ضرورت حضوری بودن تهدید

رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: اقای ح. ر. فرزند م. بر حسب شکایت اقای ع. ر. ص. به اتهام تهدید به قتل تحت تعقیب دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان *واقع شده و دادیار مامور رسیدگی در پایان تحقیقات برای او قرار جلب به دادرسی صادر و معاون دادسرا ضمن موافقت با ان با صدور کیفرخواست از دادگاه به استناد ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی تقاضای تعیین کیفر برای او نموده است. پرونده به شعبه *ارجاع گردیده و به دستور دادگاه اصحاب دعوی و دادستان برای رسیدگی دعوت شده اند. در جلسه محاکمه متهم اتهام انتسابی به خود را انکار نموده و اظهار داشته: من اصلا تهدیدی نکردم. در همین جلسه شاکی توضیح داده است: ایشان تهدید به قتل کرده و مزاحمت ایجاد کرده چون به درب منزل پدر و مادر من رجوع کرده و من هم حضور نداشتم و جلوی مادرم مرا تهدید کرده است. ( ص ۵۴ ) دادگاه در پایان رسیدگی بموجب دادنامه شماره ۱۶۷۹ ۹۵/۹/۶ با عنایت به شکایت شاکی ، اظهارات گواهان ، دفاعیات بلاوجه متهم و کیفرخواست صادره بزه انتسابی به متهم را ثابت تشخیص و مستندا به مواد ۱۸٫۱۹٫۶۶۹ قانون مجازات اسلامی و کتاب پنجم ان او را به ۳۰ ضربه شلاق محکوم کرده است. این رای را شعبه *پس از رسیدگی به تجدیدنظر خواهی متهم طبق دادنامه مذکور در فوق تایید کرده است. م. ع. از رای محکومیت اش درخواست اعاده دادرسی کرده که در دبیرخانه دیوان عالی کشور ثبت و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. نامبرده در لایحه اش ضمن انکار ارتکاب بزه انتسابی و ایراد و خدشه به رای محکومیت خود و دلایل اثباتی ان اظهار داشته: بر فرض محال که بپذیریم بنده شاکی را تهدید کرده ام اصلا در زمان تهدید شاکی در محل حضور نداشته تا بزه تهدید نسبت به ایشان مصداق پیدا نماید. ، زیرا در بزه تهدید شرط [است] که تهدید در فرد تهدید شونده اثرگذارد که در مانحن فیه بدلیل عدم حضور تهدید شوند جرمی به وقوع نپیوسته و به استناد بند چ ماده ۴۷۴ ق.ا.د.ک. تقاضای پذیرش درخواست را نموده است. لایحه او زمان شور خوانده میشود. عضو ممیز ج. ا. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ج. ا. عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره ، چنین رای می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور رای شعبه درخواست م. ا. د. وارد و موجه است.زیرا بر حسب مستفاد از ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی ( کتاب تعزیرات ) شرط تحقق بزه موضوع این ماده این است.که مخاطب تهدید خود شخص طرف جرم باشد. به بیان دیگر بزه تهدید باید مستقیما به سمع تهدید شونده برسد. بر این اساس چون بنا به اظهارات شاکی ( ص ۵۴ ) تهدید او از سوی م. ع. حضوری نبوده است ، وقوع بزه تهدید محقق نگردیده و تحمیل مجازات بر م. ع. ب. این اتهام موجه و قانونی نیست. بنا به مراتب به لحاظ انطباق درخواست با بند ( چ ) ماده ۴۷۴ قانون ایین دادرسی کیفری با تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد مستندا به ۴۷۶ همان قانون به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان *ارجاع میگردد. شعبه *رییس: ج. ا. مستشار: ح. ق. فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی