ذینفع در دعوای خسارات ناشی از تخریب

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی خواهان آقای م.ن. به طرفیت خوانده آقای ع.ق. به خواسته رفع تعرض ازملک و اعاده به رفع سابق و جبران خسارات وارده؛ دادگاه باملاحظه دادخواست تقدیمی و منضمات آن، نظر به عدم احراز رابطه سببیت میان فعل خوانده با خسارات ایجادشده و عدم کفایت دلیل ارائه شده از سوی خواهان، مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره حضوری محسوب و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه 191 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ عالمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.ن. به طرفیت آقای ع.ق. نسبت به دادنامه شماره 0959-900 مورخ 26/10/90 صادره شعبه 191 دادگاه عمومی حقوقی تهران از حیث صدور حکم بر بی حقی ت. ن. خ. در دعاوی رفع تعرض (تصرف) ت. ن. خ. و اعاده وضع به سابق و جبران خسارت ناشی از تخریب به انضمام خسارات دادرسی مآلاً وارد و موجه است زیرا با التفات به اینکه ت. ن. خ. متصرف ساختمان پلاک ثبتی 59/1746 بخش 10 تهران است و در طرح این قبیل دعاوی داشتن مالکیت رسمی شرط نیست از طرفی ت. ن. خ. که مالک پلاک ثبتی 60/1746 بخش 10 است در سال 90 مبادرت به احداث ساختمان چهار طبقه نموده که حسب نظریه کارشناسان درز انقطاع را رعایت نکرده و حدود 5/6 سانتی متر در مسیر شمالی ـ جنوبی پیشروی داشته و مجموع تصرفات وی 20/1 سانتی مترمربع است به عبارتی نامبرده بخشی از ملک ت. ن. خ. را تصرف و خساراتی وارد کرده است که آثار آن در نمای ساختمان ت. ن. خ. مشهود و حسب نظریه کارشناس در سقف منزل نامبرده ترک هایی مشاهده گردیده است بنابراین علی رغم استدلال دادگاه بدوی، رابطه سببیت در ورود خسارت محرز و عمل ت. ن. خ. زیان بار تلقی می گردد و ازآنجایی که تصرفات حسب نظریه کارشناسان ناچیز م. ب. این دادگاه دادنامه تجدیدنظر خواسته را در قسمت مطالبه خسارات وارده و خسارات دادرسی مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و با پذیرش دعوی خواهان بدوی و با رعایت لایحه قانونی جبران خسارت وارده به املاک مصوب 1358 خوانده را به پرداخت معادل پنجاه وپنج میلیون ریال بابت مجموع خسارات وارده و نیز ده میلیون ریال دستمزد کارشناسان و نه صد و پنجاه میلیون ریال هزینه های دادرسی د. ح. خ. محکوم می نماید این دادگاه بنا به جهات مارالذکر دادنامه تجدیدنظر خواسته را در خصوص خواسته های رفع تصرف (تعرض) و اعاده به وضع سابق مواجه با اشکالی ندانسته، آن را تأیید می نماید. این رأی قطعی است. مستشاران شعبه 1 دادگاه تجدیدنظر استان تهران حسینی ـ توکلی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی ذینفع در دعوای خسارات ناشی از تخریب در تاریخ 13 خرداد 1393، دادگاه بدوی به دعوی مربوط به رفع تعرض از ملک، اعاده به وضع سابق و جبران خسارات وارده رسیدگی کرد. دادگاه با استناد به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، به دلیل عدم احراز رابطه سببیت بین عمل طرف مقابل و خسارات ایجاد شده، حکم به بی‌حقی خواهان صادر نمود. این رای قابلیت تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران را داشت. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه به تجدیدنظرخواهی رسیدگی کرده و ب. ت. ب. تصرف خواهان در ساختمان و تخلفات طرف مقابل در ساخت و ساز، رابطه سببیت میان عمل خوانده و خسارات وارده را محرز دانست. در نتیجه، دادنامه بدوی در خصوص خسارات وارده نقض و طرف مقابل به پرداخت 55 میلیون ریال بابت خسارات، 10 میلیون ریال بابت دستمزد کارشناسان و 950 میلیون ریال هزینه‌های دادرسی محکوم گردید. همچنین، دادگاه در خصوص خواسته‌های رفع تصرف و اعاده به وضع سابق، رای بدوی را تایید نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/13 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در دعوای جبران خسارات ناشی از تخریب اموال غیرمنقول، داشتن مالکیت رسمی شرط نیست و صرف تصرف خواهان برای اقامه این دعوا کافی است. در خصوص دعوی خواهان آقای م.ن. به طرفیت خوانده آقای ع.ق. به خواسته رفع تعرض ازملک و اعاده به رفع سابق و جبران خسارات وارده؛ دادگاه باملاحظه دادخواست تقدیمی و منضمات آن، نظر به عدم احراز رابطه سببیت میان فعل خوانده با خسارات ایجادشده و عدم کفایت دلیل ارائه شده از سوی خواهان، مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره حضوری محسوب و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - عالمی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.ن. به طرفیت آقای ع.ق. نسبت به دادنامه شماره --- - 900 مورخ 26/10/90 صادره شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران از حیث صدور حکم بر بی حقی ت. ن. خ. در دعاوی رفع تعرض (تصرف) ت. ن. خ. و اعاده وضع به سابق و جبران خسارت ناشی از تخریب به انضمام خسارات دادرسی مآلا وارد و موجه است زیرا با التفات به اینکه ت. ن. خ. متصرف ساختمان پلاک ثبتی --- بخش --- تهران است و در طرح این قبیل دعاوی داشتن مالکیت رسمی شرط نیست از طرفی ت. ن. خ. که مالک پلاک ثبتی --- بخش --- است در سال 90 مبادرت به احداث ساختمان چهار طبقه نموده که حسب نظریه کارشناسان درز انقطاع را رعایت نکرده و حدود 5/6 سانتی متر در مسیر شمالی - جنوبی پیشروی داشته و مجموع تصرفات وی 20/1 سانتی مترمربع است به عبارتی نامبرده بخشی از ملک ت. ن. خ. را تصرف و خساراتی وارد کرده است که آثار آن در نمای ساختمان ت. ن. خ. مشهود و حسب نظریه کارشناس در سقف منزل نامبرده ترک هایی مشاهده گردیده است بنابراین علی رغم استدلال دادگاه بدوی، رابطه سببیت در ورود خسارت محرز و عمل ت. ن. خ. زیان بار تلقی می‌گردد و ازآنجایی که تصرفات حسب نظریه کارشناسان ناچیز م. ب. این دادگاه دادنامه تجدیدنظر خواسته را در قسمت مطالبه خسارات وارده و خسارات دادرسی مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و با پذیرش دعوی خواهان بدوی و با رعایت لایحه قانونی جبران خسارت وارده به املاک مصوب 1358 خوانده را به پرداخت معادل پنجاه وپنج میلیون ریال بابت مجموع خسارات وارده و نیز ده میلیون ریال دستمزد کارشناسان و نه صد و پنجاه میلیون ریال هزینه های دادرسی د. ح. خ. محکوم می‌نماید این دادگاه بنا به جهات مارالذکر دادنامه تجدیدنظر خواسته را در خصوص خواسته های رفع تصرف (تعرض) و اعاده به وضع سابق مواجه با اشکالی ندانسته، آن را تایید می‌نماید. این رای قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران