رای شماره 719 مورخ 1399/04/28 هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در پروندهای که به هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری ارجاع شده است، شاکی درخواست ابطال دستورالعمل اخذ مجوز فروش الکترونیکی بلیط (شیوهنامه 2340) از سازمان هواپیمایی کشوری را دارد. شاکی ادعا میکند که این دستورالعمل با ماده 1 آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفاتر خدمات مسافرتی مصوب 1380 و همچنین دستورالعمل اعطای نماد اعتماد الکترونیکی مصوب 1396 مغایر است. او معتقد است که با دریافت مجوز بند (الف) از سازمان هواپیمایی و نماد اعتماد الکترونیکی از وزارت صنعت، دیگر نیازی به مجوز فروش بلیط الکترونیکی نیست. در مقابل، سازمان هواپیمایی کشوری با استناد به ماده 5 قانون هواپیمایی کشوری مصوب 1328 و دلایل دیگر، اعلام کرده است که این دستورالعمل برای ساماندهی و نظارت بر فروش بلیط الکترونیکی و جلوگیری از تخلفات ضروری است. هیات تخصصی دیوان عدالت اداری پس از بررسی، با استناد به بند «الف» ماده 1 و ماده 2 آییننامه مذکور، رای به رد شکایت صادر کرده و تاکید نموده که دستورالعمل مورد نظر مغایرتی با قوانین ندارد. این رای ظرف 20 روز قابل اعتراض است.
هیات تخصصی صنایع و بازرگانی
شماره دادنامه: 9909970906010719 تاریخ دادنامه: 28/4/99 شماره پرونده:
ه- ع / 9804429
شاکی: آقای … نصراله
موضوع شکایت و خواسته: ابطال دستورالعمل اخذ مجوز فروش الکترونیکی بلیط (شیوه نامه 2340)
گردش کار: آقای … نصراله به موجب دادخواستی اعلام کرده است که:
ریاست محترم دیوان عدالت اداری
با سلام و عرض ادب
احتراماً به استحضار می رساند سازمان هواپیمایی کشوری با صدور دستورالعملی دفاتری که دارای (مجوز بند (الف) فروش بلیط) میباشند و می خواهند خدمات فروش بلیط را در فضای مجازی به مشتریان خود ارائه نمایند ملزم نموده نسبت به اخذ مجوز فروش بلیط الکترونیکی از آن سازمان اقدام نمایند. این در صورتی م. ب. که مطابق با آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی مصوب هیات محترم وزیران مورخ 27/3/1380 دفاتر خدمات مسافرت هوایی، جهانگردی و زیارتی به 3 دسته تقسیم شده اند (مجوز بند (الف) صادره از سازمان هواپیمایی کشوری، مجوز بند (ب) صادره از سازمان میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی و مجوز بند (پ) صادره از سازمان حج و زیارت) که با اخذ هر کدام یک از مجوزها از سازمان مربوطه می توان نسبت به ارائه خدمات در آن زمینه اقدام نمود و بر اساس دستورالعمل اعطای نماد اعتماد الکترونیکی و نظارت بر فعالیت کسب و کارهای اینترنتی مصوب 22/05/1392 وزارت صنعت، معدن و تجارت مرجع صدور نماد اعتماد الکترونیکی (e نماد) وزارت صنعت، معدن و تجارت م. ب. لذا با اخذ مجوز بند (الف) از سازمان هواپیمایی کشوری و دریافت نماد اعتماد الکترونیکی از وزارت صنعت، معدن و تجارت دیگر نیاز به اخذ مجوز فروش بلیط الکترونیکی از سازمان هواپیمایی کشوری نمیباشد و دستورالعمل مذکور مغایر با ماده 1 آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی و دستورالعمل اعطای نماد اعتماد الکترونیکی و نظارت بر فعالیت کسب و کارهای اینترنتی مصوب 22/05/1392 م. ب..
لذا با عنایت به موارد مطروحه عنوان شده تقاضای ابطال دستورالعمل مذکور مورد تقاضاست خواهشمند است دستور مقتضی را صادر فرمائید.
متن شیوه نامه 2340 دستورالعمل هواپیمایی کشوری به قرار زیر است:
5- ضمانت اجرا
5-1- دفاتر خدمات مسافرتی:
دفاتر خدمات مسافرت هوایی دارای مجوز بند (الف) چنانچه قصد فروش بلیت هوایی از طریق سامانه الکترونیکی را داشته باشند، مکلف هستند مجوز لازم را از این سازمان دریافت نمایند و در صورت فعالیت در سامانه الکترونیکی بدون اخذ مجوز، علاوه بر اعمال مجازاتهای مقرر در آییننامه نحوه نظارت بر دفاتر خدمات مسافرت هوایی مصوب 27/3/1380 هیات وزیران، نسبت به مسدود نمودن سایتهای غیر مجاز و نیز اعمال مجازاتهای مقرر در باب چهارم قانون تجارت الکترونیک از طریق محاکم قضایی و پلیس فتا اقدام خواهد شد.
5-2- سایتهای اینترنتی:
کلیه سایتهایی که اقدام به فروش بلیت هوایی می نمایند برابر این دستورالعمل موظف هستند از سازمان هواپیمایی کشوری مجوزهای لازم را دریافت نمایند، در غیر این صورت نسبت به مسدود نمودن سایتهای مذکور و نیز اعمال مجازاتهای مقرر در باب چهارم قانون تجارت الکترونیک از طریق محاکم قضایی و پلیس فتا اقدام خواهد شد.
5-3- شرکتهای هواپیمایی:
کلیه شرکتهای هواپیمایی چنانچه تکالیف مقرر در این دستورالعمل از بابت اعطای نمایندگی فروش الکترونیکی را رعایت ننمایند، علاوه بر دارا بودن مسئولیت مدنی و جبران خسارات وارده به اشخاص (اعم از حقیقی و حقوقی) از بابت مجازاتهای مقرر در باب چهارم قانون تجارت الکترونیک و دیگر قوانین و مقررات کشور راساً مسئول بوده و در مقابل مراجع قانونی و قضایی پاسخگو میباشند و هیچگونه مسئولیتی متوجه سازمان نمیباشد.
در پاسخ به شکایت مذکور، دفتر حقوقی و امور بین الملل سازمان هواپیمایی کشوری به موجب لایحه شماره 5068 - 13/2/1399 توضیح داده است که:
1- برابر مفاد ماده 5 قانون هواپیمایی کشوری مصوب 1328 از جمله بند (ب) آن، سازمان هواپیمایی کشوری به عنوان نماینده انحصاری دولت، وظیفه و مسئولیت اعمال حاکمیت و نظارت عالیه بر کلیه امور صنعت هوانوردی کشوری از جمله «جلوگیری از رقابتهای مضره بین متصدیان حمل و نقل هوایی و حفظ مصالح عمومی» را بر عهده دارد. در همین راستا، متعاقب وقوع تخلفات عدیده و کلاهبرداری های صورت گرفته توسط برخی سایتهای فروش بلیط هوایی الکترونیکی و ازدیاد حجم کثیر دادخواست ها و شکایات در محاکم عمومی و دادسرا ها، سرانجام موضوع توسط معاونت محترم قضایی دادستان کل کشور به این سازمان اعلام شد و متعاقب آن برابر مکاتبات متبادله و برگزاری جلسات عدیده با مقامات عالیه قوه قضاییه در امور فعالیت مجازی و الکترونیکی، پیگیری امور در دستور کار این سازمان قرار گرفت و لذا پیرو جلسات متعدد میان مسئولین این سازمان و مقامات عالی قوه قضائیه، نهایتاً جناب آقای … محترم دادستان کل کشور در امور فضای مجازی طی نامه شماره 140/1398/23886/9000 مورخ 16/6/98 اعلام داشت لازم این سازمان دستورالعمل ذیربط با اخذ مجوز الکترونیکی توسط دفاتر خدمات مسافرت هوایی را تهیه و ابلاغ نماید که ملاکی برای تشخیص اشخاص یا شرکتهایی که بدون اخذ مجوز از این سازمان اقدام به فروش بلیت از طریق فضای مجازی می کنند، بوده و امکان برخورداری قضایی را فراهم نماید.
بدین ترتیب، این سازمان در جهت ساماندهی و نظارت بر فروش بلیط الکترونیکی به منظور حفظ حقوق مصرف کننده و جلوگیری از هرگونه اختلال اقتصادی و نیز اجرای دستور قضایی، ضمن تدوین دستورالعمل تخصصی «نظارت بر تاسیس و فعالیت دفاتر الکترونیک خدمات مسافرت هوایی مصوب 1396» که بر اساس تکالیف مندرج در قانون هواپیمایی مصوب 1328 و آییننامه نحوه نظارت بر فعالیت دفاتر خدمات مسافرتی، سیاحتی و زیارتی مصوب 1380، مقرر شد هرگونه فعالیت توسط دفاتر خدمات مسافرتی مندرج در ماده 1 آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی و زیارتی در فضای مجازی منوط به اخذ مجوز از دستگاه های متولی است که این دستورالعمل معیار عمل مراجع قضایی قرار گرفته و بدینوسیله توانستند بسیاری از تخلفات و شکایات مطروحه در اقصی نقاط کشور را رسیدگی که منجر به کنترل فضای مجازی و جلوگیری از گسترش اختلال اقتصادی مستحدثه شده است.
2- شاکی در شکوائیه خود، ادعا نموده است: «دستورالعمل مورد بحث، مغایر با ماده 1 آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی مصوب 1380 هیات وزیران، م. ب..»، در صورتی که با امعان نظر در مفاد دستورالعمل مزبور، محرز و مستفاد است:
الف- شرایط و ضوابط مندرج در دستورالعمل موصوف برای متقاضیان فعالیت در این حوزه، کاملاً منطبق با الزامات و مقررات مندرج در آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی مصوب 1380 و نیز شرایط مندرج در دستورالعمل اعطای نماد اعتماد الکترونیکی و نظارت بر فعالیت کسب و کارهای الکترونیکی مصوب 1396 بوده که مصداق و موید این مطلب، منطوق بند 2 دستورالعمل مزبور بر مبنای شرایط مندرج در ماده 4 آییننامه فوق الاشاره تهیه و تدوین شده است. همچنین، ذکر این نکته ضروری است، بر اساس منطوق ماده 15 قانون هواپیمایی کشوری مصوب 1328، سازمان هواپیمایی کشوری تنها مرجع صدور هرگونه اجازه نامه مربوط به امور هوانوردی کشوری است. بنابراین در راستای این تکلیف و اختیار قانونی، ساز و کار صدور مجوز فروش الکترونیکی بلیط هواپیما و نظارت بر حسن عملکرد شرکتها و دفاتر ذیربط در این دستورالعمل پیش بینی شده است تا از هرگونه اختلال در فضای کسب و کار مجازی جلوگیری به عمل آید.
ب- از سوی دیگر، بر خلاف ادعای شاکی که مدعی شده « افرادی که مجوز فعالیت نماد الکترونیکی از وزارت صمت را دارند نیازی به اخذ مجوز از دستگاه های دیگر از جمله این سازمان ندارند...» در صورتی که برابر مداقه و امعان نظر در مفاد «دستورالعمل اعطای نماد الکترونیکی و نظارت بر فعالیت کسب و کارهای الکترونیکی مصوب 1396»، محرز و مسلم میگردد، اگرچه فعالیتهای تجاری در فضای مجازی، مستلزم اخذ نماد الکترونیکی است لیکن، بر اساس بند (3-12) آن که مقرر داشته: «هر یک از دستگاه ها یا نهادهایی که مطابق قوانین و مقررات جاری کشور، مسئولیت صدور مجوز برای کالا و خدمت و یا فعالیت کسب و کارها برای ارائه کالا و خدمات را عهده دار میباشند. این دستگاه ها صرفاً محدود به اعضاء کمیته نظارتی نمیباشند.»، با عنایت به قاعده اصولی و حقوقی « اثبات شیء، نفی ما عدا نمی کند.»، بالوضوح محرز و مستفاد است که بر مبنای دستورالعمل نماد الکترونیک، کلیه صنوف و اشخاص متقاضی فعالیت در فضای مجازی علاوه بر اینکه مکلفند مجوز لازم را از وزارت صمت اخذ نمایند، همچنین موظفند حسب نوع فعالیت تجاری و اقتصادی مجوز مربوطه را جهت انجام فعالیت خود از دستگاه ها و اتحادیه های مربوطه نیز اخذ نمایند. لذا ناگفته مبین و مبرهن است، هر شخص متقاضی فعالیت در فضای مجازی میبایست در وهله اول، مجوز اصلی فعالیت مربوط به آن صنف و خدمات را از نهاد و دستگاه یا اتحادیه متولی فعالیت اخذ نموده و سپس در مرحله بعدی، متقاضی کسب نماد اعتماد الکترونیکی از وزارت صمت در جهت فعالیت در فضای مجازی، پیگیری نماید چون فعالیت در فضای مجازی نماد اعتماد الکترونیک فرع بر داشتن مجوز لازم از دستگاه یا اتحادیه مربوطه م. ب..
علی هذا، و برابر دلایل مرقوم فوق محرز و مستفاد است، دستورالعمل نظارت بر فعالیت الکترونیکی دفاتر خدمات مسافرت هوایی مصوب 1396 این سازمان، منافات و مغایرتی با هیچ یک از احکام مندرج در آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی مصوب 1380 و نیز دستورالعمل اعطای نماد اعتماد الکترونیکی و نظارت بر فعالیت کسب و کارهای الکترونیکی مصوب 1396 نداشته و ندارد.
بدین ترتیب، از قضات محترم هیات عمومی آن دیوان صدور حکم بر رد دادخواست صدرالذکر شاکی مورد استدعا و تمناست.
در اجرای ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 پرونده به هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری ارجاع شد و پس از بحث و بررسی محتویات پرونده، ختم رسیدگی اعلام و با نظر بیش از 4/3 اعضاء حاضر در جلسه به شرح زیر به صدور رای مبادرت شد.
رای هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری
ن. ب. ا. برمبنای بند «الف» ماده 1 آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی مصوب 1380 هیات وزیران، یکی از دفاتر خدماتی موضوع این آییننامه، دفتر خدمات مسافرتی است که در زمینه تنظیم برنامههای مسافرتی، فروش بلیط مسافرت، ذخیره مکان و هرگونه اقدام دیگر مربوط به خدمات ترابری مسافر به طور مستقیم یا غیرمستقیم با رعایت قوانین و مقررات راه و ترابری فعالیت مینماید و به موجب ماده 2 آییننامه مذکور: «هر شخص حقیقی یا حقوقی در صورتی که بخواهد به انجام خدمات موضوع بند الف ماده 1 این آییننامه بپردازد باید مجوز مربوط را از وزارت راه و ترابری اخذ نماید.» ن. ب. ا. فروش بلیط مسافرت از جمله خدمات موضوع بند «الف» ماده 1 آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی است که انجام آن برمبنای ماده 2 آییننامه فوق، منوط به اخذ مجوز از وزارت راه و ترابری (وزارت راه و شهرسازی فعلی) است و برمبنای ماده 5 قانون هواپیمایی کشوری، صلاحیتهای وزارت مزبور در امور هواپیمایی توسط سازمان هواپیمایی کشوری اعمال میشود، بنابراین مفاد دستورالعمل نظارت بر تاسیس و فعالیت دفاتر الکترونیک خدمات مسافرت هوایی (موضوع شیوهنامه 2340) که براساس آن دفاتر خدمات مسافرت هوایی مکلّف به اخذ مجوز فروش بلیت الکترونیکی از سازمان هواپیمایی کشوری شدهاند، خارج از اختیار نبوده و مغایرتی با آییننامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی، سیاحتی، جهانگردی و زیارتی و دستورالعمل اعطای نماد اعتماد الکترونیکی و نظارت بر فعالیت کسب و کارهای الکترونیکی ندارد و لذا به استناد بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، رای به رد شکایت صادر و اعلام میکند. این رای ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور توسط رئیس دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
مهدی دربین - رئیس هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری
موارد مرتبط 41
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000359742 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001496262 مورخ 1403/06/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001269484 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001264917 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002034765 مورخ 1402/08/08 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000360687 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1266042 مورخ 1402/05/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002738991 مورخ 1402/10/20 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000246950 مورخ 1403/02/04 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000310121 مورخ 1403/02/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001853235 مورخ 1402/07/19 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002412585 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002192254 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1513036 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002694958 مورخ 1402/10/17 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002411326 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001755114 مورخ 1403/07/24 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 91 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000358707 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000298766 مورخ 1403/02/09 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2137 مورخ 1400/07/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 80 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1518637 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000725176 مورخ 1403/03/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002296563 مورخ 1402/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002413341 مورخ 1403/10/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003367866 مورخ 1402/12/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003150675 مورخ 1402/12/01 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1294087مورخ 1402/05/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001948804 مورخ 1403/08/15 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000175175 مورخ 1403/01/28 هیات تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001867027 مورخ 1402/07/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002743965 مورخ 1403/11/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002322046 مورخ 1402/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002191534 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000711159 مورخ 1403/03/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003082994 مورخ 1402/11/25 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1511809 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001558777 مورخ 1403/07/03 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
مواد مرتبط 1
-
در اجرای
از این صفحه
ماده 84 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 پروند
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
