رای تکراری

رای تکراری خ. م.: در تاریخ 26 آبان 1394، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه رسیدگی نمود. خواسته شامل الزام به پرداخت مبلغ 410.000.000 ریال به همراه هزینه‌های دادرسی و خسارت تاخیر تادیه بود. خ. ب. ا. به وکالت‌نامه رسمی و دریافت ودیعه از مستاجر، ادعا کرد که خوانده مبلغ ودیعه را به مالک جدید پرداخت کرده که این اقدام غیرموجه است. دادگاه بدوی با استناد به مواد 656 و 668 قانون مدنی و مواد 515، 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی، خوانده را به پرداخت مبلغ خواسته و هزینه‌های مرتبط محکوم کرد. در مرحله تجدیدنظر، خوانده با وکالت جدید به رای بدوی اعتراض نمود و مدعی شد که ودیعه به مالک جدید پرداخت شده است. دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 498 قانون مدنی، رای بدوی را نقض و دعوی خواهان را باطل اعلام کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که وکیل مالک پس از انعقاد قرارداد اجاره، مبلغ ودیعه را پس از انتقال رسمی ملک به مالک جدید پرداخت کند؛ مالک سابق حق نسبت به مبلغ ودیعه نداشته و دعوی مذکور محکوم به بطلان است؛ زیرا در زمان تخلیه مبلغ ودیعه باید از سوی مالک به مستاجر مسترد شود و با انتقال عین مستاجره، اجاره به حال خود باقی بوده و تعهدات متقابل مستاجر با مالک سابق به مالک جدید منتقل شده است. رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست بانو الف. ر. فرزند م. باوکالت آقایان م. ک. و م. م. به طرفیت آقای ی. الف. به خواسته الزام خوانده به پرداخت مبلغ 410/000/000 ریال به انضمام هزینه دادرسی و خسارت تاخیر تادیه و حق الوکاله وکیل با عنایت به جامع محتویات پرونده، جری تشریفات قانونی، دعوت طرفین، استماع اظهارات وکلای محترم خواهان و دفاعیات خوانده ن. ب. ا. اولا: به موجب وکالتنامه (سند رسمی وکالت) به شماره 78971 مورخ 1393/03/12 دفتر اسناد رسمی شماره... تهران، خواهان به خوانده وکالت در تنظیم سند اجاره و دریافت اجاره بها را اعطاء و خوانده نیز بر همین اساس اقدام به انعقاد قرارداد اجاره شماره 6877101 مورخ 1392/04/11 با مستاجر خانم ز. چ.ی نموده و مبلغ قرض الحسنه (ودیعه اجاره) به میزان چهارصد و سی میلیون ریال را نیز دریافت نموده است ثانیا: حسب نص صریح ماده 668 قانون مدنی، وکیل باید حساب مدت وکالت خویش را پس دهد و دفاعیات خ. م. ب. پرداخت مبلغ قرض الحسنه به مالک جدید ب. ت. ب. عدم وجود اذن از سوی مالک رسمی عین مستاجره موجه و مدلل نمیباشد بر این اساس دادگاه دعوی خواهان را قابل پذیرش دانسته و به استناد مواد 656 و 668 قانون مدنی و مواد 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ چهارصد و ده میلیون ریال بابت اصل خواسته، هزینه دادرسی به میزان 12/380/000 ریال حق الوکاله وکیل م. ت. ق. و خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست تا روز وصول و اجرای حکم بر اساس شاخص تورم اعلامی بانک مرکزی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری محسوب و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه چهاردهم دادگاه عمومی حقوقی تهران سجاد مظلومی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ی. الف. با وکالت بعدی آقای …. ع. م. به طرفیت خانم …. ر. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 93/7/29 شعبه --- دادگاه عمومی تهران که به موجب آن در مورد دعوی ت. ن. خ. مبنی بر الزام ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 410/000/000 ریال به انضمام خسارت دادرسی و تاخیر تادیه، رای به محکومیت ت. ن. خ. به شرح فوق صادر شده است. خواهان بدوی در توضیح خواسته خود بیان داشته که به موجب وکالت نامه شماره 78971 مورخ 93/3/12 دفتر اسناد رسمی شماره... تهران، به ت. ن. خ. وکالت در تنظیم سند رسمی اجاره یک باب آپارتمان را تفویض نموده که بر این اساس ت. ن. خ. طی قرارداد اجاره شماره 6877101 مورخ 92/4/11 واحد مورد نظر را به خانم ز. چ. اجاره داده و مبلغ چهارصد و ده میلیون ریال به عنوان ودیعه دریافت کرده لاکن مبلغ ودیعه را به ت. ن. خ. مسترد نکرده است. بنابراین تقاضای محکومیت وی را به پرداخت تحت عنوان حساب دوران تصدی وکالت نموده و دادگاه محترم بدوی هم با این استدلال که دفاعیات ت. ن. خ. مبنی بر اینکه مبلغ ودیعه را با انتقال رسمی ملک به مالک جدید پرداخت کرده را وارد ندانسته و د. ح. ت. ن. خ. انشاء رای نموده است د. ا. م. از دادرسی آقای م. الف. با تقدیم دادخواست ورود ثالث به طرفیت آقای ی. الف. و خانم …. ر. در تایید دفاعیات خوانده بد و. ا. د. که خریدار ملک بوده و در زمان انتقال ملک به وی مبلغ ودیعه نیز از سوی آقای ی. الف. به او پرداخت شده تا در زمان تخلیه به مستاجر مسترد کند که دادگاه در مجموع د. ا. م. از دادرسی با استماع اظهارات اصحاب دعوی و اظهارات گواهان در مجموع با این استدلال که ودیعه پرداخت شده از سوی مستاجر به مالک در قبال استفاده از منافع ملک در طول مدت اجاره بوده و علی القاعده با انقضاء عقد اجاره و در زمان تخلیه بایستی از سوی مالک به مستاجر مسترد گردد و در پرونده حاضر، خانم …. ر. مالک سابق با تفویض کلیه اختیارات به همسر خود آقای ی. الف. اجازه انتقال رسمی ملک را نیز داده و نامبرده اخیر نیز با اذن از سوی مالک اقدام به انتقال عادی ملک به مالک جدید م. الف. با شرایط تنظیمی درمتن قرارداد نموده است و پرداخت ودیعه به مستاجر نیز به عهده مالک جدید محول شده است و مودای شهادت گواهان نیز دلالت بر آن دارد که مسئولیت پرداخت ودیعه دریافت شده از سوی آقای ی. الف. حسب اذن و اجازه خانم ر. به مالک جدید واگذار شده است، لذا با توصیف فوق ضمن پذیرش تجدیدنظرخواهی و ادعای خواهان وارد ثالث مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، و مستفاد از ماده 498 قانون مدنی که دلالت بر آن دارد که با انتقال عین مستاجره، اجاره به حال خود باقی است و تعهدات متقابل مستاجر با مالک سابق به مالک جدید منتقل می‌شود، با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم به بطلان دعوی خواهان بدوی صادر و اعلام می‌شود. این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار حمیدرضا قمری - محمد کیالاشکی