شرط تحقق بزه معاونت در جرم( حذف شود)

رأی خلاصه جریان پرونده شماره پرونده : 9409980937200267 شماره دادنامه : 9409970937200328 تاریخ : 1394/10/27 خلاصه جریان پرونده ب. ت. ب. محتویات پرونده مأمورین پلیس مستقر در شرکت هواپیمایی ... شهرستان ل...، حین کنترل مسافرین خارجی به مقصد قطر پرواز شماره ... به آقای ک. ن. فرزند ح. به لحاظ استرس و روش چهره زنی مشکوک که ضمن دستگیری وی در بازرسی بدنی و وسایل همراه وی از داخل سنگ فرز مقدار چهارصد و نود و پنج گرم مواد مخدر از نوع هروئین که به طرز ماهرانه جاسازی شده بود، کشف که در نتیجه متهم به همراه مواد مکشوفه جهت سیر مراحل قانونی به مقرّر پلیس هدایت (ص1-2) و در مورخه 1393/10/8 در مرجع انتظامی مورد تحقیق قرار گرفته که اظهار نموده، یک نفر به نام ز. به مغازه ام مراجعه و پول دستی مطالبه کرده که گفتم من خودم بدهکار هستم و پولی ندارم سپس او گفت این دستگاه سنگ فرز را برایش تا فرودگاه برده و مبلغ یک یا دو میلیون تومان از وی دریافت کنم و من پیشنهاد وی را قبول کرده ولی از مواد مخدر جاسازی شده در داخل سنگ فرز اطلاعی نداشتم. وی افزوده از اینکه آقای ز. این مواد را برای چه کسی در مقصد می برد، اطلاع ندارم. آقای ز. از خویشان دور من می باشند و حدود 5 یا 6 ماه است او را می شناسم و به مغازه ام مراجعه می کند (وی پسرخاله زن پسرعمویم است)، نامبرده همچنین در ادامه گفته است آقای ز. از من خواست که با ماشینم لوازم او از جمله سنگ فرز را تا فرودگاه برایش ببرم و سپس برگردم و قرار بود از این بابت مبلغ یک یا دو میلیون تومان به من بدهد، حاضرم که آقای ز. را معرفی کنم ولی در مقصد چه کسی می خواسته مواد را تحویل بگیرد اطلاعی نداشته و نمی دانم و همانطور که گفتم بنده فقط وسایل او را به فرودگاه برده و خبری از مواد درون سنگ فرز نداشتم. آقای ز. به من گفت وسایل را به فرودگاه ببر و در آنجا به یکی از مسافران کشور قطر بده و شماره تلفن از او بگیر و آن‌را به من بده که در فرودگاه قبل از اینکه وسایل را بتوانم به کسی بدهم توسط مأمورین پلیس فرودگاه دستگیر شدم. (ص3 پشت ورو)از متهم پرونده در مرحله دیگری تحقیق و به وی تفهیم اتهام دایر بر حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین شده که اعلام نموده قبول دارم که مقدار 495 گرم هروئین از وسایل در اختیار اینجانب کشف گردیده ولی وسایل و سنگ فرزی که مواد در آن جاسازی گردیده متعلق به آقای ز. بوده که از من درخواست کرد آن وسایل را تا فرودگاه برایش حمل کرده و در آنجا آنرا به یکی از مسافرین کشور قطر بدهم و هیچ اطلاعی از اینکه درون سنگ فرز مواد مخدر از نوع هروئین جاسازی گردیده، نداشتم و قرار بوده از آقای ز. پس از اتمام کار مبلغ یک میلیون تومان بگیرم. (ص8-9)، متهم در مورخ ۱۳۹۳/10/9 نزد قاضی دادسرا اتهام انتسابی (حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین) را نپذیرفته و قبول نکرده است و در شرح ماجرا به همان مطالب قبلی بسنده کرده و در جلسه تحقیق بعدی در مورخه ۱۳۹۳/10/28 گفته است اظهارات اولیه ام دروغ بوده و حقیقت این است که، به هنگام مسافرکشی با خودرو در تاریخ ۱۳۹۳/10/8 به گاراژ مسافربری در قیر رفته و یکنفر را که او را نمی شناسم به مقصد فرودگاه لار سوار کرده و قرار شد که مبلغ دویست هزار تومان از وی بگیرم وقتی به فرودگاه رسیدیم او از خودرو پیاده شد و به داخل سالن رفت و چون نیم ساعت گذشت و او برای برداشتن وسائلش نیامد لذا من سنگ فرز و وسایل او را که در یک ساک بود برداشته و به داخل سالن برده تا به صاحبش تحویل نمایم که در آنجا متوجه شدم داخل سنگ فرز مواد مخدر جاسازی شده ولی من مالک مواد نمی باشم که با ختم جلسه تحقیقات، قرار مجرمیت متهم ( ک. ن. ) به اتهام حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین در تاریخ ۱۳۹۳/10/28 صادر که با صدور کیفرخواست پرونده به دادگاه انقلاب اسلامی ل... ارسال شده است. (ص26-27) جلسه دادرسی با رعایت تشریفات قانونی در مورخ ۱۳۹۳/11/21 برگزار گردیده که متهم در خصوص اتهامش به شرح پیشگفت همان سناریو جدید را مطرح نموده و در مورد اظهارات متناقضش در مراحل تحقیق گفته «به قهر زدند من این حرف را زدم »و وکیل او نیز بیان نموده موکلش از مواد درون جعبه اطلاعی نداشته و در خصوص اینکه موکل در زمان دستگیری دارای چه حالات روحی و روانی بوده نیاز به تحقیق از مأمورین کاشف م. ب. و در رابطه با شخصی که موکل مدعی است، تحقیقی به عمل نیامده که نیاز به این تحقیقات م. ب.. با تحقیقاتی که طبق دستور رئیس محترم دادگاه صورت گرفته هیچیک از پسرخاله های زن پسرعموهای متهم دارای فرزند به نام ز. فرزند غ. نمی باشند (ص43)، در جلسه دادرسی مورخ ۱۳۹۳/12/25 از آقای ط. مأمور کاشف تحقیق گردیده که اظهار داشته آقای ن. دو قلم جنس در اختیار داشته یکی شیشه عسل و دیگری یک سنگ فرز و ساکی در دست نداشت که بعد مشخص شد در دستگاه سنگ فرز مواد مخدر جاسازی شده است (ص47) آقای ش. راننده ای که درمسیر جهرم به شیراز کار می کند در اظهاراتش گفته است، بین جهرم و شیراز و امام شهر رفت و آمد می کنم شخصی کت و شلوار مشکی دست بلند کرد و گفت قنج می روم او را سوار نکردم و با خود یک سنگ فرز همراه داشت و من از قیر به امام شهر می رفتم که بعد از فلکه قیر به طرف لار به سمت امام شهر می رفتم. بعداً شنیدم فردی که سنگ فرز به همراه داشته و منتظر ماشین بوده، آقای ن. (متهم پرونده )سوار کرده و به لار رفته اند که او را گرفته اند. (ص59) و آقای ر.ه. نیز در مورد موضوع چنین اظهار داشته، شنیدیم که ک. ن. را گرفته اند و گفته اند که یک نفر را سوار کرده تا به لار ببرد که او را دستگیر کرده اند و می افزاید من یک زن و مرد افغانی را به خزر می بردم در کنار جاده شخصی ایستاده بود و عینک داشت که دربستی برای لار می خواست و ندیدم سنگ فرزی به همراهش باشد. (ص60)در نهایت در تاریخ ۱۳۹۳/1/29 جلسه دادرسی شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ل... با رعایت تشریفات قانونی تشکیل شده که دادگاه به متهم تفهیم اتهام (حمل و نگهداری 495 گرم هروئین) نموده و م. د. د. از خود اظهار داشته من نمی دانم چه بگویم بچه ام یک لب تاب می خواست که گفتم می خرم و بعد آمدم سر ایستگاه یک مسافر بود و چند ماشین دیگر مسافرکش هم بودند که گفتند این مسافر به فرودگاه ل.. می رود و ما او را نبرده ایم که من قبول کردم و او سوار شد و بعد در فرودگاه او پیاده شده و به سالن رفته و نیم ساعت طول کشید نیامد و من وسایل او را برداشتم و داخل سالن شده که توسط مأمورین دستگیر گردیدم من مسافر را نمی شناختم و مواد جاسازی شده در سنگ فرز متعلق به آن مسافر م. ب. و من اصلاً اطلاعی نداشتم و حرف دیگری ندارم و سپس وکیل وی نیز بیان کرده موکلش اصلاً اطلاعی از مواد نداشته و قصد داشته وسایل مسافر را بدهد که منجر به دستگیریش شده است و... متهم ک. ن. نیز در آخرین دفاعیه اش نسبت به اتهام انتسابی گفته، دفاعیاتم به شرح فوق است و حرف دیگری هم ندارم و دادگاه ختم جلسه دادرسی را اعلام و در تاریخ 1394/3/6 بموجب دادنامه شماره 9409977195000092 اتهام آقای ک. ن. را از حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین به معاونت درجرم تبدیل کرده و طبق ماده 127 قانون مجازات اسلامی و تبصره ذیل ماده 8 (قسمت اخیر) قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر، وی را به 25 سال حبس محکوم و خودرو حامل نیز در اجرای ماده 30 قانون مذکور بنفع دولت ضبط گردیده است. (ص65-66-68).رأی صادره در تاریخ ۱۳۹۴/3/10 به متهم آقای ک. ن. و در مورخه ۱۳۹۴/3/18 به وکیل مدافعش آقای ه.ب. و در مورخ ۱۳۹۴/5/11 به دادستان محترم عمومی و انقلاب ل. ابلاغ گردیده (ص71- 73- 79) که دادستان با اعتراض به این رأی طی تقدیم لایحه ای اعلام نموده؛ اولاً ب. ت. ب. کشف مواد از ید متهم عنوان اتهامی مباشرت یا شریک در جرم به واقع نزدیکتر از معاونتی است که دادگاه برای وی در نظر گرفته و ثانیاً: نظر به میزان کشف مواد 495 گرم و اظهارات ضد و نقیض متهم و در صورت قبول ادعای نامبرده ب. ت. ب. بعد مسافت و میزان کرایه توافقی حکایت از علم و آگاهی نامبرده از موضوع حمل مواد مخدر مذکور دارد، لذا تشدید مجازات مرتکب را خواستار شده است (ص80) و پرونده النهایه در اجرای ماده 428 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی آن به دیوان عالی کشور ارسال که جهت رسیدگی و اتخاذ تصمیم به این شعبه ارجاع شده است.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر اینکه (با بررسی مندرجات پرونده از جمله لایحه اعتراضیه دادستان محترم عمومی و انقلاب لارستان ب. ت. ب. اینکه متهم عمل حمل مواد را به عهده داشته هر چند منکر علم و اطلاع خود از مواد داخل سنگ فرز شده است که اظهار بی اطلاعی وی با مسلمات مندرج در پرونده مغایر است لذا عمل ارتکابی مصداق معاونت در جرم نمی باشد اعتراض وارد است در اجرای بند 4 از قسمت ب از ماده 469 قانون آئین دادرسی کیفری نظر به نقض دادنامه جهت رسیدگی در شعبه همعرض را دارم) در خصوص دادنامه 9409977195000092 – ۱۳۹۴/3/6 فرجام‌خواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده، جهات و کیفیات منعکس در آن هر چند آقای ک. ن. در تمام مراحل تحقیق و دادرسی منکر اطلاع از وجود مواد مکشوفه در داخل سنگ فرز بوده ولیکن این اظهار بی اطلاعی با عنایت به اظهارات ضد و نقیض نامبرده در طی مراحل رسیدگی که در گردشکار تنظیمی بدان اشاره شده مقرون به واقع بنظر نمی رسد و علاوه بر آن استدلال دادگاه در این که متهم چون مواد را برای دیگری حمل می کرده، بزه انتسابی در حد معاونت در حمل مواد مخدر می باشد، صحیح نمی باشد زیرا که معاون جرم در عملیات اجرایی جرم شرکت نمی نماید که در مانحن فیه اینطور نمی باشد. در نتیجه اعتراض دادستان محترم نسبت به حکم صادره موجه و وارد است. لذا دادنامه فرجام‌خواسته مستنداً به بند 4 شق ب ماده 469 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 و اصلاحات بعدی آن جهت رسیدگی مجدد در دادگاه همعرض نقض می شود. بدیهی است دادگاه مرجوع الیه در رسیدگی مجدد ب. ت. ب. اینکه متهم قصد خروج مواد را از کشور داشته و نه توزیع آن در داخل کشور، مفاد تبصره ذیل بند 6 ماده 8 قانون مبارزه با مواد مخدر را مد نظر قرار خواهند داد. شعبه 48 دیوان عالی کشور- رئیس و عضومعاون و عضومعاون مهدی احمدی - قاسم مزینانی - حجت ‌اله علی‌یاری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی شرط تحقق بزه معاونت در جرم(حذف شود) در تاریخ 27 دی‌ماه 1394، دادنامه‌ای در خصوص اتهام حمل و نگهداری 495 گرم هروئین صادر گردید. متهم در حین کنترل مسافران در فرودگاه دستگیر شد و مقدار مذکور در داخل سنگ فرز موجود در وسایل او کشف گردید. متهم در مراحل مختلف تحقیق ادعا کرد که از وجود مواد مخدر بی‌خبر بوده و تنها وسایل شخصی را به فرودگاه منتقل کرده است. با این حال، اظهارات وی در مراحل دادرسی با تناقضاتی همراه بود. به همین دلیل، در تاریخ 6 خرداد 1394، اتهام به معاونت در جرم تغییر یافت و متهم به 25 سال حبس محکوم گردید. پس از صدور حکم، دادستان به این رای اعتراض کرده و خواستار تشدید مجازات شد. پرونده به دیوان عالی کشور ارسال گردید و در نهایت، ب. ت. ب. اظهارات متناقض متهم و عدم تطابق با تعریف معاونت در جرم، دادنامه قبلی نقض و پرونده به دادگاه همعرض برای رسیدگی مجدد ارجاع شد. در این راستا، دادگاه مرجوع الیه موظف است در رسیدگی مجدد، تبصره ذیل بند 6 ماده 8 قانون مبارزه با مواد مخدر را رعایت نماید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/10/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: شرط تحقق بزه معاونت در جرم، شرکت نکردن در عملیات اجرایی جرم است.(نکته بدیهی است.حذف شود) رای خلاصه جریان پرونده شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/10/27 ب. ت. ب. محتویات پرونده مامورین پلیس مستقر در شرکت هواپیمایی... شهرستان ل...، حین کنترل مسافرین خارجی به مقصد قطر پرواز شماره... به آقای ک. ن. فرزند ح. به لحاظ استرس و روش چهره زنی مشکوک که ضمن دستگیری وی در بازرسی بدنی و وسایل همراه وی از داخل سنگ فرز مقدار چهارصد و نود و پنج گرم مواد مخدر از نوع هروئین که به طرز ماهرانه جاسازی شده بود، کشف که در نتیجه متهم به همراه مواد مکشوفه جهت سیر مراحل قانونی به مقرّر پلیس هدایت (ص 1 - 2 ) و در مورخه 1393/10/08 در مرجع انتظامی مورد تحقیق قرار گرفته که اظهار نموده، یک نفر به نام ز. به مغازه ام مراجعه و پول دستی مطالبه کرده که گفتم من خودم بدهکار هستم و پولی ندارم سپس او گفت این دستگاه سنگ فرز را برایش تا فرودگاه برده و مبلغ یک یا دو میلیون تومان از وی دریافت کنم و من پیشنهاد وی را قبول کرده ولی از مواد مخدر جاسازی شده در داخل سنگ فرز اطلاعی نداشتم. وی افزوده از اینکه آقای ز. این مواد را برای چه کسی در مقصد می برد، اطلاع ندارم. آقای ز. از خویشان دور من می‌باشند و حدود 5 یا 6 ماه است او را می شناسم و به مغازه ام مراجعه می کند (وی پسرخاله زن پسرعمویم است)، نامبرده همچنین در ادامه گفته است آقای ز. از من خواست که با ماشینم لوازم او از جمله سنگ فرز را تا فرودگاه برایش ببرم و سپس برگردم و قرار بود از این بابت مبلغ یک یا دو میلیون تومان به من بدهد، حاضرم که آقای ز. را معرفی کنم ولی در مقصد چه کسی می خواسته مواد را تحویل بگیرد اطلاعی نداشته و نمی دانم و همانطور که گفتم بنده فقط وسایل او را به فرودگاه برده و خبری از مواد درون سنگ فرز نداشتم. آقای ز. به من گفت وسایل را به فرودگاه ببر و در آنجا به یکی از مسافران کشور قطر بده و شماره تلفن از او بگیر و آن‌را به من بده که در فرودگاه قبل از اینکه وسایل را بتوانم به کسی بدهم توسط مامورین پلیس فرودگاه دستگیر شدم. (ص 3 پشت ورو)از متهم پرونده در مرحله دیگری تحقیق و به وی تفهیم اتهام دایر بر حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین شده که اعلام نموده قبول دارم که مقدار 495 گرم هروئین از وسایل در اختیار اینجانب کشف گردیده ولی وسایل و سنگ فرزی که مواد در آن جاسازی گردیده متعلق به آقای ز. بوده که از من درخواست کرد آن وسایل را تا فرودگاه برایش حمل کرده و در آنجا آن را به یکی از مسافرین کشور قطر بدهم و هیچ اطلاعی از اینکه درون سنگ فرز مواد مخدر از نوع هروئین جاسازی گردیده، نداشتم و قرار بوده از آقای ز. پس از اتمام کار مبلغ یک میلیون تومان بگیرم. (ص 8 - 9 )، متهم در مورخ 1393/10/09 نزد قاضی دادسرا اتهام انتسابی (حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین) را نپذیرفته و قبول نکرده است و در شرح ماجرا به همان مطالب قبلی به سنده کرده و در جلسه تحقیق بعدی در مورخه 1393/10/28 گفته است اظهارات اولیه ام دروغ بوده و حقیقت این است که، به هنگام مسافرکشی با خودرو در تاریخ 1393/10/08 به گاراژ مسافربری در قیر رفته و یکنفر را که او را نمی شناسم به مقصد فرودگاه لار سوار کرده و قرار شد که مبلغ دویست هزار تومان از وی بگیرم وقتی به فرودگاه رسیدیم او از خودرو پیاده شد و به داخل سالن رفت و چون نیم ساعت گذشت و او برای برداشتن وسائلش نیامد لذا من سنگ فرز و وسایل او را که در یک ساک بود برداشته و به داخل سالن برده تا به صاحبش تحویل نمایم که در آنجا متوجه شدم داخل سنگ فرز مواد مخدر جاسازی شده ولی من مالک مواد نمی باشم که با ختم جلسه تحقیقات، قرار مجرمیت متهم (ک. ن.) به اتهام حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین در تاریخ 1393/10/28 صادر که با صدور کیفرخواست پرونده به دادگاه انقلاب اسلامی ل... ارسال شده است. (ص 26 - 27 ) جلسه دادرسی با رعایت تشریفات قانونی در مورخ 1393/11/21 برگزار گردیده که متهم در خصوص اتهامش به شرح پیشگفت همان سناریو جدید را مطرح نموده و در مورد اظهارات متناقضش در مراحل تحقیق گفته «به قهر زدند من این حرف را زدم »و وکیل او نیز بیان نموده موکلش از مواد درون جعبه اطلاعی نداشته و در خصوص اینکه موکل در زمان دستگیری دارای چه حالات روحی و روانی بوده نیاز به تحقیق از مامورین کاشف م. ب. و در رابطه با شخصی که موکل مدعی است، تحقیقی به عمل نیامده که نیاز به این تحقیقات م. ب.. با تحقیقاتی که طبق دستور رئیس محترم دادگاه صورت گرفته هیچ یک از پسرخاله های زن پسرعموهای متهم دارای فرزند به نام ز. فرزند غ. نمی‌باشند (ص 43 )، در جلسه دادرسی مورخ 1393/12/25 از آقای ط. مامور کاشف تحقیق گردیده که اظهار داشته آقای ن. دو قلم جنس در اختیار داشته یکی شیشه عسل و دیگری یک سنگ فرز و ساکی در دست نداشت که بعد مشخص شد در دستگاه سنگ فرز مواد مخدر جاسازی شده است (ص 47 ) آقای ش. راننده ای که درمسیر جهرم به شیراز کار می کند در اظهاراتش گفته است، بین جهرم و شیراز و امام شهر رفت و آمد می کنم شخصی کت و شلوار مشکی دست بلند کرد و گفت قنج می روم او را سوار نکردم و با خود یک سنگ فرز همراه داشت و من از قیر به امام شهر می رفتم که بعد از فلکه قیر به طرف لار به سمت امام شهر می رفتم. بعدا شنیدم فردی که سنگ فرز به همراه داشته و منتظر ماشین بوده، آقای ن. (متهم پرونده)سوار کرده و به لار رفته اند که او را گرفته اند. (ص 59 ) و آقای ر.ه. نیز در مورد موضوع چنین اظهار داشته، شنیدیم که ک. ن. را گرفته اند و گفته اند که یک نفر را سوار کرده تا به لار ببرد که او را دستگیر کرده اند و می افزاید من یک زن و مرد افغانی را به خزر می بردم در کنار جاده شخصی ایستاده بود و عینک داشت که دربستی برای لار می خواست و ندیدم سنگ فرزی به همراهش باشد. (ص 60 )در نهایت در تاریخ 1393/01/29 جلسه دادرسی شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ل... با رعایت تشریفات قانونی تشکیل شده که دادگاه به متهم تفهیم اتهام (حمل و نگهداری 495 گرم هروئین) نموده و م. د. د. از خود اظهار داشته من نمی دانم چه بگویم بچه ام یک لب تاب می خواست که گفتم می خرم و بعد آمدم سر ایستگاه یک مسافر بود و چند ماشین دیگر مسافرکش هم بودند که گفتند این مسافر به فرودگاه ل.. می رود و ما او را نبرده ایم که من قبول کردم و او سوار شد و بعد در فرودگاه او پیاده شده و به سالن رفته و نیم ساعت طول کشید نیامد و من وسایل او را برداشتم و داخل سالن شده که توسط مامورین دستگیر گردیدم من مسافر را نمی شناختم و مواد جاسازی شده در سنگ فرز متعلق به آن مسافر م. ب. و من اصلا اطلاعی نداشتم و حرف دیگری ندارم و سپس وکیل وی نیز بیان کرده موکلش اصلا اطلاعی از مواد نداشته و قصد داشته وسایل مسافر را بدهد که منجر به دستگیریش شده است و... متهم ک. ن. نیز در آخرین دفاعیه اش نسبت به اتهام انتسابی گفته، دفاعیاتم به شرح فوق است و حرف دیگری هم ندارم و دادگاه ختم جلسه دادرسی را اعلام و در تاریخ 1394/03/06 به موجب دادنامه شماره --- اتهام آقای ک. ن. را از حمل و نگهداری مقدار 495 گرم هروئین به معاونت درجرم تبدیل کرده و طبق ماده 127 قانون مجازات اسلامی و تبصره ذیل ماده 8 (قسمت اخیر) قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر، وی را به 25 سال حبس محکوم و خودرو حامل نیز در اجرای ماده 30 قانون مذکور بنفع دولت ضبط گردیده است. (ص 65 - 66 - 68 ).رای صادره در تاریخ 1394/03/10 به متهم آقای ک. ن. و در مورخه 1394/03/18 به وکیل مدافعش آقای ه.ب. و در مورخ 1394/05/11 به دادستان محترم عمومی و انقلاب ل. ابلاغ گردیده (ص 71 - 73 - 79 ) که دادستان با اعتراض به این رای طی تقدیم لایحه ای اعلام نموده؛ اولا ب. ت. ب. کشف مواد از ید متهم عنوان اتهامی مباشرت یا شریک در جرم به واقع نزدیکتر از معاونتی است که دادگاه برای وی در نظر گرفته و ثانیا: نظر به میزان کشف مواد 495 گرم و اظهارات ضد و نقیض متهم و در صورت قبول ادعای نامبرده ب. ت. ب. بعد مسافت و میزان کرایه توافقی حکایت از علم و آگاهی نامبرده از موضوع حمل مواد مخدر مذکور دارد، لذا تشدید مجازات مرتکب را خواستار شده است (ص 80 ) و پرونده النهایه در اجرای ماده 428 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی آن به دیوان عالی کشور ارسال که جهت رسیدگی و اتخاذ تصمیم به این شعبه ارجاع شده است.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر اینکه (با بررسی مندرجات پرونده از جمله لایحه اعتراضیه دادستان محترم عمومی و انقلاب لارستان ب. ت. ب. اینکه متهم عمل حمل مواد را به عهده داشته هر چند منکر علم و اطلاع خود از مواد داخل سنگ فرز شده است که اظهار بی اطلاعی وی با مسلمات مندرج در پرونده مغایر است لذا عمل ارتکابی مصداق معاونت در جرم نمی‌باشد اعتراض وارد است در اجرای بند 4 از قسمت ب از ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری نظر به نقض دادنامه جهت رسیدگی در شعبه همعرض را دارم) در خصوص دادنامه --- - 1394/03/06 فرجام‌خواسته مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده، جهات و کیفیات منعکس در آن هر چند آقای ک. ن. در تمام مراحل تحقیق و دادرسی منکر اطلاع از وجود مواد مکشوفه در داخل سنگ فرز بوده ولیکن این اظهار بی اطلاعی با عنایت به اظهارات ضد و نقیض نامبرده در طی مراحل رسیدگی که در گردشکار تنظیمی بدان اشاره شده مقرون به واقع به نظر نمی رسد و علاوه بر آن استدلال دادگاه در این که متهم چون مواد را برای دیگری حمل می کرده، بزه انتسابی در حد معاونت در حمل مواد مخدر می‌باشد، صحیح نمی‌باشد زیرا که معاون جرم در عملیات اجرایی جرم شرکت نمی‌نماید که در مانحن فیه اینطور نمی‌باشد. در نتیجه اعتراض دادستان محترم نسبت به حکم صادره موجه و وارد است. لذا دادنامه فرجام‌خواسته مستندا به بند 4 شق ب ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و اصلاحات بعدی آن جهت رسیدگی مجدد در دادگاه همعرض نقض می‌شود. بدیهی است دادگاه مرجوع الیه در رسیدگی مجدد ب. ت. ب. اینکه متهم قصد خروج مواد را از کشور داشته و نه توزیع آن در داخل کشور، مفاد تبصره ذیل بند 6 ماده 8 قانون مبارزه با مواد مخدر را مد نظر قرار خواهند داد. شعبه --- دیوان عالی کشور- رئیس و عضو معاون و عضو معاون