شرایط تحقق قتل عمد با عمل نوعاً کشنده

رأی خلاصه جریان پرونده پس از درگیری خانوادگی، آقای ….ع. ولی طفل 12 ساله مقتوله به نام ز.ع. شکایت خود را علیه آقای ه.ک. مبنی بر ایراد ضرب با آچار به سر مقتوله به این شرح که پس از درگیری برادر شوهر دخترم به نام ه.ک. و ج.ک.، دامادشان به اسم م.ک. و ح.ع. با وی درگیر شدند ه.ک. با آچار به سر دخترم ز.ع. زد که دخترم افتاد زمین و با چاقو ج.ک. به دخترم زد بعد متواری شد دخترم در بیمارستان است از ه.ک. و ج.ک. و ح.ع. و دامادشان م.ک. شاکی هستم. در اظهارات بعد مدعی می شود که جغجغه دست ه.ک. بود که جغجغه را پرت کرد ولی ندیدم چه کسی با چاقو دخترم را زد. ج.ک. اظهار نموده است دعوا بین برادرم و همسرش که دختر آقای ….ع. می باشد، بوده آقای ….ع. در شکوائیه دوم خود علاوه بر افراد مذکور علیه ح.ع. و ن.ع. و خانم ش.م. نیز شاکی می گردد و مدعی است آچار مذکور که وسیله مجروحیت دخترش ز.ع. م. ب. متعلق به ح.ع. است. مصدوم ز.ع. در بیمارستان فوت می کند. ... پزشکی قانونی پس از معاینه جسد اعلام داشته که پارگی بخیه شده گیجگاه سمت چپ و چانه و تورم و کبودی اطراف چشم راست و چپ و تورم گیجگاه چپ و شکستگی واضح جمجمه در گیجگاه چپ دیده و لمس می گردد و شکستگی جمجمه و خروح مغز از استخوان سر دیده می شود و در آخر اعلام می نماید علت فوت، آسیب شدید مغز و عوارض ناشی از آن در اثر شکستگی جمجمه متعاقب اصابت جسم سخت و یا بالعکس معین می کند ولی در مورد ادعای ج.ک. مبنی بر ایراد ضرب با چاقو به شکم مقتوله پزشکی قانونی مطلبی ندارد و بالعکس می گوید در شکم و پشت آثار ضرب و جرح شکستگی استخوان دیده و لمس نمی شود فقط محل عمل تشخیص واتر شکمی مشهود است. متهم ه.ک. در تاریخ 24/01/90 به طور غافلگیر دست گیر می شود. (تاریخ حادثه 08/01/90) به وی اتهام قتل خانم ز.ع. تفهیم می شود می گوید قتل را قبول دارم که انجام دادم وقتی رفتیم به حاجی آباد به محض پیاده شدن آچار لاستیک پراید را برداشتم و به سمت ج. (برادرش) حرکت کردم من آهن را (آچار را) پرتاب کردم به سمت ج. که ز.ع. حرکت کرد برود داخل حیاط ج. درب را بست آهن را به سمت او پرتاب کردم و به سرش برخورد کرد که افتاد مادرش چند بار بلند کرد به زمین می زد من وقتی اصابت آچار به سر ز.ع. را دیدم و شلوغ شد خودم را به پراید رساندم و متواری شدم. متهم ه.ک. در دادسرا اظهار داشته وقتی دیدم برادرم ج. فرار می کند به طرف خانه الف.ع. (پدر خانم ج.) می رود آچار (جغجغه) را به طرف او و به قصد او پرت کردم ز.ع. در حالی که می رفت وارد حیاط شود برادرم ج. در را روی او بست آچار به سر ز.ع. خورد و او افتاد بلند شد نشست دوباره بیهوش شد مادرش دید افتاد او را بلند کرد و چند بار به زمین زد!!؟ من هم متواری شدم به وی اتهام قتل عمدی مرحومه ز.ع. تفهیم می شود می گوید قبول دارم ولی من هیچ قصد و غرضی با ایشان و خانواده او نداشتم به قصد برادرم رفته بودم چون او گناهی کرده بود من باید این جوری برخورد کنم. در صفحه 140 نیز می گوید پس از برداشتن آچار به طرف برادرم دویدم همه می دویدند ولی ج. ایستاده بود من به طرف ج. حرکت کردم وقتی آچار را دستم دید به طرف حیاط حرکت کرد در حالیکه ز.ع. با مادرش کنار دیوار ایستاده بودند من هم آچار را به طرف برادرم ج. پرتاب کردم وقتی آچار را پرت کردم مرحومه ز.ع. به طرف حیاط رفت می خواست وارد حیاط شود که ج. در را روی او بست مانع از ورود ز.ع. شد آچاری که برای ج. پرت کرده بودم به سر ز.ع. خورد به زمین افتاد بلند شد نشست نگاهی به دور رو برش کرد دوباره افتاد ف. مادرش او را بلند کرد چند بار به زمین زد؟!! من هم از صحنه متواری شدم. ج.ک. مدعی است وقتی که ز.ع. روی زمین افتاده بود یک ضربه به او زدم (قبلاً هم گفته بود یک ضربه به شکم اوزدم در حالیکه پزشکی قانونی تأیید نکرده است عضو ممیز) ج.ک. در تحقیقات 02/02/90 در حضور بازپرس منکر داشتن چاقو و ایراد ضرب به ز.ع. را منکر می شود. آقای ….ع. و خانم ف. والدین مقتوله از قاتل فرزندشان شاکی و درخواست قصاص دارند. برگ انحصار ورثه مقتوله که محضر به پدر به نام الف.ع. و مادر ف. م. ب.. در تاریخ 05/05/91 شعبه دادگاه کیفری با حضور نماینده دادستان و متهم ه.ک. به همراه وکیل تعینی و شکایت اولیاء دم مقتوله ز.ع. و شهود تشکیل می گردد. ابتدا نماینده دادستان از کیفرخواست صادره دفاع می نماید و درخواست مجازات متهم را دارد. سپس شکات الف.ع. و ف. اولیاءدم شکایت خود را تکرار می نمایند و پس از تکرار اظهارات قبلی درخواست قصاص دارند سپس به متهم ه.ک. اتهام قتل عمدی مرحومه ز.ع. تفهیم می شود، می گوید قبول دارم که مقتوله به علت اصابت آچار جغجغه به سر وی به وسیله پرت کردن من بوده است. هیچ خصومتی نبوده من قصد ترساندن برادرم را داشتم (در حالی که مدعی است الف.ع. خواهرم را زده بود) آچار را به قصد ترساندن برادرم آچار را برداشتم عصبانی بودم. از متهم سؤال می شود دختر بچه کجا بود می گوید من او را ندیدم و نمی دانم از کجا آمد تا وقتی که دیدم افتاد؟ (در حالی که متهم تا این مرحله دادرسی گفته است که دختر به سمت خانه فرار می کرد برادرم ج. در را بست مانع ورود او شد من آچار را به سمت برادرم پرت کردم به مقتوله اصابت کرد روی زمین افتاد عضو ممیز) من قصد زدن دختر بچه را نداشتم قصد ترساندن برادرم را داشتم و کسی هم به ز.ع. چاقو نزده است سپس خانم ث.الف. به عنوان مطلع اظهار داشته پس از رسیدن متهم به همراه دیگران در حالی که برادرش ج. و زن وی در داخل حیاط بودند یک چیزی پرت کرد دختر بچه بیرون از حیاط بود کنار درب با ج. که داخل حیاط بود با هم صحبت کردند بعد از آنکه آچار را پرت کرد رفتند داخل حیاط من دیگر چیزی ندیدم. سپس متهم می گوید شاهد خصومت شخصی دارد من شهادت او را قبول ندارم بین او و بستگان ما پرونده در جریان است. سپس شاهد دیگر به نام ر.ح. پس از اداء سوگند بیان می دارد من دیدم با جغجغه که در دستش بود از فاصله 2 ـ 3 متری پرت کرد بچه هم دم درب بود خواست درب را ببندد که ه.ک. جغجغه را پرت کرد و به آن بچه خورد و افتاد بعد ج.ک. برادر متهم بچه را بلندکرد و به زمین زد و عمداً این کار را کرد فاصله من تا درگیری دو متر بود (در حالی که قبلاً اظهار داشته بود که ج.ک. پس از افتادن مقتوله با چاقو به شکم وی زده) خانم ث.الف. هم می گوید در دست ج.ک. چیزی بود که با او به مقتوله زد ولی نمی دانم چه چیز بود (در حالی که قبلاً گفته بود با چاقو ج.ک. به شکم ز.ع. زد) متهم می گوید شهادت ر.ح. را قبول ندارم سپس ح.ع. به عنوان شاهد پس از اداء سوگند می گوید من در دعوای اول بودم ولی در دعوای دوم نبودم. سپس مطلع دیگر ج.ک. می گوید ه.ک. می خواست به طرف ج. برادرم آچار را پرت کند و به او نخورد که دختر از داخل کوچه آمد و به او خورد و افتاد من چاقو نداشتم سپس ج.ک. مطلع دیگر می آید من جلو درب پدر زنم نشسته بودم وقتی ه.ک. آمد من فرار کردم درب نیمه باز بود من بستم بچه پشت در گیر کرد و آچار که برادرم پرت کرده بود به او اصابت نمود. خانم ف. مادر ز.ع. اظهارات ج. را تکذیب می نماید. سپس خانم س.ع. که به عنوان مطلع (زوجه ج.) اظهار داشته ه.ک. وقتی رسید آچار جغجغه را پرتاب کرد خواهرم ز.ع. که دم درب بود به وی خورد. خواهرم رفته بود انبر دست برای پدرم بیاورد ج. هم داخل حیاط بود. ج.ک. هم که چاقو داشت به شکم خواهرم زد سپس متهم می گوید من اظهارات وی را قبول ندارم من ده متر با ز.ع. فاصله داشتم س.ع. در داخل حیاط بود دادگاه از متهم آخرین دفاع اخذ می نماید می گوید قتل عمدی نبوده است خصومتی نداشتم تصادفی آچار به وی خورده است. سپس وکیل متهم به دفاع می پردازد می گوید موکلم قصد قتل را نداشته قصد ضربه زدن به بچه را نداشته انگیزه ای برای قتل نبوده موضوع از مصادیق قتل عمدی نمی باشد لایحه تقدیم می نماید دادگاه پس از ختم جلسه دادرسی مبادرت به انشاء رأی می کند و به استناد بند ب ماده 206 ق 219 و 231 و 232 و 213 قانون مجازات اسلامی متهم ه.ک. را به قصاص نفس محکوم می نماید. این رأی مورد تجدیدنظرخواهی آقای ….غ. به وکالت از متهم ه.ک. واقع، جهت رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال و به شعبه 24 ارجاع می گردد. رأی شعبه دیوان عالی کشور نظر به محتویات پرونده و کیفیات منعکس در آن درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای ….غ. به وکالت از ه.ک. از رأی مذکور و ب. ت. ب. اینکه هدف متهم از پرت کردن آچار معلوم نیست اگر چه خودش مدعی است که به طرف برادرم پرت کرده ام به مقتوله اصابت کرده است به طور کلی پرت کردن آچار روشن است ولی هدف معلوم نیست. ثانیا:ً متهم سر مقتوله را که موضع حساس م. ب. هدف نگرفته تا مشمول و از آخر بند ج ماده 206 قانون مجازات اسلامی باشد. ثالثاً: وقتی هدف از پرت کردن آچار توسط متهم معلوم نباشد هدف از ایراد ضرب به موضع حساس منتفی است. رابعاً: اظهارات شهود خانم ث.الف. و ر.ح. متفاوت است زیرا هر دو در مرحله اول شهادت خود مدعی شده اند که پس از پرت کردن ه.ک. آچار را و افتادن دختر بچه 12 ساله ز.ع.، ج.ک. با چاقو به شکم ز.ع. زد که با نظریه پزشکی قانونی همخوانی ندارد بنابراین شهادت شهود شرعی نیست و قابل پذیرش نمی باشد. بنابراین قتل توسط متهم محرز است اما هدف از پرت کردن آچار توسط متهم مشخص نیست اگر چه به سمت جمعیتی باشد. ثانیاً: موضع حساس زمانی موضوعیت دارد که متهم قصد زدن همان موضع را داشته باشد. ثالثاً: شهادت شهود ب. ت. ب. متضاد بودن قابل پذیرش نیست بنابراین به استناد بند ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری، رأی مذکور نقض و جهت رسیدگی به دادگاه هم عرض دادگاه صادر کننده رأی تجدیدنظرخواسته ارجاع می گردد. مستشار شعبه 24 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون شوشتری ـ بنی هاشمی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی شرایط تحقق قتل عمد با عمل نوعاً کشنده در تاریخ 25 آبان 1399، حکمی در خصوص پرونده‌ای مرتبط با قتل عمد صادر گردید. این پرونده به یک درگیری و تیراندازی منجر به قتل مربوط می‌شود. متهم در اظهارات اولیه خود اعلام کرده که هدفش ترساندن مقتول بوده و شلیک به‌طور ناخواسته انجام شده است. با این حال، تحقیقات و اظهارات شهود، از جمله پدر متهم و کارشناس سلاح، نشان می‌دهد که مقتول در حال ایجاد مزاحمت بوده و تیراندازی به‌طور عمدی صورت گرفته است. دادگاه با استناد به مواد 16، 160، 290 و 381 قانون مجازات اسلامی، متهم را به قصاص نفس محکوم کرد و اولیای دم نیز خواستار قصاص شدند. در مرحله فرجام‌خواهی، دیوان عالی کشور ب. ت. ب. عدم احراز قصد قتل و وجود احتمال شلیک غیرعمدی، حکم دادگاه را نقض کرده و رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض محول گردید. حکم صادره قابلیت فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور را دارد و در تاریخ 11 مهر 1399 به متهم ابلاغ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1399/08/25 پیام: چنانچه متهم در شلیک گلوله به مقتول که فعل نوعا کشنده است،مدعی فقدان قصد و اراده باشد، (در صورت عدم حصول علم قاضی بر اثبات یا نفی آن) بار اثبات و احراز احتمال خلاف آن یعنی شلیک عمدی، بر عهده مدعی است و منکر ضرورتی بر اثبات این احتمال ندارد. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 99/01/31 به دنبال اعلام مرکز پلیس 110 شهرستان *به مبنی بر یک مورد درگیری و تیراندازی منجر به قتل، مامورین به محل وقوع جرم اعزام و موضوع حکایت از ان داشته که در اثر درگیری اقای ف. ر. فرزند ن. با اقای ه. س. فرزند ن. شخص اخیر در اثر اصابت گلوله اسلحه پران فوت شده. متهم در اولین اظهارات خود توضیح داده که چون مقتول با خانواده ام درگیر شده بود و به محل چادر عشایری ما مراجعه و با پدرم درگیر و یکی از چادرها را نیز از محل استقرار ان جابجا کرده بود، من نیز که در ان روز در *بودم و پدرم موضوع را به من گفت، ضمن تماس با مامورین نیروی انتظامی، چون می دانستم که مقتول معتاد است.و مواد مخدر استعمال می‌نماید. و در حالت توهم است، یک قبضه اسلحه پران را به دست گرفتم و به قصد ترساندن مقتول به سمت او رفتم و ابتدا یک گلوله به سمت ایشان شلیک کردم که به اطراف وی اصابت کرد. ولی ایشان نترسیده و به سمت من امد. دوباره قصد تیراندازی داشتم که مقتول لوله اسلحه را گرفت و انگشت من به طور ناخوداگاه پای ماشه رفت و تیر شلیک شد. به سینه مقتول اصابت کرد و خودم با کلانتری تماس گرفتم. متهم در چندین مرحله تحقیق نزد مامورین و بازپرسی دادسرا و همچنین در بازسازی صحنه قتل، همان اظهارات اولیه را تکرار نموده. از اقای ن. ر. نیز در خصوص موضوع تحقیق به عمل امده که اظهار داشته: مقتول در همان روز حادثه ساعت 8 : 30 به محل چادر عشایر ما مراجعه و اظهار داشت که باید این محل را ترک کنید و یکی از چادرهای ما را تخریب کرد. بعد از ظهر همان روز، فرزند م به نام ف. ر. با من تماس گرفت و ماجرا را به او گفتم ولی به فرزند م گفتم که نیازی به حضور شما در محل نیست خودم قضیه را حل و فصل می کنم. اما پس از مدت کوتاهی فرزند م به محل امد و من از امدن او هیچ خبری نداشتم تا اینکه صدای شلیک گلوله شنیدم. کارشناس سلاح و مهمات پس از معاینه جسد، اعلام نموده که گلوله اصابت شده به بدن مقتول از نوع پران بوده و از فاصله کمتر از بیست سانتی متر شلیک شده. پزشکی قانونی نیز علت تامه مرگ را نارسایی حاد تنفسی ناشی از تجمع خون در فضای شعبه *ه به علت پارگی قسمت فوقانی ریه چپ به علت اصابت جسم پرتابه ای (ساچمه) اعلام نموده. همچنین نتیجه آزمایش جنایی حکایت از ان دارد. که پوکه های مکشوفه از محل وقوع جرم، با اسلحه مکشوفه از متهم مطابقت دارد. شعبه *در تاریخ 99/05/14 پس از اخذ اخرین دفاع از متهم قرار جلب به دادرسی صادر می کند (صفحه 97 پرونده) و سپس دادستان *با قرار مزبور موافقت نموده در تاریخ 99/05/15 مبادرت به صدور کیفرخواست می‌نماید. (صفحه 99 پرونده) پرونده به دادگاه ارسال شده و در تاریخ 99/06/01 به شعبه *مزبور ارجاع می‌گردد. در تاریخ 99/06/15 احد از قضات شعبه اقدام به تهیه گزارش پرونده می کند. سپس دادگاه برای تاریخ 99/07/02 تعیین وقت نموده و از طرفین دعوی دعوت به عمل می اید و در تاریخ مزبور جلسه دادگاه تشکیل و بر طبق مندرجات صفحه 120 تا 127 پرونده از اولیایدم و متهم و وکیل او تحقیق می‌شود. و بالاخره در تاریخ 99/07/05 ختم رسیدگی اعلام می‌شود. و دادگاه طی دادنامه شماره *به شرح زیر مبادرت به صدور حکم می‌نماید.: با استعانت از خداوند متعال و با تکیه بر شرف و وجدان، به شرح اوراق پرونده اقای ف. ر.، متاهل، با سواد، فاقد سابقه کیفری، اهل *، فعلا مقیم زندان مرکزی به لحاظ صدور قرار بازداشت موقت، متهم است.به مباشرت در قتل عمدی مرحوم ه. س.در تاریخ 31 / 1 / 1399 واقع در *، با این توضیح که در تاریخ مذکور، گزارشی مبنی بر وقوع درگیری و تیراندازی در *به مامورین اعلام شده و پس از ان مامورین جهت بررسی موضوع به محل اعزام شده اند.حسب صورتجلسه مامورین در برگ دوم پرونده که در تاریخ 31 / 1 / 1399 تنظیم شده، در محل وقوع درگیری، مقتول را به صورت دمرو در حالی که خون زیادی از بدن وی جاری شده، رویت نموده که از ناحیه سینه، مورد اصابت گلوله اسلحه پران قرار گرفته و در فاصله حدودا پنج متری از وی، یک عدد پوکه سلاح مذکور رویت و کشف شده. بلافاصله در همان روز، مظنون به قتل به نام ف. ر. نیز دستگیر شده. متهم در اولین اظهارات خود در تاریخ 31 / 1 / 99 نزد مامورین اعلام نموده که در ان روز من در *بودم و قصد داشتم که به منطقه عشایری بروم و در مسیر حرکت خود، با پدرم تماس گرفتم و متوجه شدم که پدرم ناراحت است.و می گفت که ه. س. به محل چادرهای عشایری ما مراجعه و انها را تخریب کرده و من نیز ضمن تماس با پلیس 110 ، به محل مراجعه کردم. سپس یک قبضه سلاح پران را به همراه تعدادی فشنگ برداشتم و به طرف ه. س. رفتم. چون میدانستم که ایشان معتاد است، فقط قصد داشتم که ایشان را بترسانم. وقتی ایشان را دیدم، شروع کرد به فحاشی نسبت به من و به من حمله ور شد و من به قصد ترساندن او، یک تیر شلیک کردم ولی ایشان نترسید و مجددا یک گلوله دیگر به سمت او شلیک کردم. وقتی که گلوله دوم را داخل لوله اسلحه جا دادم، مقتول لوله را گرفت به سمت خود کشید و دست من به طور ناخوداگاه پای ماشه رفت و تیر شلیک شد. متهم در اظهارات بعدی خود نزد بازپرس دادسرا ضمن تکرار مطالب سابق، مدعی بوده که چون مقتول سعی داشت سلاح را از من بگیرد و من نیز مقاومت می کردم، لذا به طور ناخواسته قتل اتفاق افتاد. اقای ن. ر. (پدر متهم) در اظهارات خود نزد مامورین، پیرامون موضوع، اینگونه توضیح داده که در ان روز، فرزند م به نام ف. ر. جهت خرید گوشی تلفن به *رفته بود و چون مقتول برای ما ایجاد مزاحمت می کرد، ابتدا موضوع را به عروس خودم به نام ز. س. که خواهر مقتول است، اطلاع دادم. سپس متوجه شدم که فرزند م به محل امده و من نمیدانم که چگونه با اطلاع شده و پسرم قصد ترساندن مقتول را داشت و چون مرحوم ه. س. قصد گرفتن اسلحه را از فرزند م داشت و با فشاری که مقتول به فرزند م اورد، تیر شلیک شد.نامبرده در اظهارات بعدی خود، اعلام نموده که وقتی مقتول به محل امد، فرزند م با من تماس گرفت و بعد از مدتی خودم با فرزند م دوباره تماس گرفتم و از او خواستم که به محل نیاید و گفتم خودم موضوع را حل می کنم. کارشناس سلاح و مهمات در صفحه 53 پرونده ضمن بررسی صحنه جرم و معاینه جسد، اعلام نموده که اثار و ضایعات ایجاد شده در محل، ناشی از ورد گلوله سلاح شکاری م. ب.. که از فاصله کمتر از بیست سانتیمتر شلیک شده. پزشکی قانونی نیز پس از معاینه جسد، علت تامه مرگ را نارسایی حاد تنفسی در اثر تجمع خون در فضای *قفسه سینه به علت پارگی قسمت فوقانی ریه چپ به علت اصابت جسم سخت پرتابه ای (ساچمه) اعلام نموده. النهایه پس از اخذ اخرین دفاعیات متهم و تکمیل تحقیقات، پرونده با صدور کیفرخواست به این دادگاه ارجاع گردیده. در جلسه رسیدگی این دادگاه، اولیای دم مقتول به اسامی ن. س. وخانم ر. ج. (پدر ومادر) حاضر و ضمن بیان شکایت خود، تقاضای قصاص نفس متهم را داشته اند.متهم در جلسه دادگاه که از طریق ارتباط الکترونیکی (ویدیو کنفرانس) برقرار شده، در دفاع از اتهام انتسابی، مدعی بوده که قصد قتل مقتول را نداشته بلکه صرفا می خواسته است.که ایشان را بترساند و در اخرین لحظه درگیری، که لوله سلاح در اختیار مقتول بوده، به طور ناخوداگاه، گلوله شلیک شده است. وکیل م. ن. د. همین راستا دفاعیات خود را ارائه نموده. در اثنای رسیدگی، اولیای دم اعلام نموده‌اند که متهم قبل از ارتکاب قتل، پیامکی را با این مضمون که میخواهم ه. س. را بکشم به گوشی برادر خود به نام س. ر. ارسال نموده و این مطلب مورد تایید متهم واقع شده و در این راستا مدعی بوده که منظور من از کشتن، قتل نبوده بلکه ترساندن بوده است. دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق الذکر، اولا اصل ارتکاب قتل توسط متهم بر اساس اوراق پرونده و اقاریر مقرون به واقع متهم و اظهارات اقای ع. ص. تنها شاهد حاضر در محل درگیری محرز ومسلم است.وکمترین تردیدی در ان وجود ندارد. ثانیا اگرچه مطابق با شواهد و قرائن مسلم پرونده از جمله اختلافات سابق مقتول با خانواده متهم و ارسال متن پیامک به شرح فوق از سوی متهم به گوشی تلفن ا. از برادران خود، دلالت بر سبق تصمیم متهم در ارتکاب قتل داشته، اما با فرض پذیرش دفاعیات نامبرده مبنی بر اینکه قصد قتل مقتول را نداشته بلکه صرفا قصد ترساندن وی را داشته، در این صورت نیز با عنایت به نوع رفتار متهم و شلیک با سلاح پران به ناحیه حساس بدن مقتول، که متعارفا نسبت به هر انسانی، کشنده محسوب می‌شود. لذا ادعای عدم قصد قتل در فرض مذکور اساسا تاثیری در موضوع نخواهد داشت. ثالثا ادعای م. م. ب. اینکه گلوله به طور ناخواسته شلیک شده و شخص مقتول با کشیدن لوله اسلحه، باعث شده تا تیر شلیک شود. نیز نه تنها توسط متهم ثابت نشده و در این راستا دفاع و دلیل موجهی از سوی وی ارائه نگردیده بلکه اقدامات متهم در درگیری با مقتول و شلیک دو تیر فشنگ پران در فاصله ی کوتاهی از همدیگر به سمت مقتول، خود مبین خلاف ادعای متهم به شرح فوق خواهد بود. و اگر انگونه که متهم ادعا نموده که مقتول، پس از شلیک اولین گلوله، به سمت من امد و لوله سلاح را در دست گرفت، دراین صورت ب. ت. ب. اینکه در اثر شلیک اولین گلوله، لوله سلاح در اثر احتراق باروت، به شدت گرم خواهد شد به نحوی که در صورت لمس کردن ان، اثاری از سوختگی را برجای خواهد گذاشت، حال انکه در نظریات کارشناس سلاح و مهمات و پزشکی قانونی، کمترین اشاره ای به اثار جراحت یا سوختگی در دستان مقتول نشده و این مطلب خلاف ادعای متهم را ثابت می‌نماید. مضافا اینکه متهم در اظهارات خود در مراحل تحقیق به صراحت اعلام نموده که مقتول در حالی که لوله سلاح را گرفته بود، به من فحاشی می کرد و مرا تحریک به تیراندازی می کرد. (ص 30 ) و در سایر اظهارات خود مدعی بوده که به طور ناخواسته گلوله شلیک شده. رابعا اظهارات اقای ع. ص. به عنوان تنها شاهد قضیه مورد ادعا، دلالت بر ان داشته که متهم را در حالت عصبانیت مشاهده نموده که به دنبال مقتول می گشته و پس از مراجعه به محل استقرار مقتول، صدای دو گلوله را پشت سر هم شنیده است. لذا هر چند که متهم در برخی موارد به ارتکاب قتل اقرار نموده، با توجه ادعاهای بعدی نامبرده، دادگاه بر اساس دلایل و شواهد فوق الذکر و با تحصیل علم متعارف، اتهام متهم را دائر بر مباشرت در قتل عمدی مرحوم ه. س. را احراز نموده و ب. ت. ب. اینکه متهم با وجود علم و اگاهی کامل به نتیجه عمل خود و در کمال عقل و بلوغ با انجام عمل نوعا کشنده، مرتکب قتل شده و ب. ت. ب. شکایت و تقاضای اولیای دم مبنی بر قصاص نفس متهم، لذا با استناد به مواد 16 ٫ 160 ٫ 211 ٫ 290 (بند ب به لحاظ کشنده بودن عمل مرتکب)، 350 ٫ 381 و 417 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ، حکم به قصاص نفس متهم از طریق اویختن به دار در *، پس از تنفیذ حکم از طرف ریاست محترم قوه قضاییه صادر می‌نماید. در خصوص سلاح مکشوفه از متهم که به وسیله ان قتل اتفاق افتاده، ن. ب. ا. هیچگونه مجوزی از سوی افراد در مورد ان ارائه نگردیده لذا در اجرای ماده 18 قانون قاچاق اسلحه و مهمات و قاچاقچیان مسلح مصوب 1390 ، حکم به ضبط سلاح مذکور بنفع دولت (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح) صادر میگردد. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روزی از ابلاغ قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور است. دادنامه فوق در تاریخ 99/7/11 به م. ع. ابلاغ می‌شود. و در تاریخ 99/7/3 مورد فرجام خواهی قرار می‌گیرد. سپس پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ع. ر. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای ح. م. دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر اینکه ب. ت. ب. جامع محتویات پرونده از جمله اظهارات متهم و اظهارات تنها شاهد صحنه درگیری اقای ع. ص. و نظر کارشناس سلاح و مهمات و پزشکی قانونی و سایر محتویات پرونده عقیده بر ابرام رای صادره دارم. در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: فرجام خواهی اقای ف. ر. نسبت به دادنامه صادره از شعبه *مبنی بر حکم به اعدام وی به جهت احراز قتل عمد به نظر این شعبه وارد و موجه م. ب.. زیرا اولا دلیل بر شمول بند الف و قصد قتل از سوی متهم وجود ندارد. و بلکه قرائن نیز بر خلاف این فرض وجود دارد. از جمله فاصله بسیار نزدیک قاتل و مقتول که در صورت داشتن قصد قتل و داشتن سلاح گرم در دست میتوانست از فاصله چند متری شلیک کرده و فرار نماید. اما در مورد بند ب هر چند همانگونه که همکاران محترم دادگاه کیفری به حق استدلال کرده اند که در صورت نوعا کشنده بودن عمل نیاز به احرازقصد قتل نیست و اقدام مرتکب بر اساس بند ب ماده 290 قتل عمد تلقی می‌شود. لکن صدق قتل عمد بر اساس بند ب علاوه بر شرط نوعا کشنده بودن عمل که فرضا در اینجا محرز است.دارای شرط دیگری است.و ان اینکه مرتکب عمل موجب قتل را با عمد و قصد انجام دهد. یعنی عالما و قاصدا به طرف مقتول شلیک کند. و با نبود بینه در حادثه تنها راه اثبات از طریق اقرار است.که اقرار متهم به شلیک غیر ارادی است.و این موجب احراز صدق بند ب ماده 290 نمی شود. به عبارت دیگر ب. ت. ب. وجود دو احتمال یکی تیراندازی بی اراده به جهت گلاویز شدن با مقتول و گرفتن لوله اسلحه توسط وی که شلیک شده باشد. و دیگر اینکه مرتکب عمدا شلیک کرده باشد. بر خلاف استدلال دادنامه مبنی بر اینکه: (ثالثا ادعای م. م. ب. اینکه گلوله به طور ناخواسته شلیک شده و شخص مقتول با کشیدن لوله اسلحه باعث شلیک تیر شده است.نه تنها توسط متهم ثابت نشده و دفاع دلیل موجهی از سوی وی ارائه نگردیده است.…) بر خلاف این استدلال باید توجه داشت بار اثبات و احراز احتمال دیگر یعنی شلیک عمدی بر عهده مدعی است.و منکر ضرورتی بر احراز این احتمال ندارد. و بلکه وجود این احتمال مانع حصول علم است.و بخصوص ب. ت. ب. نظریه کارشناس مبنی بر اینکه فاصله شلیک گلوله با بدن را 20 سانتی متر اعلام نموده‌اند قرینه واضحی بر این ادعا است.علیهذا با قبول بینه و عدم اقرار متهم و تعارض قرائن در مورد نحوه تیراندازی که مانع حصول علم به شرایط بند ب می‌شود. حکم صادره قابل تایید نیست. لذا به استناد بند 4 از شق ب ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه نقض شده و رسیدگی به شعبه هم عرض محول می‌شود. رییس: ع. ر. عضو معاون: ح. ا. در تاریخ 22 آذر 1399، دادگاه کیفری یک استان به رسیدگی پرونده‌ای مرتبط با اتهام قتل عمدی پرداخت. متهم پس از کشف جسد مقتوله در تاریخ 6 دی 1398، دستگیر و در مراحل اولیه تحقیقات به ارتکاب قتل به دلیل عصبانیت ناشی از ارتباط مقتوله با فرد دیگری اعتراف کرد. با این حال، در جلسه دادگاه، وی ادعا کرد که اظهارات اولیه‌اش تحت فشار و ضرب و شتم بوده است. <br>دادگاه ب. ت. ب. شکایت اولیای دم، گزارش مرجع انتظامی، نظریه پزشکی قانونی درباره علت مرگ و سایر مستندات موجود، اتهام انتسابی به متهم را محرز تشخیص داد. بر اساس مواد 211، 381 و 382 بند ب ماده 290 قانون مجازات اسلامی، متهم به قصاص نفس با چوبه دار و همچنین پرداخت تفاضل دیه محکوم گردید. رای صادره به صورت حضوری بوده و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ، قابلیت فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور را دارد. تاریخ دادنامه قطعی: 1399/09/22 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ب. ت. ب. ظهارات متهم در تشریح نحوه قتل در مرحله تحقیقات مقدماتی و مفاد کیفرخواست صادره و سایر اوراق و محتویات پرونده اتهام انتسابی به وی علما محرز و مسلم است پرونده کلاسه --- شعبه --- دادگاه کیفری یک مجتمع دادگاه‌های کیفری 1 *(شعبه --- دادگاه کیفری استان سابق) تصمیم نهایی شماره 1 . اقای ع. خ. فرزند غ. به نشانی * 2 . دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان پیشوا - دادستان به نشانی *- تلفن*٫ 36722206 ٫ 36721600 کد پستی* 3 . خانم ش. ق. فرزند ر. به نشانی * اقای ب. ص. فرزند ع. با وکالت اقای ع. ی. فرزند ا. به نشانی *. و اقای ح. ر. فرزند ع. به نشانی *. اتهام: مباشرت در قتل عمدی مسلمان خانم م. خ. دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و با استعانت از خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به صدور رای می‌نماید. در خصوص اتهام اقای ب. ص. فرزند ع.، مجرد، فاقد سابقه کیفری بازداشت از تاریخ 1398/10/08 با صدور قرار بازداشت موقت با وکالت اقای ع. ی. دایر بر مباشرت در قتل عمدی مرحومه م. خ. حسب شکایت والدین ان مرحوم خانم ش. ق. و ع. خ. موضوع کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان پیشوا بدین شرح که وفق محتویات پرونده و اظهارات اولیای دم مقتوله روز جمعه مورخ 98/10/6 از منزل خارج و جسد مشارالیه روز بعد در *توسط مرجع انتظامی کشف می‌گردد. پزشکی قانونی علت تامه مرگ را فشار بر عناصر حیاتی گردد. توسط جسم رشته ای قابل انعطاف تعیین نموده است.با شناسایی و دستگیری متهم مشارالیه در مرحله رسیدگی تحقیقات مقدماتی در مرجع انتظامی و دادسرا به انجام بزه قتل اقرار نموده که ما حصل اظهارات ایشان این است.که متوجه شدم م. با یک پسر ارتباط دارد. دو سال است.که با م. اشنا شدم هر موقع در خصوص ان پسر از ایشان سوالی کردم جواب درستی به من نداد و مدام از اشنایی با من ابراز ناراحتی می کرد من عصبانی شدم و او را خفه کردم و از ترس متواری شدم (صفحات 72 الی 86 پرونده) متهم در جلسه دادگاه منکر وقوع بزه قتل شده و عنوان می‌نماید. اظهاراتش در مرجع انتظامی به دلیل رفتار پرسنل اگاهی و زیر کتک بوده، علیهذا دادگاه ب. ت. ب. شکایت اولیای دم ان مرحوم و تقاضای قصاص نفس، گزارش مرجع انتظامی و مفاد نظریه پزشکی قانونی در خصوص علت تامه مرگ، صورتجلسه بازسازی صحنه جرم و دفاعیات بلاموثر متهم و وکیل ا. د. ج. دادگاه، اظهارات متهم در تشریح نحوه قتل در مرحله تحقیقات مقدماتی و مفاد کیفرخواست صادره و سایر اوراق و محتویات پرونده اتهام انتسابی به وی علما محرز و مسلم است.فلذا مستندا به مواد 211 ٫ 381 ٫ 382 بند ب ماده 290 از قانون مجازات اسلامی متهم موصوف را به یک بار قصاص نفس با چوبه دار به قید پرداخت تفاضل دیه از ناحیه اولیای دم د. ح. جانی محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجام خواهی در دیوان محترم عالی کشور م. ب../ف مستشاران شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران پرونده حاضر به وقوع یک نزاع دسته‌جمعی در مراسم عروسی مربوط می‌شود که منجر به فوت یک نفر و جرح چندین نفر گردید. متهمان به اتهام مشارکت در این نزاع که به قتل انجامیده و همچنین اخلال در نظم عمومی، مورد تفهیم اتهام قرار گرفتند و برای آنان قرار بازداشت موقت صادر شد. بررسی‌های انجام شده شامل تحقیقات محلی، اظهارات متهمان و فیلم‌های دوربین‌های مداربسته، وقوع نزاع و شناسایی ضارب را تایید نمود. بر اساس نظریه پزشکی قانونی، علت فوت، خونریزی ناشی از بریدگی عروق حیاتی در ناحیه ران چپ مقتول اعلام گردید. دادگاه پس از بررسی مستندات و دفاعیات، اتهامات را محرز دانسته و متهم به حداکثر مجازات سه سال حبس و پرداخت دیه محکوم کرد. سایر متهمان نیز به یک سال و نیم حبس تعزیری محکوم شدند، لیکن ب. ت. ب. رضایت اولیای دم، برای برخی از آنان قرار تعلیق اجرای مجازات صادر گردید. رای صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر است. این تصمیم بر اساس مواد 615 و 588 قانون مجازات اسلامی اتخاذ گردیده است. پرونده حاضر به شماره بایگانی *حسب گزارش کلانتری مطابق صورت مجلس مورخ 13299/08/08 اغاز و مطرح گردیده است.وفق گزارش پیوست برگ 1 پرونده در تاریخ مزبور در مراسم عروسی و *یک نزاع دسته جمعی به وقوع پیوسته است.که منتج به فوت یک نفر با هویت س. م. ح. و جرح چندین نفر گشته است.و در این راستا تحقیقات ضابطین جهت کشف موضوع و شناسایی متهمان اغاز و ضمن دستگیری متهمان و اخذ اظهارات از انها، تحقیقات محلی نیز انجام گردیده که پیوست صفحات 2 الی 42 پرونده م. ب..سپس متهمان به دادگاه و به این شعبه اعزام و مطابق برگ های 43 الی 63 پرونده هر یک از متهمان به اتهامات مشارکت در نزاع دسته جمعی منجر به قتل و اخلال در نظم و امنیت عمومی تفهیم اتهام گردیده و قرار بازداشت موقت در خصوص انها صادر و به زندان معرفی گردیده اند، همچنین دستوراتی جهت کشف موضوع و بازجویی از متهمان به شرح برگ 50 پرونده اصدار گردید.تا در نهایت ضارب یا ضاربین که مقتول با ضربات ایشان به قتل رسیده است، مشخص گردد.اسامی متهمان عبارتند از: 1- غ. ر. 2- ی. س. 3- وکیل ا. ب. 4- ن. س. 5- ع. ب. 6- ر. ت. 7- ع. م. که همگی از اتباع *می باشند.در ادامه فیلم دوربین های مدار بسته توسط مرجع انتظامی اخذ، بازبینی و وفق برگ های 67 الی 70 پرونده صورت مجلس و گزارش گردیده است.که حسب این گزارش اولا:وقوع نزاع دسته جمعی محرز می‌گردد.ثانیا: شخص ضارب به مقتول شناسایی می‌شود. که ظاهرا اقای ی. س. بوده که در زمان درگیری چاقو داشته است.لیکن لحظه زدن ضربه با چاقو ضبط نشده است.و در فیلم موجود نمی‌باشد. لیکن ظن قوی بر احتمال قتل توسط شخص ی. س. بیشتر می‌گردد.همچنین متهمان دیگر در اظهارات خود بیان داشته اند که ی. س. چاقو داشته است.و ایشان با چاقو س. م. ح. را زده است. (برگ های 78 الی 83). همچنین خود شخص ی. س. وفق برگ های 84 الی 87 پرونده اظهار داشته در درگیری چاقو داشته و چندین ضربه به مقتول وارد کرده است.و از همه مهمتر ضربه ای است.که به ران مقتول اصابت داشته و همین ضربه منجر به خونریزی و فوت مقتول شده است.که موید این موضوع نظریه پزشکی قانونی پیوست صفحه 140 پرونده م. ب.. که علت فوت را خونریزی شدید ناشی از بریدگی عروق حیاتی ران چپ اعلام نموده است. ضمنا تصاویر ماخوذه از کالبد شکافی جسد نیز پیوست برگ های 107 الی 119 پرونده م. ب.. در ادامه متهمان جهت اخذ اخرین دفاعیات احضار گردیدند که اظهارات انها پیوست برگ های 93 الی 103 پرونده م. ب..ضمنا اقای ر. ت. به عنوان معاونت در نزاع دسته جمعی منجر به قتل و معاونت در اخلال در نظم عمومی تفهیم اتهام گردیده بود بدین توضیح که ایشان دیگران را تحریک به دعوا و درگیری نموده است.لیکن به شدت این موضوع را منکر بوده و در این راستا تحقیقات حسب دستورات صادره پیوست برگ 185 انجام گردید.و نتیجه تحقیقات پیوست برگ های 186 الی 193 حکایت از عدم احراز بزه معاونت توسط ایشان داشته که در نهایت دادگاه حسب برگ 194 پرونده قرار منع تعقیب اقای ر. ت. فرزند ج. گ. را صادر نمود که قرار صادره به تایید دادستان محترم *نیز رسید و نامبرده ازاد گردید.در ادامه یکی از متهمین متواری به هویت ع. م. دستگیر و وفق برگ های 207 و 208 پرونده تفهیم اتهام گردید.که حسب اظهارات شاهدین نامبرده یکی از مسببین اصلی و شروع کننده ی نزاع بوده است.در نهایت اخرین دفاع از ایشان نیز اخذ (برگ 266 پرونده) و پس از ابقای قرارهای تامین بازداشت موقت، تعدادی از متهمان درخواست تخفیف و تبدیل قرار را داشته اند که قرار تامین اقایان وکیل ا. ب.، ن. س.، ع. م.، ع. ب. و غ. ر. از بازداشت موقت به وثیقه تبدیل و تخفیف یافت که سه تن از متهمان به نام های ع. ب. و غ. ر. و ع. م. با تودیع وثیقه ازاد شدند و اقای وکیل ا. ب. با معرفی کفیل نیز ازاد شدند. در خصوص قاتل به هویت ی. س. ایشان جهت تشکیل پرونده شخصیت به پزشکی قانونی معرفی گردید.که نتیجه معاینات پیوست برگ 295 و 296 م. ب..به تاریخ 1400/08/18 کیفرخواست صادر و پرونده به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان *ارسال گردید، که حسب مخالفت دادستان محترم *با عنوان قتل عمدی، قتل غیرعمدی تشخیص داده می‌شود.لذا پس از عودت پرونده و تمکین شاکی و وکیل ایشان به این موضوع به تاریخ 1401/03/22 وقت رسیدگی تعیین و جلسه با حضور طرفین تشکیل گردید.علی ایحال دادگاه نظر به جامع اوراق و محتویات پرونده و تحقیقات به عمل امده ختم تحقیقات را اعلام و به شرح ذیل مبادرت به صدور قرار جلب دادرسی می نماید. در خصوص اتهام اقایان: 1- غ. ر. به دلیل عجز از تودیع وثیقه با وکالت خانم ز. غ. ع. 2- وکیل ا. ب. تحت قرار کفالت 3- ع. ب.ا. تحت قرار وثیقه با وکالت اقای ا. ه. ک. پ. 4- ع. م. ا. تحت قرار وثیقه با وکالت خانم ز. غ. ع. 5- ن. س. ا. تحت قرار وثیقه 6- ی. س. با وکالت اقایان س. ب. و ک. ر. ازاد و تحت قرار وثیقه. دادگاه توجها به گزارش های تنظیمی مراجع انتظامی که همگی حکایت از وقوع بزه توسط متهمان فوق داشته و متهمان هیچ یک منکر شرکت در نزاع دسته جمعی نشده اند، نظریات پزشکی قانونی که حکایت از ایرادات ضرب و جرح به مقتول و در نهایت فوت ایشان دارد. و نیز تصاویر ماخوذه از کالبد شکافی جسد و نیز گواهی علت تامه فوت صادره از پزشکی قانونی، فیلم دوربین های مدار بسته و فیلم تحقیقات از متهم که همگی دلالت بر وقوع نزاع دسته جمعی و نیز قتل مقتول س. م. ح. توسط اقای ی. س. دارد. که البته حسب مخالفت دادستان محترم *با عنوان قتل عمدی، قتل غیرعمدی تشخیص داده می‌شود. و از طرف دیگر تمامی متهمان در زمان درگیری و نزاع دارای اراده و اختیار کامل بوده اند و به صورت عمدی اقدام به مشارکت در نزاع داشته اند و قاتل اقای ی. س. نیز کاملا با شرایط روانی سالم و به طور اگاهانه اقدام به وارد نمودن ضربات چاقو به مقتول نموده لیکن به نوعا کشنده بودن عمل خود مبنی بر اینکه ورود چاقو به سفید ران به دلیل عبور از شریان های حیاتی می توان به طور قطع منجر به فوت شود.، علم و اگاهی نداشته فلذا قتل غیرعمدی بوده است.و نهایتا اینکه دفاعیات موثری که موجب دفع اتهامات فوق الذکر از هریک از متهمان گردید. ارائه نگردیده است، لذا اتهامات فوق الذکر نسبت به هر یک از متهمان را وارد و محرز دانسته و ب. ت. ب. انطباق موضوع مانحن فیه با ماده 615 قانون مجازات اسلامی کتاب تعزیرات مصوب 1375 و مواد 588٫549٫490٫488 قانون مجازات اسلامی دادگاه تمامی متهمان را به جز اقای ی. س. به یک سال و نیم حبس تعزیری و متهم ی. س. را به حداکثر مجازات سه سال حبس تعزیری و پرداخت یک فقره دیه انسان کامل (در ماه غیرحرام) د. ح. اولیای دم متوفی محکوم می نماید.مهلت پرداخت دیه دو سال قمری از تاریخ وقوع جرم به صورت یوم الادای م. ب.. لیکن دادگاه به دلیل رضایت اولیای دم متوفی نسبت به متهمان اقایان غ. ر. و ع. م.، این دو نفر را مستحق تخفیف دانسته و در راستای ماده 46 ناظر به ماده 40 قانون مجازات اسلامی و مواد 55٫54٫52 همان قانون قرار تعلیق اجرای مجازات حبس نامبردگان را به مدت یک سال صادر و اعلام می نماید. و هرگاه نامبردگان از تاریخ صدور قرار تا پایان مدت تعلیق مرتکب جرم عمدی موجب حد، قصاص، دیه و یا تعزیر تا درجه 7 نشوند، محکومیت تعلیقی بی اثر خواهد شد.رای صادره حضوری بوده و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر *خواهد بود.