رای شماره 194 مورخ 1393/10/30 هیات تخصصی اراضی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
خ. م.:
موضوع این پرونده، ابطال مصوبه شماره 86105603/8610 مورخ 19 اسفند 1386 م. ب.. شاکی ادعا کرده است که این مصوبه با ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 7 شهریور 1347 و همچنین استفساریه آن مصوبه به تاریخ 16 فروردین 1379 مغایر است. شاکی همچنین استدلال میکند که این مصوبه عوارضی را به مردم، به ویژه اقشار کمدرآمد، تحمیل میکند و با موازین شرع نیز در تضاد است. در مقابل، مشتکیعنه با استناد به بند 16 ماده 71 قانون تشکیلات و وظایف انتخابات شورای اسلامی و تبصره 1 ذیل ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده، اعلام کرده است که وضع عوارض محلی در صلاحیت شورای اسلامی شهر قرار دارد و معافیتهای مندرج در ماده 26 قانون نوسازی تنها مربوط به عوارض نوسازی است و ارتباطی با سایر عوارض ندارد. در نهایت، هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری به اتفاق آراء شکایت شاکی را رد کرده و اعلام نمود که معافیتهای مذکور کماکان برقرار است و مصوبه مورد شکایت وجاهت قانونی دارد. این رای در مدت 20 روز قابل اعتراض است.
بسمه تعالی
کلاسه پرونده:
ه- ع 92/1003 دادنامه: 194 تاریخ صدور: 30/10/93
مرجع رسیدگی: هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع
موضوع خواسته: ابطال مصوبه شماره 86105603/8610 مورخ 19/12/1386
شاکی: شرکت تامین و تصفیه آب و فاضلاب تهران
طرف شکایت: شورای اسلامی شهر تهران
گردش کار:خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع: شاکی اعلام داشته ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 7/9/1347 با اصلاحات بعدی مصرح است به اینکه « مساجد و اماکن مقدسه اسلامی و معابد اقلیت های مذهبی (مسیحی - زرتشتی - کلیمی) و مدارس قدیمه طلاب علوم دینی به گواهی سازمان اوقاف از پرداخت عوارض و حق مرغوبیت و اراضی و ساختانهای متعلق به وزارتخانه و موسسات دولتی و تاسیسات سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی ایران و کتابخانه های عمومی شهر و همچنین آن قسمت از اراضی و املاک شرکتها و موسسات دولتی آب و برق و گاز و تلفن متعلق به دولت که برای فعالیتهای مربوط به آب و برق و گاز تلفن مورد استفاده م. ب. از پرداخت عوارض موضوع این قانون معاف خواهند بود » بر این اساس اولاً ن. ب. ا. از نظر قانونگذار و عرف تاسیسات آبرسانی و تجهیزات شهری از نظر خدمات رسانی شهری به مردم اعم از پیر و جوان و کودک با اهمیت تر و ارزشمند تر از خدمات رسانی شهری توسط شهرداری به مردم است ثانیاً عوارض و نوسازی و عمران شهری مصوب افزایش آب بهاء و تحمیل آن به اکثریت قریب به اتفاق مردم خصوصاً افراد کم درآمد خواهد بود و قانون استفساریه ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 16/1/1379 مجلس موید صحت این مدعاست خصوصاً آنکه تاریخ 23/1/79 به تایید شورای نگهبان نیز رسیده است بنابراین این معافیت با موازین شرع انور اسلام انطباق کامل دارد بنا به مراتب ابطال مصوبه فوق الاشعار م. ا..
خلاصه مدافعات مشتکی عنه:
1 - همانگونه که مستحضرید حسب مندرجات بند 16 ماده 71 قانون تشکیلات وظایف انتخابات شورای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب 1/3/1375 و اصلاحات بعدی آن در تصویب لوایح برقراری یا لغو عوارض شهر و همچنین تغییر نوع و میزان آن در صلاحیت شورای اسلامی شهر است.
2 - بر مبنای تبصره 1 ذیل ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 87 وضع عوارض محلی که تفکیک آنها در این قانون مشخص نشده بر عهده شورای اسلامی شهر و بخش است.
3 - بر مبنای ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده، کلیه قوانین و مقررات خاص و عام مغایر این قانون لغو گردیده است.
4 - همچنین در زمان تصویب مصوبه مورد بحث، بر مبنای مفهوم مخالف ماده 5 قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولید کنندگان کالا، ارائه کنندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب 22/10/88 معروف به قانون تجمیع عوارض و منطوق تبصره 1 آن که بهترین دلیل بر وجود این مفهوم مخالف م. ب. وضع عوارض برای عناوینی که در ماده 4 این قانون تکلیف آن روشن نگردیده بود به عهده شورای اسلامی شهر تهران قرار داده شده بود.
5 - صرفنظر از اینکه کلیه معافیت های مغایر با مقررات فوق توسط ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده لغو شده است ذیل ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 47 صراحتاً اعلام نموده معافیت مندرج در این ماده قانونی صرفاً مربوط به عوارض نوسازی و عمرانی شهری موضوع قانون اخیرالذکر است ارتباطی با سایر عوارض از جمله عوارض موضوع دادخواست حاضر ندارد.
6 - قانون استفساریه ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 16/1/79 مجلس که در متن دادخواست به آن استناد شده صرفاً مربوط به تعیین مصادیق مساجد، اماکن مقدسه و معابد اقلیت های مذهبی و مدارس علوم دینی است و هیچگونه ارتباطی با شرکت تامین آب و فاضلاب تهران و مصوبه مورد اعتراض ندارد.
7 - مصوبه مورد اعتراض که با عنوان « مجوز اخذ عوارض از فعالیت شرکتهای دولتی و شرکتهای وابسته به بنیادها و نهادهای مستقر در شهر تهران به تصویب شورای اسلامی شهر تهران رسیده و به ضمیمه نامه 86105603/8610 مورخ 19/22/86 ابلاغ شده است هیچ ارتباطی با ماده 26 قانون عوارض نوساز و عمران ندارد ب. ت. ب. مراتب فوق رد شکایت موضوع دادخواست م. ا.. امضا تهیه کننده گزارش: رنگ آمیز
موضوع در جلسه مورخ 15 / 10 / 93 هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع مطرح، نظریه هیات به شرح آتی اعلام میگردد.
اعضاء هیات به اتفاق آراء عقیده دارند:
نظر به این که در مصوبات مورد شکایت هیچ اشاره ای به پرداخت حق خدماتی وسیله مراجع مورد نظر شاکی گنجانده نشده است و کماکان معافیت مراجع مذکور بقوت باقی است لذا شکایت شاکی به شرح مکاتبات با، هیات عمومی مبنی بر ابطال مصوبات وجاهت نداشته مستند به بند ب ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان رای به رد شکایت صادر و اعلام میگردد رای صادره از تاریخ صدور وسیله 10 نفر از قضات و یا ریاست کل دیوان قابل اعتراض و رسیدگی ظرف مدت 20 روز در هیات عمومی است.
جعفری ورامینیرئیس هیات تخصصی اراضی، محیط زیست وصنایع دیوان عدالت اداری
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 2
موارد مرتبط 52
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 852 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 59 مورخ 1401/01/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1008 مورخ 1396/10/05هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 12 مورخ 1399/02/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 181 تا 184 مورخ 1398/05/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 58 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 587 مورخ 1398/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 8 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 873 مورخ 1398/11/12 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3248 مورخ 1400/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 98 مورخ 1399/03/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1019 مورخ 1398/11/28 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
عوارض فروش و ارائه خدمات مصوب شورای شهر
مواد 16 و 38 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 19 مورخ 1400/01/21 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 147 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 357 مورخ 1401/06/02 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 142 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 68 و69 مورخ 1399/02/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 275 مورخ 1391/05/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2062 مورخ 1398/12/19 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1509255 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1335 مورخ 1397/05/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 55 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1405 مورخ 1398/07/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 320 مورخ 1401/02/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002868928 مورخ 1402/11/03 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 382 مورخ 1397/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 51 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 156 مورخ 1398/02/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 14023139000243793 مورخ 1402/09/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003130921 مورخ 1402/11/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 999 مورخ 1398/11/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 754 مورخ 1399/05/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 879052 مورخ 1402/04/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1521844 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 820 مورخ 1399/06/16 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 307 مورخ 1398/06/25 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2071 مورخ 1398/12/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001894623 مورخ 1402/07/24 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
نظریات مشورتی 3
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/99/1390 — 1399/10/24
ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/1401/1163 — 1401/12/03
ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1389 مورخ 1400/12/21
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
مواد مرتبط 4
-
اعمال
از این صفحه
ماده 50 — قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
استناد
از این صفحه
ماده 26 — قانون نوسازی و عمران شهری
ماده 26 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 7 شهریور 1347 و همچنین استفساریه آ
-
استناد
از این صفحه
ماده 52 — قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
استناد
از این صفحه
ماده 26 — قانون مالیات بر ارزش افزوده
قانون مالیات بر ارزش افزوده لغو شده است ذیل ماده 26
مقرراتِ مرتبط 5
-
آییننامه
هماستناد
آیین نامه اجرایی بند(الف) ماده (39) قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 26 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی کشور در خصوص رفع ابهامات مطروحه در خصوص پذیرش اعتبار مالیاتی گاز طبیعی واحدهای تولیدی موضوع تبصره (3) بند (الف) ماده (26) قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 26 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه گمرک در خصوص فهرست کالاهای آسیب رسان به سلامت موضوع بند (پ) ماده 26 قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 26 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی کشور در خصوص حسابرسی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده موضوع ماده (3) قانون تسهیل تکالیف مودیان جهت اجرای قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مودیان بابت د
ماده 26 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی در خصوص نرخ مالیات و عوارض ارزش افزوده انواع سیگار و محصولات دخانی از تاریخ 13 دی 1400
ماده 26 قانون مالیات بر ارزش افزوده
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
