شمول قانون ثبت و حفظ آثار ملی نسبت به املاک شخصی

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری درخصوص شکایت مذکور با عنایت به محتویات پرونده و ن. ب. ا. مالکیت شاکی به موجب تصویر مصدق سند مالکیت شماره ... و ... اصلی بخش 11 تهران محرز و محقق م. ب. و بر همین مبنا به دلالت قاعده تسلیط و اصل 47 از قانون اساسی و ماده 30 از قانون مدنی مالک حق هرگونه دخل و تصرف در ملک خود را دارد و با عنایت به اینکه مطابق ماده اول از قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309/8/12 کلیه آثار و ابنیه واماکن که تا اختتام دوره زندیه در ایران احداث شده را می توان جزء آثار ملی محسوب دانست و تحت نظارت دولت قرارداد در حالی که حسب مفاد سند و تصمیم معترض عنه ملک شاکی و ساختمان و بنای مورد نظر در زمان پهلوی دوم بناشده که نظریه کارشناس رسمی دادگستری طی تأمین دلیل شماره 587 مورخه 94/8/30 نیز موید این امر است و قدمت آن را حدوداً 50 سال اعلام کرده است و برفرض مذکور اثر مذکور از شمول ماده 1 قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309 شمسی خروج موضوعی خواهد داشت و آنچه به موجب ماده واحده قانون ثبت آثار ملی مصوب 1352 قابلیت ثبت دارد در صورتی است که بنای مورد نظر از نظر تاریخی یا شئون ملی واجد اهمیت خاصی بوده باشد در حالی که هیچ گونه سند و مدرکی که حاکی از رویداد تاریخی و فرهنگی مهمی باشد ارائه نگردیده و از طرفی وفق نظریه شماره 6076 مورخه 61/8/3 شورای محترم نگهبان شمول قانون ثبت و حفظ آثار ملی در مورد املاکی که مالک شخصی دارد مخالف موازین شرعی تشخیص داده شده است و اطلاق نظریه مرقوم کلیه موارد و شقوق مورد نظر و ادعای طرف شکایت را شامل می شود و حسب مستندات ابرازی از ناحیه شاکی ،طرف شکایت طی موافقت اصولی به شماره 912/1269928 مورخه 90/5/15 و نامه شماره 912/126/10379 مورخه 90/5/18 با تغییر کاربری و بازسازی ملک موردنظر موافقت خود را اعلام کرده است علی هذا و با این اوصاف شکایت شاکی را وارد تشخیص و مستنداً به مبانی اشعاری و مواد10 و 58 و 65 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم به ورود شکایت وابطال تصمیم شماره 2054 مورخه 86/8/22 و نامه شماره 9107 مورخه 92/6/24 و خروج ملک شاکی تحت پلاک ثبتی صدرالاشعار از فهرست آثار ملی صادر می شود. و در خصوص درخواست شاکی مبنی بر ابطال نظریه هیأت عالی کارشناسی موضوع دستورالعمل مورخه 84/1/1 ن. ب. ا. حسب مفاد لایحه دفاعیه طرف شکایت، در رابطه با ثبت آثار ملی و فرهنگی از جمله اثر ثبت شده به شماره 2054 مورخه 86/8/22 هیچ گونه هیأت عالی کارشناس تحت عنوان هیأت عالی کارشناس موضوع دستورالعمل مارالذکر در سازمان میراث فرهنگی تشکیل نشده وجود ندارد و اثر یاد شده در راستای تصمیم به شماره 926/14993 مورخه 85/10/3 شورای فنی استان به تصویب رسیده لذا خواسته مذکور سالبه به انتفاء موضوع بوده و تصمیم شورای فنی استان به شرح فوق نیز بر اساس استدلالات فوق الاشعار فاقد مبنا وارزش قانونی بوده و حکم بر ابطال آن نیز صادر می شود رأی صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب محترم تجدید نظر دیوان است. رئیس شعبه اول دیوان عدالت اداری - امجدی رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با عنایت به اینکه پروانه احداث بنای مورد نظر توسط ت. ن. خ. در ملک مورد نزاع بعد از تحصیل کلیه مجوز های لازم و از جمله استعلام و تأیید سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری صادر و حقوق مالکانه نامبرده دایر بر احداث بنا در ملک مذکور را به رسمیت شناخته است و از طرفی ن. ب. ا. ت. ن. خ. ایراد و اعتراض موثری که زمینه نقض رأی معترض عنه را فراهم آورد ابراز نکرده است و با در نظر گرفتن نظریه کارشناس در خصوص ساختمان موضوع پرونده، فلذا به استناد ماده 71 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن رد تجدید نظرخواهی دادنامه مورد اعتراض تأیید می گردد، رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه اول تجدید نظر دیوان عدالت اداری گودرزی. ـ کریمی فهرست شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی شمول قانون ثبت و حفظ آثار ملی نسبت به املاک شخصی در تاریخ 27 تیر 1395، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به یک شکایت رسیدگی کرد. شاکی با ارائه سند مالکیت، ادعای مالکیت خود بر ملک مورد نظر را مطرح و به استناد قاعده تسلیط، اصل 47 قانون اساسی و ماده 30 قانون مدنی، حق دخل و تصرف در ملک خود را مورد تاکید قرار داد. وی همچنین به ماده 1 قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309 اشاره کرد و بیان داشت که ملک وی از شمول این قانون خارج است، زیرا بنا در زمان پهلوی دوم ساخته شده و مستندات تاریخی و فرهنگی کافی برای ثبت آن به عنوان اثر ملی وجود ندارد. <br>شعبه بدوی با استناد به نظریه کارشناس رسمی و مستندات ارائه‌شده، شکایت را وارد دانسته و تصمیمات قبلی مبنی بر ثبت اثر ملی را ابطال کرد. در خصوص درخواست شاکی برای ابطال نظریه هیات عالی کارشناسی، اعلام شد که چنین هیاتی تشکیل نشده و تصمیمات شورای فنی استان فاقد ارزش قانونی است. این رای ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر بود.<br>در مرحله تجدیدنظر، دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. این که پروانه احداث بنا توسط ت. ن. خ. پس از اخذ مجوزهای لازم صادر شده و حقوق مالکانه شاکی به رسمیت شناخته شده است، و همچنین عدم ارائه اعتراض موثر از سوی تجدیدنظرخواه، رای بدوی را تایید و قطعی اعلام کرد. رای صادره بر اساس ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری بوده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/04/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: شمول قانون ثبت و حفظ آثار ملی در مورد املاکی که مالک شخصی دارد مخالف موازین شرعی است. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری در خصوص شکایت مذکور با عنایت به محتویات پرونده و ن. ب. ا. مالکیت شاکی به موجب تصویر مصدق سند مالکیت شماره... و... اصلی بخش --- تهران محرز و محقق م. ب. و بر همین مبنا به دلالت قاعده تسلیط و اصل 47 از قانون اساسی و ماده 30 از قانون مدنی مالک حق هرگونه دخل و تصرف در ملک خود را دارد و با عنایت به اینکه مطابق ماده اول از قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309/08/12 کلیه آثار و ابنیه واماکن که تا اختتام دوره زندیه در ایران احداث شده را می توان جزء آثار ملی محسوب دانست و تحت نظارت دولت قرارداد در حالی که حسب مفاد سند و تصمیم معترض عنه ملک شاکی و ساختمان و بنای مورد نظر در زمان پهلوی دوم بناشده که نظریه کارشناس رسمی دادگستری طی تامین دلیل شماره 587 مورخه 94/8/30 نیز موید این امر است و قدمت آن را حدودا 50 سال اعلام کرده است و برفرض مذکور اثر مذکور از شمول ماده 1 قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309 شمسی خروج موضوعی خواهد داشت و آنچه به موجب ماده واحده قانون ثبت آثار ملی مصوب 1352 قابلیت ثبت دارد در صورتی است که بنای مورد نظر از نظر تاریخی یا شئون ملی واجد اهمیت خاصی بوده باشد در حالی که هیچ گونه سند و مدرکی که حاکی از رویداد تاریخی و فرهنگی مهمی باشد ارائه نگردیده و از طرفی وفق نظریه شماره 6076 مورخه 61/8/3 شورای محترم نگهبان شمول قانون ثبت و حفظ آثار ملی در مورد املاکی که مالک شخصی دارد مخالف موازین شرعی تشخیص داده شده است و اطلاق نظریه مرقوم کلیه موارد و شقوق مورد نظر و ادعای طرف شکایت را شامل می‌شود و حسب مستندات ابرازی از ناحیه شاکی ،طرف شکایت طی موافقت اصولی به شماره 912/1269928 مورخه 90/5/15 و نامه شماره 912/126/10379 مورخه 90/5/18 با تغییر کاربری و بازسازی ملک موردنظر موافقت خود را اعلام کرده است علی هذا و با این اوصاف شکایت شاکی را وارد تشخیص و مستندا به مبانی اشعاری و مواد 10 و 58 و 65 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم به ورود شکایت وابطال تصمیم شماره 2054 مورخه 86/8/22 و نامه شماره 9107 مورخه 92/6/24 و خروج ملک شاکی تحت پلاک ثبتی صدرالاشعار از فهرست آثار ملی صادر می‌شود. و در خصوص درخواست شاکی مبنی بر ابطال نظریه هیات عالی کارشناسی موضوع دستورالعمل مورخه 84/1/1 ن. ب. ا. حسب مفاد لایحه دفاعیه طرف شکایت، در رابطه با ثبت آثار ملی و فرهنگی از جمله اثر ثبت شده به شماره 2054 مورخه 86/8/22 هیچ گونه هیات عالی کارشناس تحت عنوان هیات عالی کارشناس موضوع دستورالعمل مارالذکر در سازمان میراث فرهنگی تشکیل نشده وجود ندارد و اثر یاد شده در راستای تصمیم به شماره 926/14993 مورخه 85/10/3 شورای فنی استان به تصویب رسیده لذا خواسته مذکور سالبه به انتفاء موضوع بوده و تصمیم شورای فنی استان به شرح فوق نیز بر اساس استدلالات فوق الاشعار فاقد مبنا وارزش قانونی بوده و حکم بر ابطال آن نیز صادر می‌شود رای صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب محترم تجدید نظر دیوان است. رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با عنایت به اینکه پروانه احداث بنای مورد نظر توسط ت. ن. خ. در ملک مورد نزاع بعد از تحصیل کلیه مجوز های لازم و از جمله استعلام و تایید سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری صادر و حقوق مالکانه نامبرده دایر بر احداث بنا در ملک مذکور را به رسمیت شناخته است و از طرفی ن. ب. ا. ت. ن. خ. ایراد و اعتراض موثری که زمینه نقض رای معترض عنه را فراهم آورد ابراز نکرده است و با در نظر گرفتن نظریه کارشناس در خصوص ساختمان موضوع پرونده، فلذا به استناد ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن رد تجدید نظرخواهی دادنامه مورد اعتراض تایید می‌گردد، رای صادره قطعی است.