رای شماره ۸۶ مورخ ۱۳۹۲/۱۲/۰۴ هیأت تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری مطابق تبصره یک ماده ۳۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده واحدهای تولیدی آلاینده که استناندارها و ضوابط حفاظت محیط زیست را رعایت نمی نمایند ، طبق تشخیص و اعلام سازمان محیط زیست ( تا پانزدهم ـ اسفندماه هر سال بر اجرا در سال بعد

بـسـمـه تـعـالـی کـلاسه پـرونـده : ۹۰/۳۵۳ شماره دادنامه : ۸۶ تاریخ صدور :۴/۱۲/۹۲ مـرجـع رسیـدگـی : هیات تخصصی اقتصادی ، مالی و اصناف مـوضـوع خـواستـه : ابطال بخشنامه ۱۵۹۵۳ مورخ ۱۳۸۷/۱۲/۲۳ معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور شاکـی : شرکت شکوه بناب ( سهامی خاص ) به مدیریت عاملی آقای … شکـایـت : معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور گردش کار : خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع : شرکت شکوه بناب با مدیریت عاملی محمدرضا طبیعی با تقدیم دادخواستی بطرفیت معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور بخواسته ابطال بخشنامه فوق الذکر اعلام داشته است به موجب ماده ۱۳ قانون مالیات بر ارزش افزوده صادرات کالا و خدمات به خارج از کشور از طریق مبادی رسمی مشمول مالیات موضوع این قانون نمی باشد و از طرفی مطابق ماده ۴۰ قانون مذکور احکام سایر فصول این قانون به استثناء احکام فصل نهم در رابطه با عوارض موضوع فصل هفتم نیز جاری است حتی به واحدهای صادر کننده ای که آلاینده هستند که در تبصره یک ماده ۳۸ مطرح گردیده بدلیل اینکه تبصره یک ماده ۳۸ جزیی از فصل هفتم م. ب. متاسفانه مشتکی عنه با وضع ارسال بخشنامه موضوع شکایت بر خلاف قوانین و معافیتهای مندرج در قانون مالیات بر ارزش افزوده عمل نموده و صادرات کالا را نیز مشمول پرداخت عوارض آلاینده اعلام نموده است در صورتیکه معافیت صادرات کالا از پرداخت هر گونه مالیات و عوارض طی ماده ۴۰ همان قانون به فصل هفتم و به تبع آن به تبصره یک ماده ۳۸ تسری پیدا کرده است لذا ابطال بخشنامه از حیث تجاوز از حدود اختیارات و وضع مقررات بر خلاف قوانین موضوعه م. ا.. خلاصه مدافعات مشتکی عنه : سازمان امور مالیاتی طی لایحه دفاعیه شماره ۵۸۰۰۹۸۲ مورخ ۱۳۹۰/۸/۲۹ اعلام کرده است ۱ ـ از قیاس حکم مواد ۱۳ و تبصره یک ماده ۳۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده چنین استنباط می گردد که صادرات کالا و خدمات به خارج از کشور از طریق مبادی خروجی رسمی مقوله ای جدا از پرداخت یک درصد عوارض قیمت فروش به عنوان عوارض آلایندگی م. ب. چرا که اولاً هدف قانونگذار از درج کلیه فروش عمومیت داشته و شامل کالاهای صادراتی و داخلی می گردد ثانیاً بر خلاف مالیات و عوارض که در قالب دوره های مالیاتی و با تسلیم اظهار نامه مالیاتی توسط مودیان مالیاتی و با درج در صورتحساب فروش و اخذ آن صرفاً از خریداران خواهد بود فرآیند اخذ عوارض آلایندگی قانوناً متفاوت م. ب. زیرا با تاکید قانونگذار اخذ این عوارض از قیمت فروش بوده و صرفاً توسط واحدهای آلاینده به حسابهای تعیین شده پرداخت می گردد. ۲ ـ با نظر به محتوای مفاد حکم ماده ۱۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده دایر بر استرداد مالیاتهای وصول شده به استناد صورتحسابهای صادره قانوناً و مشخصاً این موضوع به وصول یک درصد عوارض آلایندگی موضوع تبصره یک ماده ۳۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده قابل تسری نمی باشد چرا که هدف قانونگذار از وضع عوارض آلایندگی اولاً جلوگیری از اثرات مخرب زیست محیطی بوده ثانیاً سوق دادن واحدهای آلاینده مذکور به وضع آلایندگی بر اساس رعایت استاندارد ها و ضوابط قانونی موجود م. ب. علیهذا ب. ت. ب. مطالب مارالذکر و ن. ب. ا. مفاد نظریه معترض عنه جهت ایجاد رویه واحد و به منظور اجرای صحیح حکم قانون صادر شده و همچنین اینکه مجدداً مفاد نظریه به موجب بند ۲۰ بخشنامه شماره ۲۸۰۰۴ مورخ ۱۳۸۸/۱۱/۱۲ معاونت مالیات بر ارزش افزوده در جهت رویه واحد در فرآیند رسیدگی ، مطالبه و وصول مالیات و عوارض صادر و به پیروی از آن تاکید داشته دقیقاً موافق با روح ماده قانونی صادر و مغایرتی با قانون نداشته و در حدود اختیارات م. ب. لذا رد دادخواست م. ا.. امضاء تهیه کننده گزارش : رشیدی موضوع در جلسه مورخ ۱۳ / ۱۰ / ۱۳۹۲ هیات تخصصی اقتصادی ، مالی و اصناف مطرح ، نظریه هیات به شرح آتی اعلام می گردد. رای هیات تخصصی در خصوص شکایت شرکت شکوه بناب با مدیر عاملی آقای … به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته اعتراض به بخشنامه شماره ۱۵۹۵۳ مورخ ۲۳/۷/۸۷ صادره از معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان ، نظر به این که بر مبنای تبصره یک ماده ۳۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده واحدهای تولیدی آلاینده که استناندارها و ضوابط حفاظت محیط زیست را رعایت نمی نمایند ، طبق تشخیص و اعلام سازمان محیط زیست ( تا پانزدهم ـ اسفندماه هر سال بر اجرا در سال بعد ) ، همچنین پالایشگاه های نفت و واحدهای پتروشیمی ، علاوه بر مالیات و عوارض متعلق موضوع این قانون مشمول پرداخت یک درصد از قیمت فروش به عنوان عوارض آلایندگی می باشند بنابراین حکم ماده ۱۷ قانون مارالذکر و تبصره های آن به عوارض آلایندگی قابل تسری نمی باشد و بخشنامه مورد شکایت در تبیین حکم مقنن بوده خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات نبوده لذت به استناد بند (ب) ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ رای به رد شکایت صادر و اعلام می کند . رای صادره ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور، از سوی ریاست ارزشمند دیوان یا ده نفر از قضات محترم دیوان قابل اعتراض است. زین العابدی تقوی- رییس هیات تخصصی اقتصادی ، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 86 مورخ 1392/12/04 هیات تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 90/353، موضوع خواسته ابطال بخشنامه شماره 15953 مورخ 1387/12/23 معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور قرار دارد. شاکی با استناد به ماده 13 و ماده 40 قانون مالیات بر ارزش افزوده، ادعا کرده است که صادرات کالا و خدمات از پرداخت مالیات و عوارض معاف است و بخشنامه مذکور برخلاف این قوانین صادر شده است. از سوی دیگر، سازمان امور مالیاتی با استناد به تبصره یک ماده 38 و ماده 17 همان قانون، اعلام کرده است که عوارض آلایندگی باید از قیمت فروش کالاهای صادراتی دریافت شود و این عوارض به منظور جلوگیری از آسیب به محیط زیست وضع شده‌اند. در نهایت، هیات تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری با رد شکایت شاکی، اعلام کرد که بخشنامه مورد نظر در تبیین حکم قانون بوده و برخلاف قانون و خارج از حدود اختیارات نیست. بر اساس بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، رای به رد شکایت صادر شد. این رای در مدت بیست روز قابل اعتراض است. کلاسه پرونده: 90/353 شماره دادنامه: 86 تاریخ صدور:4/12/92 مرجع رسیدگی: هیات تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف موضوع خواسته: ابطال بخشنامه 15953 مورخ 23/12/1387 معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور شاکی: شرکت شکوه بناب (سهامی خاص) به مدیریت عاملی آقای … شکایت: معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور گردش کار: خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع: شرکت شکوه بناب با مدیریت عاملی محمدرضا طبیعی با تقدیم د. ب. ط. معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال بخشنامه فوق الذکر اعلام داشته است به موجب ماده 13 قانون مالیات بر ارزش افزوده صادرات کالا و خدمات به خارج از کشور از طریق مبادی رسمی مشمول مالیات موضوع این قانون نمی‌باشد و از طرفی مطابق ماده 40 قانون مذکور احکام سایر فصول این قانون به استثناء احکام فصل نهم در رابطه با عوارض موضوع فصل هفتم نیز جاری است حتی به واحدهای صادر کننده ای که آلاینده هستند که در تبصره یک ماده 38 مطرح گردیده بدلیل اینکه تبصره یک ماده 38 جزئی از فصل هفتم م. ب. متاسفانه مشتکی عنه با وضع ارسال بخشنامه موضوع شکایت بر خلاف قوانین و معافیتهای مندرج در قانون مالیات بر ارزش افزوده عمل نموده و صادرات کالا را نیز مشمول پرداخت عوارض آلاینده اعلام نموده است در صورتی که معافیت صادرات کالا از پرداخت هر گونه مالیات و عوارض طی ماده 40 همان قانون به فصل هفتم و به تبع آن به تبصره یک ماده 38 تسری پیدا کرده است لذا ابطال بخشنامه از حیث تجاوز از حدود اختیارات و وضع مقررات بر خلاف قوانین موضوعه م. ا.. خلاصه مدافعات مشتکی عنه: سازمان امور مالیاتی طی لایحه دفاعیه شماره 5800982 مورخ 29/8/1390 اعلام کرده است 1 - از قیاس حکم مواد 13 و تبصره یک ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده چنین استنباط می‌گردد که صادرات کالا و خدمات به خارج از کشور از طریق مبادی خروجی رسمی مقوله ای جدا از پرداخت یک درصد عوارض قیمت فروش به عنوان عوارض آلایندگی م. ب. چرا که اولاً هدف قانونگذار از درج کلیه فروش عمومیت داشته و شامل کالاهای صادراتی و داخلی می‌گردد ثانیاً بر خلاف مالیات و عوارض که در قالب دوره های مالیاتی و با تسلیم اظهارنامه مالیاتی توسط مودیان مالیاتی و با درج در صورتحساب فروش و اخذ آن صرفاً از خریداران خواهد بود فرآیند اخذ عوارض آلایندگی قانوناً متفاوت م. ب. زیرا با تاکید قانونگذار اخذ این عوارض از قیمت فروش بوده و صرفاً توسط واحدهای آلاینده به حسابهای تعیین شده پرداخت می‌گردد. 2 - با نظر به محتوای مفاد حکم ماده 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده دائر بر استرداد مالیاتهای وصول شده به استناد صورتحسابهای صادره قانوناً و مشخصاً این موضوع به وصول یک درصد عوارض آلایندگی موضوع تبصره یک ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده قابل تسری نمی‌باشد چرا که هدف قانونگذار از وضع عوارض آلایندگی اولاً جلوگیری از اثرات مخرب زیست محیطی بوده ثانیاً سوق دادن واحدهای آلاینده مذکور به وضع آلایندگی بر اساس رعایت استاندارد ها و ضوابط قانونی موجود م. ب. علیهذا ب. ت. ب. مطالب مارالذکر و ن. ب. ا. مفاد نظریه معترض عنه جهت ایجاد رویه واحد و به منظور اجرای صحیح حکم قانون صادر شده و همچنین اینکه مجدداً مفاد نظریه به موجب بند 20 بخشنامه شماره 28004 مورخ 12/11/1388 معاونت مالیات بر ارزش افزوده در جهت رویه واحد در فرآیند رسیدگی، مطالبه و وصول مالیات و عوارض صادر و به پیروی از آن تاکید داشته دقیقاً موافق با روح ماده قانونی صادر و مغایرتی با قانون نداشته و در حدود اختیارات م. ب. لذا رد دادخواست م. ا.. امضا تهیه کننده گزارش: رشیدی در خصوص شکایت شرکت شکوه بناب با مدیر عاملی آقای … به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته اعتراض به بخشنامه شماره 15953 مورخ 23/7/87 صادره از معاونت مالیات بر ارزش افزوده سازمان، نظر به این که بر مبنای تبصره یک ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده واحدهای تولیدی آلاینده که استناندارها و ضوابط حفاظت محیط زیست را رعایت نمی نمایند، طبق تشخیص و اعلام سازمان محیط زیست (تا پانزدهم - اسفندماه هر سال بر اجرا در سال بعد)، همچنین پالایشگاه های نفت و واحدهای پتروشیمی، علاوه بر مالیات و عوارض متعلق موضوع این قانون مشمول پرداخت یک درصد از قیمت فروش به عنوان عوارض آلایندگی می‌باشند بنابراین حکم ماده 17 قانون مارالذکر و تبصره های آن به عوارض آلایندگی قابل تسری نمی‌باشد و بخشنامه مورد شکایت در تبیین حکم مقنن بوده خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات نبوده لذت به استناد بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رای به رد شکایت صادر و اعلام می کند. رای صادره ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور، از سوی ریاست ارزشمند دیوان یا ده نفر از قضات محترم دیوان قابل اعتراض است. زین العابدی تقوی- رئیس هیات تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری