رای شماره 53 مورخ 1386/02/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در پرونده به شماره 556/83، شاکی درخواست ابطال شق یک بند (الف) بخشنامه شماره 22/710 مورخ 1383/03/16 وزارت آموزش و پرورش را دارد. این بخشنامه فوقالعاده ویژه معلمان را منوط به اشتغال تماموقت به تدریس اعلام کرده است. شاکی استدلال میکند که این بند با مواد 26 و 27 آییننامه مرخصیها و ماده 3 قانون ترویج تغذیه با شیر مادر مغایرت دارد و وضعیت او را بهعنوان شاغل به کار محسوب میکند. در مقابل، مدیرکل امور اداری وزارت آموزش و پرورش با استناد به مصوبه شماره 2552/ت29933 ه مورخ 1383/01/26 هیات وزیران و بند یک طرح مسیر ارتقاء شغلی معلمان، اعلام کرده که شرط اشتغال تماموقت برای دریافت فوقالعاده ویژه ضروری است و شاکی در زمان اجرای طرح، اشتغال به تدریس نداشته است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1386/02/02 با اکثریت آراء به این نتیجه رسید که بند مذکور مغایرتی با قانون ندارد و در حدود اختیارات قانونی صادر شده است، بنابراین درخواست شاکی را رد کرد.
کلاسه پرونده: 556/83
شاکی:خانم …:ابطال شق یک بند (الف) بخشنامه شماره 22/710 مورخ 16/3/1383 وزارت آموزش و پرورش
تاریخ رای:یکشنبه 2 اردیبهشت 1386
شماره دادنامه: 53
مقدمه: شاکی ب. ش. د. و لایحه تکمیلی آن اعلام داشته است، در تاریخ 1382/07/05 از مرخصی معذوریت موضوع ماده 26 آییننامه مرخصیها استفاده نمودم و پس از آن مبتلا به بیماری صعب العلاج که به تایید کمیسیون پزشکی رسیده گردیدم. شق یک بند (الف) بخشنامه شماره 22/710 مورخ 1383/03/16 فوقالعاده ویژه معلمان را شامل معلمانی که به طور تمام وقت به تدریس اشتغال دارند اعلام نموده که به نظر میرسد مغایر با مواد 26 و 27 آییننامه مرخصیها و ماده 3 قانون ترویج تعذیه با شیر مادر است. چرا که این مواد تصریح به تعلق کلیه حقوق و مزایا داشته و در حکم اشتغال به کار است و استدلال مدیرکل امور اداری در خصوص مرخصی معذوریت غیر موجه م. ب. و با استناد به مواد فوقالذکر وضعیت اینجانب در حکم شاغل به کار محسوب و قانونگذار این افراد را مستحق دریافت حقوق و مزایا دانسته است. بنا به مراتب تقاضای ابطال شق یک بند (الف) بخشنامه شماره 22/710 مورخ 1383/03/16 را دارد. مدیرکل امور اداری وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 21/6543/710 مورخ 1384/02/03 اعلام داشتهاند، طبق تصریح مصوبه شماره 2552/ت29933ه مورخ 1383/01/26 هیات وزیران و بند یک طرح مسیر ارتقاء شغلی معلمان موضوع بخشنامه شماره 38611/1800 مورخ 1383/03/10 سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور یکی از شرایط شمول طرح به معلمان، اشتغال به تدریس تمام وقت آنان م. ب.. از طرفی مواد 26 و 27 آییننامه مرخصیها ناظر بر فعل مستخدمینی است که بدواً و در زمان اشتغال از فوقالعادههای مربوطه طبق مقررات برخوردار شده و برای آنان حقی ایجاد شده باشد و سپس به لحاظ بیماری و استفاده از مرخصی استعلاجی قطع شده باشد. در صورتی که شاکی در زمان ابلاغ طرح و اجرای آن (سال 1383) عملاً اشتغال به کار و تدریس تمام وقت نداشتهاند. ضمن آنکه فوقالعاده ویژه جزء فوقالعادههای غیر مستمر تلقی میگردد که براساس ضوابط و مقررات قابل پرداخت است و استمرار پرداخت آن نیز مستلزم حفظ کیفیت ارائه خدمات و کارآئی کارکنان مشمول مطابق ضوابط مربوط م. ب.. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
ن. ب. ا. حسب ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 تصویب ضوابط مربوط به برقراری و پرداخت فوقالعاده موضوع ماده مذکور به عهده هیات وزیران محول شده و به موجب مصوبه شماره 2552/ت29933 ه مورخ 1383/01/24 هیات دولت پرداخت فوقالعاده مذکور مقید و مشروط به تدریس معلمان به طور تمام وقت و تحقق و اجتماع شرایط مربوط گردیده است و اینکه فوقالعاده فوقالذکر از نوع مزایای مستمر محسوب نمیشود، بنابراین بند یک شق (الف) بخشنامه شماره 22/710 مورخ 1383/03/16 وزارت آموزش و پرورش که اشتغال تمام وقت به تدریس را شرط تعلق فوقالعاده ویژه اعلام داشته است مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود اختیارات قانونی مربوط نمیباشد.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 37
آرای مرتبط 36
-
رأی
هماستناد
رای شماره 472 مورخ 1389/10/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 662 مورخ 1401/09/15 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
مواد 6 و 7 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
حق مکتسبه شرایط ارتقا در قانون نظام هماهنگ پرداخت
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2675 مورخ 1401/10/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 300 مورخ 1386/05/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
شرط استحقاق فوق العاده جذب کارشناسان بهداشت کار
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 778 و 779 مورخ 1385/11/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 360 مورخ 1382/09/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 131 مورخ 1386/02/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1 مورخ 1389/01/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 5 و 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 154 مورخ 1392/02/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 6 و 12 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 19 الی 28 مورخ 1394/01/15 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 393 مورخ 1381/11/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 5 و 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 21 مورخ 1386/01/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رد شکایت کارمند دانشگاه علوم پزشکی برای دریافت فوقالعاده به دلیل عدم رعایت شرایط قانونی و نداشتن کارت بازرسی ویژه
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1275 مورخ 1399/09/25 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 516 مورخ 1387/08/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 41-42 مورخ 1394/01/24 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
مواد 6 و 8 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 781 و 782 مورخ 1385/11/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 786 مورخ 1385/11/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 101 مورخ 1392/02/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 455 تا 462 مورخ 1385/06/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 و 8 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 239 مورخ 1380/07/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماده 170 در خصو
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 825 و 826 مورخ 1386/08/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 متضمن
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1507 تا1551 مورخ 1386/12/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 متضمن
-
رأی
هماستناد
رای شماره 105 مورخ 1392/02/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت که مقرر می دارد: « ماده 6
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 323 مورخ 1387/05/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت در تاریخ 1383/01/19 به تصوی
-
رأی
هماستناد
رای شماره 376 تا 399 مورخ 1385/06/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370
-
رأی
هماستناد
رای شماره 109 مورخ 1382/03/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 856 مورخ 1387/12/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و سایر مواد قانونی
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 264 تا 287 مورخ 1392/04/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به منظور جذب و نگهداری نیرو
-
رأی
هماستناد
رای شماره 556 مورخ 1384/10/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مقرر شده است «به دولت اجازه
-
رأی
هماستناد
رای شماره 52 مورخ 1380/02/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به مشمولین مربوط با رعایت م
-
رأی
هماستناد
رای شماره 493 مورخ 1401/07/30 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به دولت اجازه داده شده بود
-
رأی
هماستناد
رای شماره 499 مورخ 1386/07/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت در باب جواز تعیین فوق العاد
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 609 مورخ 1385/08/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 6 و 8 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به شرح دادنامه شماره 2607 م
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 6 — قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 تصویب
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
