شرط تحقق وکالت در طلاق به استناد فرزنددار نشدن زوج

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 94/3/10 آقای د.م.س. بوکالت ازطرف خانم م. ع.م. بطرفیت آقای س. الف. دادخواستی بخواسته صدورحکم بر طلاق بجهت تحقق بند 10 شرایط مندرج در سند نکاحیه (عقیم بودن زوج) تقدیم و در متن دادخواست توضیح داده موکله بموجب سند نکاحیه پیوست در تاریخ 87/7/25 به عقد ازدواج خوانده دعوی در امده و در طول هفت سال رابطه زوجیت متاسفانه صاحب فرزندی نگردیده اند به حسب اظهار موکله و با مراجعه به پزشک مشکل عقیمی از طرف زوج م. ب. لذا بلحاظ تحقق شرط مندرج در سند ازدواج صدور حکم طلاق م. ا.. دادخواست مطروحه در شعبه شانزدهم دادگاه عمومی خانواده تبریز ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. آقای ف. ف. وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. از جانب زوج خوانده اعلام وکالت نموده است جلسه اول دادرسی بتاریخ 94/4/9 با حضور وکلای طرفین و نیز خواهان تشکیل گردید د راین جلسه وکیل خ. ا. د. عرایض همان است که در دادخواست تقدیمی بعرض رسیده است و اگر طلاق انجام گیرد نصف مهریه و سایر حقوق مالی از جمله نفقه و اجرت المثل خدمات زوجیت را بلحاظ کراهت از زوج د. ح. زوج بذل مینماید و جهیزیه در اختیار زوج م. ب. و مابقی مهریه را محفوظ می دارد وکیل خوانده دفاعاً اظهار داشت برابر اعلام موکل زوجه قبل از ازدواج از مشکل موجود علم و اطلاع داشته است چون همسر اول موکل بعلت عدم تفاهم و هم چنین مشکل ناباروری منجر به طلاق شده است و در آن زمان زوجه (همسر فعلی) از موضوع کاملاً اطلاع داشته و با علم و اطلاع از موضوع با موکل ازدواج کرده است و دیگر اینکه با شروع زندگی مشترک زوجین متوجه شدند که علت ناباروری از طرفین م. ب. که با توافق هم جهت درمان مشکل به پزشک متخصص مراجعه کردند که د راین خصوص در مورد علت عدم باروری زوجه تحت عمل جراحی قرار گرفته است که برابر اعلام موکل مشکل زوجه حل نشده است و درمان در مورد زوج موثر واقع شده است لذا برابر اعلام موکل علت و مشکل ناباروری از ناحیه زوجه است و زوج در این مورد هیچگونه مشکلی ندارد و مشکل و بیماری زوج درمان شده است و جهت تشخیص موضوع و اینکه ایا زوجه توانایی باردار شدن را دارد یا خیر تقاضای معرفی زوجین به پزشکی قانونی را دارم. وکیل خواهان مجدداً اظهار داشت موکله هیچ اطلاعی از عدم باروری زوج نداشته و ادعای خوانده قویاً مورد تکذیب م. ب. و حسب اظهار موکله پزشک علت عدم باروری را زوج دانسته و جهت اثبات ادعای موکله ارجاع امر به پزشکی قانونی را دارم. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و زوجین هر یک داور خود را تعیین و معرفی نموده اند و موضوع داوری هم از طرف دادگاه به داوران منتخب تفهیم شد و دادگاه زوج خوانده را به پزشکی قانونی تبریز معرفی نموده تا با معاینه نامبرده اعلام دارند که آیا ایشان عقیم م. ب. یا دارای عوارض جسمی دیگر که مانع بچه دار شدن وی می گردد م. ب. یا خیر. داوران زوجین هر یک نظریه کتبی خود را ارائه داده اند که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین م. ب. در گواهی و نظریه مورخ 94/6/5 پزشکی قانونی تبریز بشرح برگ 36 پرونده اعلام شده که حسب مشاوره تخصصی انجام شده و رویت نتیجه آزمایشات درخواستی نامبرده ( س. الف. ) توانایی باروری ندارد و عقیم محسوب می شود وکیل خوانده پس از رویت نظریه پزشکی قانونی طی لایحه تقدیمی اعلام نموده که برابر اعلام موکل خواهان یعنی زوجه نیز به بیماری عدم بارداری مبتلا بوده و در زمان ازدواج هر دو از این موضوع اطلاع داشته اند که هر دو بعد از ازدواج اقدام به درمان ناباروری نموده اند که در هر دو موثر واقع نشده است و چون حسب اعلام موکل زوجه قادر به باردار شدن و بچه دار شدن نیست لذا نامبرده نمی تواند از شرط مندرج در بند 10 سند نکاحیه استفاده نماید لذا تقاضای معرفی زوجه به پزشکی قانونی را دارم و موکل نیز حاضر است هزینه های مربوطه را پرداخت نماید. سرانجام دادگاه در وقت فوق العاده با اعلام ختم رسیدگی بموجب دادنامه شماره 836 مورخ 94/6/25 پس از ذکر خواسته زوجه خواهان و احراز رابطه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین موثر واقع نشده و نامه مورخ 94/6/5 مرکز پزشکی قانونی تبریز دلالت بر عقیم بودن زوج دارد و نهایتاً بند 10 از شروط ضمن عقد محقق شده است و بر فرض عقیم بودن زوجه این امر در تحقق این بند از شروط ضمن عقد تأثیری ندارد چرا که این شرط صرفاً ناظر بر عقیم بودن زوج بوده و در صورت عقیم بودن زوج امکان فرزند دار شدن برای زوجه به هیچ وجه امکان پذیر نخواهد بود لذا ب. ت. ب. مراتب فوق و باستناد ماده 1119 قانون مدنی و تبصره ماده 1133 همان قانون و مواد 26و29 قانون حمایت خانواده مصوب سال91 حکم طلاق جهت اجرای صیغه طلاق صادر و به زوجه اجازه داده ب. ت. ب. وکالت بلاعزل خویش با حق توکیل بغیر و حق قبول بذل وفق قسمت ب از شرایط ضمن عقد نکاحیه که بامضاء زوج رسیده است در یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق اصالتاً وکالتاً خود را مطلقه و واقعه طلاق را به ثبت برساند. زوجه نصف مهرالمسمی خویش و کل نفقه های متصوره و اجرت المثل ایام زوجیت را به لحاظ کراهت از زوج د. ح. وی بذل نمود و جهیزیه در اختیار زوج است که به زوجه مسترد خواهد شد. مدت اعتبار این حکم شش ماه از تاریخ ابلاغ رأی فرجامی یا انقضای مهلت فرجام خواهی م. ب. و نوع طلاق در صورت وقوع مستند به بند 3 ماده 1145 قانون مدنی بائن از نوع خلع خواهد بود پس از ابلاغ رأی صادره وکیل ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی نموده و در لایحه اعتراضیه همان مطالب مطروحه در جلسات دادرسی و لایحه تقدیمی را بیان و تقاضای معرفی زوجه به پزشکی قانونی را جهت تشخیص عدم باروری او نموده است. که پس از طی تشریفات قانونی شعبه سیزدهم دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 1168-94 مورخ 94/9/8 اعتراض ت. ن. خ. را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را منطبق بر موازین قانونی تشخیص و ضمن رد اعتراض مطروحه دادنامه تجدیدنظرخواسته را با اصلاحاتی تأیید نموده است وکیل زوج پس از ابلاغ دادنامه مزبور در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه فرجامی بهنگام شور قرائت میگردد. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیزو ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی آقای س. الف. با وکالت آقای ف. ف. نسبت به دادنامه شماره 1168-94 مورخ 94/9/8 شعبه سیزدهم دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی که در جهت اصلاح و تأیید دادنامه بدوی متضمن حکم به احراز شرایط اعمال وکالت در طلاق از طرف زوجه فرجام خوانده انشاء گردیده مآلاً وارد بوده و دادنامه فرجام خواسته بعلت نقص تحقیق موثر در خور نقض م. ب. زیرا وکیل زوجه فرجام خوانده بشرح دادخواست نخستین و توضیحات بعدی خود در جلسه اول دادرسی با اشاره باینکه زوجه در طول هفت سال رابطه زوجیت هنوز از زوج صاحب فرزند نشده و با مراجعه به پزشک مشکل عقیمی از زوج م. ب. لذا مدعی تحقق بند 10 شرط مندرج در سند ازدواج گردیده و صدور حکم طلاق را خواستار شده است و هر چند در نظریه مورخ 94/6/5 مرکز پزشکی قانونی تبریز بشرح برگ 36پرونده صریحاً اعلام شده که ز. ف. خ. توانایی باروری را نداشته و عقیم م. ب. ولی چون وکیل زوج در قسمتی از مدافعات خود در جلسه دادرسی و لوایح تقدیمی ادعا نموده که زوجه فرجام خوانده هم دارای مشکل ناباروری بوده و قدرت بارداری را ندارد و حتی جهت درمان خود تحت عمل جراحی قرار گرفته که در درمان ایشان موثر واقع نشده و جهت اثبات مراتب ادعائی خود در مراحل دادرسی بدوی و تجدیدنظر کراراً تقاضای معرفی زوجه را به پزشکی قانونی جهت تشخیص قدرت یا عدم قدرت بارداری او نموده و حتی آمادگی موکل خود را جهت پرداخت هز ینه های مربوطه اعلام داشته است و از طرفی تحقق بند 10 قسمت ب شرط ضمن العقد مندرج در سند ازدواج موکول و منوط به آنستکه زوجه از جهت بارداری فاقد مشکل بوده و دارای قدرت بارداری بوده باشد و صاحب فرزند نشدن او از شوهرش صرفاً به جهت عقیم بودن یا عوارض جسمی دیگر شوهرش بوده باشد و چنانچه زوجین هر دو از جهت باروری و بارداری با مشکل مواجه بوده و زوج قدرت باروری و ز وجه قدرت بارداری را نداشته باشند تحقق شرط مذکور موضوعاً منتفی محسوب بوده و در چنین شرایطی این شرط برای زوجه جهت طلاق خود قابلیت استناد را نخواهد داشت از این رو ضرورت قانونی داشته که دادگاه محترم تجدیدنظر زوجه فرجام خوانده را جهت تشخیص قدرت یا عدم قدرت بارداری او به پزشکی قانونی معرفی و پس از وصول نظریه پزشکی قانونی سپس بر اساس نتیجه محصله نسبت به صدور رأی مقتضی اقدام نماید بنابراین دادنامه فرجام خواسته که بدون توجه بمراتب مرقوم در فوق انشاء گردیده بعلت نقص تحقیق موثر قابلیت ابرام را نداشته مستنداً به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض آن رسیدگی مجدد به همان دادگاه محترم صادر کننده رأی منقوض ارجاع میگردد تا پس از تکمیل تحقیق و رسیدگی بشرح مرقوم در فوق نسبت به صدور رأی مقتضی اقدام نماید. رئیس شعبه هشتم دیوان عالی کشور: حسن عباسیان مستشار: سیروس کیقبادی عضو معاون: جعفر پور بدخشان فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی شرط تحقق وکالت در طلاق به استناد فرزنددار نشدن زوج در تاریخ 31 مرداد 1395، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی کرد که خواهان، درخواست طلاق را به استناد عقیم بودن زوج و بر اساس یکی از شروط ضمن عقد نکاحیه مطرح کرده بود. در جریان دادرسی، وکیل طرف مقابل ادعا کرد که زوجه نیز دچار مشکل ناباروری است و بنابراین باید به پزشکی قانونی ارجاع شود. دادگاه بدوی با استناد به نظریه پزشکی قانونی مبنی بر عقیم بودن زوج، حکم به طلاق صادر کرد. اما در مرحله تجدیدنظر، وکیل طرف مقابل به نقص تحقیقات و عدم بررسی وضعیت باروری زوجه اشاره کرد و خواستار ارجاع پرونده به پزشکی قانونی برای بررسی وضعیت زوجه شد. دیوان عالی کشور با تاکید بر این نکته که تحقق شرط مذکور منوط به عدم وجود مشکل باروری در زوجه است و ب. ت. ب. ادعای وکیل طرف مقابل مبنی بر وجود مشکل ناباروری در زوجه، دادنامه تجدیدنظر را به دلیل نقص تحقیقات نقض کرده و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده رای منقوض ارجاع داد. این تصمیم بر اساس مقررات مربوط در قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/05/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اعمال شرط وکالت در طلاق به جهت ناباروری زوج منوط به آن است که زوجه از جهت بارداری فاقد مشکل بوده و صاحب فرزند نشدن او، صرفا به جهت عقیم بودن یا عوارض جسمی دیگر شوهرش باشد. بنابراین اگر زوجین هر دو از جهت باروری و بارداری با مشکل مواجه باشند، تحقق شرط مذکور موضوعا منتفی است. رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه هشتم دیوان عالی کشور تاریخ: 1394/11/21 - 12 : 16 قاضی: حسن عباسیان قاضی: جعفر پوربدخشان قاضی: سیروس کیقبادی در تاریخ 94/3/10 آقای … به وکالت ازطرف خانم م. ع.م. به طرفیت آقای س. الف. دادخواستی به خواسته صدور حکم بر طلاق به جهت تحقق بند 10 شرایط مندرج در سند نکاحیه (عقیم بودن زوج) تقدیم و در متن دادخواست توضیح داده موکله به موجب سند نکاحیه پیوست در تاریخ 87/7/25 به عقد ازدواج خوانده دعوی در امده و در طول هفت سال رابطه زوجیت متاسفانه صاحب فرزندی نگردیده اند به حسب اظهار موکله و با مراجعه به پزشک مشکل عقیمی از طرف زوج م. ب. لذا به لحاظ تحقق شرط مندرج در سند ازدواج صدور حکم طلاق م. ا.. دادخواست مطروحه در شعبه شانزدهم دادگاه عمومی خانواده تبریز ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. آقای ف. ف. وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. از جانب زوج خوانده اعلام وکالت نموده است جلسه اول دادرسی به تاریخ 94/4/9 با حضور وکلای طرفین و نیز خواهان تشکیل گردید د راین جلسه وکیل خ. ا. د. عرایض همان است که در دادخواست تقدیمی بعرض رسیده است و اگر طلاق انجام گیرد نصف مهریه و سایر حقوق مالی از جمله نفقه و اجرت المثل خدمات زوجیت را به لحاظ کراهت از زوج د. ح. زوج بذل مینماید و جهیزیه در اختیار زوج م. ب. و مابقی مهریه را محفوظ می‌دارد وکیل خ. د. ا. داشت برابر اعلام موکل زوجه قبل از ازدواج از مشکل موجود علم و اطلاع داشته است چون همسر اول موکل به علت عدم تفاهم و هم چنین مشکل ناباروری منجر به طلاق شده است و در آن زمان زوجه (همسر فعلی) از موضوع کاملا اطلاع داشته و با علم و اطلاع از موضوع با موکل ازدواج کرده است و دیگر اینکه با شروع زندگی مشترک زوجین متوجه شدند که علت ناباروری از طرفین م. ب. که با توافق هم جهت درمان مشکل به پزشک متخصص مراجعه کردند که د راین خصوص در مورد علت عدم باروری زوجه تحت عمل جراحی قرار گرفته است که برابر اعلام موکل مشکل زوجه حل نشده است و درمان در مورد زوج موثر واقع شده است لذا برابر اعلام موکل علت و مشکل ناباروری از ناحیه زوجه است و زوج در این مورد هیچگونه مشکلی ندارد و مشکل و بیماری زوج درمان شده است و جهت تشخیص موضوع و اینکه ایا زوجه توانایی باردار شدن را دارد یا خیر تقاضای معرفی زوجین به پزشکی قانونی را دارم. وکیل خواهان مجددا اظهار داشت موکله هیچ اطلاعی از عدم باروری زوج نداشته و ادعای خوانده قویا مورد تکذیب م. ب. و حسب اظهار موکله پزشک علت عدم باروری را زوج دانسته و جهت اثبات ادعای موکله ارجاع امر به پزشکی قانونی را دارم. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و زوجین هر یک داور خود را تعیین و معرفی نموده‌اند و موضوع داوری هم از طرف دادگاه به داوران منتخب تفهیم شد و دادگاه زوج خوانده را به پزشکی قانونی تبریز معرفی نموده تا با معاینه نامبرده اعلام دارند که آیا ایشان عقیم م. ب. یا دارای عوارض جسمی دیگر که مانع بچه دار شدن وی می‌گردد م. ب. یا خیر. داوران زوجین هر یک نظریه کتبی خود را ارائه داده اند که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین م. ب. در گواهی و نظریه مورخ 94/6/5 پزشکی قانونی تبریز به شرح برگ 36 پرونده اعلام شده که حسب مشاوره تخصصی انجام شده و رویت نتیجه آزمایشات درخواستی نامبرده (س. الف.) توانایی باروری ندارد و عقیم محسوب می‌شود وکیل خوانده پس از رویت نظریه پزشکی قانونی طی لایحه تقدیمی اعلام نموده که برابر اعلام موکل خواهان یعنی زوجه نیز به بیماری عدم بارداری مبتلا بوده و در زمان ازدواج هر دو از این موضوع اطلاع داشته اند که هر دو بعد از ازدواج اقدام به درمان ناباروری نموده‌اند که در هر دو موثر واقع نشده است و چون حسب اعلام موکل زوجه قادر به باردار شدن و بچه دار شدن نیست لذا نامبرده نمی تواند از شرط مندرج در بند 10 سند نکاحیه استفاده نماید لذا تقاضای معرفی زوجه به پزشکی قانونی را دارم و موکل نیز حاضر است هزینه های مربوطه را پرداخت نماید. سرانجام دادگاه در وقت فوق العاده با اعلام ختم رسیدگی به موجب دادنامه شماره --- مورخ 94/6/25 پس از ذکر خواسته زوجه خواهان و احراز رابطه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین موثر واقع نشده و نامه مورخ 94/6/5 مرکز پزشکی قانونی تبریز دلالت بر عقیم بودن زوج دارد و نهایتا بند 10 از شروط ضمن عقد محقق شده است و بر فرض عقیم بودن زوجه این امر در تحقق این بند از شروط ضمن عقد تاثیری ندارد چرا که این شرط صرفا ناظر بر عقیم بودن زوج بوده و در صورت عقیم بودن زوج امکان فرزند دار شدن برای زوجه به هیچ وجه امکان پذیر نخواهد بود لذا ب. ت. ب. مراتب فوق و به استناد ماده 1119 قانون مدنی و تبصره ماده 1133 همان قانون و مواد 26 و 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 91 حکم طلاق جهت اجرای صیغه طلاق صادر و به زوجه اجازه داده ب. ت. ب. وکالت بلاعزل خویش با حق توکیل بغیر و حق قبول بذل وفق قسمت ب از شرایط ضمن عقد نکاحیه که بامضا زوج رسیده است در یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق اصالتا وکالتا خود را مطلقه و واقعه طلاق را به ثبت برساند. زوجه نصف مهرالمسمی خویش و کل نفقه های متصوره و اجرت المثل ایام زوجیت را به لحاظ کراهت از زوج د. ح. وی بذل نمود و جهیزیه در اختیار زوج است که به زوجه مسترد خواهد شد. مدت اعتبار این حکم شش ماه از تاریخ ابلاغ رای فرجامی یا انقضای مهلت فرجام خواهی م. ب. و نوع طلاق در صورت وقوع مستند به بند 3 ماده 1145 قانون مدنی بائن از نوع خلع خواهد بود پس از ابلاغ رای صادره وکیل ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی نموده و در لایحه اعتراضیه همان مطالب مطروحه در جلسات دادرسی و لایحه تقدیمی را بیان و تقاضای معرفی زوجه به پزشکی قانونی را جهت تشخیص عدم باروری او نموده است. که پس از طی تشریفات قانونی شعبه سیزدهم دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره --- - 94 مورخ 94/9/8 اعتراض ت. ن. خ. را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را منطبق بر موازین قانونی تشخیص و ضمن رد اعتراض مطروحه دادنامه تجدیدنظرخواسته را با اصلاحاتی تایید نموده است وکیل زوج پس از ابلاغ دادنامه مزبور در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه فرجامی به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیزو ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد فرجام خواهی آقای س. الف. با وکالت آقای ف. ف. نسبت به دادنامه شماره --- - 94 مورخ 94/9/8 شعبه سیزدهم دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی که در جهت اصلاح و تایید دادنامه بدوی متضمن حکم به احراز شرایط اعمال وکالت در طلاق از طرف زوجه فرجام خوانده انشاء گردیده مآلا وارد بوده و دادنامه فرجام خواسته به علت نقص تحقیق موثر در خور نقض م. ب. زیرا وکیل زوجه ف. خ. ب. شرح دادخواست نخستین و توضیحات بعدی خود در جلسه اول دادرسی با اشاره به اینکه زوجه در طول هفت سال رابطه زوجیت هنوز از زوج صاحب فرزند نشده و با مراجعه به پزشک مشکل عقیمی از زوج م. ب. لذا مدعی تحقق بند 10 شرط مندرج در سند ازدواج گردیده و صدور حکم طلاق را خواستار شده است و هر چند در نظریه مورخ 94/6/5 مرکز پزشکی قانونی تبریز به شرح برگ 36 پرونده صریحا اعلام شده که ز. ف. خ. توانایی باروری را نداشته و عقیم م. ب. ولی چون وکیل زوج در قسمتی از مدافعات خود در جلسه دادرسی و لوایح تقدیمی ادعا نموده که زوجه فرجام خوانده هم دارای مشکل ناباروری بوده و قدرت بارداری را ندارد و حتی جهت درمان خود تحت عمل جراحی قرار گرفته که در درمان ایشان موثر واقع نشده و جهت اثبات مراتب ادعائی خود در مراحل دادرسی بدوی و تجدیدنظر کرارا تقاضای معرفی زوجه را به پزشکی قانونی جهت تشخیص قدرت یا عدم قدرت بارداری او نموده و حتی آمادگی موکل خود را جهت پرداخت هز ینه های مربوطه اعلام داشته است و از طرفی تحقق بند 10 قسمت ب شرط ضمن العقد مندرج در سند ازدواج موکول و منوط به آن است که زوجه از جهت بارداری فاقد مشکل بوده و دارای قدرت بارداری بوده باشد و صاحب فرزند نشدن او از شوهرش صرفا به جهت عقیم بودن یا عوارض جسمی دیگر شوهرش بوده باشد و چنانچه زوجین هر دو از جهت باروری و بارداری با مشکل مواجه بوده و زوج قدرت باروری و ز وجه قدرت بارداری را نداشته باشند تحقق شرط مذکور موضوعا منتفی محسوب بوده و در چنین شرایطی این شرط برای زوجه جهت طلاق خود قابلیت استناد را نخواهد داشت از این رو ضرورت قانونی داشته که دادگاه محترم تجدیدنظر زوجه فرجام خوانده را جهت تشخیص قدرت یا عدم قدرت بارداری او به پزشکی قانونی معرفی و پس از وصول نظریه پزشکی قانونی سپس بر اساس نتیجه محصله نسبت به صدور رای مقتضی اقدام نماید بنابراین دادنامه فرجام خواسته که بدون توجه بمراتب مرقوم در فوق انشاء گردیده به علت نقص تحقیق موثر قابلیت ابرام را نداشته مستندا به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن رسیدگی مجدد به همان دادگاه محترم صادر کننده رای منقوض ارجاع میگردد تا پس از تکمیل تحقیق و رسیدگی به شرح مرقوم در فوق نسبت به صدور رای مقتضی اقدام نماید.