شرط تجویز اعاده دادرسی بر مبنای خلاف واقع بودن شهادت شهود

رأی خلاصه جریان پرونده خانم س.م. فرزند م. با وکالت آقایان خ.الف. و ع.ن. به اتهام سقط عمدی جنین خانم ف.ن. تحت تعقیب قرار گرفته و به موجب دادنامه شماره 671-23/6/92 شعبه 103 دادگاه عمومی جزایی ز و مستنداً به ماده 623 و 25 قانون مجازات اسلامی به مجازات شش ماه حبس تعزیری تعلیقی به مدت دو سال محکوم گردیده است و رأی صادره به موجب دادنامه شماره 102-15/10/92 شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان ز تأیید و قطعیت یافته است. وکیل محکوم علیها ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این که: شاکی با خانواده همسرش اختلاف دارند به گونه ای که بارها اقدام به ایراد ضرب و جرح همسرش نموده و ضمن ترک انفاق او را از منزل اخراج و بالاجبار همسرش را وادار به بذل مهریه کرده و شکایت وی از موکله برای تحت فشار قرار دادن و اخاذی صورت گرفته است و خانم ف.ن.، همسر شاکی که به استناد گواهی وی، موکله محکومیت حاصل نموده، طی سند رسمی اقرار کرده که بر اساس تحریکات و فشار شوهرش و ترس از ضرب و شتم و تهدید جانی او، بر خلاف واقع علیه مادرش شهادت داده است و مادرش در سقط جنین نقشی نداشته است و مستنداً به ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است که پرونده در مورخ 31/1/93 به این شعبه ارجاع گردیده است که به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می نماید: رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص درخواست خانم س.م. با وکالت آقایان خ.الف. و ع.ن. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 102-15/10/92 صادره از شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان ز ب. ت. ب. این که موارد اعلامی از سوی نامبرده با هیچ یک از بندهای ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری انطباق ندارد چرا که اولاً مستند رأی دادگاه، تنها شهادت ف.ن. نبوده و ثانیاً دروغ بودن شهادت نام برده در هیچ مرجعی تأیید نشده است، بنابراین درخواست متقاضی مردود اعلام می گردد. رئیس شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون نیازی ـ اعتماد فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی