رأی: #دادنامه_بدوى_و_تجدیدنظر_کیفرى (1391/7/9)
#دادنامه_بدوى_و_تجدیدنظر_کیفرى
چکیده :
فرار متهم از دست ماموران و عدم توجه به اخطار آنها از مصادیق جرم تمرد نیست، زیرا در فرار ،حمله یا مقاومت در برابر مامورین منتفی است.
تاریخ رای نهایی :1391/7/9
شماره رای نهایی :9109970270100806
رأی بدوی :
درخصوص اتهام آقای م. فرزند م. دائر بر تمرد نسبت به مأمورین در حین انجام وظیفه و تخریب عمدی موضوع کیفرخواست واصله مشتمل بر گواهی واصله و تحقیقات معموله، اعلام شکایت شکات مبنی بر اینکه متهم درحین فرار با خودرو و از تعقیب توسط نیروی انتظامی مبادرت به تخریب خودروها و موتورسیکلت مشارالیهم نموده، اقرار ضمنی م. م. ب. اینکه در حال فرار مبادرت به تخریب نموده و عدم دفاع مؤثر ایشان با این عبارت که نمیدانسته از سوی چه کسی یا کسانی مورد تعقیب قرارگرفته و به لحاظ عدم دیدکافی به واسطه پاشیده شدن اسپری به چشمانش مرتکب تخریب وسائط نقلیه گردیده و محتویات پرونده بزه انتسابی را به نظر ثابت تشخیص و مستنداً به مواد: 607 ، 677 و 47 قانون مجازات اسلامی وی را درخصوص بزه تمرد به تحمل چهار ماه حبس تعزیری و درخصوص بزه تخریب عمدی به تحمل شش ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم مینماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در مرکزاستان تهران م. ب..
رئیس شعبه 1082 دادگاه عمومی جزایی تهران
رأی تجدیدنظر :
در این پرونده 1- آقای م.
2- آقای ح. از دادنامه شماره 00997 مورخ 20/10/90 شعبه 1082 دادگاه عمومی جزایی تهران تجدیدنظرخواهی کردهاند به موجب دادنامه موصوف ت. ن. خ. ردیف اول ازحیث اتهام تمرد نسبت به مأمورین درحین انجام وظیفه به تحمل چهار ماه حبس و بابت تخریب عمدی به تحمل شش ماه حبس محکوم شده است. ت. ن. خ. ردیف اول اظهار بیگناهی و فقدان قصد و عدم انگیزه برای ارتکاب جرایم یاد شده را دارد. ت. ن. خ. ردیف دوم مطالبه خسارات وارده به خود و وسیله نقلیهاش را مینماید. دادگاه ب. ت. ب. بررسی اوراق و مستندات پرونده، تشکیل جلسه دادرسی، عنایت به ساعت وقوع (15/3 شب) و نحوه اقدام مأمورین، علم و آگاهی ت. ن. خ. ردیف اول در حرکت با دنده عقب خودرواش و برخورد آن با مأمورین نیروی انتظامی مسلم نیست و فرار بعدی وی و عدم توجه به اخطار ایست مأمورین از مصادیق تمرد، موضوع ماده 607 قانون مجازات اسلامی محسوب نمیشود زیرا در فرار، حمله یا مقاومت در برابر مأمورین منتفی است. از این رو محکومیت ت. ن. خ. ردیف اول ازحیث اتهام تمرد نسبت به مأمورین درحین انجام وظیفه موجه و شایسته تأیید نمیباشد. درخواست تجدیدنظر وی دراین بخش با بند ب ماده 240 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری انطباق دارد لذا با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در قسمت محکومیت اتهام تمرد به استناد شق 1 بند ب ماده 257 قانون مرقوم حکم به برائت ت. ن. خ. ردیف اول ازاتهام تمرد صادر و اعلام میشود. اما تجدیدنظرخواهی او در ارتباط با بزه تخریب عمدی وارد و موجه نمیباشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته وفق مقررات و براساس مستندات پرونده صادرشده و از ناحیه ت. ن. خ. علل و جهات موجهی که موجب نقض و بیاعتباری دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش را ایجاب کند مطرح نشده است تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. ردیف دوم مبنی بر عدم صدور حکم به پرداخت خسارات وارده به او با عنایت به عدم تقدیم دادخواست و تشریفات حقوقی مربوطه منطبق با شقوق مندرج در ماده 240 قانون یادشده نیست، برهمین اساس با رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواهان دادنامه تجدیدنظرخواسته در قسمت محکومیت ت. ن. خ. ردیف اول به استناد بند الف ماده 257 همان قانون و رعایت مقررات تبصره 2 ماده 22 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب و بند 5 ماده 22 قانون مجازات اسلامی به لحاظ فقدان پیشینه کیفری و جوانی وی ضمن تبدیل شش ماه مقرر در دادنامه بدوی به پرداخت مبلغ پنج میلیون ریال جزای نقدی به نفع صندوق دولت با احتساب ایام بازداشت قبلی تأیید و استوار میشود. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه/پژوهشگاه قوه قضاییه
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
