رأی
رأی شماره 29 هیئت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مرجع صالح در رسیدگی به اعتراضات مربوط به اجرای ماده (56) قانون حفاظت از جنگلها و مراتع با اصلاحات و الحاقات بعدی
موضوع: رأي وحدت رويه درخصوص مرجع صالح در رسيدگي به اعتراضات
مربوط به اجراي ماده (56) قانون حفاظت از جنگلها و مراتع
تاريخ: 14/4/ 1376شماره دادنامه: 29كلاسه پرونده: 76/3
مرجع رسيدگي: هيأت عمومي ديوان عدالت اداري
شاكي: آقاي علي سروديان
موضوع شكايت و خواسته : اعلام تعارض آراي صادره از شعب 13 و 14 ديوان عدالتاداري
مقدمه: الف ـ شعبه چهاردهم در رسيدگي به پرونده كلاسه 65/1053 موضوع شكايت آقايان مظفر عرفاني و علي سروديان به طرفيت اداره سرجنگلداري شهرستان مياندوآب به خواسته ابطال و الغاي رأي كميسيون ماده (56) قانون حفاظت مورخ 29/2/1365 به شرح دادنامه شماره 771مورخ 19/8/1367 مستنداً به تبصره (2) ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي اختلافي موضوع اجراي ماده (56) قانون جنگلها و مراتع پرونده را از موجودي كسر و به اداره كل منابع طبيعي و كشاورزي استان آذربايجان غربي ارجاع تا به هيأت متشكله در شهرستان مياندوآب موضوع ماده واحده فوقالذكر اخيرالتصويب ارسال دارند.
بـ شعبه چهاردهم در رسيدگي به پرونده كلاسه 70/1334 موضوع شكايت آقايان مظفر عرفاني و علي سروديان به طرفيت سرجنگلداري شهرستان مياندوآب به خواسته ابطال رأي هيأت رسيدگي موضوع ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي اختلافي موضوع اجراي ماده (56) قانون حفاظت از جنگلها و مراتع به شرح دادنامه شماره 86 مورخ 14/2/1371 چنين رأي صادر نموده است, ب. ت. ب. تبصرههاي 2 و 5 ذيل ماده واحده قانون مراتع و ب. ت. ب. رأي وحدترويه اكثريت هيأت عمومي ديوان عدالت اداري داير براينكه رأي صادره از ناحيه قاضي هيأت مذكور قابل شكايت در ديوان نميباشد و نظر به اينكه شكايت شكات نسبت به رأي مورخ 29/2/ 1365كميسيون بود و ب. ت. ب. مواد (22 و 29) قانون و آيين دادرسي ديوان عدالت اداري و ب. ت. ب. مواد (21 و 24) قانون و آيين دادرسي ديوان و ب. ت. ب. ماده (11) قانون ديوان عدالت اداري و موارد صلاحيت و حدود اختيارات ديوان, تصميم هيأت رسيدگي به موضوع ماده واحده مورخ 20/11/1370 كه با شركت پنج نفر اتخاذ گرديده داير براينكه رسيدگي به اعتراض خواهان دراين خصوص به لحاظ وقوع ملك مورد ادعاي وي در داخل محدوده شهر مياندوآب از صلاحيت هيأت رسيدگي خارج... ب. ت. ب. بقاي صلاحيت ديوان عدالت اداري دراين مورد هيأت با نفي صلاحيت از خود در موضوع معنونه (به لحاظ وقوع ملك در محدوده شهر مياندوآب) قرار عدم صلاحيت خ. ر. ب. صلاحيت شعبه چهاردهم ديوان عدالت اداري صادر و اعلام ميدارد... بديهي است به لحاظ حدوث اختلاف دستور ارسال پرونده را جهت رفع اختلاف به مرجع حل اختلاف صادر خواهند فرمود, موافق با مقررات قانون و آيين دادرسي ديوان عدالت اداري و ماده واحده فوقالاشعار و قانون آيين دادرسي مدني در باب اختلاف در صلاحيت نبوده و مقرر است دفتر پرونده از موجودي اين شعبه كسر و پيرو سابقه به مرجع مذكور اعاده تا وفق مقررات اقدام نمايند.
جـ شعبه سيزدهم در رسيدگي به پرونده كلاسه 72/1054 موضوع شكايت آقاي جمشيد جوان به طرفيت اداره جنگلباني مياندوآب به خواسته ابطال رأي كميسيون موضوع ماده (56) قانون حفاظت به شرح دادنامه شماره 348 مورخ 29/6/1373 چنين رأي صادر نموده است, اولاً ب. ت. ب. متراژ زمين ثانياً طبق گزارشات واصله ضميمه پرونده امر زمين موضوع شكايت مشجر و داخل محدوده شهري اعلامشده است. ثالثاً به دليل آنكه زمين داخل در محدوده شهري ميباشد از شمول مقررات ماده (56) قانون جنگلها و مراتع مستثني ميباشد. رابعاً ب. ت. ب. مفاد رأي كميسيون ماده (56) كه به صورت اقليت و اكثريت اصدار يافته كه استدلال اقليت مبني براينكه كميسيون ماده (56) حق دخالت در اراضي داخل در محدوده شهري ندارد,مقرون به واقعيت است لذا ب. ت. ب. دلايل اربعه و به دليل آنكه ملك داخل در محدوده شهري مياندوآب و مشجر ميباشد حكم به ورود شكايت صادر و اعلام ميگردد.
هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ فوق به رياست حجتالاسلام و المسلمين اسماعيل فردوسيپور و با حضور رؤساي شعب ديوان تشكيل و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره با اكثريت آرا به شرح آتي مبادرت به صدور رأي مينمايد.
رأي هيأت عمومي
به حكم صريح تبصره (2) ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي اختلافي موضوع اجراي ماده (56) قانون جنگلها و مراتع, ديوان عدالت اداري مكلف است كليه پروندههاي موجود در مورد ماده (56) قانون جنگلها و مراتع كشور و اصلاحيههاي بعدي آن را كه مختومه نشده است فارغ از محل وقوع آنها اعم از داخل يا خارج از محدوده شهرها را جهت رسيدگي به كميسيون موضوع قانون فوقالذكر ارسال دارند و مطابق تبصره (5) ماده واحده قانون مذكور كليه مقررات مغاير از جمله مقررات مربوط به صلاحيت ديوان عدالت اداري در باب رسيدگي به اين قبيل اعتراضات نسخ شده و تنها مرجع صالح براي رسيدگي به مطلق اعتراضات به اجراي ماده (56) قانون جنگلها و مراتع هيأت مزبور شناخته شده است. بنا به جهات فوقالذكر دادنامه شماره 771 مورخ 19/8/1367 شعبه چهاردهم ديوان مطابق با مقررات تشخيص داده ميشود. اين رأي وفق ماده (20) قانون ديوان عدالت اداري براي شعب ديوان و ساير مراجع مربوط در موارد مشابه لازمالاتباع است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
