شرط صدور حکم به استناد علم قاضی

رأی خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده‌ خانم س. طی شکایتی به دادسرای عمومی و انقلاب .... اعلام نموده که: فردی به نام ص. مرا به بهانه خواستگاری فریب داده و در تاریخ 1391/11/26 به داخل گاراژ برده و با زور مورد تجاوز قرار داده و عکس و فیلم گرفته است. گواهی پزشکی وی حاکی است در تاریخ 1393/04/22 از(شاکیه) معاینه به عمل آمد، مدخوله است که از زمان ایجاد آن بیش از سه هفته می‌گذرد. در معاینه مقعد در حال حاضر، فاقد علائم ظاهری دال بر دخول است. ضمناً ب. ت. ب. اظهار نامبرده مبنی بر آخرین نزدیکی، حدود سه هفته قبل و بی‌ارزش بودن نمونه‌گیری بعد از گذشت این مدت‌زمانی، نمونه‌برداری انجام نشد(صفحه 8). متهم ص. دستگیر و در وقت کشیک دادسرا اظهار داشته: علت دستگیری من این بوده که با یک دختر یک سال بود که دوست بودم و در این‌یک سال همدیگر را می‌دیدیم و با هم ارتباط داشتیم و دختره مرا خیلی دوست داشت من هم هم‌چنین حتی من چندین بار تلفنم را خاموش کردم که این خانم به من زنگ نزند چون متأهل بودم و می‌خواستم این رابطه تمام شود ولی این خانم هر روز زنگ می‌زد ... می‌گویند این خانم از شما شکایت کرده و می‌گویند شما به او تجاوز کردید ولی به خدا من هیچ تجاوزی به ایشان نکردم هر رابطه‌ای باهم داشتیم با میل و رضایت خودش بود. سپس توضیح داد: در خوابگاه اتوبوس با یکدیگر رابطه نامشروع برقرار کرده‌اند و کمی خون دیده لیکن زنا را تأیید نکرده است(صفحات 17-19). با ارجاع پرونده به بازپرس محترم شعبه پنجم به خانم س. ارتباط نامشروع تفهیم اتهام گردیده، اظهار داشته است: آقای ص. خودش را آدم خوب و مذهبی معرفی کردند و گفتند شما را باید با لباس‌زیر ببینم که بالاخره ایشان به من تجاوز کردند و از من عکس و فیلم گرفتند و ماهی یک‌بار با تهدید می‌‌بردند نزد خود و روابط نامشروع و خواسته‌های نامشروع داشتند مثل مشروب خوردن و ... از عید که فهمیدم ایشان متأهل هستند همه‌جوره مرا تهدید می‌کرد و می‌گوید تا آخر عمرت باید هفته‌ای یک‌بار نزد من بیایی. به مشارٌالیها مجدداً ارتباط نامشروع تفهیم اتهام گردیده، اظهار داشته است: قبول دارم(صفحات 34 ، 35). در جلسه تحقیق مورخ 1393/02/25 بازپرسی، آقای ص. اظهار داشته: رابطه جنسی داشتیم، دخول داشتیم چون ایشان مرا تهدید کرد من هم او را تهدید کردم(صفحه36). لذا به‌موجب تصمیم صفحه 37 پرونده در خصوص اتهام هر دو نفر مبنی بر تهدید و ارتباط نامشروع قرار مجرمیت صادر و نسبت به شکایت س. علیه ص. دایر بر زنای به عنف و اتهام دیگر مشارٌالیه مبنی بر زنای محصنه به صلاحیت دادگاه کیفری استان اظهارنظر گردیده است که با تنظیم کیفرخواست پرونده به دادگاه‌های کیفری استان ... ارسال و به شعبه 76 ارجاع شده است. در جلسه مورخ 1393/03/20 دادگاه به متهم زنای به عنف به‌صورت محصن تفهیم اتهام نموده، نامبرده اظهار داشته است: ما با هم دوست بودیم و هفته‌ای یک‌بار همدیگر را می‌دیدیم. خانواده وی می‌دانست و یک سال با هم در ارتباط بودیم اولین بار در اتوبوس با هم رابطه جنسی برقرار کردیم(صفحه43). من با ایشان زنا کردم و داخل نکردم ولی با رضایت خودش انجام دادم. چون فهمید زن دارم شکایت کرد و شوهر خواهرش نیز مرا زد، حدود یک ماه بود فهمیده بود زن دارم. حدود بیست الی سی بار این کار را کرده بودیم. من با همسرم اختلاف داشتیم و چند بار به خانه پدرش رفته بود. حدود بیست روز به خانه پدرش رفته بود الآن قبول دارم اشتباه کردم، توبه نیز کردم. سپس ی. خ. ر. ب. وکالت از متهم معرفی و لوایحی تقدیم کرده است. متعاقباً دادگاه با تشکیل جلسه مورخ 1393/04/31 مجدداً اظهارات طرفین را اخذ و لایحه وکیل آقای ص. را نیز ملاحظه نموده. در این جلسه متهم صرفاً اتهام رابطه نامشروع و تهدید را پذیرفته، البته بعداً به انجام دخول اقرار نموده و ارتباط با خانم س. را ناشی از بیماری همسرش اعلام کرده است. از وی سؤال شده: شما وقتی با این خانم … را می‌کردی همسرت کجا بود؟ پاسخ داده: خانه پدرش بوده است همسرم مریضی اعصاب دارد و پیش من نمی‌آمد. به ایشان گفته بودم همسرم نمی‌آید چون سرد بود و مشکل اعصاب داشت من در این دو سال 4 بار فکر کنم رابطه داشته‌ام. سپس دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به شرح دادنامه 9309970225400096ــ 1393/05/28 با رأی اکثریت اعضاء محترم در خصوص اتهام آقای ص. مبنی بر زنای به عنف نسبت به خانم س. در شرایط احصان حکم بر اعدام وی صادر و در خصوص تهدید مشارٌالیها به تحمل 74 ضربه شلاق محکوم و خانم س. از اتهام رابطه نامشروع با متهم تبرئه گردیده است. با ابلاغ رأی م. به وکالت از محکومٌ علیه تقاضای تجدیدنظر نموده. ضمناً خانم م.ج. همسر آقای ص. با ارسال لایحه‌ای اعلام کرده که به بیماری شدید افسردگی مبتلا بوده و قرص‌های اعصاب مصرف می‌نماید و به لحاظ مریضی فوق، دچار سردمزاجی شده به‌نحوی‌که بیش از پنج سال است که با آقای ص. رابطه زناشویی(نزدیکی) نداشته است. رأی شعبه دیوان عالی کشور به‌موجب دادنامه 9309970225400096ــ 1393/05/28 شعبه 76 دادگاه کیفری استان ... و به شرح دادنامه مذکور آقای ص. به اتهام زنای به عنف در شرایط احصان نسبت به خانم س. به اعدام محکوم و به اتهام تهدید نسبت به مشارٌالیها نیز به تحمل 74 ضربه شلاق محکوم گردیده و ردیف دوم از اتهام رابطه نامشروع تبرئه حاصل نموده است. این رأی مورد تجدیدنظرخواهی محکومٌ‌علیه واقع گردیده که با بررسی محتویات پرونده الف ـ در خصوص محکومیت آقای ص. از جهت زنای به عنف نظر به این‌که اولاً: حسب اعلام شاکیه نامبرده در تاریخ 1391/11/26 و با آشنایی قبلی مورد زنای به عنف واقع گردیده، لیکن مشارٌالیها در تاریخ 1393/02/21 اعلام شکایت نموده است که قاعدتاً فاصله بین زمان وقوع جرم و اعلام شکایت و استمرار رابطه طرفین توجیه‌پذیر نیست. ثانیاً: محکومٌ‌علیه در هیچ‌یک از جلسات رسیدگی اقرار به انجام زنای به عنف ننموده و به‌جز ادعای شاکیه دلیل و مدرک دیگری در این خصوص وجود ندارد. ثالثاً: حصول علم قاضی می‌بایست از طرق متعارف و بر مبانی و دلایل و مدارک کافی و قابل‌قبول استوار باشد که در مانحن‌فیه چنین مطلبی احراز نمی‌شود. رابعاً: اقرار شخص متهم نیز بر انجام زنا قطع‌نظر از فقدان شرایط و نصاب قانونی جهت حصول علم نیز قابل‌تأمل است کما این‌که در صفحه 44 پرونده و در جریان رسیدگی م. ا. د.: «من با ایشان زنا کردم و داخل نکردم.»، گویا محکومٌ‌علیه هرگونه رابطه جنسی را زنا تلقی نموده است. ب ـ در خصوص محکومیت وی از جهت زنای در شرایط احصان با عنایت به این‌که محکومٌ علیه از ابتدا و در جریان تحقیقات و رسیدگی علت ارتباط با شاکیه را بیماری و اختلاف و سردمزاجی همسرش اعلام نموده، مضافاً خانم م.ج. همسر محکومٌ‌علیه طی لایحه 3973 ــ 1393/06/24 ضمیمه لایحه تجدیدنظرخواهی در تأیید این مطلب صراحتاً اعلام نموده که به علت بیماری شدید افسردگی و مصرف قرص‌های اعصاب دچار سردمزاجی گردیده به‌نحوی‌که با آقای ص. بیش از پنج سال است که رابطه زناشویی(نزدیکی) نداشته است. لذا بنابه‌مراتب فوق، هم در اتهام زنای به عنف و هم در زنای محصنه ب. ت. ب. قاعده درأ(تدرء الحدود بالشبهات) رأی تجدیدنظرخواسته قابلیت تأیید را نداشته و با نقض آن مستنداً به بند 4 از قسمت(ب) ماده 265 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رسیدگی مجدد را به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده رأی محول می‌نماید. بدیهی است چنانچه دادگاه محترم مرجوعٌ‌الیه اتهام دیگری از قبیل رابطه نامشروع یا زنای در غیر شرایط احصان را برای ت. ن. خ. احراز نماید، موضوع قابل‌رسیدگی و صدور رأی خواهد بود. نسبت به محکومیت آقای ص. به تحمل شلاق از جهت تهدید و برائت خانم س. رأی صادره فاقد ایراد و اشکال قانونی است و به استناد بند الف ماده 265 قانون مرقوم تأیید و ابرام می‌گردد. شعبه 30 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون محمدعلی کریم‌پور - عبدالغفور دری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی شرط صدور حکم به استناد علم قاضی در تاریخ 29 بهمن 1393، دادنامه‌ای صادر شد که در آن شاکی ادعای تجاوز به عنف و تهدید از سوی متهم را مطرح کرد. شاکی بیان داشت که متهم با فریب و به بهانه خواستگاری، وی را به داخل گاراژ برده و مورد تجاوز قرار داده است. گواهی پزشکی حاکی از آن بود که شاکی مدخوله است، هرچند در حال حاضر علائم ظاهری دال بر دخول مشاهده نمی‌شود. متهم در دفاعیات خود به وجود رابطه consensual اشاره کرده و ادعا نمود که شاکی او را تهدید کرده است. <br>پس از بررسی اظهارات طرفین و مستندات موجود، دادگاه متهم را به اتهام زنای به عنف در شرایط احصان به اعدام و به اتهام تهدید به 74 ضربه شلاق محکوم کرد و شاکی را از اتهام رابطه نامشروع تبرئه نمود. م. ن. ب. این حکم درخواست تجدیدنظر کرد. شعبه دیوان عالی کشور پس از بررسی پرونده به این نتیجه رسید که اتهام زنای به عنف دلایل کافی ندارد و با استناد به بند 4 ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، حکم صادره را نقض و رسیدگی مجدد به شعبه همعرض محول نمود. محکومیت متهم به شلاق و برائت شاکی تایید و ابرام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: حصول علم قاضی باید از طرق متعارف و بر مبانی، دلایل و مدارک کافی و قابل قبول استوار باشد. رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده‌ خانم س. طی شکایتی به دادسرای عمومی و انقلاب.... اعلام نموده که: فردی به نام ص. مرا به بهانه خواستگاری فریب داده و در تاریخ 1391/11/26 به داخل گاراژ برده و با زور مورد تجاوز قرار داده و عکس و فیلم گرفته است. گواهی پزشکی وی حاکی است در تاریخ 1393/04/22 از(شاکیه) معاینه به عمل آمد، مدخوله است که از زمان ایجاد آن بیش از سه هفته می‌گذرد. در معاینه مقعد در حال حاضر، فاقد علائم ظاهری دال بر دخول است. ضمنا ب. ت. ب. اظهار نام‌برده مبنی بر آخرین نزدیکی، حدود سه هفته قبل و بی‌ارزش بودن نمونه‌گیری بعد از گذشت این مدت‌زمانی، نمونه‌برداری انجام نشد(صفحه 8 ). متهم ص. دستگیر و در وقت کشیک دادسرا اظهار داشته: علت دستگیری من این بوده که با یک دختر یک سال بود که دوست بودم و در این‌یک سال همدیگر را می‌دیدیم و با هم ارتباط داشتیم و دختره مرا خیلی دوست داشت من هم هم‌چنین حتی من چندین بار تلفنم را خاموش کردم که این خانم به من زنگ نزند چون متاهل بودم و می‌خواستم این رابطه تمام شود ولی این خانم هر روز زنگ می‌زد... می‌گویند این خانم از شما شکایت کرده و می‌گویند شما به او تجاوز کردید ولی به خدا من هیچ تجاوزی به ایشان نکردم هر رابطه‌ای باهم داشتیم با میل و رضایت خودش بود. سپس توضیح داد: در خوابگاه اتوبوس با یکدیگر رابطه نامشروع برقرار کرده‌اند و کمی خون دیده لیکن زنا را تایید نکرده است(صفحات 17 - 19 ). با ارجاع پرونده به بازپرس محترم شعبه پنجم به خانم س. ارتباط نامشروع تفهیم اتهام گردیده، اظهار داشته است: آقای ص. خودش را آدم خوب و مذهبی معرفی کردند و گفتند شما را باید با لباس‌زیر ببینم که بالاخره ایشان به من تجاوز کردند و از من عکس و فیلم گرفتند و ماهی یک‌بار با تهدید می‌بردند نزد خود و روابط نامشروع و خواسته‌های نامشروع داشتند مثل مشروب خوردن و... از عید که فهمیدم ایشان متاهل هستند همه‌جوره مرا تهدید می‌کرد و می‌گوید تا آخر عمرت باید هفته‌ای یک‌بار نزد من بیایی. به مشارٌالیها مجددا ارتباط نامشروع تفهیم اتهام گردیده، اظهار داشته است: قبول دارم(صفحات 34 ، 35 ). در جلسه تحقیق مورخ 1393/02/25 بازپرسی، آقای ص. اظهار داشته: رابطه جنسی داشتیم، دخول داشتیم چون ایشان مرا تهدید کرد من هم او را تهدید کردم(صفحه 36 ). لذا به‌موجب تصمیم صفحه 37 پرونده در خصوص اتهام هر دو نفر مبنی بر تهدید و ارتباط نامشروع قرار مجرمیت صادر و نسبت به شکایت س. علیه ص. دایر بر زنای به عنف و اتهام دیگر مشارٌالیه مبنی بر زنای محصنه به صلاحیت دادگاه کیفری استان اظهارنظر گردیده است که با تنظیم کیفرخواست پرونده به دادگاه‌های کیفری استان... ارسال و به شعبه --- ارجاع شده است. در جلسه مورخ 1393/03/20 دادگاه به متهم زنای به عنف به‌صورت محصن تفهیم اتهام نموده، نام‌برده اظهار داشته است: ما با هم دوست بودیم و هفته‌ای یک‌بار همدیگر را می‌دیدیم. خانواده وی می‌دانست و یک سال با هم در ارتباط بودیم اولین بار در اتوبوس با هم رابطه جنسی برقرار کردیم(صفحه 43 ). من با ایشان زنا کردم و داخل نکردم ولی با رضایت خودش انجام دادم. چون فهمید زن دارم شکایت کرد و شوهر خواهرش نیز مرا زد، حدود یک ماه بود فهمیده بود زن دارم. حدود بیست الی سی بار این کار را کرده بودیم. من با همسرم اختلاف داشتیم و چند بار به خانه پدرش رفته بود. حدود بیست روز به خانه پدرش رفته بود الان قبول دارم اشتباه کردم، توبه نیز کردم. سپس ی. خ. ر. ب. وکالت از متهم معرفی و لوایحی تقدیم کرده است. متعاقبا دادگاه با تشکیل جلسه مورخ 1393/04/31 مجددا اظهارات طرفین را اخذ و لایحه وکیل آقای ص. را نیز ملاحظه نموده. در این جلسه متهم صرفا اتهام رابطه نامشروع و تهدید را پذیرفته، البته بعدا به انجام دخول اقرار نموده و ارتباط با خانم س. را ناشی از بیماری همسرش اعلام کرده است. از وی سوال شده: شما وقتی با این خانم … را می‌کردی همسرت کجا بود؟ پاسخ داده: خانه پدرش بوده است همسرم مریضی اعصاب دارد و پیش من نمی‌آمد. به ایشان گفته بودم همسرم نمی‌آید چون سرد بود و مشکل اعصاب داشت من در این دو سال 4 بار فکر کنم رابطه داشته‌ام. سپس دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به شرح دادنامه --- - - 1393/05/28 با رای اکثریت اعضاء محترم در خصوص اتهام آقای ص. مبنی بر زنای به عنف نسبت به خانم س. در شرایط احصان حکم بر اعدام وی صادر و در خصوص تهدید مشارٌالیها به تحمل 74 ضربه شلاق محکوم و خانم س. از اتهام رابطه نامشروع با متهم تبرئه گردیده است. با ابلاغ رای م. به وکالت از محکومٌ ‌علیه تقاضای تجدیدنظر نموده. ضمنا خانم م.ج. همسر آقای ص. با ارسال لایحه‌ای اعلام کرده که به بیماری شدید افسردگی مبتلا بوده و قرص‌های اعصاب مصرف می‌نماید و به لحاظ مریضی فوق، دچار سردمزاجی شده به‌نحوی‌که بیش از پنج سال است که با آقای ص. رابطه زناشویی(نزدیکی) نداشته است. رای شعبه دیوان عالی کشور به‌موجب دادنامه --- - - 1393/05/28 شعبه --- دادگاه کیفری استان... و به شرح دادنامه مذکور آقای ص. به اتهام زنای به عنف در شرایط احصان نسبت به خانم س. به اعدام محکوم و به اتهام تهدید نسبت به مشارٌالیها نیز به تحمل 74 ضربه شلاق محکوم گردیده و ردیف دوم از اتهام رابطه نامشروع تبرئه حاصل نموده است. این رای مورد تجدیدنظرخواهی محکومٌ‌علیه واقع گردیده که با بررسی محتویات پرونده الف - در خصوص محکومیت آقای ص. از جهت زنای به عنف نظر به این‌که اولا: حسب اعلام شاکیه نام‌برده در تاریخ 1391/11/26 و با آشنایی قبلی مورد زنای به عنف واقع گردیده، لیکن مشارٌالیها در تاریخ 1393/02/21 اعلام شکایت نموده است که قاعدتا فاصله بین زمان وقوع جرم و اعلام شکایت و استمرار رابطه طرفین توجیه‌پذیر نیست. ثانیا: محکومٌ‌علیه در هیچ‌یک از جلسات رسیدگی اقرار به انجام زنای به عنف ننموده و به‌جز ادعای شاکیه دلیل و مدرک دیگری در این خصوص وجود ندارد. ثالثا: حصول علم قاضی می‌بایست از طرق متعارف و بر مبانی و دلایل و مدارک کافی و قابل‌قبول استوار باشد که در مانحن‌فیه چنین مطلبی احراز نمی‌شود. رابعا: اقرار شخص متهم نیز بر انجام زنا قطع‌نظر از فقدان شرایط و نصاب قانونی جهت حصول علم نیز قابل‌تامل است کما این‌که در صفحه 44 پرونده و در جریان رسیدگی م. ا. د.: «من با ایشان زنا کردم و داخل نکردم.»، گویا محکومٌ‌علیه هرگونه رابطه جنسی را زنا تلقی نموده است. ب - در خصوص محکومیت وی از جهت زنای در شرایط احصان با عنایت به این‌که محکومٌ‌ علیه از ابتدا و در جریان تحقیقات و رسیدگی علت ارتباط با شاکیه را بیماری و اختلاف و سردمزاجی همسرش اعلام نموده، مضافا خانم م.ج. همسر محکومٌ‌علیه طی لایحه 3973 -- 1393/06/24 ضمیمه لایحه تجدیدنظرخواهی در تایید این مطلب صراحتا اعلام نموده که به علت بیماری شدید افسردگی و مصرف قرص‌های اعصاب دچار سردمزاجی گردیده به‌نحوی‌که با آقای ص. بیش از پنج سال است که رابطه زناشویی(نزدیکی) نداشته است. لذا بنابه‌مراتب فوق، هم در اتهام زنای به عنف و هم در زنای محصنه ب. ت. ب. قاعده درا(تدرء الحدود بالشبهات) رای تجدیدنظرخواسته قابلیت تایید را نداشته و با نقض آن مستندا به بند 4 از قسمت(ب) ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رسیدگی مجدد را به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده رای محول می‌نماید. بدیهی است چنانچه دادگاه محترم مرجوعٌ‌الیه اتهام دیگری از قبیل رابطه نامشروع یا زنای در غیر شرایط احصان را برای ت. ن. خ. احراز نماید، موضوع قابل‌رسیدگی و صدور رای خواهد بود. نسبت به محکومیت آقای ص. به تحمل شلاق از جهت تهدید و برائت خانم س. رای صادره فاقد ایراد و اشکال قانونی است و به استناد بند الف ماده 265 قانون مرقوم تایید و ابرام می‌گردد. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون در تاریخ 20 مرداد 1397، ماموران پلیس مبارزه با مواد مخدر شهرستان در حین بازرسی از یک دستگاه کامیون، مقدار 47 کیلو و 350 گرم تریاک را کشف و ضبط کردند. در جریان تحقیقات اولیه، راننده به حمل مواد برای شخصی خاص اعتراف کرد، اما در ادامه ادعا نمود که این اظهارات تحت فشار و تهدید بیان شده است. متهم سابقه محکومیت به حمل مواد مخدر نیز داشته و در تاریخ 21 مرداد 1397، اتهام حمل تریاک به وی تفهیم گردید. در مراحل بعدی، متهم بارها بر عدم آگاهی خود از وجود مواد تاکید کرده و مدعی شد که فردی از بستگانش مسئول جاسازی مواد بوده است. <br>دادگاه در تاریخ 30 بهمن 1398، متهم را به 25 سال و یک ماه حبس و پرداخت یک میلیارد و پانصد میلیون ریال جزای نقدی محکوم کرد. متهم به این حکم فرجام‌خواهی نمود، اما دیوان عالی کشور در تاریخ 18 تیر 1399، پس از بررسی پرونده و اظهارات طرفین، به دلیل عدم ارائه دلایل کافی برای نقض حکم، رای دادگاه را تایید کرد. همچنین، به عدم اجرای ماده 17 قانون مبارزه با مواد مخدر در خصوص ممنوع‌الخروجی متهم اشاره شد. در نهایت، فرجام‌خواهی متهم رد و رای صادره تایید گردید. در تاریخ 97/5/20 اکیپ گشت پلیس مبارزه با مواد مخدر شهرستان *طی گزارش اعلام کرده (ص یک و دو) در بازرسی از یک دستگاه بنز خاور 608 به شماره ی 752 ع 99 32 به رانندگی م. ف. از ناحیه اتاق عقب زیر تاج تعداد یازده بسته تریاک در اوزان مختلف کشف و ضبط می‌گردد. که با توزین ان، جمعا مقدار 47 کیلو و 350 گرم تریاک شده است.صورتجلسه ی توزین و تحویل مواد مخدر کشف شده (ص 3 و 4) میزان مواد را بدون لفاف 46 کیلو و 300 گرم اعلام می دارد. در بازجویی از م. ف. (ص 6 الی 8) و. ا. د. که قبول دارم. تریاک کشف شده را از *می اوردم به صورت کرایه ای برای فردی به نام ن. که قرار بود در ازای هر کیلو سیصد هزار تومان به من پرداخت کند. با ن. در *حدود 7 ماه پیش اشنا شدم و فقط می دانم در *زندگی می کند و ادرس دقیقی از او ندارم.، جاسازی مواد در خاور توسط او انجام شده و این خاور در 97/4/3 از فردی به نام س. ص. اجاره کردم برای 15 ماه از قرارماهیانه مبلغ دو میلیون و دویست هزار تومان. دارای یک فقره سابقه به اتهام 30 کیلو گرم تریاک هستم و به 5 سال زندان محکوم شده ام و درحال حاضر با وثیقه سیصد پنجاه تومان ازاد هستم در تاریخ 97/5/21 دادیار کشیک دادسرای عمومی و انقلاب *به م. ف. تفهیم اتهام حمل 47 کیلو و 350 گرم تریاک کرده که و. ا. د. از چیزی خبر ندارم. بار برای *داشتم. شب به خاطر گرم بودن، ماشین را جلوی میدان گذاشتم رفتم به مسافر خانه و چون بار نبود تا بعداز ظهر ماندم و بعد زنگ زدم به باربری *بار بزنم که ماموران مواد را پیدا کردند. در برگ انگشت نگاری از نامبرده (ص 16) وی دارای چند فقره سابقه از جمله یک فقره مربوط به مواد مخدر م. ب.. در تحقیق مجدد از متهم (ص 22 و 23) وی اظهارات خود در نیروی انتظامی را از روی فشار عنوان کرده و تحت اجبار بوده است. در تاریخ 98/6/16 با تفهیم اتهام مجدد به م. ف. به اتهام حمل 46 کیلو و 300 گرم تریاک (ص 37) اخرین دفاع نیز اخذ شده که اظهار داشته من از چیزی خبر نداشته ام. این ماشین را برای امورات زندگی اجاره کرده بودم. الان هم هر لطفی که می توانید د. ح. من بکنید. برای مدرسه های بچه هایم و هزینه های انها باید پول فراهم کنم سابقه ی محکومیت م. ف. (ص65) به اتهام شرکت در حمل 30 کیلو و پانصد گرم واصل شده است در تاریخ 98/7/9 قرار جلب به دادرسی نامبرده به اتهام مذکور صادر شده که مورد موافقت دادیار اظهار نظر قرار گرفته (ص 66) و با صدور کیفرخواست (ص 67) پرونده به شعبه *ارجاع شده است. (ص 68) در جلسه ی رسیدگی فوق العاده مورخ 98/7/15 که با حضور م. ف. تشکیل شده است. (ص 71 و 72) به وی تفهیم اتهام حمل 46 کیلو و سیصد گرم تریاک شده که اظهار داشته از این مواد هیچ خبری نداشتم کسی که رابط من برای اجاره این ماشین بود پسر خاله ام است.که به من گفت می خواهم یک کامیون را حدود یک سال پیش انرا در پلیس راه جیرفت گرفته بودند و مصادره شده به من گفت که یک بار برای سمت جنوب بزن من هم با تو می ایم. تنها مدرکی که دارم. کرایه باری است.که به *خالی کردیم به کارت او واریز شد. با این شخص رفتیم به خانه ی کرایه ای بین *گذاشته بودم. ان شخص به من گفت دنبال کارهای ماشین می روم. روز بعد راه افتادم به سمت *که بین راه مرا گرفتند … من به اشتباه خودم اقرار می کنم که نباید از ماشین دور می شدم. اقرار من در ستاد به این خاطر بود که دست هایم از پشت بسته بود و مامور از من سوال کرد که شما این مواد را قبول دارید گفتم خیر من از چیزی خبر نداشتم. بعد من را با لگد زد و تهدید کردکه از سقف اویزان می کنم که من هم ناچار قبول کردم. من از این مواد خبر نداشتم پرونده به دادسرا اعاده شده (ص 75) تا به لحاظ انکار متهم و ادعای وی در مورد پسر خاله ی او که در *همراه او بود، جهت تحقیقات بیشتر، اقدام شود. در تاریخ 98/8/23 بین متهم و دو نفر مامور کاشف مواجهه ی حضوری انجام شده است. (ص 91و 92) و ماموران جزییات کشف مواد از خاور را بیان کرده که م. ف. اظهارات انان را نپذیرفته و گفته تمام حرفهای ایشان دروغ است.و در مورد ادعای و. م. ب. این که پسر خاله ی او مواد را داخل ماشین گذاشته ادعایی نداشته است. در تاریخ 98/9/12 جلسه ی دادگاه در وقت فوق العاده با حضور متهم تشکیل شده (ص 96 و 97) و به وی تفهیم اتهام مندرج در کیفر خواست شده واظهار داشته که از مواد خبر نداشتم و مواد از خودروی خاور به رانندگی من کشف شده است. در *که نشد و در اخرین دفاع گفته است.که فقط تقاضای کمک دارم. چون زندگی من خیلی داغون است تصویر رای محکومیت م. ف. به اتهام حمل و نگه داری 30 کیلو و 500 گرم تریاک (ص100 و 101) واصل شده و پیوست پرونده م. ب.. جلسه ی بعدی دادگاه در تاریخ 98/11/21 با حضور متهم م. ف. و وکیل وی و نماینده دادستان تشکیل شده (ص 110) و به متهم تفهیم اتهام مندرج در کیفرخواست شده که اتهام را قبول نداشته و در اخرین دفاع وکیل او اظهار داشته ماشین را چهل روز اجاره کرده و جاساز ماشین در زمان ایشان نبوده و ایشان اطلاعی ندارند به شرح دادنامه ی شماره ی 1182 - 980 - 98/11/30 (ص 118) م. ف. به اتهام حمل 46 کیلو و سیصد گرم تریاک به 25 سال و یک ماه حبس و پرداخت مبلغ یک میلیارد و پانصد میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شده است.ضمنا پرونده ی شخصیت برای نامبرده نیز تشکیل شده است م. ع. نسبت به دادنامه ی مذکور فرجام خواهی می کند و پرونده به این شعبه ارجاع می‌شود. هیات شعبه در تاریخ 1399/04/18 تشکیل می‌شود. پس از قرائت گزارش اقای دکتر ح. ذ. عضو ممیز و ملاحظه ی اوراق پرونده و نظر کتبی اقای ح. ا. دادیار دیوان عالی کشور مبنی بر: در لایحه ی فرجام خواهی و اعتراض اقای م. ف. دلیلی که اقتضای پذیرش و نقض دادنامه ی فرجام خواسته را بنماید. ارائه نشده است.اتخاذ تصمیم شایسته م. ا. در خصوص دادنامه ی شماره ی *مورخ 98/11/30 فرجام خواسته مشاوره کرده چنین رای می دهد: در خصوص فرجام خواهی اقای م. ف. فرزند ع. ا. از رای مورخ 1398/11/30 شعبه *که به موجب ان ف. خ. ب. اتهام حمل چهل و شش کیلو و سیصد گرم تریاک بالحاظ یک فقره سابقه ی محکومیت قبلی به مجازات تحمل بیست و پنج سال و یک ماه حبس تعزیری و پرداخت یک میلیارد و پانصد میلیون ریال جریمه نقدی و معدوم کردن الات استعمال مواد محکوم شده است.با بررسی محتوای پرونده به شرح گزارش بالا علی رغم وجود برخی قراین و *به دلیل نقص های تحقیقاتی به شرح زیر، رای فرجام خواسته شایسته ی ابرام نیست 1 - ب. ت. ب. این که متهم ف. خ. ب. شرح پاسخ گویی درجلسه ی مورخ 1398/07/15 دادگاه مدعی شده است.کسی که رابط او برای اجاره ماشین بوده است.پسرخاله اش بوده و در مسیر از ماشین دور شده است.و کرایه بار ماشین به حساب پسر خاله اش واریزشده است.لازم است.پسر خاله اش را معرفی کند از او تحقیق شود. و با اخذ پرینت و گردش حساب های پسر خاله ی متهم و خود متهم صحت ادعا بررسی شود. 2 - شماره ی خط ها ی تلفن همراه متهم و پسر خاله اش تحصیل شود. و پرینت تماس ها و پیامک های ان ها از طریق پلیس فتا اخذ و از سوی پلیس مبارزه با مواد مخدر بررسی کارشناسی شود. و اظهار نظر شود. ایا او با پسر خاله اش یا اشخاص دیگر در خصوص مواد مخدر ارتباط و مکالمه داشته است، رابطان او در امر مواد شناسایی و دستگیر شوند 3 - با انجام تحقیق محلی دقیق بررسی شود. ایا متهم در زمان های مرخصی به چه شغل و کاری اشتغال دارد.ایا در امر خرید و فروش یا حمل مواد مخدر فعالیت دارد.؟ منبع درامد او چیست؟ 4 از ماموران کاشف تحقیق شود.، توضیح دهند رفتار و گفتار متهم هنگام دستگیری وکشف موادچه بوده است.که به او مشکوک شده اند؟ ضمن تذکر به دادگاه که الات استعمال که در ذیل حکم به معدوم کردن ان ها اشاره کرده اندچه بوده است؟ و چرا موضوع حکم و مجازات قرار نگرفته است.با یاداوری این که الات استعمال مواد طبق ماده ی بیست قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب 1367 با اصلاحات و الحاقات بعدی ان معدوم نمی شود. لذا در اجرای شق دوم از بند ب ماده ی 469 قانون ایین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی رای فرجام خواسته را برای تجدید رسیدگی و رفع نقص و صدور رای شایسته از سوی دادگاه صادر کننده ی رای نقض می کند با اعاده ی پرونده دادگاه ان را برای رفع نقص که به دادسرا ارسال می کند. در تاریخ 1399/06/26 از سوی بازپرس از متهم تحقیق می‌شود. که اظهار می دارد.: بنده جرمی که نسبت داده اند هیچ اطلاعی نداشته ام و تمام نقشه ها زیر سر پسرخاله ام به نام م. ج. است.که یک ماه قبل از این که ماشین را به من اجاره بدهند خود این شخص خریداری کرده و جاساز را هم خود این شخص انجام داده است.… بازپرس برای انجام تحقیق ها نیابت اعطا می کند گزارش پلیس از اعلام نشدن اخذ پرینت تماس های متهم دارد. در تحقیق از مامور کاشف وی توضیح می دهد: که اقای م. ف. ب. ت. ب. استرس شدید و ترس از و دلهره ای که داشت به گوشه پارکینگ دلالت و پس از بازرسی دقیق خودرو متوجه می‌شوند که خودرو دارای جاساز است.… و متهم اظهار می دارد. من زندان یاکار می باشم گناه دارم. مواد را بردارید و من را ازاد کنید. مامور دیگر نیز به شرح بالا ادای گواهی می کند نتیجه ی تحقیق محلی حاکی است.متهم منبع درامد مشخص ندارد. و بی کار است.در خصوص خرید و فروش مواد مخدر اظهار بی اطلاعی می کنند در تاریخ 1400/08/19 جلسه ی دادگاه با حضور متهم و کیل او تشکیل می‌شود. متهم این بار نیز مدعی می‌شود. مواد متعلق به پسرخاله ی اوست پلیس مبارزه با مواد مخدر به موجب گزارش تاریخ 1400/11/03 به دادگاه اعلام می کند: با م. ف. تماس برقرار می کنند که وی اظهار می دارد. هیچ وجهی را به عنوان کرایه یا به منظور دیگر به حساب او واریز نکرده است.و او همراه متهم نبوده است.و اظهارات ایشان کاملا کذب است.و به جهت فرار از جرم اسم او را برده است. همچنین با بررسی محتوای پرونده و اظهارات ماموران متهم م. ف. از وجود مواد کاملا مطلع بوده و به محض دستگیری در خارج کردن مواد همکاری کرده و خودش جاساز را به ماموران نشان داده است.… دادگاه پس از رسیدگی رای صادر می کند و متهم را به اتهام حمل چهل و شش کیلو و سیصد گرم تریاک با لحاظ سابقه به مجازات تحمل بیست و پنج سال و یک ماه حبس و پرداخت یک میلیارد و پانصد میلیون ریال جزای نقدی محکوم می کند. از رای صادره فرجام خواهی شده و پرونده به این شعبه ارجاع شده است. (لایحه ی ف. هنگام پور قرائت می‌شود.) هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل شد. پس از قرائت گزارش اقای دکتر ح. ذ. عضو ممیز و ملاحظه ی اوراق پرونده و نظر کتبی دادیار دیوان عالی کشور مبنی بر: به نام خدا، اتخاذ تصمیم شایسته را خواستارم. درمورد دادنامه ی فرجام خواسته مشاوره کرده چنین رای می دهد: در خصوص فرجام خواهی اقای م. ف. فرزند ع. ا. شخصا و با وکالت اقای ش. ق. پ. وکیل دادگستری از رای موضوع دادنامه ی شماره ی *تاریخ 1401/04/29 شعبه *که به موجب ان ف. خ. ب. اتهام حمل چهل و شش کیلو و سیصد گرم تریاک با لحاظ سابقه موثر به مجازات ذکر شده محکوم شده است.با بررسی محتوای پرونده به شرح گزارش بالا و پیرو سابقه و رفع نقص ها، با لحاظ گزارش تاریخ 1397/05/20 اکیپ گشت پلیس مبارزه با مواد مخدر شهرستان *که براساس ان در بازرسی از یک دستگاه بنز خاور به رانندگی ف. خ. مواد کشف می‌شود. که گزارش ها و گواهی ماموران کاشف حاکی است.ف. خ. را به دلیل استرس شدید و ترس و دلهره ای که داشت به گوشه پارکینگ دلالت می کنند و نامبرده از محل جاسازی مواد اطلاع داشته است ب. ت. ب. اقرار اولیه متهم در حالی که بعد از ان مدعی می‌شود. که همه کاره و عامل اصلی جرم پسر خاله اش به نام م. ج. بوده است، ولیکن در تحقیق از م. ج. وی ادعای متهم را تکذیب می کند و اظهار می دارد. همراه متهم نبوده و اظهارات ایشان کاملا کذب است.و او برای فرار از جرم اسم وی را برده است.و نیز ب. ت. ب. مواجهه ی حضوری ماموران و متهم و سابقه ی وی، علم نوعی و متعارف بر انتساب جرم به ف. خ. موجود است.و دادگاه در دو مرحله رسیدگی با احراز ان حکم صادر کرده است.و در هر حال فرجام خواهی غیرموثر به عمل امده وارد نیست ضمن تذکر به دادگاه که به تکلیف مقرر در ماده ی هفده قانون مبارزه با مواد مخدر در ممنوع الخروج کردن متهم اقدام نکرده اند در اجرای بند الف ماده ی 469 قانون ایین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی ضمن رد فرجام خواهی رای فرجام خواسته را ابرام می کند. شعبه چهل و یک دیوان عالی کشور رئیس: دکتر ح. ذ. مستشار: م. ب.