رای شماره 121 مورخ 1397/01/29 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در هیات تخصصی اداری و استخدامی، شکایتی به منظور ابطال ماده 9 دستورالعمل ساماندهی نیروی انسانی دستگاههای اجرایی به شماره 172556/206 مورخ 26/12/93 شورای عالی اداری مطرح شد. شاکی استدلال کرد که الزام به اخذ موافقت مستخدم برای انتقال به شهرستان دیگر با تبصره 4 ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری و آرای دیوان عدالت اداری مغایرت دارد و این امر محدود کننده اختیارات دستگاههای اجرایی است. در مقابل، نظریه تهیهکننده گزارش بیان کرد که ماده 9 مربوط به انتقال بعد از استخدام است و با بند «و» ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه همخوانی دارد. در نهایت، هیات تخصصی با استناد به بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، رای به رد شکایت صادر کرد و اعلام نمود که ماده 9 مورد شکایت قابل ابطال نیست. رای صادره ظرف بیست روز از تاریخ صدور قابل اعتراض است.
هیات تخصصی اداری و استخدامی
شماره پرونده:
ه- ع/ 96/610 دادنامه: 9709970906000121 تاریخ: 29/1/97
شاکی: آقای … شکایت: شورای عالی اداری
موضوع شکایت و خواسته: ابطال ماده 9 دستورالعمل ساماندهی نیروی انسانی دستگاه های اجرایی به شماره 172556/206 مورخ 26/12/93 شورای عالی اداری
متن مقرره مورد شکایت:
ماده 9 دستورالعمل فوق الاشاره مقرر داشته: « در انتقال و جا به جایی کارمندان رسمی و پیمانی، چنانچه شهرستان محل خدمت آنان تغییر یابد، موافقت مستخدم الزامی است. در صورت عدم تغییر شهرستان محل خدمت کارمند در اثر انتقال، اخذ موافقت مستخدم لازم نیست. »
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: عبارتند از:
1- الزام مقرر در ماده 9 دستورالعمل مذکور مبنی بر اخذ موافقت مستخدم برای تغییر شهرستان محل خدمت با مفاد تبصره 4 ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری که اشعار می دارد: «تعیین محل خدمت و شغل مورد تصدی کارمندان پیمانی در پیمان نامه مشخص میگردد و در مورد کارمندان رسمی به عهده ی دستگاه اجرایی ذی ربط است.» مغایر است ضمناً ماده 9 دستورالعمل مذکور مغایر آرای شماره 412 مورخ 13/11/81 و شماره 340 مورخ 14/5/92 صادره از سوی هیات عمومی دیوان عدالت اداری و رای شماره 313 مورخ 30/8/94 صادره از سوی هیات تخصصی اداری و استخدامی م. ب. چون محدود کننده اختیارات دستگاه های اجرایی برای تعیین محل خدمت کارمندان زیر مجموعه به جهت الزامات و مقتضیات اداری است از طرفی دیگر چون در بند 1 ماده 6 دستور العمل مذکور انتقال نیروهای رسمی و پیمانی دستگاه های اجرایی به سایر واحدهای همان دستگاه نیز اشاره گردیده است لذا در انتقال و جابه جایی اشاره شده در ماده 9 مورد شکایت، انتقال و جابه جایی کارمندان در همان دستگاه (در کنار انتقال به سایر دستگاه ها) نیز مد نظر بوده است.
خلاصه مدافعات طرف شکایت: رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی کشور، به موجب لایحه تقدیمی، ضمن رد اظهارات شاکی مواردی را اعلام داشته که مختصراً به شرح ذیل است: تبصره 4 ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری در فصل هفتم قانون مدیریت و سرآغاز باب استخدام ذکر گردیده است. در واقع، تعیین محل خدمت و شغل مورد تصدی کارمندان رسمی و پیمانی با شرایط مقرر در تبصره 4، مربوط به بدو استخدام و شروع به خدمت عمومی بوده و موضوعاً با ماده 9 دستورالعمل مورد شکایت که مرتبط با گذشت چندین سال از ارائه خدمت و بر اساس مصالح و مقتضیات اداری است، تمایز ماهوی دارد. بر اساس بند (و) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه، قانون گذار، حتی در مورد کارمندان رسمی یا پیمانی مازاد دستگاه های اجرایی، موافقت مستخدم را در امر انتقال و جا به جایی از شهرستان محل خدمت به سایر شهرستان ها، شرط لازم دانسته است. بدین ترتیب به طریق اولی، موافقت مستخدمین رسمی یا پیمانی در امر انتقال به سایر شهرستان ها ضروری م. ب.. مفاد دادنامه های مورد استناد شاکی، دلالت بر اصل بودن موافقت مستخدم در امر انتقال وی م. ب. و استثنای آن صرفاً در موارد اجرای قانون رسیدگی به تخلفات اداری توسط هیات های رسیدگی کننده به تخلف و احراز و اثبات تخلف است که مستخدمین به مجازات تغییر محل جغرافیایی خدمت محکوم میشوند. هم چنین تغییر محل خدمت کارکنان در فرض عدم مجازات موجب تزلزل و اخلال در استحکام بنیان خانواده که در قانون اساسی مورد تاکید قرار گرفته است میشود. از طرفی دیگر به موجب ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مقررات دولتی در صورت تجاوز یا سوء استفاده از اختیارات توسط مرجع تصویب کننده قابل ابطال است در حالی که ماده 9 دستورالعمل مذکور در حدود اختیارات و به موجب قانون تصویب شده است بنابراین رد شکایت مورد تقاضاست.
نظریه تهیه کننده گزارش: هرچند که به موجب تبصره 4 ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری تعیین محل خدمت و شغل مورد تصدی کارمندان پیمانی در پیمان نامه مشخص میشود و در مورد کارمندان رسمی به عهده دستگاه اجرایی ذی ربط م. ب.. لیکن این امر در مورد تعیین محل خدمت کسانی است که می خواهند استخدام شوند و ناظر به بدو استخدام است. در حالی که ماده 9 دستورالعمل مورد شکایت ناظر به انتقال و جابه جایی پس از استخدام و شروع به کار و تعیین محل خدمت اولیه است که در این فرض جابه جایی و انتقال محل خدمت اولیه را برخلاف اذن و موافقت مستخدم ممکن ندانسته است و این موضوع منصرف از بند ه- ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری که تغییر جغرافیایی محل خدمت را در زمره مجازات های اداری دانسته م. ب..از طرفی دیگر بند « و » ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه (قانون حاکم در زمان تصویب دستورالعمل) انتقال محل خدمت کارمندان به سایر شهرستانها را با موافقت مستخدم امکان پذیر دانسته است بنابراین بند (و) دستورالعمل مورد شکایت نه تنها مغایرتی با مقررات مذکور ندارد بلکه تکرار بند (و) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه است و مغایرتی نیز با آراء هیات عمومی که مورد استناد شاکی قرار گرفته است ندارد لذا قابل ابطال به نظر نمی رسد. تهیه کننده گزارش: پور قربانی
دفتر کمیسیون تخصصی: مقرر است مستندات ذیل مورد دستور قرار گیرد.
1- ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 74
2- ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری
3- آراء وحدت رویه مورد استناد شاکی
4- بند و ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه
رای هیات تخصصی
ماده 9 دستورالعمل ساماندهی نیروی انسانی دستگاههای اجرایی موضوع تصویبنامه شماره 172556/206 مورخ 26/12/94 شورای عالی اداری مبنی بر لزوم اخذ موافقت مستخدم در صورت تغییر محل جغرافیایی خدمت به شهرستان دیگر به اتفاق نظر اعضای حاضر در جلسه مورخ 9/12/1396 قابل ابطال نیست. چون نه تنها با تبصره 4 ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 مغایرت ندارد به لحاظ اینکه ناظر بر تعیین خدمت در ابتدای شروع به خدمت بوده و منصرف از تغییر محل بعد از شروع به خدمت میباشد، بلکه با بند « و » ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه مطابقت دارد. لذا به استناد بند « ب » ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رای به رد شکایت صادر میگردد. رای صادره ظرف بیست روز از تاریخ صدور، از سوی رئیس دیوان یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
سید کاظم موسوی- رئیس هیات تخصصی اداری واستخدامی دیوان عدالت اداری
موارد مرتبط 56
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 70 مورخ 1399/02/31 هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 12 از قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 317 مورخ 1395/05/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 724 مورخ 1398/10/21 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000993713 مورخ 1403/04/31 هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1140 مورخ 1400/04/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001065411 مورخ 1403/05/09 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 88 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390003018084 مورخ 1403/12/14 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2920 و 2921 مورخ 1400/11/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001823154 مورخ 1403/08/01 هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 433 مورخ 1396/05/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 545 تا 547 مورخ 1394/09/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001425208 مورخ 1403/06/20 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 88 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 274 مورخ 1400/02/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1914 مورخ 1399/12/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002784858 مورخ 1403/11/21 هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1333 تا 1334 مورخ 1397/05/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2049 مورخ 1398/12/12 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000386887 مورخ 1403/02/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 740 و741 مورخ 1399/06/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 12 و 92 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001190724 مورخ 1403/05/23 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 88 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000564076 مورخ 1403/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 88 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 64 مورخ 1396/04/19 هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000359742 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001496262 مورخ 1403/06/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001269484 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001264917 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002034765 مورخ 1402/08/08 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000360687 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1266042 مورخ 1402/05/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002738991 مورخ 1402/10/20 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000246950 مورخ 1403/02/04 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000310121 مورخ 1403/02/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001853235 مورخ 1402/07/19 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002412585 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002192254 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1513036 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002694958 مورخ 1402/10/17 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002411326 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001755114 مورخ 1403/07/24 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 91 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
نظریات مشورتی 5
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1099 مورخ 1399/08/27
ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/762 مورخ 1403/12/12
ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1012 مورخ 1401/10/04
ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2080 مورخ 1395/08/22
ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 است که به
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1421 مورخ 1392/07/23
ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 قرار دارد
مواد مرتبط 5
-
اعمال
از این صفحه
ماده 84 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
-
اعمال
از این صفحه
ماده 45 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری که اشعار می دارد: «تعیین محل خدمت و شغل
-
اعمال
از این صفحه
ماده 9 — قانون رسیدگی به تخلفات اداری (مصوب ۱۳۷۲/۰۹/۰۷)
ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری که تغییر جغرافیایی محل خدمت را در زم
-
اعمال
از این صفحه
ماده 45 — آییننامه اجرایی قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 1373/07/27
قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 74 2- ماده 45
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 12 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مقررات دولتی در صور
مقرراتِ مرتبط 6
-
آییننامه
هماستناد
آییننامه اجرایی قانون رسیدگی به تخلفات اداری
ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری
-
بخشنامه
هماستناد
نظر مشورتی شماره 9000/230/23258/200 مورخ 1402/04/28 کمیسیون مشورتی اداری، استخدامی و فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
بخشنامه
هماستناد
نظر مشورتی شماره 9000/230/20860/200 مورخ 1401/10/13 کمیسیون اداری، استخدامی و فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
تصویبنامه
هماستناد
اصلاح تصویبنامه موضوع اتخاذ تصمیماتی در خصوص مبنا و شاخص های تعیین مشاغل حاکمیتی
ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی کشور در خصوص ابلاغ رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره 2432 مورخ 1398/08/21 در رابطه با ابطال ردیف 5 از بند (ب) ماده 2 آییننامه اجرایی
ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به دلیل عدم نقض قوا
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی کشور مبنی بر ارسال رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه های شماره های 839- 838 مورخ 1396/09/07مبنی بر ابطال بخشنامه شماره 25 /95 /200 مورخ 139
ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به لحاظ عدم صلاحیت
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
