلال که زوجه به لحاظ ترک زندگی مشترک و عدم پرداخت نفقه و اعتیاد به شیشه و سوء رفتار ادامه زندگی مشترک را غیرقابل تحمل دانسته و استشهادیه محلی و اجراییه شماره 000207 - 7/8/90 شعبه --- دادگاه خانواده شهید مفتح تهران مبنی بر محکومیت خوانده به پرداخت نفقه که موید ادعای وی در تخلف زوج از شرط ضمن العقد موضوع بند یک قسمت ب سند ازدواج بوده است و از طرفی آقای ج. وکیل زوج ضمن ورود در دعوی دفاعا اعلام داشته که زوج نفقه زوجه خویش را پرداخت نموده و مدارک آن موجود است ولی دلیلی دال بر پرداخت نفقه از ناحیه زوج د. ح. خ. اقامه و ابراز نکرده است تخلف زوج را از شرط ضمن العقد موضوع بند یک قسمت ب سند ازدواج را محرز دانسته و به استناد مواد 1120 و 1130 و 1133 و تبصره الحاقی به آن و 1143 و 1144 و 1145 و 1146 قانون مدنی و ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق و تبصره 4 و آیین‌نامه اجرایی آن گواهی عدم امکان سازش بین زوجین مذکور مبنی بر طلاق خلع را صادر نموده است ضمنا زوجه 13 عدد سکه طلا بهار آزادی از مهریه را بذل و به وکالت از زوج قبول ما بذل کرده است و در مورد باقی مانده مهریه و نفقات معوقه حکم صادره در حال اجرا م. ب. و حسب الاقرار زوجه حامله نمی‌باشد و جهیزیه نزد شوهر ندارد در مورد سایر حقوق مالی ناشی از زوجیت غیر از باقیمانده مهریه و نفقات معوقه ادعایی ندارد حضانت طفل مشترک به نام الف. به عهده مادر بوده و پدر حق ملاقات در هفته دوم و چهارم هرماه روز جمعه خواهد داشت سردفتر مکلف است قبل از اجرای صیغه طلاق گواهی وجود یا عدم وجود حمل را از مرکز پزشکی قانونی اخذ نماید آقای ج.ب. با وکالت آقای م.ج. نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده است و در لایحه اعتراضیه وکیل زوج اولا دادنامه صادره در مورد نفقه غیابی بوده و زوج نفقه همسر خود را پرداخت نموده است که پرینت حساب بانکی که آن به صورت کارت به کارت برای زوجه پول واریز نموده به پیوست تقدیم می‌گردد ثانیا ادعای زوجه در مورد اعتیاد زوج بدون دلیل و صرفا یک ادعا به جهت نیل به اهداف بوده و موکل اینجانب در کمال سلامت و شادابی و جوانی است و دارای شغل آبرومند بوده و با تهیه مسکن و زندگی مناسب قصد ادامه زندگی را دارد ضمنا گواهی سلامت و عدم اعتیاد زوج نیز از طرف وکیل وی ارائه گردیده است و... رسیدگی د. ا. م. به شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان محول گردیده است که د. ا. م. طی دادنامه --- - 2/3/93 با احراز تخلف زوج از شرط ضمن عقد نکاح و عسر و حرج زوجه دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا تایید کرده است که د. ا. م. آقای ج.ب. با تقدیم دادخواست فرجام خواهی و با ادعای اینکه طبق صورتحساب بانک از طریق کارت به کارت نفقه همسرم را پرداخت کرده ام و گواهی عدم اعتیاد و استشهادیه مبنی بر شاغل بودن تقدیم نموده ام و... نقض دادنامه صادره را خواستار گردیده است که پس از تبادل لوایح و ارسال پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی پرونده به این شعبه ( 23 ) ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیّز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: دادنامه فرجام خواسته مخدوش و جریان به وضوح مشخص نمی‌باشد زیرا عمده استدلال دادگاه در توجیه طلاق عدم پرداخت نفقه از ناحیه زوج به زوجه و تحقق بند یک از شرایط ضمن عقد مندرج در سند نکاحیه است حال آنکه بند یک استنادی عبارت از استنکاف شوهر از دادن نفقه به مدت شش ماه و عدم امکان الزام وی به پرداخت نفقه است که در مانحن فیه هرچند زوج به پرداخت نفقه محکومیت یافته است ولی اوراق پرونده حکایت روشنی از چگونگی امر پس از صدور حکم و احیانا اجرا آن ندارد و دراین باره بررسی لازم به عمل نیامده است به ویژه وکیل زوج مدعی پرداخت نفقه است و مدارکی را هم ارائه داده که مورد رسیدگی قرار نگرفته است و از طرفی راجع به عسر و حرج زوجه که در رای دادگاه تجدیدنظر به آن اشاره هم مدرک قابل توجهی ارائه نگردیده است بنابراین در وضعیت حاضر رای فرجام خواسته قابلیت تایید را ندارد و نقض می‌گردد و رسیدگی مجدد به همان دادگاه صادرکننده رای منقوض محول می‌گردد و تا با بررسی همه جانبه رای مقتضی صادر فرمایند.