شرط پرداخت اضافه کار

رأی شعبه دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست شاکی دایر بر الزام طرف شکایت [اداره کل آموزش و پرورش استان گلستان] به پرداخت اضافه کاری با این توضیح که اظهار داشته از مهر ماه سال 1390 به سرپرستی سالن مجتمع ورزشی (غ.ت.) شهرستان ... منصوب شدم و به ازای 6 روز در هفته به صورت یک شفیت، 25 ساعت اضافه کاری به ما تعلق می‌گیرد که از مهرماه سال 90 سه ماه آن پرداخت شده ولی از فروردین سال 91 به ما گفته‌اند که اضافه کاری عوامل اجرایی قطع شده است. از آنجایی که مدیران و معاونان مدرسه حق مسئولیت دریافت می‌کنند، به ما 25 ساعت اضافه کاری را جهت جبران حق مدیریت و مسئولیت پرداخت کنند. طرف شکایت در لایحه دفاعیه به شماره ... مرقوم داشته: پرداخت اضافه کاری تنها در قبال انجام کار خارج از ساعات اداری با نظر و تأیید بالاترین مقام دستگاه و حداکثر تا سقف اعتبارات تعیین شده قابل پرداخت م. ب. و تعیین ساعات اضافه کار در شیوه نامه‌های مربوطه، بیشتر تعیین‌کننده سقف حداکثر ساعات اضافه کار است و پرداخت آن مطابق با ساعات پیش بینی شده الزام‌آور نبوده، بلکه ب. ت. ب. میزان اعتبارات تخصیص یافته پرداخت می‌گردد. ب. ت. ب. مراتب مذکور، اینکه به استناد ماده 99 قانون مدیریت خدمات کشوری، پرداخت اضافه کاری تنها در قبال انجام کار اضافی در ساعات غیر اداری مجاز می‌باشد، الزام قانونی بر اجابت خواسته وجود ندارد، شکایت غیر وارد تشخیص و به استناد مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 حکم به رد دادخواست صادر و اعلام می‌شود. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 4 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه موسوی ـ کریمی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی