رأی
رای شماره 285 الی 288 مورخ 1401/05/10 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
رای شماره 285 الی 288 مورخ 1401/05/10 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در پرونده شکایت به شماره هع/9801533، شاکیان درخواست ابطال بند (5) ماده 10 تصویبنامه شماره 51051/ت 53805 ه- مورخ 1396/05/01 هیات وزیران را مطرح کردند. این بند ارائه گواهینامه رانندگی را برای پرداخت خسارت بدنی الزامی میداند. شاکیان با استناد به اصول شرعی و مواد 471، 473 و 487 قانون مجازات اسلامی، بیان کردند که عدم ارائه گواهینامه نباید مانع جبران خسارت شود. در پاسخ به این ادعا، معاون امور حقوقی دولت تاکید کرد که بیمه شخص ثالث به منظور حمایت از رانندگان با حسن نیت طراحی شده و رانندگی بدون گواهینامه به عنوان جرم شناخته میشود. هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی با استناد به مواد 3 و 15 قانون بیمه اجباری و همچنین رای هیات عمومی دیوان عالی کشور، به این نتیجه رسید که الزام ارائه گواهینامه مغایر با قوانین نیست و شکایت را رد کرد. این رای قابل اعتراض در مهلت بیست روزه م. ب..
شماره پرونده:
ه- ع/9801533 - 9803807- 9804105- 9901170
شماره دادنامه:288 الی 140109970906000285 تاریخ: 10/05/1401
شاکیان: آقای … و فاطمه کاسب با وکالت آقای … مهسا شرافتی پور با وکالت آقای … آقای … و آقای … شکایت: امور حقوقی دولت
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند (5) ماده 10 تصویب نامه شماره 51051/ت 53805 ه- مورخ 01/05/1396 هیات وزیران
شاکی د. ب. ط. امور حقوقی دولت به خواسته ابطال بند (5) ماده 10 تصویب نامه شماره 51051/ت 53805 ه- مورخ 01/05/1396 هیات وزیران به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر م. ب.:
ماده 10 - برای پرداخت خسارت بدنی ارائه اصل یا تصویر برابر با اصل مدارک زیر لازم است:
پ - گواهینامه رانندگی راننده مسبب حادثه یا هر گونه مدرک دال بر داشتن گواهینامه رانندگی متناسب با وسیله نقلیه مربوط
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
در شرع مقدس ما خون مسلمان و حتی در مواردی خون غیر مسلمان هم محترم شمرده شده است و در صورت مفقود بودن مسئول کیفری، از بیت المال پرداخت می شود و در جای دیگر شرع مقدس ما می گوید که هیچ ضرری نباید جبران نشده باقی بماند (قاعده لاضرر) مواد 471 و 473 و تبصره آن و مواد 474، 475 و 484 خصوصاً ماده 487 قانون مجازات اسلامی
در هیچ کجای قانون بیمه و حتی در آییننامه مورد شکایت از لزوم ارائه گواهینامه صحبت نشده است.
شارع مقدس در موارد زیر خون مسلمان را هدر دانسته که استثای بر اصل است به شرح زیر:
الف - خودکشی،
ب - حکم حاکم شرع در موارد اعدام، قصاص
ج - خون مهاجم (دفاع مشروع)،
د - موضوع ماده 630 قانون مجازات اسلامی
نداشتن گواهینامه در هیچ یک از این شقوق فوق نمی گنجد.
در پاسخ به شکایت مذکور، معاون امور حقوقی دولت به موجب لایحه شماره 131868/39924 مورخ 14/10/1398 به طور خلاصه توضیح داده است که:
بیمه شخص ثالث براساس ماده 3 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه برای جبران خسارت بدنی راننده با حسن نیت و متعارف در نظر گرفته شده است. یکی از شرایط منطقی برخورداری از چنین امتیازی برای راننده مسبب حادثه، داشتن گواهینامه رانندگی است. این بیمه به منظور حمایت از کسانی است که به صورت مجاز اقدام به رانندگی کردهاند اما در اثر بی احتیاطی سبب حادثه شده اند.
یکی از اصول بنیادین و اساسی حاکم بر قراردادهای بیمه، مشروع و قانونی بودن فعالیت موضوع بیمه است. براین اساس، هیچ شخصی نمی تواند آثار و نتایج زیانبار یک فعالیت غیرقانونی را بیمه نماید و شرکت های بیمه مجاز به انعقاد چنین قراردادی نیستند. رانندگی بدون گواهینامه از جمله اقداماتی غیرمجازی است که در ماده 723 قانون مجازات اسلامی جرم انگاری شده است.
براساس بند 5 ماده 15 قانون بیمه اجباری، خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مقرر شده است در صورتی که راننده مسبب وسیله نقلیه فاقد گواهینامه باشد یا گواهینامه او مناسب با نوع وسیله نقلیه نباشد، بیمه گر مکلف است بدون هیچ شرط و اخذ تضمین، خسارات زیان دیده را پرداخت و پس از آن به شخصی که موجب خسارت شده، مراجعه نماید.
در خصوص ادعای مغایرت مصوبه با شرع، قائم مقام دبیر شورای نگهبان به موجب نامه شماره 31084/102 - 09/03/1401 اعلام کرده است که:
مصوبه مورد شکایت خلاف شرع نیست، مگر اینکه برخلاف قرارداد معتبر سابق باشد.
پرونده شماره ه- ع/9801533 مبنی بر «ابطال بند 5 ماده 10 آییننامه اجرایی ماده (3) قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقیله (بیمه حوادث راننده مسبب حادثه) موضوع تصویب نامه شماره 51051/ت 53805 ه- مورخ 01/05/1396 هیات وزیران» در جلسه مورخ 02/05/1401 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی مورد رسیدگی قرار گرفت و اکثریت اعضاء (16 نفر از 17 نفر) به شرح ذیل اقدام به صدور رای نمودند:
رای هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی:
اولاً، براساس ماده (3) قانون بیمه اجباری خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 20/02/1395 مقرر شده است: «...آییننامه اجرایی و حق بیمه مربوط به این بیمهنامه به پیشنهاد بیمه مرکزی پس از تصویب شورای عالی بیمه به تصویب هیات وزیران می رسد.»
ثانیاً، مطابق ماده (723) قانون مجازات اسلامی مصوب 1375: «هرکس بدون گواهینامه رسمی اقدام به رانندگی و یا تصدی وسایل موتوری که مستلزم داشتن گواهینامه مخصوص است، بنماید و همچنین هرکس به موجب حکم دادگاه از رانندگی وسایل نقلیه موتوری ممنوع باشد به رانندگی وسائل مزبور مبادرت ورزد برای بار اول به حبستعزیری تا دو ماه یا جزای نقدی تا یک میلیون ریال و یا هر دو مجازات و در صورت ارتکاب مجدد به دو ماه تا شش ماه حبس محکوم خواهد شد.» رانندگی بدون داشتن گواهینامه جرم انگاری شده است.
ثالثاً، وفق ماده (15) قانون بیمه اجباری خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 20/02/1395 و تبصره های آن: «در موارد زیر بیمه گر مکلف است بدون هیچ شرط و اخذ تضمین، خسارت زیان دیده را پرداخت کند و پس از آن می تواند به قائم مقامی زیان دیده از طریق مراجع قانونی برای بازیافت تمام یا بخشی از وجوه پرداخت شده به شخصی که موجب خسارت شده است مراجعه کند:
الف - اثبات عمد مسبب در ایجاد حادثه نزد مراجع قضایی ب - رانندگی در حالت مستی یا استعمال مواد مخدر یا روانگردان موثر در وقوع حادثه که به تایید نیروی انتظامی یا پزشکی قانونی یا دادگاه رسیده باشد.
پ - در صورتی که راننده مسبب، فاقد گواهینامه رانندگی باشد یا گواهینامه او متناسب با نوع وسیله نقلیه نباشد.
ت - در صورتی که راننده مسبب، وسیله نقلیه را سرقت کرده یا از مسروقه بودن آن، آگاه باشد.
تبصره1- در صورت وجود اختلاف میان بیمه گر و مسبب حادثه، اثبات موارد فوق در مراجع قضایی صالح صورت خواهد گرفت.
تبصره2- در مواردی که طبق این قانون بیمه گر حق رجوع به مسبب حادثه ی. ق. م. قانونی وی را دارد، اسناد پرداخت خسارت از سوی بیمه گر در حکم اسناد لازم الاجراء است و از طریق دوایر اجرای سازمان ثبت اسناد و املاک کشور قابل مطالبه و وصول م. ب..»
رابعاً، مفاد رای شماره 806 مورخ 14/11/1399 هیات عمومی دیوان عالی کشور که امکان مراجعه بیمه گر برای بازیافت تمام یا قسمتی از وجوه پرداخت شده به شخص موجب ورود خسارت در فروض چهارگانه از جمله فقدان گواهینامه یا عدم تناسب گواهینامه با وسیله نقلیه دخیل در حادثه (مفاد ماده 15 قانون بیمه اجباری) را ممکن دانسته است، نیز گویای عدم مغایرت مصوبه مذکور با قوانین جاری کشور می باشد.
خامساً، براساس مفاد ماده 14 و مفهوم مخالف ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه، پرداخت خسارت به طور مطلق مختص اشخاص ثالث زیان دیده می باشد.
بنا به مراتب فوق بند 5 ماده 10 تصویبنامه شماره 51051/ت 53805 ه- مورخ 01/05/1396 هیات وزیران که وجود گواهینامه رانندگی متناسب با وسیله نقلیه را برای پرداخت خسارت راننده مسبب حادثه الزامی دانسته است، مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات مقام وضع کننده نبوده و رای به رد شکایت صادر می گردد.
این رای به استناد بند ب ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رئیس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
محمد جواد انصاری
رئیس هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی
دیوان عدالت اداری
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 2
موارد مرتبط 62
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000359742 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001496262 مورخ 1403/06/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001269484 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001264917 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002034765 مورخ 1402/08/08 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000360687 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1266042 مورخ 1402/05/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002738991 مورخ 1402/10/20 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000246950 مورخ 1403/02/04 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000310121 مورخ 1403/02/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001853235 مورخ 1402/07/19 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002412585 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002192254 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1513036 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002694958 مورخ 1402/10/17 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002411326 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001755114 مورخ 1403/07/24 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 91 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000358707 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000298766 مورخ 1403/02/09 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2137 مورخ 1400/07/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 80 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1518637 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000725176 مورخ 1403/03/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002296563 مورخ 1402/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002413341 مورخ 1403/10/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003367866 مورخ 1402/12/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003150675 مورخ 1402/12/01 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1294087مورخ 1402/05/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001948804 مورخ 1403/08/15 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000175175 مورخ 1403/01/28 هیات تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001867027 مورخ 1402/07/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002743965 مورخ 1403/11/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002322046 مورخ 1402/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002191534 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000711159 مورخ 1403/03/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003082994 مورخ 1402/11/25 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1511809 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001558777 مورخ 1403/07/03 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
نظریات مشورتی 9
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
پرداخت دیه صدمات راننده مسبب حادثه (فاقد گواهینامه)
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1145 مورخ 1402/07/22
مواد 15 و 25 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/488 مورخ 1403/07/04
مواد 15 و 21 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1675 مورخ 1398/12/13
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/34 مورخ 1403/08/13
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1971 مورخ 1397/12/19
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/175 مورخ 1403/07/02
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/198 مورخ 1400/04/12
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/14 مورخ 1399/03/17
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 بیان می ک
نشستهای قضایی 2
-
نشست قضایی
هماستناد
مطالبه خسارت مازاد بر دیه در قانون بیمه اجباری
مواد 15 و 17 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
نشست قضایی
هماستناد
بررسی امکان پرداخت دیه از بیت المال در صورت متواری شدن ضارب در جنایت عمدی
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
مواد مرتبط 10
-
استناد
از این صفحه
ماده 3 — قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه
ماده 3 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در
-
استناد
از این صفحه
ماده 15 — قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در
-
استناد
از این صفحه
ماده ۳ — قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
ماده 3 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
استناد
از این صفحه
ماده ۱۵ — قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث
-
اعمال
از این صفحه
ماده 471 — قانون مجازات اسلامی
مواد 471، 473 و 487 قانون مجازات اسلامی
-
اعمال
از این صفحه
ماده 487 — قانون مجازات اسلامی
ماده 487 قانون مجازات اسلامی در هیچ کجای قانون بیمه و حتی در آیین نامه مور
-
اعمال
از این صفحه
ماده 630 — قانون مجازات اسلامی
ماده 630 قانون مجازات اسلامی نداشتن گواهینامه در هیچ یک از این شقوق فوق نم
-
در اجرای
از این صفحه
ماده 10 — آییننامه اجرایی ماده 3 قانون حمایت از حقوق معلولان
ماده 10 آیین نامه اجرایی ماده (3
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 84 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 723 — قانون مجازات اسلامی
ماده 723 قانون مجازات اسلامی جرم انگاری شده است
مقرراتِ مرتبط 1
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی در خصوص ابلاغ رای شماره 86 هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع ابطال بند 2 مصوبه 30562/ت49128ه- مورخ 15 اردیبهشت 1392 هیات وزیران در مورد پروژه های مسکن
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 و ضمن
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
