شرط تحقق بزه دایر کردن خانه فساد و فحشاء

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای م.، 31 ساله، آزاد به لحاظ صدور قرار قبولی وثیقه، با وکالت آقایان س. و م.چ. دایر به نگهداری مشروبات الکلی به ارزش 2/750/000 ریال بر اساس نظر مورخ 1391/10/18 اداره گمرک (صفحه 204) و نگهداری یک دستگاه رسیور (تجهیزات دریافت از ماهواره) و ایراد ضرب‌وجرح عمدی نسبت به آقای س. و توهین نسبت به مأموران در حین انجام‌وظیفه ب. ت. ب. محتویات پرونده، گزارش مورخ 1391/02/28 مرجع انتظامی، تحقیقات انجام شده از سوی دادسرای ناحیه 21 تهران، دفاعیات بلاوجه متهم در مورد موضوع نگهداری مشروبات الکلی، اظهارات سایر متهمان پرونده که وجود مشروبات الکلی در منزل مشارالیه و شکسته شدن شیشه‌های مشروب توسط نامبرده را تأیید می‌نماید. خلاصتاً مأموران در گزارش مورخ 1391/02/28 در صفحه 7 پرونده بیان داشته‌اند که آقای م. در زمان دستگیری سایر متهمان و درگیری پیش‌آمده بین ایشان و همسایگان که به کمک آنان آمده بودند، از فرصت استفاده نموده و اقدام به پرتاب نمودن مشروبات مکشوفه به پایین ساختمان نمودند. متهم آقای م. شدیداً منکر وجود هرگونه مشروب در منزل خود گردیده و بیان داشته است که مأموران برای سنگین کردن پرونده وی برخلاف حقیقت صورت‌جلسه نموده‌اند و مشروب باید وجود خارجی داشته باشد (صفحه 225)، لیکن متهمان دیگر به شرح منعکس در برگ تحقیقات و مواجهه حضوری (صفحات 141 -142-143-144-145-146 و 152) وجود مشروب در منزل نامبرده و شکسته شدن شیشه مشروبات از طریق به بیرون پرتاب نمودن آن‌ها از منزل توسط متهم را تأیید نموده‌اند، اقرار متهم در مورد نگهداری تجهیزات دریافت از ماهواره، ارسال تجهیزات مذکور به سازمان صداوسیما (صفحه 57)، شکایت آقایان م.پ. – س.غ. – س.م. – ن. همگی با وکالت آقای م.ش.، شکایت آقای ح. از مأموران نیروی انتظامی، نحوه اظهارات احد از مأموران پرونده به شرح منعکس در صفحه 60 در مواجهه حضوری مورخ 1391/02/31 بیان داشته است که آقای م. با دستبندی که داشت به فرق سر گروهبان غ. زده و باعث جراحت سر وی شده است، ملاحظه اظهارات بعضی از متهمان که مؤید اظهارات مأمور است (صفحات 145- 146-152-32-141) و سایر قرائن ارتکاب بزه‌های معنونه از سوی وی محرز تشخیص و به استناد مواد 702 اصلاحی و 609 قانون مجازات اسلامی 1375 و مواد 709 و 488 همان قانون مصوب 1392 و ماده 9 قانون ممنوعیت به‌کارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره حکم محکومیت وی به 1) تحمل شش ماه حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی + بیست ضربه شلاق + پرداخت جزای نقدی معادل پنج برابر ارزش عرفی تجاری مشروبات کشف شده (در مورد اتهام نگهداری مشروب)؛ 2) تحمل بیست ضربه شلاق به اتهام توهین به مأموران؛ 3) پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی بابت نگهداری رسیور د. ح. دولت، 4) پرداخت دوصدم دیه کامل بابت جرح دامیه جلوی سر مأمور (آقای غ.) بر اساس گواهی پزشکی قانونی مورخ 1391/02/29 (صفحه 16) د. ح. مشارالیه صادر و اعلام می‌نماید. و اما در خصوص دیگر اتهام متهم دایر به ایراد ضرب‌وجرح نسبت به آقایان س. و م.پ. و نیز جرح حارصه وارده بر ساعد چپ آقای س. ب. ت. ب. نحوه گزارش و اظهارات مأموران و متهمان پرونده و نیز مطلعان، نظر به این‌که بجز مشارالیه (آقای م.) همسایگان ایشان نیز در درگیری شرکت نموده و مبادرت به ایراد صدمه به مأموران مذکور گردیده‌اند و مأموران صرفاً از نامبرده شکایت نموده‌اند و آنچه در خصوص اتهام وی محرز و مسلم بوده، صرفاً صدمه وارده دامیه جلوی سر نسبت به آقای س. است، لذا به لحاظ عدم‌کفایت ادله اثباتی مستند به ماده 177 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و رعایت اصل 37 قانون اساسی حکم برائت وی صادر و اعلام می‌گردد. و در خصوص اتهام دیگر وی دایر به تشکیل مرکز فساد، ب. ت. ب. انکار شدید متهم – اظهارات سایر متهمان– دفاعیات وکلای مدافع متهم، نظر به این‌که لازمه دایر کردن خانه فساد و فحشاء حداقل رفت‌وآمد مشکوک و مداوم و پنهانی به محل و نیز مراجعه افرادی که اشتهار به فساد و فحشاء دارند است و یک بزه به عادت است و این امر در پرونده احراز نمی‌گردد که در گزارش مورخ 25/02/1391 (صفحه 5) که در مقام گزارش به شعبه بازپرسی بیان داشته‌اند: ((... در زمان مقرر دستورات قضایی با عنایت به پیگیری‌های مکرر مبنی بر دستگیری مردان و زنان اجنبی متأسفانه تاکنون موردی از این قبیل مشاهده نگردیده ...)) مؤید این برداشت است و به لحاظ عدم‌کفایت دلیل و هم‌چنین در مورد اتهام دیگر وی دایر به نگهداری آلت قمار (پاسور) ب. ت. ب. این‌که صرف نگهداری پاسور تا زمانی که با آن قماربازی نشود و برد و باخت صورت نگیرد آلت قمار محسوب نمی‌شود، لذا مستفاد از نظرات مشورتی شماره‌های 7/167-1369/03/19 و 7/2287-1384/04/04 اداره کل امور حقوقی قوه قضائیه به لحاظ فقد وصف جزایی، لذا به استناد ماده 177 قانون اخیرالذکر به ترتیب رأی برائت و منع تعقیب صادر و اعلام می‌گردد. و اما در مورد اتهام آقایان و خانم‌ها 1) الف. 2) م.، آزاد به لحاظ مذکور دایر به ارتکاب فعل حرام از طریق حضور در محل فساد و فحشاء و تمرد و ایراد ضرب‌وجرح عمدی نسبت به مأموران و توهین به آن‌ها 3) ن. 4) م.ن.، آزاد به لحاظ مذکور و با وکالت آقای م.چ.، دایر به ارتکاب فعل حرام از طریق حضور در خانه مذکور و 5) آقای ر.پ، آزاد به لحاظ صدور قرار قبولی کفالت و با وکالت آقایان ….پ. و ع. دایر به ارتکاب فعل حرام از طریق حضور در محل مذکور و ایراد ضرب‌وجرح نسبت به مأموران و هم‌چنین اتهام دیگر آقای م. دایر به تمرد نسبت به مأموران ب. ت. ب. مراتب اولاً: در مورد موضوع ارتکاب فعل حرام با فرض عدم احراز وقوع بزه در مورد آقای م. و به تبع آن ارتکاب بزه محرز نیست و ثانیاً: با مداقه در گزارش و نحوه اظهارات مأموران و انکار شدید متهمان و ملاحظه دفاعیات وکلای مدافع متهمان دلیل کافی بر ارتکاب بزه‌های ایراد ضرب و توهین و تمرد وجود ندارد، لذا به استناد ماده 177 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و رعایت اصل 37 قانون اساسی حکم برائت مشارالیهم صادر و اعلام می‌گردد. این رأی، حضوری محسوب و ظرف بیست روز از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. در ضمن رأی صادره در مورد پرداخت دیه (دو صدم دیه کامل) به لحاظ این‌که کمتر از خمس دیه کامل است قطعی است. رئیس شعبه 1084 دادگاه عمومی جزایی تهران- توحیدلو رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.چ. به وکالت از م.، از دادنامه شماره 811 مورخ 1393/08/14 صادره از شعبه 1084 دادگاه عمومی جزایی تهران که ت. ن. خ. از حیث اتهامات متعدد نگهداری مشروبات الکلی، نگهداری یک دستگاه تجهیزات دریافت از ماهواره، توهین به مأمورین دولت در حین انجام‌وظیفه و ایراد ضرب‌وجرح عمدی به مأمور، به تحمل 6 ماه حبس تعزیری، 20 ضربه شلاق تعزیری و پرداخت پنج برابر ارزش عرفی تجاری به ‌عنوان جزای نقدی و پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی بابت ماهواره، پرداخت دیه د. ح. مأمور مجروح و تحمل 20 ضربه شلاق تعزیری بابت توهین به مأمور محکوم شده‌اند و از رأی دادگاه وکیل ت. ن. خ. طی لایحه‌ای که به شماره 174 مورخ 1393/09/11 ثبت دفتر دادگاه عمومی جزایی گردیده اعتراض داشته و تقاضای تجدیدنظرخواهی نموده که به دادگاه تجدیدنظر استان و این شعبه ارسال و ارجاع گردیده است و با وصول سابقه و ملاحظه آن و بررسی اوراق قضایی (1 و 2 و 3 و 4 و 5) و صورت‌جلسه تنظیمی مورخه 1391/02/28 در سه برگ که پیگیری و تعقیب محل موردنظر از تاریخ 1391/07/01 الی 1392/02/22 تحت مراقبت بوده که در متن گزارش به کشف مشروبات الکلی اشاره دارد و از جهت دیگر، بیان می‌دارد مشروب الکلی توسط ت. ن. خ. و م. معدوم شده، یعنی از داخل واحد آپارتمان و از پنجره به حیاط سرازیر و پرتاب گردیده است. و در گزارش به مشروب داخلی یا خارجی اشاره ندارد و معلوم نشد مشروب داخلی یا خارجی و به چه نحو قیمت‌گذاری می‌شود. هرچند مأمورین به محل سکونت ت. ن. خ. مراجعه می‌کنند و تحقیق غیر محسوس را بیان می‌دارند، لیکن محور تحقیقات و پاسخ‌دهندگان را بیان نمی‌دارند و صرفاً به گزارش اکتفا می‌نمایند. اما از باب اطمینان حاصل کردن و جمع‌آوری دلیل، لازم و ضروری است که ادله شرعی و قانونی و لوازم بزه جمع‌آوری شود تا این‌که در مرحله دادرسی با مشکل حقوقی برخورد نکنند که با وضع موجود اثبات محکومیت ت. ن. خ. در باب مشروب الکلی و آن‌هم به‌صورت تردید با موازین قانونی و شرعی اشکال دارد که دادگاه اعتراض ت. ن. خ. را در این باب منطق با موازین قانونی دانسته و به استناد جز 4 از بند ب ماده 257 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری به علت فقدان ادله قانونی و تردید در ارتکاب فعل ادعایی، دادنامه معترض‌عنه در باب محکومیت مشروب الکلی نقض و به استناد اصل سی و هفتم قانون اساسی و ماده 177 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم بر برائت نامبرده صادر و اعلام می‌گردد. و در خصوص اتهام ایراد ضرب عمدی به مأمورین در حین انجام‌وظیفه و نگهداری تجهیزات دریافت از ماهواره و محکومیت شلاق بابت توهین به مأمور، ضمن رد اعتراض و به استناد بند الف از ماده 257 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 250 قانون آئین دادرسی مذکور و رعایت ماده 609 قانون مجازات اسلامی 1375 در امر انتخاب یکی از مجازات‌های تعزیری مندرج در قانون که دادگاه بدوی شلاق را انتخاب کرده، لیکن دادگاه تجدیدنظر با همین قاعده تخییری در امر تعیین کیفر و با عدول از شلاق و تعیین جزای نقدی به مبلغ یک‌میلیون ریال د. ح. دولت، محکوم و با اصلاح این قسمت، مجازات عیناً تأیید و محکوم و استوار می‌نماید. رأی صادره قطعی است. شعبه 39 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار ​علی اصغر شفیعی خورشیدی - احمد موسی پور فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی شرط تحقق بزه دایر کردن خانه فساد و فحشاء در تاریخ 1 دی‌ماه 1393، دادگاه بدوی متهم را به اتهام نگهداری مشروبات الکلی به ارزش 2,750,000 ریال، نگهداری تجهیزات دریافت از ماهواره، ایراد ضرب و جرح عمدی و توهین به ماموران حین انجام وظیفه به شش ماه حبس، بیست ضربه شلاق، پرداخت جزای نقدی معادل پنج برابر ارزش مشروبات کشف‌شده، دو میلیون ریال جزای نقدی بابت نگهداری رسیور و پرداخت دیه دو صدم دیه کامل محکوم کرد. با این حال، در خصوص اتهام ایراد ضرب و جرح نسبت به برخی افراد و تشکیل مرکز فساد، به دلیل عدم کفایت ادله، حکم برائت صادر گردید. در مرحله تجدیدنظر، اعتراض به این محکومیت‌ها مطرح شد. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی مستندات و تردید در اثبات نگهداری مشروبات الکلی، حکم برائت صادر کرد و در خصوص اتهام توهین و ایراد ضرب و جرح، مجازات شلاق را به جزای نقدی یک میلیون ریال تغییر داد و سایر مجازات‌ها را تایید نمود. این رای قطعی است و تصمیمات دادگاه‌ها بر اساس مواد 609 و 702 اصلاحی قانون مجازات اسلامی و ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/01 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: شرط تحقق بزه دایر کردن خانه فساد و فحشاء که بزه به عادت محسوب می‌شود، رفت وآمد مشکوک، مداوم و پنهانی افراد و کسانی که اشتهار به فساد دارند، به محل معین است. در خصوص اتهام آقای م.، 31 ساله، آزاد به لحاظ صدور قرار قبولی وثیقه، با وکالت آقایان س. و م.چ. دایر به نگهداری مشروبات الکلی به ارزش 2/750/000 ریال بر اساس نظر مورخ 1391/10/18 اداره گمرک (صفحه 204 ) و نگهداری یک دستگاه رسیور (تجهیزات دریافت از ماهواره) و ایراد ضرب‌وجرح عمدی نسبت به آقای س. و توهین نسبت به ماموران در حین انجام‌وظیفه ب. ت. ب. محتویات پرونده، گزارش مورخ 1391/02/28 مرجع انتظامی، تحقیقات انجام شده از سوی دادسرای ناحیه 21 تهران، دفاعیات بلاوجه متهم در مورد موضوع نگهداری مشروبات الکلی، اظهارات سایر متهمان پرونده که وجود مشروبات الکلی در منزل مشارالیه و شکسته شدن شیشه‌های مشروب توسط نامبرده را تایید می‌نماید. خلاصتا ماموران در گزارش مورخ 1391/02/28 در صفحه 7 پرونده بیان داشته‌اند که آقای م. در زمان دستگیری سایر متهمان و درگیری پیش‌آمده بین ایشان و همسایگان که به کمک آنان آمده بودند، از فرصت استفاده نموده و اقدام به پرتاب نمودن مشروبات مکشوفه به پآیین ساختمان نمودند. متهم آقای م. شدیدا منکر وجود هرگونه مشروب در منزل خود گردیده و بیان داشته است که ماموران برای سنگین کردن پرونده وی برخلاف حقیقت صورت‌جلسه نموده‌اند و مشروب باید وجود خارجی داشته باشد (صفحه 225 )، لیکن متهمان دیگر به شرح منعکس در برگ تحقیقات و مواجهه حضوری (صفحات 141 - 142 - 143 - 144 - 145 - 146 و 152 ) وجود مشروب در منزل نامبرده و شکسته شدن شیشه مشروبات از طریق به بیرون پرتاب نمودن آن‌ها از منزل توسط متهم را تایید نموده‌اند، اقرار متهم در مورد نگهداری تجهیزات دریافت از ماهواره، ارسال تجهیزات مذکور به سازمان صداوسیما (صفحه 57 )، شکایت آقایان م.پ. - س.غ. - س.م. - ن. همگی با وکالت آقای م.ش.، شکایت آقای ح. از ماموران نیروی انتظامی، نحوه اظهارات احد از ماموران پرونده به شرح منعکس در صفحه 60 در مواجهه حضوری مورخ 1391/02/31 بیان داشته است که آقای م. با دستبندی که داشت به فرق سر گروهبان غ. زده و باعث جراحت سر وی شده است، ملاحظه اظهارات بعضی از متهمان که موید اظهارات مامور است (صفحات 145 - 146 - 152 - 32 - 141 ) و سایر قرائن ارتکاب بزه‌های معنونه از سوی وی محرز تشخیص و به استناد مواد 702 اصلاحی و 609 قانون مجازات اسلامی 1375 و مواد 709 و 488 همان قانون مصوب 1392 و ماده 9 قانون ممنوعیت به‌کارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره حکم محکومیت وی به 1 ) تحمل شش ماه حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی + بیست ضربه شلاق + پرداخت جزای نقدی معادل پنج برابر ارزش عرفی تجاری مشروبات کشف شده (در مورد اتهام نگهداری مشروب)؛ 2 ) تحمل بیست ضربه شلاق به اتهام توهین به ماموران؛ 3 ) پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی بابت نگهداری رسیور د. ح. دولت، 4 ) پرداخت دوصدم دیه کامل بابت جرح دامیه جلوی سر مامور (آقای غ.) بر اساس گواهی پزشکی قانونی مورخ 1391/02/29 (صفحه 16 ) د. ح. مشارالیه صادر و اعلام می‌نماید. و اما در خصوص دیگر اتهام متهم دایر به ایراد ضرب‌وجرح نسبت به آقایان س. و م.پ. و نیز جرح حارصه وارده بر ساعد چپ آقای س. ب. ت. ب. نحوه گزارش و اظهارات ماموران و متهمان پرونده و نیز مطلعان، نظر به این‌که بجز مشارالیه (آقای م.) همسایگان ایشان نیز در درگیری شرکت نموده و مبادرت به ایراد صدمه به ماموران مذکور گردیده‌اند و ماموران صرفا از نامبرده شکایت نموده‌اند و آنچه در خصوص اتهام وی محرز و مسلم بوده، صرفا صدمه وارده دامیه جلوی سر نسبت به آقای س. است، لذا به لحاظ عدم‌کفایت ادله اثباتی مستند به ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و رعایت اصل 37 قانون اساسی حکم برائت وی صادر و اعلام می‌گردد. و در خصوص اتهام دیگر وی دایر به تشکیل مرکز فساد، ب. ت. ب. انکار شدید متهم - اظهارات سایر متهمان- دفاعیات وکلای مدافع متهم، نظر به این‌که لازمه دایر کردن خانه فساد و فحشاء حداقل رفت‌وآمد مشکوک و مداوم و پنهانی به محل و نیز مراجعه افرادی که اشتهار به فساد و فحشاء دارند است و یک بزه به عادت است و این امر در پرونده احراز نمی‌گردد که در گزارش مورخ 1391/02/25 (صفحه 5 ) که در مقام گزارش به شعبه بازپرسی بیان داشته‌اند: ((... در زمان مقرر دستورات قضایی با عنایت به پیگیری‌های مکرر مبنی بر دستگیری مردان و زنان اجنبی متاسفانه تاکنون موردی از این قبیل مشاهده نگردیده...)) موید این برداشت است و به لحاظ عدم‌کفایت دلیل و هم‌چنین در مورد اتهام دیگر وی دایر به نگهداری آلت قمار (پاسور) ب. ت. ب. این‌که صرف نگهداری پاسور تا زمانی که با آن قماربازی نشود و برد و باخت صورت نگیرد آلت قمار محسوب نمی‌شود، لذا مستفاد از نظرات مشورتی شماره‌های 7/167 - 1369/03/19 و 7/2287 - 1384/04/04 اداره کل امور حقوقی قوه قضائیه به لحاظ فقد وصف جزایی، لذا به استناد ماده 177 قانون اخیرالذکر به ترتیب رای برائت و منع تعقیب صادر و اعلام می‌گردد. و اما در مورد اتهام آقایان و خانم‌ها 1 ) الف. 2 ) م.، آزاد به لحاظ مذکور دایر به ارتکاب فعل حرام از طریق حضور در محل فساد و فحشاء و تمرد و ایراد ضرب‌وجرح عمدی نسبت به ماموران و توهین به آن‌ها 3 ) ن. 4 ) م.ن.، آزاد به لحاظ مذکور و با وکالت آقای م.چ.، دایر به ارتکاب فعل حرام از طریق حضور در خانه مذکور و 5 ) آقای ر.پ، آزاد به لحاظ صدور قرار قبولی کفالت و با وکالت آقایان ….پ. و ع. دایر به ارتکاب فعل حرام از طریق حضور در محل مذکور و ایراد ضرب‌وجرح نسبت به ماموران و هم‌چنین اتهام دیگر آقای م. دایر به تمرد نسبت به ماموران ب. ت. ب. مراتب اولا: در مورد موضوع ارتکاب فعل حرام با فرض عدم احراز وقوع بزه در مورد آقای م. و به تبع آن ارتکاب بزه محرز نیست و ثانیا: با مداقه در گزارش و نحوه اظهارات ماموران و انکار شدید متهمان و ملاحظه دفاعیات وکلای مدافع متهمان دلیل کافی بر ارتکاب بزه‌های ایراد ضرب و توهین و تمرد وجود ندارد، لذا به استناد ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و رعایت اصل 37 قانون اساسی حکم برائت مشارالیهم صادر و اعلام می‌گردد. این رای، حضوری محسوب و ظرف بیست روز از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. در ضمن رای صادره در مورد پرداخت دیه (دو صدم دیه کامل) به لحاظ این‌که کمتر از خمس دیه کامل است قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران- توحیدلو رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م.چ. به وکالت از م.، از دادنامه شماره --- مورخ 1393/08/14 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که ت. ن. خ. از حیث اتهامات متعدد نگهداری مشروبات الکلی، نگهداری یک دستگاه تجهیزات دریافت از ماهواره، توهین به مامورین دولت در حین انجام‌وظیفه و ایراد ضرب‌وجرح عمدی به مامور، به تحمل 6 ماه حبس تعزیری، 20 ضربه شلاق تعزیری و پرداخت پنج برابر ارزش عرفی تجاری به ‌عنوان جزای نقدی و پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی بابت ماهواره، پرداخت دیه د. ح. مامور مجروح و تحمل 20 ضربه شلاق تعزیری بابت توهین به مامور محکوم شده‌اند و از رای دادگاه وکیل ت. ن. خ. طی لایحه‌ای که به شماره 174 مورخ 1393/09/11 ثبت دفتر دادگاه عمومی جزایی گردیده اعتراض داشته و تقاضای تجدیدنظرخواهی نموده که به دادگاه تجدیدنظر استان و این شعبه ارسال و ارجاع گردیده است و با وصول سابقه و ملاحظه آن و بررسی اوراق قضایی ( 1 و 2 و 3 و 4 و 5 ) و صورت‌جلسه تنظیمی مورخه 1391/02/28 در سه برگ که پیگیری و تعقیب محل موردنظر از تاریخ 1391/07/01 الی 1392/02/22 تحت مراقبت بوده که در متن گزارش به کشف مشروبات الکلی اشاره دارد و از جهت دیگر، بیان می‌دارد مشروب الکلی توسط ت. ن. خ. و م. معدوم شده، یعنی از داخل واحد آپارتمان و از پنجره به حیاط سرازیر و پرتاب گردیده است. و در گزارش به مشروب داخلی یا خارجی اشاره ندارد و معلوم نشد مشروب داخلی یا خارجی و به چه نحو قیمت‌گذاری می‌شود. هرچند مامورین به محل سکونت ت. ن. خ. مراجعه می‌کنند و تحقیق غیر محسوس را بیان می‌دارند، لیکن محور تحقیقات و پاسخ‌دهندگان را بیان نمی‌دارند و صرفا به گزارش اکتفا می‌نمایند. اما از باب اطمینان حاصل کردن و جمع‌آوری دلیل، لازم و ضروری است که ادله شرعی و قانونی و لوازم بزه جمع‌آوری شود تا این‌که در مرحله دادرسی با مشکل حقوقی برخورد نکنند که با وضع موجود اثبات محکومیت ت. ن. خ. در باب مشروب الکلی و آن‌هم به‌صورت تردید با موازین قانونی و شرعی اشکال دارد که دادگاه اعتراض ت. ن. خ. را در این باب منطق با موازین قانونی دانسته و به استناد جز 4 از بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری به علت فقدان ادله قانونی و تردید در ارتکاب فعل ادعایی، دادنامه معترض‌عنه در باب محکومیت مشروب الکلی نقض و به استناد اصل سی و هفتم قانون اساسی و ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم بر برائت نامبرده صادر و اعلام می‌گردد. و در خصوص اتهام ایراد ضرب عمدی به مامورین در حین انجام‌وظیفه و نگهداری تجهیزات دریافت از ماهواره و محکومیت شلاق بابت توهین به مامور، ضمن رد اعتراض و به استناد بند الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 250 قانون آیین دادرسی مذکور و رعایت ماده 609 قانون مجازات اسلامی 1375 در امر انتخاب یکی از مجازات‌های تعزیری مندرج در قانون که دادگاه بدوی شلاق را انتخاب کرده، لیکن دادگاه تجدیدنظر با همین قاعده تخییری در امر تعیین کیفر و با عدول از شلاق و تعیین جزای نقدی به مبلغ یک‌میلیون ریال د. ح. دولت، محکوم و با اصلاح این قسمت، مجازات عینا تایید و محکوم و استوار می‌نماید. رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار