رأی: #تمکین (1391/06/05)

رأی: #تمکین (1391/06/05) #تمکین #ضرر_بدنی #مسکن_مستقل چکیده: صرف یک بار درگیری بین زوج و زوجه که منجر به آسیب جزئی زوجه شود، مصداق خوف از ضرر بدنی نیست و مانع از صدور حکم الزام به تمکین نمی¬شود. مستندات تاریخ رای نهایی: 1391/06/05 شماره رای نهایی: 9109970224000780 رای بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی خواهان آقای (ع. م.) فرزند (م. ر.) با وکالت آقای (ر. الف.) به طرفیت خوانده، خانم (م. الف. م.) فرزند (ع. الف.) به خواسته الزام خوانده به تمکین در انجام وظایف زندگی مشترک ب. ت. ب. اوراق و محتویات پرونده از جمله مفاد دادخواست تقدیمی تصویر مصدق سند نکاح¬نامه رسمی به شماره 6221 صادره از دفتر ازدواج شماره 171 حوزه ثبتی تهران، وجود علقه زوجیت بین طرفین به سبب عقد نکاح دائم محرز می¬باشد و زوجه عدم تمکین از شوهرش را ایراد ضرب و شتم شوهرش نسبت به وی و عدم امنیت توجیه نموده است، لیکن برای اثبات ادعایش به دادنامه شماره 46 مورخ 30/1/1391 موضوع پرونده کلاسه 91/162/1069 ، که زوج به اتهام ایراد ضرب عمدی بدنی نسبت به زوجه به پرداخت دیه محکوم گردید، با عنایت به اینکه زوجه جهت عدم تمکین خود، عذر موجه خود را اعلام داشته، لذا دادگاه دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و مستنداً به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 از قانون مدنی</a>، حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می¬گردد و به زوجه اجازه داده می¬شود تا رفع مظنه ضرر بدنی و جسمی مسکن علی¬حده¬ای اختیار نماید. رأی صادره حضوری محسوب، ظرف مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران می¬باشد. رئیس شعبه 265 دادگاه خانواده تهران رای دادگاه تجدید نظر درخصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی (ع. م.) با وکالت (ر. الف.) به طرفیت (م. الف. م.) نسبت به دادنامه 00528 مورخ 11/4/1391 در پرونده کلاسه 01263 صادره ازشعبه 265 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی ت. ن. خ. (خواهان) را به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a>، حکم به رد دعوی صادرگردیده است، وکیل ت. ن. خ. اظهار داشت یک برخورد کوچک و ناچیز، که عرفاً و عادتاً قابل اغماض است، نمی¬تواند از مصادیق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a> باشد و پس از دو سال زندگی مشترک، هیچ گونه سوء رفتاری از جانب موکل رخ نداده است و اینچنین درگیری کوچکی نمی¬تواند مناط و دلیل سوء رفتار تلقی گردد، تجدیدنظر خ. ا. د. از اعمال و رفتار زوجه و ایراد ضرب و جرح، تمامی همسایه¬ها باخبر می¬باشند و چندین پرونده در کلانتری باغ فیض مطرح بوده است، ن. ب. ا. آنچه در پرونده امر مضبوط می¬باشد، گواهی پزشکی قانونی کبودی بازوی چپ را قید نموده است که دیه به میزان سه دهم درصد صادرگردیده و اینکه دلیل دیگری مبنی بر درگیری مستمر و یا چندبار ایراد ضرب تحقق یافته باشد، در پرونده امر مشهود نمی¬باشد و اینکه آنچه مستنبط از <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده 1115 قانون مدنی</a> می¬باشد، بودن زن با شوهر و در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن می¬باشد، عرف یک بار درگیری که منتهی به کبودی در بازوی چپ شود، از مصادیق متضمن خوف ضرر بدنی تلقی نمی-گردد. علی¬هذا اعتراض تجدیدنظرخواهی وارد دانسته به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض دادنامه فوق-الذکر به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1114-a_0815110236771">ماده 1114 قانون مدنی</a>، زن باید در منزلی که شوهر تعیین می¬کند سکنی نماید و طبق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1102-a_0815110236759">ماده 1102 قانون مدنی</a>، همین که نکاح به طور صحت واقع شد، روابط زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار می¬شود و یکی از وظایف زوجه تمکین از زوج می¬باشد، لذا ضمن وارد تشخیص دادن خواسته خواهان بدوی حکم به الزام زوجه به تمکین از زوج صادر و اعلام می¬نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 40 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه /پژوهشگاه قوه قضاییه