رأی
رأی: ✅رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری (۱۴۰۲/۳/۳۰)
رأی: رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری (۱ ۴ ۰ ۲/۳/۳ ۰)
رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری
چکیده:
برای اعطای مجوز تأسیس داروخانه، نیازی به داروساز بودن متقاضی نیست
تاریخ دادنامه: ۱ ۴ ۰ ۲/۳/۳ ۰
شماره دادنامه: ۱ ۴ ۰ ۲ ۳ ۱ ۳ ۹ ۰ ۰ ۰ ۰ ۷ ۹ ۱ ۱ ۶ ۷
شماره پرونده: ۰ ۱ ۰ ۶ ۱ ۷ ۸
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: سازمان بازرسی کل کشور
طرف شکایت: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان غذا و دارو
موضوع شکایت و خواسته: ابطال محدودیت ایجاد شده در جزء ۸ ماده ۱ آییننامه تأسیس، ارائه خدمات و اداره داروخانهها (مصوب ۱ ۴ ۰ ۰/۳/۸ وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی)
گردش کار
سرپرست معاونت حقوقی، نظارت همگانی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب شکایت نامه ای، ابطال محدودیت ایجـاد شده در جزء ۸ ماده ۱ آییننامه تأسیس، ارائه خدمات و اداره داروخانهها (مصوب ۱ ۴ ۰ ۰/۳/۸ وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی) را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
“بر اساس جزء ۸ ماده ۱ آییننامه تأسیس، ارائه خدمات و اداره داروخانه مقرر شده است: «مؤسس: داروسازی که صلاحیت وی برای اخذ مجوز تأسیس برابر آییننامه و ضوابط و مقررات مربوطه به تأیید کمیسیون قانونی دانشگاه رسیده و گواهی تشخیص صلاحیت حرفهای تأسیس و مجوز بهرهبرداری (پروانه تأسیس) داروخانه را دریافت کرده باشد.» این در حالی است که:
۱ ـ مطابق ماده ۱ و ۲ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی، دارویی و مواد خوراکی و آشامیدنی (مصوب ۱ ۳ ۳ ۴) مؤسس و مسئول فنی داروخانه دو مقوله کاملاً جدا از هم بوده و تعیین شرایط ویژه از جمله شرط داشتن مدرک تحصیلی داروسازی و تعمیم آن به مؤسس خلاف مقررات است زیرا اعتبارات این دو ماده چه در زمان تصویب و چه در زمان اجرا در حیطه اختیارات وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای صدور دو نوع پروانه برای مؤسس و مسئول فنی داروخانه م. ب. که با رعایت ماده ۲ ۰ قانون مزبور پس از احراز صلاحیت متقاضیان به نام دو نفر و یا هر دو پروانه به نام یک نفر صادر شود و مقید ساختن این دو نوع پروانه به نام یک نفر موجب تضییق قانون م. ب..
۲ ـ مطابق عموم و اطلاق تعریف مندرج در ماده ۱ قانون اصلاح مواد ۱ و ۲ و ۷ قانون اجرای سیاستهای کلی اصل ۴ ۴ قانون اساسی مصوب ۱ ۳ ۹ ۳ لفظ مجوز کسب و کار شامل پروانههای تأسیس داروخانه نیز میشود که داروساز بودن جزء شرایط آن محسوب نمیگردد.
بنا به مراتب محدودیت ایجاد شده در جزء ۸ ماده ۱ آییننامه تأسیس، ارائه خدمات و اداره داروخانه مبنی بر داروساز بودن مؤسس داروخانه مغایر با قوانین یاد شده و خارج از حدود اختیارات واضع تشخیص و ابطال آن در هیأت عمومی دیوان عدالت اداری (به صورت فوق العاده و خارج از نوبت) از تاریخ تصویب مورد تقاضا م. ب..”
متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است:
“آییننامه تأسیس، ارائه خدمات و اداره داروخانه ها:
فصل اول: تعاریف و اختصارات
ماده ۱ ـ اصطلاحات و عناوین اختصاری مندرج در این آییننامه در معانی زیر به کار رفته است:
…….
۱ ـ ۸: مؤسس: داروسازی که صلاحیت وی برای اخذ مجوز تأسیس برابر این آییننامه و ضوابط و مقررات مربوطه به تأیید کمیسیون قانونی دانشگاه رسیده و گواهی تشخیص صلاحیت حرفهای تأسیس و مجوز بهرهبرداری (پروانه تأسیس) داروخانه را دریافت کرده باشد.”
در پاسخ به شکایت مذکور، سرپرست دفتر بازرسی، رسیدگی به شکایات و امور حقوقی سازمان غذا و دارو به موجب لایحه شماره ۸ ۷ ۶ ۲ ۳ مورخ ۲ ۱/۹/۱ ۴ ۰ ۱ توضیح داده است:
“ذکر این نکته که در جزء ۸ ماده ۱ آییننامه مورد نظر، مؤسس داروخانه، داروسازی است که صلاحیت وی برای اخذ مجوز تأسیس برابر آییننامه و ضوابط و مقررات مربوط به تأیید کمیسیون قانونی دانشگاه رسیده و گواهی تشخیص صلاحیت حرفهای تأسیس و مجوز بهرهبرداری (پروانه تأسیس) داروخانه را دریافت کرده باشد، کاملاً منطبق با مفاد ماده ۳ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی، دارویی، مواد خوردنی و آشامیدنی مصوب ۱ ۳ ۳ ۴ و اصلاحات بعدی آن بوده و به موجب این ماده هرگونه مغایرت با شرایط مقرره و فعالیت بدون مجوز جرم انگاری شده است. بدیهی و واضح است پروانه رسمی اشتغال به امر داروسازی و یا تأسیس داروخانه نمیتواند ب. غ. از داروساز اعطاء گردد و استدلال سازمان محترم بازرسی مبنی بر این که امور فنی داروخانه توسط مسئول فنی انجام شده و لزوماً مؤسس داروخانه میتواند داروساز نباشد، به نظر فاقد وجاهت قانونی لازم میباشد، چه این که در ماده ۲ قانون مورد نظر نیز همانند ماده ۳ اشعار داشته که مسئول فنی نیز بایستی
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
